மாற்கு 12

12 ¹அவர் அவர்களோடு உவமைகளாய்ப் பேசத் தொடங்கினார்: “ஒரு மனிதன் ஒரு திராட்சத்தோட்டத்தை நாட்டி, அதைச் சுற்றிலும் வேலியடைத்து, ஆலைக்குழியை வெட்டி, காவற்கூடத்தைக் கட்டி, அதைத் தோட்டக்காரருக்குக் குத்தகைக்கு விட்டு, பயணமாய்ப் போனான். ²அறுவடைக் காலத்தில், திராட்சத்தோட்டத்தின் பலனில் சிலவற்றைப் பெற்றுக்கொள்ளும்படி, அவன் தோட்டக்காரரிடம் ஒரு வேலைக்காரனை அனுப்பினான். ³ஆனால் அவர்கள் அவனைப் பிடித்து, அடித்து, வெறுங்கையாய் அனுப்பிவிட்டார்கள். ⁴மறுபடியும் அவன் வேறொரு வேலைக்காரனை அவர்களிடம் அனுப்பினான்; அவர்கள் அவன் தலையில் அடித்து, அவனை அவமானப்படுத்தினார்கள். ⁵அவன் இன்னொருவனை அனுப்பினான், அவனையும் அவர்கள் கொன்றார்கள்—பின்பு இன்னும் பலரை அனுப்ப, அவர்களில் சிலரை அடித்தும், சிலரைக் கொன்றும் போட்டார்கள்.”

⁶அவனுக்கு இன்னும் ஒருவன் இருந்தான், ஒரு நேசகுமாரன்; ‘என் குமாரனை அவர்கள் மதிப்பார்கள்’ என்று சொல்லி, கடைசியாய் அவனை அவர்களிடம் அனுப்பினான். ^a a v6 திராட்சத்தோட்ட எஜமான் தன் ஒரே நேசகுமாரனை அனுப்புவது, எங்கள் பிதா இயேசுவை அனுப்புவதே — இயேசு ஞானஸ்நானம் பெற்றபோது பிதா அவரைக்குறித்துச் சொன்ன அதே வார்த்தை, “என் நேசகுமாரன்.”

⁷“ஆனால் அந்தத் தோட்டக்காரர் ஒருவரோடொருவர், ‘இவன்தான் சுதந்தரவாளி. வாருங்கள், இவனைக் கொன்றுபோடுவோம்—சுதந்தரம் நம்முடையதாகும்’ என்று சொல்லிக்கொண்டார்கள். ⁸அப்படியே அவர்கள் அவனைப் பிடித்துக் கொன்று, திராட்சத்தோட்டத்துக்குப் புறம்பே எறிந்துவிட்டார்கள். ⁹அப்படியானால் திராட்சத்தோட்டத்தின் எஜமான் என்ன செய்வான்? அவன் வந்து, அந்தத் தோட்டக்காரரை அழித்து, திராட்சத்தோட்டத்தை மற்றவர்களுக்குக் கொடுப்பான். ¹⁰‘வீடுகட்டுகிறவர்கள் ஆகாதென்று தள்ளின கல்லே மூலைக்குத் தலைக்கல்லாயிற்று; ¹¹ இது எங்கள் பிதாவினால் ஆயிற்று, இது நம்முடைய கண்களுக்கு ஆச்சரியமாயிருக்கிறது’ என்கிற இந்த வேதவாக்கியத்தை நீங்கள் வாசிக்கவில்லையா?”

¹²அந்த உவமையை அவர் தங்களுக்கு விரோதமாய்ச் சொன்னாரென்று அறிந்து, அவர்கள் அவரைப் பிடிக்க வகைதேடினார்கள்; ஆனால் ஜனங்களுக்குப் பயந்தார்கள். அப்பொழுது அவரை விட்டு விலகிப்போனார்கள்.

இராயனுக்குரியதை இராயனுக்கும், பிதாவுக்குரியதைப் பிதாவுக்கும் கொடுங்கள்

¹³அவரை அவருடைய பேச்சிலே அகப்படுத்தும்படி, பரிசேயரிலும் ஏரோதியரிலும் சிலரை அவர்கள் அவரிடம் அனுப்பினார்கள். ¹⁴அவர்கள் வந்து அவரை நோக்கி, “போதகரே, நீர் சத்தியமுள்ளவர் என்றும், ஒருவரையும் லட்சியம்பண்ணாதவர் என்றும் அறிவோம்; ஏனெனில் நீர் முகதாட்சண்யம் பாராமல் எங்கள் பிதாவின் வழியை உண்மையாய்ப் போதிக்கிறீர். இராயனுக்கு வரி செலுத்துவது நியாயமா, அல்லவா? நாங்கள் செலுத்தலாமா, செலுத்தலாகாதா?” என்றார்கள்.

¹⁵அவர்களுடைய மாயமான வேஷத்தை அவர் அறிந்து, “நீங்கள் ஏன் என்னைச் சோதிக்கிறீர்கள்? நான் பார்க்கும்படி ஒரு வெள்ளிக்காசை என்னிடம் கொண்டுவாருங்கள்” என்றார். ¹⁶அவர்கள் ஒன்றைக் கொண்டுவந்தார்கள். அவர் அவர்களை நோக்கி, “இந்த உருவமும் மேலெழுத்தும் யாருடையது?” என்று கேட்டார். “இராயனுடையது” என்று அவர்கள் சொன்னார்கள்.

¹⁷இயேசு அவர்களை நோக்கி, “இராயனுக்குரியதை இராயனுக்கும், எங்கள் பிதாவுக்குரியதை எங்கள் பிதாவுக்கும் செலுத்துங்கள்” என்றார். அவர்கள் அவரைக்குறித்து ஆச்சரியப்பட்டார்கள்.

ஜீவனுள்ளோரின் பிதா

¹⁸உயிர்த்தெழுதல் இல்லை என்று சொல்லுகிற சதுசேயர் அவரிடம் வந்து, அவரை நோக்கிக் கேட்டதாவது:

¹⁹“போதகரே, ஒருவனுடைய சகோதரன் மனைவியை விட்டுப் பிள்ளையில்லாமல் இறந்துபோனால், அவன் சகோதரன் அவளை விவாகம்பண்ணி, தன் சகோதரனுக்குச் சந்ததியை உண்டாக்கவேண்டும் என்று மோசே எங்களுக்கு எழுதிவைத்தானே. ²⁰ஏழு சகோதரர் இருந்தார்கள்; முதலாவன் ஒரு பெண்ணை விவாகம்பண்ணி, பிள்ளையில்லாமல் இறந்துபோனான். ²¹இரண்டாவன் அவளை விவாகம்பண்ணி, அவனும் பிள்ளையில்லாமல் இறந்துபோனான். மூன்றாவனும் அப்படியே. ²²ஏழுபேரிலும் ஒருவனுக்கும் பிள்ளையில்லாதிருந்தது. எல்லாருக்கும் கடைசியாய் அந்த ஸ்திரீயும் இறந்துபோனாள். ²³உயிர்த்தெழுதலில், அவர்கள் எழுந்திருக்கும்போது, அவள் அவர்களில் யாருக்கு மனைவியாயிருப்பாள்? ஏழுபேரும் அவளை மனைவியாகக் கொண்டிருந்தார்களே” என்றார்கள்.

²⁴இயேசு அவர்களை நோக்கி, “நீங்கள் வேதவாக்கியங்களையும், எங்கள் பிதாவின் வல்லமையையும் அறியாததினாலல்லவோ தவறுகிறீர்கள்? ²⁵மரித்தோர் உயிர்த்தெழும்போது, விவாகம்பண்ணுவதுமில்லை, விவாகம்பண்ணிக்கொடுக்கப்படுவதுமில்லை; பரலோகத்திலுள்ள தூதர்களைப்போல் இருப்பார்கள். ²⁶மரித்தோர் எழுப்பப்படுவதைக்குறித்து, முட்செடியைப் பற்றிய பகுதியில், மோசேயின் புத்தகத்தில், எங்கள் பிதா அவனை நோக்கி, ‘நான் ஆபிரகாமின் தேவனும், ஈசாக்கின் தேவனும், யாக்கோபின் தேவனுமாய் இருக்கிறேன்’ என்று சொன்னதை நீங்கள் வாசிக்கவில்லையா? ²⁷அவர் மரித்தோரின் தேவனல்ல, ஜீவனுள்ளோரின் தேவனே. ஆகையால் நீங்கள் மிகவும் தவறுகிறீர்கள்” என்றார்.

பிதாவை உன் முழுவதுமாய் நேசி

²⁸வேதபாரகரில் ஒருவன் அருகில் வந்து, அவர்கள் தர்க்கம்பண்ணுகிறதைக் கேட்டு, இயேசு அவர்களுக்கு நன்றாய் மறுமொழி சொன்னதைக் கண்டு, “கற்பனைகளிலெல்லாம் மிக முக்கியமான கற்பனை எது?” என்று அவரைக் கேட்டான்.

²⁹இயேசு அவனுக்கு மறுமொழியாக, “மிக முக்கியமான கற்பனை எதுவென்றால்: ‘இஸ்ரவேலே, கேள்: எங்கள் பிதா ஒருவரே.’ ³⁰உன் முழு இருதயத்தோடும், உன் முழு ஆத்துமாவோடும், உன் முழு மனதோடும், உன் முழு பலத்தோடும் உன் பிதாவை நேசிப்பாயாக” என்றார்.

³¹“இரண்டாவது கற்பனை: ‘உன்னிடத்தில் நீ அன்புகூருவதுபோல் உன் அயலானிடத்திலும் அன்புகூருவாயாக.’ இவைகளைப் பார்க்கிலும் பெரிய கற்பனை வேறொன்றுமில்லை” என்றார்.

³²அப்பொழுது அந்த வேதபாரகன் அவரை நோக்கி, “நன்றாய்ச் சொன்னீர், போதகரே. அவர் ஒருவரே என்றும், அவரையல்லாமல் வேறொருவரில்லை என்றும் நீர் உண்மையாய்ச் சொன்னீர். ³³அவரிடத்தில் முழு இருதயத்தோடும், முழு புத்தியோடும், முழு பலத்தோடும் அன்புகூருவதும், அயலானிடத்தில் தன்னிடத்தில் அன்புகூருவதுபோல் அன்புகூருவதும், சர்வாங்க தகனபலிகள் யாவையும் மற்ற பலிகள் யாவையும்பார்க்கிலும் மிகவும் மேலானது” என்றான்.

³⁴அவன் புத்திவிவேகமாய் மறுமொழி சொன்னதை இயேசு கண்டு, அவனை நோக்கி, “நீ எங்கள் பிதாவின் ராஜ்யத்துக்குத் தூரமாய் இல்லை” என்றார். அதற்குப் பின்பு ஒருவனும் அவரிடம் எதையும் கேட்கத் துணியவில்லை.

மேசியா யாருடைய குமாரன்?

³⁵இயேசு தேவாலயத்தில் உபதேசம்பண்ணுகையில், “கிறிஸ்து தாவீதின் குமாரன் என்று வேதபாரகர் எப்படிச் சொல்லுகிறார்கள்?

³⁶தாவீது தானே பரிசுத்த ஆவியானவராலே சொன்னதாவது: ‘எங்கள் பிதா என் ஆண்டவரை நோக்கி, “நான் உன் சத்துருக்களை உன் பாதங்களுக்குக் கீழாக்கிப்போடும்வரைக்கும், நீ என் வலதுபாரிசத்தில் உட்காரும்” என்றார்.’

³⁷“தாவீது தானே கிறிஸ்துவை ஆண்டவர் என்று சொல்லியிருக்க, அவர் எப்படி அவனுடைய குமாரனாயிருப்பார்?” என்றார். திரளான ஜனங்கள் அவர் சொல்வதை மனமகிழ்ச்சியோடு கேட்டார்கள்.

வெறுமையான மதத்தைக்குறித்து எச்சரிக்கையாயிருங்கள்

³⁸அவர் தம்முடைய உபதேசத்தில் அவர்களை நோக்கி, “வேதபாரகரைக்குறித்து எச்சரிக்கையாயிருங்கள்; அவர்கள் நீண்ட அங்கிகளுடன் திரிவதையும், சந்தைவெளிகளில் வந்தனங்களைப் பெறுவதையும், ³⁹ஜெப ஆலயங்களில் முதன்மையான ஆசனங்களையும், விருந்துகளில் மேன்மையான இடங்களையும் விரும்புகிறார்கள்; ⁴⁰அவர்கள் விதவைகளின் வீடுகளைப் பட்சித்து, பார்வைக்காக நீண்ட ஜெபம்பண்ணுகிறார்கள். இவர்கள் அதிக ஆக்கினையை அடைவார்கள்” என்றார்.

விதவையின் காணிக்கை

⁴¹காணிக்கைப் பெட்டிக்கு எதிரே உட்கார்ந்து, ஜனங்கள் அதிலே காசுபோடுகிறதைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தார்; ஐசுவரியவான்கள் அநேகர் அதிகமாய்ப் போட்டார்கள். ⁴²அப்பொழுது ஏழையாகிய ஒரு விதவை வந்து, ஒரு துட்டுக்குச் சமமான இரண்டு காசுகளைப் போட்டாள். ^b b v42 இரண்டு லெப்தான்கள் புழக்கத்திலிருந்த மிகச் சிறிய நாணயங்களாயின—இரண்டும் சேர்ந்து சில நிமிட கூலிக்கு மட்டுமே மதிப்புள்ளவை, ஒருவர் கொடுக்கக்கூடிய மிகச் சிறிய தொகை.

⁴³அவர் தம்முடைய சீஷர்களை அழைத்து, அவர்களை நோக்கி, “மெய்யாகவே நான் உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்: காணிக்கைப் பெட்டியிலே போட்ட எல்லாரையும்பார்க்கிலும் இந்த ஏழை விதவை அதிகமாய்ப் போட்டாள். ⁴⁴எப்படியெனில், அவர்களெல்லாரும் தங்களுக்கு உண்டான மிச்சத்திலிருந்து போட்டார்கள்; இவளோ தன் வறுமையிலிருந்து தன்னிடத்திலிருந்த யாவையும், தன் ஜீவனத்துக்குரிய முழுவதையும் போட்டாள்” என்றார்.