بيت المقدس به ونړيږى
کله چې ورته ویل کېږي چې د معبد ستاینه وکړي، عيسىٰ وايي چې یوه ډبره به هم پر بلې ولاړه پاتې نه شي. هغه جګړې، د کورنیو یو له بل سره خیانت، دروغجن مسیحان، او د ابن آدم راتګ بیانوي، او وايي چې هېڅوک هغه ورځ نه پېژني، نه پرښتې، نه زوی، یوازې پلار.
13 1کله چې هغه د بيت المقدس نه راووتو، نو د هغۀ يو مُريد هغۀ ته ووئيل، ”اُستاذه، وګوره! څومره لوى لوى ګټې او څومره ښائسته عمارتونه دى!“
2عيسىٰ هغۀ ته وفرمائيل، ”تۀ دا لوى لوى عمارتونه وينې؟ دلته به يوه ګټه هم په بله ګټه باندې پاتې نۀ شى، ټول به ونړولے شى.“
3کله چې هغه د زيتُون په غر باندې د بيت المقدس په مخ کښې ناست وو، نو پطروس، يعقوب، يوحنا او اندرياس هغۀ نه په ګوښه کښې پوښتنه وکړه، 4”مونږ ته ووايه چې دا به کله کيږى او کوم نښه به ښکاره کوى چې دا ټول پوره کېدونکى دى؟“
5عيسىٰ هغوئ ته وئيل شروع کړل، ”خبردار اوسئ چې څوک تاسو وا نۀ غولوى. 6ډېر به زما په نوم راشى او وائى به چې، ’زۀ هغه يم،‘ او ډېر خلق به وغولوى. 7کله چې تاسو د جنګونو او د جنګونو د آوازو نه واورئ، نو مۀ ګَډوَډېږئ، دا کېدل په کار دى، خو آخر لا نۀ دے راغلے. 8قوم به د قوم خلاف پاڅى، بادشاهى به د بادشاهۍ خلاف پاڅى، په بېلو بېلو ځايونو کښې به زلزلې راشى، او قحطونه به وى، دا د زيږون د دردونو شروع ده.
9تاسو خپل ځان ته خبردار اوسئ. هغوئ به تاسو عدالتونو ته حواله کوى او په عبادت خانو کښې به تاسو ووهى. زما په سبب به تاسو د حاکمانو او بادشاهانو په مخ کښې ودريږئ، دا به هغوئ ته ګواهى وى. 10او اول به ضرور ټولو قومونو ته انجيل اعلان کولے شى. 11کله چې هغوئ تاسو ونيسى او حواله مو کړى، نو مخکښې فکرمند مۀ اوسئ چې څۀ به وايئ. هغه څۀ ووايئ چې په هغۀ ساعت کښې تاسو ته درکولے شى، ځکه چې تاسو نۀ يئ چې خبرې کوئ، بلکې روحُ القُدس دے.
12ورور به خپل ورور د مرګ دپاره حواله کوى او پلار به خپل بچے. اولاد به د مور او پلار خلاف پاڅى او هغوئ به ووژنى. 13زما د نوم په سبب به ټول تاسو سره نفرت کوى، خو څوک چې آخر پورې صبر وکړى هغه به بچ کړے شى.
14کله چې تاسو د ويجاړۍ هغه مکروه شے ودرېدلے وګورئ چرته چې يې نۀ ښائى درېدل (لوستونکے دې پام کوى)، نو هغه خلق چې په يهوديه کښې دى غرونو ته دې وتښتى. a a v14 ”د ويجاړۍ مکروه شے“ د دانيال نه راغلے دے، يوه بې حُرمتۍ کار چې بيت المقدس ناپاکوى، عيسىٰ دا داسې يو نښه ګڼى چې لا راتلونکے دے او د هغۀ اورېدونکى دې د دې پام کوى. 15څوک چې د کور په چت باندې وى هغه دې نۀ راکُوزيږى او نۀ دې کور ته داخليږى چې څۀ شے راواخلى. 16څوک چې په پټى کښې وى هغه دې بېرته نۀ ځى چې خپله چادر راواخلى. 17په هغه ورځو کښې به د اميندوارو ښځو او د هغو ښځو دپاره څومره سخته وى چې بچو ته به شيدې ورکوى! 18دُعا وکړئ چې دا د ژمى په مُوسم کښې نۀ وى، 19ځکه چې هغه ورځې به داسې تکليف راولى چې د هغه وخت نه هيچرې نۀ دے شوے کله چې زمونږ پلار دا دُنيا پېدا کړه بيا تر اوسه پورې، او هيچرې به بيا داسې نۀ کيږى. 20کۀ چرې مالِک هغه ورځې کمې کړې نۀ وى، نو هيڅوک به بچ شوے نۀ وى، خو مالِک د هغه چُنے شويو خلقو دپاره چې هغۀ غوره کړل، هغه ورځې کمې کړلې. 21بيا کۀ چرې څوک تاسو ته ووائى چې، ’وګوره، مسيح دلته دے!‘ يا ’وګوره، هلته دے!‘ نو يقين مۀ کوئ. 22دروغژن مسيحان او دروغژن نبيان به راڅرګنديږى، او نښې او معجزې به ښائى چې کۀ شونے وى نو چُنے شوى خلق هم وغولوى. 23نو خبردار اوسئ، ما تاسو ته هر څۀ مخکښې ووئيل.
24خو په هغه ورځو کښې، د هغه تکليف نه پس، لمر به تياره شى او سپوږمۍ به خپله رڼا نۀ ورکوى، 25ستورى به د آسمان نه راولوېږى او هغه قوتونه چې په آسمانونو کښې دى وخوځولے به شى. 26بيا به هغوئ اِبن آدم په ورېځو کښې په لويه قوت او لوئى سره راتلونکے وګورى. 27هغه به خپل فرښتې ولېږى او خپل چُنے شوى خلق به د څلورو خواؤ نه، د زمکې د کنارو نه تر د آسمان کنارو پورې، راغونډ کړى.
28د انځر د ونې نه دا زده کړئ، کله چې د هغې څانګه نرمه شى او پاڼې وشنى، نو تاسو پوهيږئ چې اوړے نزدې دے. 29هم هغه شان، کله چې تاسو دا شيان کېدونکى وګورئ، نو پوه شئ چې هغه نزدې دے، په دروازه کښې دے. 30زۀ تاسو ته رښتيا وايم، دا نسل به خامخا تېر نۀ شى ترڅو چې دا ټول شيان نۀ وى شوى. 31آسمان او زمکه به تېر شى، خو زما خبرې به هيچرې تېرې نۀ شى.
صرف پلار ته د هغې ساعت معلوم دے
32خو هغه ورځ او ساعت ته هيڅوک نۀ پوهيږى، نۀ هغه فرښتې چې په آسمان کښې دى، نۀ زوئ، صرف پلار. 33خبردار اوسئ! بېدار اوسئ! ځکه چې تاسو نۀ پوهيږئ چې هغه وخت به کله راځى.
34دا داسې ده لکه څنګه چې يو سړے په سفر روان شى، هغه خپل کور پريږدى، خپلو نوکرانو ته اختيار ورکړى، هر يوه ته خپل خپل کار، او دربان ته حُکم ورکړى چې بېدار پاتې شى. 35نو بېدار اوسئ، ځکه چې تاسو نۀ پوهيږئ چې د کور مالِک به کله راځى، د ماښام په وخت، د نيمې شپې، د چرګ د بانګ په وخت، يا د سحر په وخت، 36داسې نۀ وى چې هغه ناڅاپه راشى او تاسو ويده ومومى. 37څۀ چې زۀ تاسو ته وايم، هم دا هر چا ته وايم، بېدار اوسئ!“