Otaning sevimli Oʻgʻli rad etildi

Egasining oʻgʻlini oʻldirgan ijarachilar haqidagi masal tinglab turgan yoʻlboshchilarga tegadi. Iso soliq va tirilish haqidagi tuzoqlardan qutuladi, Otamizni va yaqinni sevishni eng buyuk amr deb ataydi, bevalarni talaydigan Tavrot tafsirchilarini fosh qiladi, soʻng bir bevaning ikki tangasini maqtaydi.

12-bob.

Iso ularga masallar bilan gapira boshladi: “Bir odam uzumzor barpo qilib, atrofini devor bilan oʻrab, uzum siqadigan chuqur qazib, qoʻriqlash minorasini qurib, uni bogʻbonlarga ijaraga berdi-da, safarga ketdi. Hosil payti u uzumzor hosilidan bir qismini olish uchun bogʻbonlar oldiga xizmatkorini yubordi. Lekin ular uni ushlab, kaltaklab, quruq qoʻl bilan qaytarib yuborishdi. U yana boshqa bir xizmatkorini ularga yubordi; ular uning boshiga urib, uni haqorat qilishdi. Shunda u yana birini yubordi, ammo ular uni oʻldirishdi. Keyin u yana koʻplarini yubordi; ulardan baʼzilarini kaltaklab, baʼzilarini oʻldirishdi.”

Uning yana bitta — sevimli oʻgʻli bor edi. Oxirida u oʻgʻlini ularga yubordi va: “Oʻgʻlimni hurmat qilishar”, dedi. ^a

“Lekin bogʻbonlar bir-birlariga: «Bu — voris. Kelinglar, uni oʻldiraylik, shunda meros bizniki boʻladi», deyishdi.” Shunday qilib, ular uni ushlab oʻldirishdi va uzumzordan tashqariga uloqtirishdi. Xoʻsh, uzumzor egasi nima qiladi? U kelib, bogʻbonlarni yoʻq qiladi va uzumzorni boshqalarga beradi. “Bu Muqaddas Bitikni oʻqimadingizmi: «Binokorlar rad etgan tosh burchak toshi boʻldi; bu Otamizning ishi edi va bu bizning koʻz oldimizda ajoyibdir»?”

Ular Uni hibsga olmoqchi boʻlishdi, biroq xaloyiqdan qoʻrqishdi; chunki Isoning bu masalni ularga qarshi aytganini bilishardi. Shuning uchun Uni qoldirib, ketib qolishdi.

Qaysarga bering, Otaga bering

Keyin ular Uni gapidan ilintirish uchun baʼzi farziylar va hirodchilarni Uning oldiga yuborishdi. Ular kelib, Unga: “Ustoz, bilamizki, Siz haqgoʻysiz va hech kimning fikriga parvo qilmaysiz, chunki Siz tashqi koʻrinishga qarab hukm qilmaysiz, balki Otamizning yoʻlini haqqoniy oʻrgatasiz. Qaysarga soliq toʻlash joizmi yoki yoʻqmi? Toʻlaylikmi yoki toʻlamaylikmi?”, deyishdi.

Lekin Iso ularning ikkiyuzlamachiligini bilib, ularga: “Nega Meni sinayapsiz? Koʻrishim uchun Menga bir kumush tanga keltiringlar”, dedi. Ular bittasini keltirishdi. Iso ulardan: “Bu kimning surati va yozuvi?”, deb soʻradi. Ular Unga: “Qaysarniki”, deyishdi.

Iso ularga: “Qaysarnikini Qaysarga, Otamiznikini Otamizga beringlar”, dedi. Ular Undan hayratda qolishdi.

Tiriklarning Otasi

Soʻng tirilish yoʻq, deydigan sadduqiylar Uning oldiga kelishdi. Ular Undan soʻrab, shunday dedilar:

“Ustoz, Muso biz uchun shunday yozib qoldirgan: agar birovning akasi farzand koʻrmay, xotinini qoldirib vafot etsa, uning ukasi oʻsha ayolga uylanib, akasi uchun nasl qoldirishi kerak. Yetti aka-uka bor edi. Birinchisi uylandi va vafot etganda, farzand qoldirmadi. Ikkinchisi oʻsha ayolga uylandi, lekin u ham farzand qoldirmay vafot etdi. Uchinchisi ham xuddi shunday. Yettovidan hech biri farzand qoldirmadi. Hammasidan keyin ayol ham vafot etdi. Tirilish kunida, ular tirilganda, u kimning xotini boʻladi? Axir yettovi ham unga uylangan edi-ku.”

Iso ularga: “Adashayotganingizning sababi shu emasmi: na Muqaddas Bitiklarni, na Otamizning qudratini bilasiz? Chunki oʻliklar tirilganda, na uylanadilar, na turmushga chiqadilar, balki osmondagi farishtalar kabi boʻladilar. Oʻliklarning tirilishiga kelsak, Muso kitobida, yonayotgan buta haqidagi parchada Otamiz unga nima deganini oʻqimaganmisiz? U: «Men Ibrohimning Xudosi, Ishoqning Xudosi va Yoqubning Xudosiman», degan edi. U oʻliklarning emas, balki tiriklarning Xudosidir. Sizlar qattiq adashyapsiz.”

Otani butun borligʻing bilan sevgin

Ulamolardan biri yaqin kelib, ularning bahslashganini eshitdi va Isoning yaxshi javob berganini koʻrib, Undan: “Barcha amrlar ichida eng muhimi qaysi?”, deb soʻradi.

Iso javob berdi: “Eng muhimi shu: «Eshit, ey Isroil! Otamiz yagonadir». Otangni butun qalbing bilan, butun joning bilan, butun onging bilan va butun kuching bilan sevgin”.

“Ikkinchisi esa shu: «Yaqiningni oʻzingdek sevgin». Bu amrlardan buyukroq hech qanday amr yoʻq”.

Ulamo Unga: “Yaxshi aytdingiz, Ustoz. Siz haqiqatni aytdingiz: U yagonadir va Undan boʻlak boshqasi yoʻq. Uni butun qalb bilan, butun aql bilan va butun kuch bilan sevish hamda yaqinini oʻzidek sevish barcha yondiriladigan qurbonliklar va boshqa qurbonliklardan koʻra ancha afzaldir”.

Iso uning dono javob berganini koʻrib, unga: “Sen Otamizning Shohligidan uzoq emassan”, dedi. Shundan soʻng hech kim Undan boshqa savol soʻrashga jurʼat eta olmadi.

Masih kimning oʻgʻli?

Iso maʼbadda taʼlim berar ekan, soʻradi: “Ulamolar qanday qilib Masihni Dovudning oʻgʻli deb aytadilar?

Dovudning oʻzi Muqaddas Ruh ilhomida shunday degan edi: «Otamiz mening Rabbimga dedi: “Men dushmanlaringni oyogʻing ostiga qoʻymagunimcha, Mening oʻng tomonimda oʻtir”».

“Dovudning oʻzi Masihni Rabbim deb ataydi. Unda Masih qanday qilib Dovudning oʻgʻli boʻladi?” Katta olomon Uni berilib tinglardi.

Quruq dindorlikdan ehtiyot boʻling

Iso oʻz taʼlimida shunday dedi: “Ulamolardan ehtiyot boʻlinglar! Ular uzun toʻn kiyib yurishni, bozorlarda salomlar olishni, ibodatxonalarda eng toʻrdagi joylarni va ziyofatlarda eng hurmatli oʻrinlarni yaxshi koʻradilar. Ular bevalarning uylarini yeb bitiradilar va koʻz-koʻz uchun uzundan-uzoq ibodat qiladilar. Mana shular eng ogʻir hukmga uchraydilar”.

Bevaning xayr-ehsoni

Iso ehson sandigʻi roʻparasida oʻtirib, olomon unga qanday pul tashlayotganini kuzatardi. Koʻplab boylar koʻp miqdorda pul tashlashardi. Bir kambagʻal beva kelib, ikkita mayda mis tanga tashladi; bu bir chaqaga teng edi. ^b

Iso shogirdlarini yoniga chaqirib, dedi: “Sizlarga chinini aytay: bu kambagʻal beva ehson qutisiga hammadan koʻra koʻproq tashladi. Chunki ularning hammasi oʻz ortigʻidan berdi, u esa oʻz kambagʻalligidan — bor-budini, butun tirikchiligini berdi”.