മർക്കോസ് 12 FHB Father's Heart Bible™

12 ¹അവിടുന്ന് ഉപമകളിലൂടെ അവരോടു സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി: “ഒരു മനുഷ്യൻ ഒരു മുന്തിരിത്തോട്ടം നട്ടുണ്ടാക്കി, അതിനു ചുറ്റും വേലി കെട്ടി, മുന്തിരിച്ചക്കിനു കുഴി കുഴിച്ചു, കാവൽഗോപുരം പണിതു, കൃഷിക്കാർക്കു പാട്ടത്തിനു കൊടുത്ത് യാത്രയായി. ²വിളവെടുപ്പുകാലത്ത് തോട്ടത്തിലെ ഫലത്തിൽ കുറെ വാങ്ങാൻ അവൻ ഒരു ദാസനെ പാട്ടക്കാരുടെ അടുക്കൽ അയച്ചു. ³എന്നാൽ അവർ അവനെ പിടിച്ച് അടിച്ച് വെറുംകൈയോടെ പറഞ്ഞയച്ചു. ⁴വീണ്ടും അവൻ മറ്റൊരു ദാസനെ അവരുടെ അടുക്കൽ അയച്ചു; അവർ അവന്റെ തലയിൽ അടിച്ച് അവനെ അപമാനിച്ചു. ⁵അവൻ മറ്റൊരുവനെ അയച്ചു, അവർ അവനെ കൊന്നു—പിന്നെ വേറെ പലരെയും അയച്ചു, ചിലരെ അടിച്ചും ചിലരെ കൊന്നും.”

⁶അവനു ഇനിയും ഒരുവൻ ഉണ്ടായിരുന്നു, ഒരു പ്രിയപുത്രൻ; ഒടുവിൽ, “അവർ എന്റെ മകനെ ബഹുമാനിക്കും” എന്നു പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവനെ അവരുടെ അടുക്കൽ അയച്ചു. ^a a v6 തന്റെ ഏകപ്രിയപുത്രനെ അയയ്ക്കുന്ന മുന്തിരിത്തോട്ടത്തിന്റെ ഉടമ, യേശുവിനെ അയയ്ക്കുന്ന നമ്മുടെ പിതാവാകുന്നു — യേശുവിന്റെ സ്നാനസമയത്ത് പിതാവ് അവിടുത്തെക്കുറിച്ച് അരുളിച്ചെയ്ത അതേ വാക്കുതന്നെ, "എന്റെ പ്രിയപുത്രൻ."

⁷“എന്നാൽ പാട്ടക്കാർ തമ്മിൽത്തമ്മിൽ പറഞ്ഞു: ‘ഇവനാണ് അവകാശി. വരുവിൻ, നമുക്ക് ഇവനെ കൊല്ലാം—അവകാശം നമ്മുടേതാകും.’ ⁸അങ്ങനെ അവർ അവനെ പിടിച്ച് കൊന്ന് മുന്തിരിത്തോട്ടത്തിനു പുറത്തേക്ക് എറിഞ്ഞുകളഞ്ഞു. ⁹അപ്പോൾ മുന്തിരിത്തോട്ടത്തിന്റെ ഉടമ എന്തു ചെയ്യും? അവൻ വന്ന് പാട്ടക്കാരെ നശിപ്പിച്ച് തോട്ടം മറ്റുള്ളവർക്കു കൊടുക്കും. ¹⁰ഈ തിരുവെഴുത്ത് നിങ്ങൾ വായിച്ചിട്ടില്ലയോ: ‘പണിയുന്നവർ തള്ളിക്കളഞ്ഞ കല്ല് മൂലക്കല്ലായിത്തീർന്നിരിക്കുന്നു; ¹¹ഇതു നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ പ്രവൃത്തിയാകുന്നു, നമ്മുടെ കണ്ണുകൾക്ക് ഇത് അത്ഭുതകരവുമാകുന്നു’?”

¹²അവർ അവനെ പിടികൂടാൻ ആഗ്രഹിച്ചു, എന്നാൽ ജനക്കൂട്ടത്തെ ഭയപ്പെട്ടു; തങ്ങൾക്കെതിരായിട്ടാണ് അവൻ ആ ഉപമ പറഞ്ഞതെന്ന് അവർ അറിഞ്ഞിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് അവർ അവനെ വിട്ട് പോയി.

കൈസർക്കു കൊടുക്കുവിൻ, പിതാവിനു കൊടുക്കുവിൻ

¹³അവന്റെ വാക്കിൽ അവനെ കുടുക്കാൻ അവർ പരീശന്മാരിലും ഹെരോദ്യരിലും ചിലരെ അവന്റെ അടുക്കൽ അയച്ചു. ¹⁴അവർ വന്ന് അവനോടു പറഞ്ഞു: “ഗുരോ, അങ്ങു സത്യവാനാണെന്നും ആരുടെയും അഭിപ്രായം അങ്ങു ഗണിക്കുന്നില്ലെന്നും ഞങ്ങൾക്കറിയാം; എന്തെന്നാൽ അങ്ങു മുഖം നോക്കി വിധിക്കാതെ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ വഴി സത്യമായി ഉപദേശിക്കുന്നു. കൈസർക്കു കരം കൊടുക്കുന്നത് ന്യായമോ അല്ലയോ? ഞങ്ങൾ കൊടുക്കണമോ വേണ്ടയോ?”

¹⁵എന്നാൽ അവരുടെ കാപട്യം അറിഞ്ഞ് അവിടുന്ന് അവരോടു പറഞ്ഞു: “നിങ്ങൾ എന്നെ പരീക്ഷിക്കുന്നതെന്തിന്? ഞാൻ നോക്കേണ്ടതിന് ഒരു വെള്ളിനാണയം എന്റെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുവരുവിൻ.” ¹⁶അവർ ഒന്നു കൊണ്ടുവന്നു, അവിടുന്ന് അവരോടു ചോദിച്ചു: “ഇത് ആരുടെ രൂപവും ലിഖിതവുമാണ്?” “കൈസരുടേത്” എന്ന് അവർ അവനോടു പറഞ്ഞു.

¹⁷യേശു അവരോടു പറഞ്ഞു: “കൈസരുടേത് കൈസർക്കും നമ്മുടെ പിതാവിന്റേത് നമ്മുടെ പിതാവിനും കൊടുക്കുവിൻ.” അവർ അവനെക്കുറിച്ച് വിസ്മയിച്ചു.

ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവരുടെ പിതാവ്

¹⁸പുനരുത്ഥാനം ഇല്ലെന്നു പറയുന്ന സദൂക്യർ അവന്റെ അടുക്കൽ വന്ന് അവനോടു ചോദിച്ചു:

¹⁹“ഗുരോ, ഒരുവന്റെ സഹോദരൻ ഭാര്യയെ ശേഷിപ്പിച്ച് മക്കളില്ലാതെ മരിച്ചാൽ, ആ സഹോദരൻ അവളെ വിവാഹം കഴിച്ച് തന്റെ സഹോദരനു സന്തതിയെ ഉളവാക്കണമെന്ന് മോശ ഞങ്ങൾക്കുവേണ്ടി എഴുതിയിരിക്കുന്നു. ²⁰ഏഴു സഹോദരന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു; ഒന്നാമൻ വിവാഹം കഴിച്ചു, മരിക്കുമ്പോൾ മക്കളില്ലാതെ ശേഷിപ്പിച്ചു. ²¹രണ്ടാമൻ അവളെ വിവാഹം കഴിച്ചു, അവനും മക്കളില്ലാതെ മരിച്ചു. മൂന്നാമനും അങ്ങനെതന്നെ. ²²ഏഴുപേരിൽ ആരും മക്കളെ ശേഷിപ്പിച്ചില്ല. എല്ലാവർക്കും ഒടുവിൽ ആ സ്ത്രീയും മരിച്ചു. ²³പുനരുത്ഥാനത്തിൽ, അവർ ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കുമ്പോൾ, അവൾ ആരുടെ ഭാര്യയായിരിക്കും? ഏഴുപേരും അവളെ ഭാര്യയായി സ്വീകരിച്ചിരുന്നുവല്ലോ.”

²⁴യേശു അവരോടു പറഞ്ഞു: “തിരുവെഴുത്തുകളോ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ ശക്തിയോ അറിയാത്തതുകൊണ്ടല്ലയോ നിങ്ങൾ തെറ്റിപ്പോകുന്നത്? ²⁵മരിച്ചവർ ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കുമ്പോൾ അവർ വിവാഹം കഴിക്കുകയോ വിവാഹത്തിനു കൊടുക്കപ്പെടുകയോ ഇല്ല; എന്നാൽ സ്വർഗത്തിലെ ദൂതന്മാരെപ്പോലെ ആയിരിക്കും. ²⁶മരിച്ചവർ ഉയിർപ്പിക്കപ്പെടുന്നതിനെക്കുറിച്ച്, മോശയുടെ പുസ്തകത്തിൽ മുൾപ്പടർപ്പിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഭാഗത്ത്, നമ്മുടെ പിതാവ് അദ്ദേഹത്തോട് ‘ഞാൻ അബ്രാഹാമിന്റെയും യിസ്ഹാക്കിന്റെയും യാക്കോബിന്റെയും ദൈവമാകുന്നു’ എന്ന് അരുളിച്ചെയ്തത് നിങ്ങൾ വായിച്ചിട്ടില്ലയോ? ²⁷അവിടുന്ന് മരിച്ചവരുടെ ദൈവമല്ല, ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവരുടെ ദൈവമത്രേ. നിങ്ങൾ വളരെ തെറ്റിപ്പോയിരിക്കുന്നു.”

പിതാവിനെ സർവസ്വംകൊണ്ടും സ്നേഹിക്കുവിൻ

²⁸ഒരു ശാസ്ത്രി അടുത്തുവന്ന് അവർ തർക്കിക്കുന്നതു കേട്ട്, യേശു നന്നായി ഉത്തരം പറഞ്ഞതു കണ്ട്, ചോദിച്ചു: “എല്ലാറ്റിലുംവെച്ച് ഏറ്റവും പ്രധാനമായ കല്പന ഏത്?”

²⁹യേശു ഉത്തരം പറഞ്ഞു: “ഏറ്റവും പ്രധാനമായത് ഇതാകുന്നു: ‘ഇസ്രായേലേ, കേൾക്കുക: നമ്മുടെ പിതാവ് ഏകനാകുന്നു.’ ³⁰നിന്റെ പിതാവിനെ നിന്റെ പൂർണഹൃദയത്തോടും പൂർണാത്മാവോടും പൂർണമനസ്സോടും പൂർണശക്തിയോടുംകൂടെ സ്നേഹിക്കുക.”

³¹“രണ്ടാമത്തേത് ഇതാകുന്നു: ‘നിന്റെ അയൽക്കാരനെ നിന്നെപ്പോലെതന്നെ സ്നേഹിക്കുക.’ ഇവയെക്കാൾ വലിയ കല്പന മറ്റൊന്നുമില്ല.”

³²ആ ശാസ്ത്രി അവനോടു പറഞ്ഞു: “നന്നായി പറഞ്ഞു, ഗുരോ. അവിടുന്ന് ഏകനാണെന്നും അവിടുത്തെ കൂടാതെ മറ്റൊരുവനില്ലെന്നും അങ്ങു സത്യമായി പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ³³അവിടുത്തെ പൂർണഹൃദയത്തോടും പൂർണബുദ്ധിയോടും പൂർണശക്തിയോടുംകൂടെ സ്നേഹിക്കുന്നതും അയൽക്കാരനെ തന്നെപ്പോലെ സ്നേഹിക്കുന്നതും സകല സർവാംഗഹോമങ്ങളെക്കാളും യാഗങ്ങളെക്കാളും എത്രയോ ശ്രേഷ്ഠമാകുന്നു.”

³⁴അവൻ ബുദ്ധിയോടെ ഉത്തരം പറഞ്ഞതു കണ്ട്, യേശു അവനോടു പറഞ്ഞു: “നീ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ രാജ്യത്തുനിന്ന് അകലെയല്ല.” അതിനുശേഷം അവനോട് ഒന്നും ചോദിക്കാൻ ആരും ധൈര്യപ്പെട്ടില്ല.

മിശിഹാ ആരുടെ പുത്രൻ?

³⁵ദൈവാലയത്തിൽ ഉപദേശിക്കുമ്പോൾ യേശു ചോദിച്ചു: “ക്രിസ്തു ദാവീദിന്റെ പുത്രനാണെന്ന് ശാസ്ത്രിമാർക്ക് എങ്ങനെ പറയാൻ കഴിയും?

³⁶ദാവീദുതന്നെ പരിശുദ്ധാത്മാവിനാൽ പറഞ്ഞു: ‘നമ്മുടെ പിതാവ് എന്റെ കർത്താവിനോട് അരുളിച്ചെയ്തു: “നിന്റെ ശത്രുക്കളെ ഞാൻ നിന്റെ കാൽക്കീഴിലാക്കുവോളം എന്റെ വലത്തുഭാഗത്ത് ഇരിക്കുക.”’

³⁷“ദാവീദുതന്നെ ക്രിസ്തുവിനെ കർത്താവെന്നു വിളിക്കുന്നു. പിന്നെ ക്രിസ്തു ദാവീദിന്റെ പുത്രനാകുന്നത് എങ്ങനെ?” വലിയ ജനക്കൂട്ടം അവനെ കേൾക്കുന്നതിൽ സന്തോഷിച്ചു.

പൊള്ളയായ മതത്തെ സൂക്ഷിക്കുവിൻ

³⁸അവന്റെ ഉപദേശത്തിൽ അവിടുന്ന് പറഞ്ഞു: “ശാസ്ത്രിമാരെ സൂക്ഷിച്ചുകൊള്ളുവിൻ; നീണ്ട അങ്കികൾ ധരിച്ചു നടക്കുന്നതും അങ്ങാടികളിൽ വന്ദനം സ്വീകരിക്കുന്നതും അവർ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു, ³⁹പള്ളികളിൽ പ്രധാന ഇരിപ്പിടങ്ങളും വിരുന്നുകളിൽ മുഖ്യസ്ഥാനങ്ങളും അവർ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു, ⁴⁰വിധവമാരുടെ വീടുകൾ വിഴുങ്ങുകയും കാണിക്കുവേണ്ടിമാത്രം നീണ്ട പ്രാർഥനകൾ ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇവർക്ക് ഏറ്റവും കഠിനമായ ശിക്ഷാവിധി ലഭിക്കും.”

വിധവയുടെ ദാനം

⁴¹ഭണ്ഡാരത്തിന് എതിരെ ഇരുന്നുകൊണ്ട്, ജനക്കൂട്ടം അതിൽ നാണയങ്ങൾ ഇടുന്നത് അവിടുന്ന് നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു; ധനവാന്മാരായ പലരും വലിയ തുകകൾ ഇട്ടു. ⁴²ഒരു ദരിദ്രയായ വിധവ വന്ന് ഒരു പെനിക്കു തുല്യമായ രണ്ടു ചെറിയ ചെമ്പുനാണയങ്ങൾ ഇട്ടു. ^b b v42 അന്നു നടപ്പിലുണ്ടായിരുന്ന ഏറ്റവും ചെറിയ നാണയങ്ങളായിരുന്നു രണ്ടു ലെപ്ത—രണ്ടുംകൂടി ഏതാനും മിനിറ്റുകളുടെ കൂലിക്കുമാത്രം തുല്യം, ഒരുവനു കൊടുക്കാവുന്നതിൽ ഏറ്റവും ചെറുത്.

⁴³തന്റെ ശിഷ്യന്മാരെ അടുക്കൽ വിളിച്ച് അവിടുന്ന് പറഞ്ഞു: “സത്യമായി ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു, ഭണ്ഡാരപ്പെട്ടിയിൽ ഇട്ട എല്ലാവരെക്കാളും അധികം ഈ ദരിദ്രയായ വിധവ ഇട്ടിരിക്കുന്നു. ⁴⁴എന്തെന്നാൽ അവരെല്ലാവരും തങ്ങളുടെ സമൃദ്ധിയിൽനിന്നു കൊടുത്തു; എന്നാൽ ഇവൾ തന്റെ ദാരിദ്ര്യത്തിൽനിന്ന്—തനിക്കുണ്ടായിരുന്നതെല്ലാം, തന്റെ ഉപജീവനം മുഴുവനും—കൊടുത്തു.”