مرقوس 12 FHB Father's Heart Bible™

12 ¹هغۀ هغوئ ته په مثالونو کښې خبرې کول شروع کړې، ”يو سړى د انګورو باغ ولګولو، چارچاپېره يې بنده کړو، د انګورو د زړو دپاره يې کوهے وکيندو، يوه څوکۍ يې جوړه کړه، باغ يې کروندګرو ته په ټيکه ورکړو او لاړو. ²د فصل په وخت هغۀ يو نوکر کروندګرو ته ولېږلو ترڅو د باغ د مېوې نه څۀ راواخلى. ³خو هغوئ هغه ونيولو، ووهلو او تش لاس يې بيرته ولېږلو. ⁴هغۀ بيا بل نوکر ورته ولېږلو؛ هغوئ د هغۀ په سر ووهلو او بې عزته يې کړو. ⁵هغۀ بيا بل ولېږلو، او هغوئ هغه قتل کړو، بيا نور ډېر، چې ځنې يې ووهل او ځنې يې قتل کړل.“

⁶هغۀ لا هم يو نور درلودو، يو ګران زوئ؛ هغۀ هغه په آخر کښې دې فکر سره ورته ولېږلو چې، ”زما د زوئ عزت به وکړى.“ ^a a v6 د باغ د مالِک خپل يو ګران زوئ لېږل زمونږ پلار دے چې عيسىٰ لېږى — هم هغه خبره چې پلار د هغۀ د بپتسمې په وخت پرې وکړه، ”زما ګران زوئ.“

⁷”خو کروندګرو يو بل ته ووئيل، ’دا وارث دے. راشئ، چې دا قتل کړو، نو ميراث به زمونږ شى.‘ ⁸نو هغوئ هغه ونيولو، قتل يې کړو او د باغ نه بهر يې وغورزولو. ⁹نو د باغ مالِک به څۀ وکړى؟ هغه به راشى، کروندګر به تباه کړى، او باغ به نورو ته ورکړى. ¹⁰آيا تاسو دا صحيفه نۀ ده لوستې چې، ’کوم کاڼے چې معمارانو رد کړو، هغه د کونج کاڼے شو؛ ¹¹دا زمونږ د پلار کار وو، او زمونږ په نظر کښې حيرانوونکے دے‘؟“

¹²هغوئ غوښتل چې هغه ونيسى خو د خلقو نه وېرېدل، ځکه چې پوهېدل چې دا مثال يې د هغوئ په خلاف ووئيلو. نو هغه يې پرېښودو او لاړل.

قيصر ته ورکړئ، پلار ته ورکړئ

¹³هغوئ د فريسيانو او هېروديانو نه ځنې ورته ولېږل ترڅو هغه د خبرو په خطا کښې ونيسى. ¹⁴هغوئ راغلل او هغۀ ته يې ووئيل، ”اے اُستاذه، مونږ پوهېږو چې تۀ رښتونے يې او د چا پرواه نۀ کوې، ځکه چې تۀ د صورت په ليدو فيصله نۀ کوې بلکې په رښتيا سره د زمونږ د پلار لار ښايې. آيا قيصر ته محصول ورکول روا دى کۀ نه؟ مونږ دې ورکړو کۀ نه؟“

¹⁵خو هغۀ د هغوئ منافقت وپېژندو او هغوئ ته يې وفرمائيل، ”تاسو ولې ما ازمايئ؟ راته د سپينو زرو يوه سيکه راوړئ چې وګورم.“ ¹⁶هغوئ يوه راوړه، او هغۀ ترې تپوس وکړو، ”دا د چا شکل او نوم دے؟“ هغوئ ورته ووئيل، ”د قيصر.“

¹⁷عيسىٰ هغوئ ته وفرمائيل، ”کوم څۀ چې د قيصر دى هغه قيصر ته ورکړئ، او کوم څۀ چې زمونږ د پلار دى هغه زمونږ پلار ته ورکړئ.“ هغوئ په هغۀ باندې حيران شول.

د ژوندو پلار

¹⁸بيا صدوقيان ورته راغلل، چې وائى بيا ژوندېدل نشته. او هغوئ ترې تپوس وکړو چې،

¹⁹”اے اُستاذه، موسىٰ زمونږ دپاره وليکل چې کۀ د يو چا ورور مړ شى او ښځه پرېږدى خو اولاد ونۀ لرى، نو ورور دې د هغې سره نکاح وکړى او د خپل ورور دپاره دې اولاد پېدا کړى. ²⁰اوۀ وروڼه وُو؛ اول يو نکاح وکړه، او کله چې مړ شو، اولاد يې پرې نۀ ايښودو. ²¹بيا دوېم د هغې سره نکاح وکړه، او هغه مړ شو، اولاد يې پرې نۀ ايښودو. او دريم هم هم داسې. ²²او د اوو نه هيچا اولاد پرې نۀ ايښودو. د ټولو نه په آخر کښې ښځه هم مړه شوه. ²³د بيا ژوندېدو په وخت، کله چې هغوئ بيا ژوندى شى، هغه به د چا ښځه وى؟ ځکه اووۀ واړو هغه د ښځې په توګه درلوده.“

²⁴عيسىٰ هغوئ ته وفرمائيل، ”آيا تاسو ځکه نۀ يئ غلط چې تاسو نۀ په صحيفو پوهېږئ او نۀ د زمونږ د پلار په قدرت؟ ²⁵ځکه چې کله مړى بيا ژوندى شى، نو نۀ نکاح کوى او نۀ په نکاح ورکولے شى، بلکې په آسمان کښې د فرښتو په شان دى. ²⁶د مړو د بيا ژوندېدو په حقله، آيا تاسو د موسىٰ په کتاب کښې نۀ دى لوستى، د بوټي په حقله په هغه ځائ کښې، چې زمونږ پلار هغۀ ته څنګه وفرمائيل، ’زۀ د اِبراهيم خُدائ پاک يم، د اِسحاق او د يعقوب‘؟ ²⁷هغه د مړو خُدائ پاک نۀ دے، بلکې د ژوندو. تاسو ډېر غلط يئ.“

پلار سره په هر څۀ باندې مينه وکړئ

²⁸يو عالِم ورنژدې شو، هغوئ يې په بحث کولو واورېدل، وې ليدل چې عيسىٰ ښۀ جواب ورکړو، او تپوس يې وکړو، ”د ټولو نه زيات اهم حُکم کوم دے؟“

²⁹عيسىٰ جواب ورکړو، ”د ټولو نه اهم دا دے چې، ’واوره، اے اِسرائيله: زمونږ پلار يو دے.‘ ³⁰خپل پلار سره په خپل ټول زړۀ، په خپل ټول روح، په خپل ټول هوش او په خپل ټول طاقت باندې مينه وکړه.“

³¹”دوېم دا دے چې، ’د خپل ګاونډي سره داسې مينه وکړه لکه د خپل ځان سره.‘ د دې نه زيات لوئ بل هيڅ حُکم نشته.“

³²عالِم هغۀ ته ووئيل، ”ښۀ دې ووئيل، اے اُستاذه. تا په رښتيا ووئيل چې هغه يو دے، او د هغۀ نه بغير بل هيڅوک نشته. ³³د هغۀ سره په ټول زړۀ، په ټول عقل او په ټول طاقت باندې مينه کول، او د خپل ګاونډي سره د خپل ځان په شان مينه کول، د ټولو سوزوونکو قربانيو او نذرانو نه ډېر غوره دى.“

³⁴کله چې عيسىٰ وليدل چې هغۀ په حکمت سره جواب ورکړو، نو هغۀ ته يې وفرمائيل، ”تۀ د زمونږ پلار د بادشاهۍ نه ليرې نۀ يې.“ د دې نه پس هيچا جُرأت ونۀ کړو چې ترې نور تپوس وکړى.

مسيح د چا زوئ دے؟

³⁵کله چې عيسىٰ په هيکل کښې تعليم ورکولو، نو هغۀ تپوس وکړو، ”عالِمان څنګه وائى چې مسيح د داؤد زوئ دے؟

³⁶داؤد پخپله د روحُ القُدس په وسيله وفرمائيل: ’زمونږ پلار زما مالِک ته وفرمائيل، ”زما په ښى لاس کښې کښېنه ترڅو چې زۀ ستا دښمنان ستا د پښو لاندې کړم.“‘

³⁷”داؤد پخپله مسيح ته مالِک وائى. نو مسيح څنګه د داؤد زوئ کېدے شى؟“ ډېرو خلقو په خوشحالۍ سره هغۀ ته غوږ نيولو.

د خالي مذهب نه هوښيار اوسئ

³⁸او هغۀ په خپل تعليم کښې وفرمائيل، ”د عالِمانو نه هوښيار اوسئ، چې اوږدې جامې اغوستل خوښوى او په بازارونو کښې سلام اخستل، ³⁹او په عبادت خانو کښې غوره څوکۍ او په ميلمستياؤ کښې د عزت ځايونه، ⁴⁰چې د کونډو کورونه خوري او يواځې د ښودلو دپاره اوږدې دُعاګانې کوى. دوى ته به زياته سزا ورکړے شى.“

د کونډې نذرانه

⁴¹هغه د بيت المال مخې ته ناست وو، او خلق يې کتل چې سيکې يې پکښې اچولې؛ ډېرو مالدارو خلقو زياتې پېسې پکښې واچولې. ⁴²او يوه غريبه کونډه راغله او د ممبې دوه وړې سيکې يې پکښې واچولې، چې يو پيسه ارزښت يې وو. ^b b v42 دوه لپتې هغه د ټولو نه وړې سيکې وې چې په استعمال کښې وې — دواړه يوځائ د څو منټو د مزدورۍ هومره ارزښت لرلو، هغه کمزورى څۀ چې يو انسان ورکولے شو.

⁴³هغۀ خپل مريدان راوبلل او وفرمائيل، ”زۀ تاسو ته رښتيا وايم، دې غريبې کونډې د هغو ټولو نه زيات واچول چې د نذرانو په صندوق کښې يې واچول. ⁴⁴ځکه چې هغوئ ټولو د خپلې زياتۍ نه ورکړل، خو دې د خپل غريبۍ نه ورکړل — کوم څۀ چې يې درلودل، خپل ټول روزګار.“