ማርቆስ 13

13 ¹ከቤተ መቅደሱ ሲወጣም፣ ከደቀ መዛሙርቱ አንዱ፣ “መምህር ሆይ፣ እይ! እንዴት ያሉ ታላላቅ ድንጋዮች፣ እንዴት ያሉ ግርማ ሞገስ ያላቸው ሕንጻዎች ናቸው!” አለው።

²ኢየሱስም፣ “እነዚህን ታላላቅ ሕንጻዎች ታያለህን? ድንጋይ በድንጋይ ላይ ተነባብሮ እዚህ አይቀርም፤ ሁሉም ይፈርሳል” አለው።

³ቤተ መቅደሱን ትይዩ በደብረ ዘይት ተቀምጦ ሳለ፣ ጴጥሮስ፣ ያዕቆብ፣ ዮሐንስና እንድርያስ ለብቻቸው ጠየቁት፤ ⁴ይህ መቼ እንደሚሆን፣ ይህም ሁሉ ሊፈጸም መቃረቡን የሚያሳየው ምን ምልክት እንደ ሆነ ንገረን።

⁵ኢየሱስም እንዲህ ይላቸው ጀመር፤ “ማንም እንዳያስታችሁ ተጠንቀቁ። ⁶ብዙዎች፣ ‘እኔ ነኝ’ እያሉ በስሜ ይመጣሉ፤ ብዙዎችንም ያስታሉ። ⁷ስለ ጦርነትና ስለ ጦርነት ወሬ በሰማችሁ ጊዜ አትደንግጡ፤ ይህ ሊሆን ግድ ነው፤ ፍጻሜው ግን ገና ነው። ⁸ሕዝብ በሕዝብ ላይ፣ መንግሥትም በመንግሥት ላይ ይነሣል፤ በልዩ ልዩ ስፍራ የምድር መናወጥ ይሆናል፤ ራብም ይሆናል፤ እነዚህ የምጥ ጣር መጀመሪያ ናቸው።

⁹ራሳችሁን ጠብቁ። ለሸንጎዎች አሳልፈው ይሰጧችኋል፤ በምኵራቦችም ይገርፏችኋል። ስለ እኔም ለእነርሱ ምስክር እንዲሆን በገዦችና በነገሥታት ፊት ትቆማላችሁ። ¹⁰ወንጌልም አስቀድሞ ለአሕዛብ ሁሉ ሊሰበክ ይገባል። ¹¹በያዟችሁና አሳልፈው በሰጧችሁ ጊዜ ምን እንደምትናገሩ አስቀድማችሁ አትጨነቁ። በዚያች ሰዓት የተሰጣችሁን ተናገሩ፤ የሚናገረው መንፈስ ቅዱስ ነው እንጂ እናንተ አይደላችሁም።

¹²ወንድም ወንድሙን ለሞት አሳልፎ ይሰጣል፤ አባትም ልጁን። ልጆችም በወላጆቻቸው ላይ ተነሥተው ያስገድሏቸዋል። ¹³ሁሉም ስለ ስሜ ይጠሏችኋል፤ እስከ መጨረሻ የሚጸና ግን ይድናል።

¹⁴የጥፋትን ርኩሰት ሊቆም በማይገባው ስፍራ ቆሞ ባያችሁ ጊዜ (አንባቢው ያስተውል)፣ በይሁዳ ያሉ ወደ ተራራዎች ይሽሹ። ^a a v14 “የጥፋት ርኩሰት” የሚለው ከዳንኤል የመጣ ነው — ቤተ መቅደሱን የሚያረክስ የስድብ ድርጊት ነው፤ ኢየሱስም ሰሚዎቹ ሊጠብቁት የሚገባ፣ ገና ወደፊት የሚመጣ ምልክት አድርጎ ይመለከተዋል። ¹⁵በሰገነት ላይ ያለ ሰው አንዳች ሊወስድ ወደ ቤቱ አይውረድ፤ አይግባም። ¹⁶በእርሻ ያለ ሰው ልብሱን ሊወስድ ወደ ኋላ አይመለስ። ¹⁷በዚያ ወራት ለርጉዞችና ለሚያጠቡ እናቶች እንዴት የሚያስፈራ ይሆናል! ¹⁸ይህም በክረምት እንዳይሆን ጸልዩ፤ ¹⁹ያ ወራት አባታችን ዓለምን ከፈጠረበት ጊዜ ጀምሮ እስከ አሁን ድረስ ያልሆነ፣ ከእንግዲህም ወዲህ ከቶ የማይሆን መከራ ያመጣልና። ²⁰ጌታም ያን ወራት ባያሳጥር ኖሮ ማንም ባልዳነም ነበር፤ ነገር ግን ስለ መረጣቸው ምርጦች ጌታ ያን ወራት አሳጠረ። ²¹ያን ጊዜ ማንም፣ ‘እነሆ፣ ክርስቶስ እዚህ አለ!’ ወይም ‘እነሆ፣ እዚያ አለ!’ ቢላችሁ አትመኑት። ²²ሐሰተኞች ክርስቶሶችና ሐሰተኞች ነቢያት ይነሣሉ፤ ቢቻላቸውም ምርጦችን ለማሳት ምልክትና ተኣምራት ያደርጋሉ። ²³እንግዲህ ተጠንቀቁ፤ ሁሉን አስቀድሜ ነግሬአችኋለሁ።

²⁴ነገር ግን በዚያ ወራት ከዚያ መከራ በኋላ፣ ፀሐይ ይጨልማል፤ ጨረቃም ብርሃኗን አትሰጥም፤ ²⁵ከዋክብት ከሰማይ ይረግፋሉ፤ በሰማያትም ያሉ ኀይላት ይናወጣሉ። ²⁶ያን ጊዜ የሰው ልጅ በታላቅ ኀይልና ክብር በደመና ሲመጣ ያዩታል። ²⁷መላእክቱን ይልካል፤ ከአራቱ ነፋሳት፣ ከምድር ዳርቻ እስከ ሰማይ ዳርቻ ድረስ ምርጦቹን ይሰበስባል።

²⁸ይህን ከበለስ ተማሩ፤ ቅርንጫፏ ሲለሰልስ ቅጠልም ሲያበቅል፣ በጋ መቅረቡን ታውቃላችሁ። ²⁹እንዲሁም ይህ ሲሆን ባያችሁ ጊዜ፣ ቀርቦ በደጅ እንደ ሆነ እወቁ። ³⁰እውነት እላችኋለሁ፣ ይህ ሁሉ እስኪሆን ድረስ ይህ ትውልድ ከቶ አያልፍም። ³¹ሰማይና ምድር ያልፋሉ፤ ቃሎቼ ግን ከቶ አያልፉም።

ሰዓቱን አብ ብቻ ያውቃል

³²ያችን ቀን ወይም ሰዓት ግን ማንም አያውቅም፤ በሰማይ ያሉ መላእክትም ሆኑ ወልድ አያውቁም፤ አብ ብቻ እንጂ። ³³ተጠንቀቁ! ንቁ! ያ ጊዜ መቼ እንደሚመጣ አታውቁምና።

³⁴ወደ ሌላ አገር እንደሚሄድ ሰው ነው፤ ቤቱን ትቶ፣ ለአገልጋዮቹ ሥልጣን ሰጥቶ፣ ለእያንዳንዱ ተግባሩን ሰጥቶ፣ በረኛውም እንዲተጋ አዘዘ። ³⁵እንግዲህ ንቁ፤ የቤቱ ጌታ መቼ እንደሚመጣ አታውቁምና — በመሸ፣ በእኩለ ሌሊት፣ ዶሮ ሲጮኽ ወይም በማለዳ። ³⁶አለዚያ ድንገት መጥቶ ተኝታችሁ እንዳያገኛችሁ። ³⁷ለእናንተ የምለውን ለሁሉ እለዋለሁ፤ ንቁ!”