Marcos 13

13 ¹Samtang mibiya siya sa templo, usa sa iyang mga tinun-an miingon kaniya, “Magtutudlo, tan-awa! Pagkadagko niining mga bato, pagkatahom niining mga balay!”

²Miingon si Jesus kaniya, “Nakita ba nimo kining dagkong mga balay? Walay usa ka bato nga magpabilin dinhi nga magpatong sa lain; ang tanan pagagun-obon.”

³Samtang naglingkod siya sa Bukid sa mga Olibo nga nag-atubang sa templo, si Pedro, si Santiago, si Juan, ug si Andres nangutana kaniya sa tago, ⁴Sultihi kami, kanus-a mahitabo kining mga butanga, ug unsa nga ilhanan ang magpakita nga kining tanan hapit na matuman?

⁵Misugod si Jesus sa pagsulti kanila: “Pagbantay kamo nga walay si bisan kinsa nga makalimbong kaninyo. ⁶Daghan ang moabot sa akong ngalan, nga magaingon, ‘Ako mao siya,’ ug daghan ang ilang malimbongan. ⁷Kon makadungog kamo ug mga gubat ug mga hungihong sa mga gubat, ayaw kamo kabalaka—kini kinahanglang mahitabo, apan dili pa kini ang kataposan. ⁸Ang nasod mobatok sa nasod, ug ang gingharian sa gingharian, mga linog sa nagkalainlaing dapit, mga gutom—kini mao ang sinugdanan sa mga kasakit sa pagpanganak.

⁹Pagbantay kamo sa inyong kaugalingon. Itugyan nila kamo ngadto sa mga konseho ug bunalan nila kamo sa mga sinagoga. Tungod kanako, mobarog kamo atubangan sa mga gobernador ug mga hari, ingon nga pagpamatuod ngadto kanila. ¹⁰Ug ang maayong balita kinahanglan unang imantala ngadto sa tanang kanasoran. ¹¹Kon dakpon ug itugyan nila kamo, ayaw kamo kabalaka daan kon unsa ang inyong isulti. Isulti ninyo ang bisan unsa nga igahatag kaninyo niadtong taknaa—kay dili kamo ang magasulti, kondili ang Espiritu Santo.

¹²Ang igsoon magbudhi sa iyang igsoon ngadto sa kamatayon, ug ang amahan sa iyang anak. Ang mga anak mobatok sa ilang mga ginikanan ug ipapatay nila sila. ¹³Pagadumtan kamo sa tanan tungod sa akong ngalan, apan ang molahutay hangtod sa kataposan maluwas.

¹⁴Kon makita ninyo ang dulumtanang makapalaglag nga nagbarog sa dapit nga dili angay niyang barogan (magbabasa, timan-i kini), kinahanglan mokalagiw ngadto sa kabukiran ang mga anaa sa Judea. ^a a v14 Ang “dulumtanang makapalaglag” gikan kang Daniel—usa ka buhat nga pagpasipala nga nagpahugaw sa templo; giisip kini ni Jesus ingon nga usa ka ilhanan nga umaabot pa nga angayng bantayan sa iyang mga tigpaminaw. ¹⁵Ayaw pakanaoga ang tawo nga anaa sa atop, ug ayaw siya pasudla sa balay aron sa pagkuha ug bisan unsa. ¹⁶Ayaw pabalika ang tawo nga anaa sa uma aron sa pagkuha sa iyang kupo. ¹⁷Pagkamakalilisang gayod niadtong mga adlawa alang sa mga babayeng mabdos ug sa mga inahan nga nagpasuso! ¹⁸Pag-ampo kamo nga dili kini mahitabo sa tingtugnaw, ¹⁹kay kadtong mga adlawa magdala ug kasakit nga wala pa gayoy makatupong sukad sa pagbuhat sa atong Amahan sa kalibotan hangtod karon—ug dili na gayod matupngan pag-usab. ²⁰Kon wala pamub-i sa Soberano kadtong mga adlawa, walay mahibilin nga buhi; apan gipamub-an kini sa Soberano tungod sa mga pinili nga iyang gipili. ²¹Unya kon adunay mosulti kaninyo, ‘Tan-awa, ania ang Cristo!’ o ‘Tan-awa, atua didto!’ ayaw kamo pagtuo niini. ²²Motungha ang mga mini nga cristo ug ang mga mini nga propeta, nga magbuhat ug mga ilhanan ug mga katingalahan aron sa paglimbong sa mga pinili, kon mahimo. ²³Busa pagbantay kamo; gisultihan ko na kamong daan sa tanang butang.

²⁴Apan niadtong mga adlawa, human niadtong kasakita, mongitngit ang adlaw, ug ang bulan dili mohatag sa iyang kahayag; ²⁵mangahulog ang mga bituon gikan sa langit, ug matay-og ang mga gahom sa kalangitan. ²⁶Unya makita nila ang Anak sa Tawo nga moabot diha sa mga panganod uban ang dakong gahom ug himaya. ²⁷Ipadala niya ang iyang mga anghel ug tigomon niya ang iyang mga pinili gikan sa upat ka hangin, gikan sa mga kinatumyan sa yuta hangtod sa mga kinatumyan sa langit.

²⁸Pagtuon niini gikan sa kahoyng igera: kon molumo na ang sanga niini ug manalingsing ang mga dahon, masayran ninyo nga haduol na ang ting-init. ²⁹Sa samang paagi, kon makita ninyo nga nahitabo kining mga butanga, hibaloi ninyo nga haduol na kini, anaa na sa pultahan. ³⁰Sa pagkatinuod magaingon ako kaninyo, dili gayod mahanaw kining kaliwatana hangtod nga mahitabo kining tanang mga butanga. ³¹Mahanaw ang langit ug ang yuta, apan ang akong mga pulong dili gayod mahanaw.

Ang Amahan Lamang ang Nasayod sa Takna

³²Apan walay nasayod nianang adlawa o taknaa—bisan ang mga anghel sa langit, bisan ang Anak, kondili ang Amahan lamang. ³³Pagbantay kamo! Pagtukaw kamo! Kay wala kamo masayod kon kanus-a moabot kanang taknaa.

³⁴Sama kini sa usa ka tawo nga mipanaw: mibiya siya sa iyang balay, mihatag ug gahom sa iyang mga sulugoon—ang matag usa sa iyang kaugalingong buluhaton—ug nagsugo sa magbalantay sa pultahan nga magtukaw. ³⁵Busa pagtukaw kamo, kay wala kamo masayod kon kanus-a moabot ang agalon sa balay—kon sa gabii, sa tungang gabii, sa pagtuktugaok sa manok, o sa kaadlawon. ³⁶Kay tingali kon kalit siyang moabot, maabtan niya kamong nangatulog. ³⁷Ang akong gisulti kaninyo, gisulti ko sa tanan: Pagtukaw kamo!”