ମନ୍ଦିର ଭୂମିସାତ୍ ହେବ
ମନ୍ଦିରର ପ୍ରଶଂସା କରିବାକୁ କୁହାଯିବାରୁ ଯୀଶୁ କହନ୍ତି ଗୋଟିଏ ପଥର ମଧ୍ୟ ଠିଆ ହୋଇ ରହିବ ନାହିଁ। ସେ ଯୁଦ୍ଧ, ପରସ୍ପରକୁ ଧରାଇଦେଉଥିବା ପରିବାର, ଭଣ୍ଡ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ, ଏବଂ ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ରଙ୍କ ଆଗମନ ବର୍ଣ୍ଣନା କରନ୍ତି, ଏବଂ କହନ୍ତି ସେହି ଦିନ କେହି ଜାଣେ ନାହିଁ, ସ୍ୱର୍ଗଦୂତମାନେ ନୁହନ୍ତି, ପୁତ୍ର ନୁହନ୍ତି, କେବଳ ପିତା।
13 1ମନ୍ଦିରରୁ ବାହାରିବା ସମୟରେ ତାହାଙ୍କ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ତାହାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ହେ ଗୁରୁ, ଦେଖନ୍ତୁ! କେଡ଼େ ବିଶାଳ ପ୍ରସ୍ତର, କେଡ଼େ ରମଣୀୟ ଗୃହସମୂହ!”
2ଯୀଶୁ ତାହାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭେ କି ଏହି ବୃହତ୍ ଗୃହସମୂହ ଦେଖୁଅଛ? ଏଠାରେ ଗୋଟିଏ ପ୍ରସ୍ତର ଅନ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତର ଉପରେ ରହିବ ନାହିଁ; ସମସ୍ତ ଭୂମିସାତ୍ ହେବ।”
3ସେ ମନ୍ଦିର ଆଡ଼କୁ ମୁଖ କରି ଜୀତପର୍ବତ ଉପରେ ବସିଥିବା ସମୟରେ ପିତର, ଯାକୁବ, ଯୋହନ ଓ ଆନ୍ଦ୍ରିୟ ଗୋପନରେ ତାହାଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, 4ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କୁହନ୍ତୁ, ଏ ସମସ୍ତ କେବେ ଘଟିବ, ଆଉ ଏ ସମସ୍ତ ସଫଳ ହେବାକୁ ଯାଉଅଛି ବୋଲି କେଉଁ ଚିହ୍ନ ଦେଖାଇବ?
5ଯୀଶୁ ସେମାନଙ୍କୁ କହିବାକୁ ଲାଗିଲେ, “ସାବଧାନ ଥାଅ, କେହି ଯେପରି ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଭ୍ରାନ୍ତ ନ କରେ। 6ଅନେକେ ମୋହର ନାମରେ ଆସି, ‘ମୁଁ ସେହି,’ ବୋଲି କହିବେ, ଆଉ ଅନେକଙ୍କୁ ଭ୍ରାନ୍ତ କରିବେ। 7ଯେତେବେଳେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଯୁଦ୍ଧ ଓ ଯୁଦ୍ଧର ଜନରବ ଶୁଣିବ, ସେତେବେଳେ ବିଚଳିତ ହୁଅ ନାହିଁ—ଏ ସମସ୍ତ ଅବଶ୍ୟ ଘଟିବ, କିନ୍ତୁ ତଥାପି ଶେଷ ନୁହେଁ। 8ଜାତି ବିରୁଦ୍ଧରେ ଜାତି, ରାଜ୍ୟ ବିରୁଦ୍ଧରେ ରାଜ୍ୟ ଉଠିବ, ସ୍ଥାନେ ସ୍ଥାନେ ଭୂମିକମ୍ପ, ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ ହେବ—ଏ ସମସ୍ତ ପ୍ରସବ ବେଦନାର ଆରମ୍ଭ ମାତ୍ର।
9ତୁମ୍ଭେମାନେ ଆପଣାମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ସାବଧାନ ଥାଅ। ସେମାନେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ମହାସଭାସମୂହର ହସ୍ତରେ ସମର୍ପଣ କରିବେ, ଆଉ ସମାଜଗୃହରେ ପ୍ରହାର କରିବେ। ମୋ ସକାଶେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଶାସନକର୍ତ୍ତା ଓ ରାଜାମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେବ, ଯେପରି ସେମାନଙ୍କ ନିକଟରେ ସାକ୍ଷ୍ୟ ହୁଏ। 10ଆଉ ପ୍ରଥମେ ସମସ୍ତ ଜାତିଙ୍କ ନିକଟରେ ସୁସମାଚାର ପ୍ରଚାରିତ ହେବା ଆବଶ୍ୟକ। 11ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଧରି ସମର୍ପଣ କରିବେ, ସେତେବେଳେ କʼଣ କହିବ ବୋଲି ଆଗରୁ ଚିନ୍ତିତ ହୁଅ ନାହିଁ। ସେହି ଦଣ୍ଡରେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଯାହା ଦିଆଯିବ, ତାହା କୁହ—କାରଣ ତୁମ୍ଭେମାନେ କହିବା ଲୋକ ନୁହଁ, ମାତ୍ର ପବିତ୍ର ଆତ୍ମା।
12ଭାଇ ଭାଇକୁ, ପିତା ଆପଣା ସନ୍ତାନକୁ ମୃତ୍ୟୁ ନିମନ୍ତେ ଶତ୍ରୁ ହସ୍ତରେ ସମର୍ପଣ କରିବେ। ସନ୍ତାନମାନେ ପିତାମାତାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଉଠି ସେମାନଙ୍କୁ ବଧ କରାଇବେ। 13ମୋହର ନାମ ସକାଶେ ସମସ୍ତେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଘୃଣା କରିବେ, କିନ୍ତୁ ଯେ ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଧରେ, ସେ ପରିତ୍ରାଣ ପାଇବ।
14ଯେଉଁ ସ୍ଥାନରେ ଉଚିତ ନୁହେଁ, ସେହି ସ୍ଥାନରେ ଯେତେବେଳେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଧ୍ଵଂସକାରୀ ଘୃଣ୍ୟ ବସ୍ତୁ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ଦେଖିବ (ପାଠକ ମନଯୋଗ କରନ୍ତୁ), ସେତେବେଳେ ଯିହୂଦା ପ୍ରଦେଶରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ପର୍ବତମାଳାକୁ ପଳାୟନ କରନ୍ତୁ। a a v14 “ଧ୍ଵଂସକାରୀ ଘୃଣ୍ୟ ବସ୍ତୁ” ଦାନିୟେଲଙ୍କଠାରୁ ଆସିଅଛି—ଗୋଟିଏ ଅପବିତ୍ର କର୍ମ, ଯାହା ମନ୍ଦିରକୁ ଅଶୁଚି କରେ; ଯୀଶୁ ଏହାକୁ ଏକ ଭବିଷ୍ୟତ ଚିହ୍ନ ଭାବେ ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତି, ଯାହା ତାହାଙ୍କ ଶ୍ରୋତାମାନେ ସତର୍କ ହୋଇ ଅପେକ୍ଷା କରିବା ଉଚିତ। 15ଗୃହ ଛାତ ଉପରେ ଥିବା ଲୋକ ତଳକୁ ନ ଓହ୍ଲାଉ କି କିଛି ବାହାର କରିବା ନିମନ୍ତେ ଗୃହ ଭିତରକୁ ନ ଯାଉ। 16କ୍ଷେତରେ ଥିବା ଲୋକ ଆପଣା ବସ୍ତ୍ର ନେବା ନିମନ୍ତେ ପଛକୁ ନ ଫେରୁ। 17ସେହି ସମୟରେ ଗର୍ଭବତୀ ଓ ସ୍ତନ୍ୟଦାୟିନୀ ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କ ପ୍ରତି କେଡ଼େ ଦୁର୍ଦ୍ଦଶା ହେବ! 18ଏହା ଯେପରି ଶୀତକାଳରେ ନ ଘଟେ, ଏଥିପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କର, 19କାରଣ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଜଗତ ସୃଷ୍ଟି କରିବା ଦିନଠାରୁ ଆଜି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯେପ୍ରକାର କ୍ଲେଶ କେବେ ଘଟି ନାହିଁ, ସେହିପରି କ୍ଲେଶ ସେହି ସମୟ ଆଣିବ—ଆଉ ପରେ ମଧ୍ୟ କଦାପି ଘଟିବ ନାହିଁ। 20ପ୍ରଭୁ ଯଦି ସେହି ସମୟ ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ନ କରିଥାଆନ୍ତେ, ତେବେ କେହି ରକ୍ଷା ପାଇ ନ ଥାଆନ୍ତା; କିନ୍ତୁ ପ୍ରଭୁ ଆପଣା ମନୋନୀତ ଲୋକଙ୍କ ସକାଶେ ସେହି ସମୟ ସଂକ୍ଷିପ୍ତ କରିଅଛନ୍ତି। 21ସେତେବେଳେ ଯଦି କେହି ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କହେ, ‘ଦେଖ, ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଏଠାରେ ଅଛନ୍ତି!’ କିମ୍ବା ‘ଦେଖ, ସେଠାରେ ଅଛନ୍ତି!’ ତେବେ ବିଶ୍ଵାସ କର ନାହିଁ। 22ଭଣ୍ଡ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଓ ଭଣ୍ଡ ଭାବବାଦୀମାନେ ଉଠିବେ, ଆଉ ଯଦି ସମ୍ଭବ ହୁଏ ତେବେ ମନୋନୀତ ଲୋକଙ୍କୁ ଭ୍ରାନ୍ତ କରିବା ନିମନ୍ତେ ବିଭିନ୍ନ ଚିହ୍ନ ଓ ଅଦ୍ଭୁତ କର୍ମ ଦେଖାଇବେ। 23ଏଣୁ ତୁମ୍ଭେମାନେ ସାବଧାନ ଥାଅ; ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ବିଷୟ ଆଗରୁ କହିଅଛି।
24କିନ୍ତୁ ସେହି ସମୟରେ, ସେହି କ୍ଲେଶ ପରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅନ୍ଧକାରମୟ ହେବ, ଆଉ ଚନ୍ଦ୍ର ଆପଣା ଆଲୋକ ଦେବ ନାହିଁ; 25ନକ୍ଷତ୍ରସମୂହ ଆକାଶରୁ ପତିତ ହେବ, ଆଉ ଆକାଶମଣ୍ଡଳର ଶକ୍ତିସମୂହ ବିଚଳିତ ହେବ। 26ସେତେବେଳେ ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ରଙ୍କୁ ମହାପରାକ୍ରମ ଓ ମହିମା ସହିତ ମେଘମାଳାରେ ଆସୁଥିବା ଲୋକମାନେ ଦେଖିବେ। 27ସେ ଆପଣା ଦୂତମାନଙ୍କୁ ପ୍ରେରଣ କରିବେ, ଆଉ ପୃଥିବୀର ପ୍ରାନ୍ତରୁ ସ୍ଵର୍ଗର ପ୍ରାନ୍ତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚାରି ଦିଗରୁ ଆପଣା ମନୋନୀତ ଲୋକଙ୍କୁ ଏକତ୍ର କରିବେ।
28ଡିମ୍ବିରି ବୃକ୍ଷଠାରୁ ଏହି ଶିକ୍ଷା ଗ୍ରହଣ କର: ଯେତେବେଳେ ତାହାର ଡାଳ କୋମଳ ହୁଏ ଓ ପତ୍ର ବାହାରେ, ସେତେବେଳେ ଗ୍ରୀଷ୍ମକାଳ ସନ୍ନିକଟ ବୋଲି ତୁମ୍ଭେମାନେ ଜାଣ। 29ସେହିପରି ତୁମ୍ଭେମାନେ ମଧ୍ୟ ଯେତେବେଳେ ଏହି ସମସ୍ତ ଘଟୁଥିବା ଦେଖିବ, ସେତେବେଳେ ତାହା ସନ୍ନିକଟ, ଦ୍ଵାର ନିକଟରେ ବୋଲି ଜାଣ। 30ସତ୍ୟ ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କହୁଅଛି, ଏ ସମସ୍ତ ନ ଘଟିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି ବର୍ତ୍ତମାନ ପୁରୁଷ କଦାପି ଲୋପ ପାଇବ ନାହିଁ। 31ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀ ଲୋପ ପାଇବ, କିନ୍ତୁ ମୋହର ବାକ୍ୟ କଦାପି ଲୋପ ପାଇବ ନାହିଁ।
କେବଳ ପିତା ସେହି ଦଣ୍ଡ ଜାଣନ୍ତି
32କିନ୍ତୁ ସେହି ଦିନ କିମ୍ବା ସେହି ଦଣ୍ଡ କେହି ଜାଣେ ନାହିଁ—ସ୍ଵର୍ଗସ୍ଥ ଦୂତମାନେ ନୁହଁନ୍ତି, ପୁତ୍ର ମଧ୍ୟ ନୁହଁନ୍ତି, କେବଳ ପିତା ଜାଣନ୍ତି। 33ସାବଧାନ ଥାଅ! ଜାଗ୍ରତ ଥାଅ! କାରଣ ସେହି ସମୟ କେବେ ଆସିବ, ତାହା ତୁମ୍ଭେମାନେ ଜାଣ ନାହିଁ।
34ଏହା ଯାତ୍ରାରେ ଯାଉଥିବା ଜଣେ ମନୁଷ୍ୟ ପରି: ସେ ଆପଣା ଗୃହ ଛାଡ଼ି ଯାଇ, ଆପଣା ଦାସମାନଙ୍କୁ କ୍ଷମତା ଦେଇ—ପ୍ରତ୍ୟେକକୁ ତାହାର ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟ ଦେଇ—ଆଉ ଦ୍ଵାରପାଳକକୁ ଜାଗ୍ରତ ରହିବା ନିମନ୍ତେ ଆଜ୍ଞା ଦିଅନ୍ତି। 35ଏଣୁ ଜାଗ୍ରତ ଥାଅ, କାରଣ ଗୃହକର୍ତ୍ତା କେବେ ଆସିବେ—ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ, ଅର୍ଦ୍ଧରାତ୍ରରେ, କୁକୁଡ଼ା ଡାକ ସମୟରେ, ଅବା ପ୍ରଭାତରେ—ତାହା ତୁମ୍ଭେମାନେ ଜାଣ ନାହିଁ। 36ନୋହିଲେ ସେ ହଠାତ୍ ଆସି ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ନିଦ୍ରିତ ଦେଖିବେ। 37ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଯାହା କହୁଅଛି, ତାହା ସମସ୍ତଙ୍କୁ କହୁଅଛି: ଜାଗ୍ରତ ଥାଅ!”