Mana Qulqullummaa in Diigama

Mana qulqullummaa ajaa'ibsiisuuf yommuu gaafatamu, Yesus dhagaan tokko iyyuu dhaabbatee hin hafu ni jedha. Waraana, maatii wal dabarsu, kiristoosota sobaa, Ilmi Namaa dhufuu ni ibsa; guyyaa sana namni tokko iyyuu hin beeku, ergamoonnis hin beekan, Ilmis hin beeku, Abbaan qofa beeka.

Boqonnaa 13.

Yeroo inni mana qulqullummaa keessaa ba'ee deemu, barattoota isaa keessaa tokko, «Barsiisaa, ilaali! Dhagaan guguddaan akkam, ijaarsi bareedaan akkam!» jedhee isatti dubbate.

Yesus, «Ijaarsa gurguddaa kana ni argitaa? Dhagaan tokko iyyuu as irratti dhagaa kan biraa irra hin hafu; hundi isaa in diigama» jedhee isatti dubbate.

Inni Tulluu Ejersaa irra mana qulqullummaa fuullee isaa dura taa'ee osoo jiruu, Pheexiros, Yaaqoob, Yohannis fi Andarees kophaatti isa gaafatanii, wantoonni kun yoom akka ta'an, wanti kun hundi guutamuuf akka jiru mallattoon agarsiisu maal akka ta'e nuuf himi jedhan.

Yesus akkana isaanitti himuu jalqabe, «Namni tokko iyyuu isin akka hin gowwoomsineef of eegaa. Namoonni baay'een maqaa kootiin dhufanii, ‹Ani isa dha› jedhu, namoota baay'ees in gowwoomsu. Yommuu waraana fi oduu waraanaa dhageessan, hin rakkatinaa—wanti kun ta'uu qaba, garuu dhumni ammaa hin ga'u. Sabni sabatti, mootummaan mootummaatti in ka'a; iddoowwan adda addaatti sochiin lafaa fi beelli in ta'a—kunneen jalqabbii dhukkubbii da'umsaati.

Of eegaa. Mana murtii dhiheessanii isin kennu, mana sagadaa keessattis isin reebu. Sababii kootiif bulchitootaa fi mootota dura isaaniif ragaa ta'uuf in dhaabatu. Oduun gaarii garuu duraan saboota hundatti labsamuu qaba. Yeroo isin qabanii dabarsanii isin kennan, waan dubbattan duraan hin yaaddaa. Sa'aatii sana keessa waan isinitti kennamu dubbadhaa—isin kan dubbattan miti, kan dubbatu Hafuura Qulqulluu dha.

Obboleessi obboleessa du'aaf in dabarsa, abbaan ilma isaatiif. Daa'imman warra isaaniitti ka'anii isaan ajjeesisu. Maqaa kootiif hundi isin in jibba, garuu kan hanga dhumaatti obsu in fayya.

Yeroo jibbiinsa balleessuu iddoo hin ta'iniin dhaabatee argitan (nama dubbisu hubatu), warri Yihudaa keessa jiran gara tulluuwwanii baqachuu qabu. ^a Namni mana irra jiru gad hin bu'in, wanti tokkos baasuuf mana hin seenin. Namni lafa qotiisaa keessa jiru uffata isaa fudhachuuf hin deebi'in. Guyyoota sana keessa dubartoota ulfaa fi harmaa hoosisaniif akkam hammaata! Bonni keessa akka hin ta'ineef kadhaadhaa, guyyoonni sun dhiphina Abbaan keenya biyya lafaa uume irraa kaasee hanga ammaatti hin taane, kana booda illee hin ta'iniin in dhufu. Yoo Gooftaan guyyoota sana hin gabaabsine ta'e, namni tokko iyyuu hin hafu ture; garuu Gooftaan filatamtoota inni filateef jedhee guyyoota sana gabaabse. Yommus yoo namni tokko, ‹Kunoo, Kristos as jira!› yookaan ‹Kunoo, achi jira!› isinitti jedhe, hin amaninaa. Kristoosonni sobaa fi raajonni sobaa in mullatu; yoo danda'ame filatamtoota gowwoomsuuf mallattoo fi dinqisiifata in raawwatu. Kanaaf of eegaa; ani wanta hundumaa duraan isinitti himeera.

Garuu guyyoota sana keessa, dhiphina sana booda, aduun in dukkanaa'a, jooniinis ibsa ishee hin kenniti; urjiiwwan waaqa irraa in kufu, aangoon waaqa irra jiru in sochoo'a. Yommus Ilma Namaa duumessa keessa humna guddaa fi ulfinaan yommuu dhufu in argu. Inni ergamoota isaa erga, filatamtoota isaa bubbee afuriraa, daarii lafaa hanga daarii waaqaatti walitti in funaana.

Muka harbuu irraa kana baradhaa: yeroo dameen isaa laafee baala baasu, ganna dhiyaachuu isaa in beektu. Akkasuma yeroo wantoonni kun ta'an argitan, akka dhiyaate, balbala irra akka jiru beekaa. Dhugaa isinitti hima, dhaloonni kun hanga wantoonni kun hundi ta'anitti gonkumaa hin darbu. Waaqnii fi lafti in darbu, garuu dubbiin koo gonkumaa hin darbu.

Abbaan qofatu Sa'aatii Sana Beeka

Garuu guyyaa sanaa fi sa'aatii sana namni tokko iyyuu hin beeku—ergamoonni waaqa irra jiran, Ilmis hin beeku, Abbaa qofatu beeka. Of eegaa! Dammaqaa! Yeroon sun yoom akka ga'u hin beektanii.

Akka nama imala deemuu: mana isaa dhiisee, tajaajiltoota isaatiif aangoo kenna—tokkoon tokkoon isaanii hojii mataa isaa—eegduu balbalaa immoo akka dammaqu ajaja. Kanaaf dammaqaa, abbaan manaa yoom akka dhufu—galgala, halkan walakkaa, simbirroo yeroo balaqqeessu, yookaan bariidhaan—hin beektaniif. Yoo dafee dhufe, rafaa isin argu. Wanti ani isinitti himu hundumaaf in hima: Dammaqaa!»