Markus 12 FHB Father's Heart Bible™

12 ¹Hy het met hulle in gelykenisse begin praat: “’n Man het ’n wingerd geplant, dit toegespan, ’n gat vir die parskuip gegrawe, ’n wagtoring gebou, dit aan boere verhuur en weggegaan. ²Teen oestyd het hy ’n slaaf na die bywoners toe gestuur om ’n deel van die wingerd se vrugte by hulle te gaan haal. ³Maar hulle het hom gegryp, hom geslaan en hom met leë hande weggestuur. ⁴Hy het weer ’n ander slaaf na hulle toe gestuur; hom het hulle op die kop geslaan en hom onteer. ⁵En hy het nog een gestuur, en hom het hulle doodgemaak—en toe baie ander, van wie hulle party geslaan en ander doodgemaak het.”

⁶Hy het nog een gehad, ’n geliefde seun; laaste het hy hom na hulle toe gestuur en gesê: “Hulle sal my seun respekteer.” ^a a v6 Dat die eienaar van die wingerd sy een geliefde seun stuur, is ons Vader wat Jesus stuur — dieselfde woord wat die Vader by sy doop oor hom gespreek het: “my geliefde Seun.”

⁷“Maar die bywoners het vir mekaar gesê: ‘Dit is die erfgenaam. Kom, laat ons hom doodmaak—dan sal die erfenis ons s’n wees.’ ⁸So het hulle hom gegryp en doodgemaak en hom uit die wingerd uitgegooi. ⁹Wat sal die eienaar van die wingerd dan doen? Hy sal kom, die bywoners om die lewe bring en die wingerd aan ander gee. ¹⁰Het julle nie hierdie Skrif gelees nie: ‘Die klip wat die bouers afgekeur het, het die hoeksteen geword; ¹¹dit was ons Vader se werk, en dit is wonderbaar in ons oë’?”

¹²Hulle wou hom in hegtenis neem, maar hulle was bang vir die skare, want hulle het geweet dat hy die gelykenis teen hulle vertel het. So het hulle hom gelos en weggegaan.

Gee aan die keiser, gee aan die Vader

¹³Hulle het van die Fariseërs en die Herodiane na hom toe gestuur om hom in ’n strik van woorde te vang. ¹⁴Hulle het gekom en vir hom gesê: “Leermeester, ons weet dat u waar is en dat u u aan niemand steur nie, want u oordeel nie volgens die uiterlike nie, maar u leer werklik ons Vader se weg. Is dit geoorloof om belasting aan die keiser te betaal, of nie? Moet ons betaal, of moet ons nie?”

¹⁵Maar omdat hy hulle huigelary geken het, het hy vir hulle gesê: “Waarom toets julle my? Bring vir my ’n silwermunt sodat ek daarna kan kyk.” ¹⁶Hulle het een gebring, en hy het vir hulle gevra: “Wie se beeld en opskrif is dit?” Hulle het vir hom gesê: “Die keiser s’n.”

¹⁷Jesus het vir hulle gesê: “Gee aan die keiser wat die keiser s’n is, en aan ons Vader wat ons Vader s’n is.” En hulle was verbaas oor hom.

Die Vader van die lewendes

¹⁸Toe kom die Sadduseërs na hom toe, dié wat sê daar is geen opstanding nie. En hulle het hom uitgevra en gesê:

¹⁹“Leermeester, Moses het vir ons geskryf dat as ’n man se broer sterf en ’n vrou agterlaat, maar geen kind nie, die broer met haar moet trou en vir hom nageslag moet verwek. ²⁰Daar was sewe broers; die eerste het getrou, en toe hy sterf, het hy geen kinders nagelaat nie. ²¹En die tweede het met haar getrou, en hy het gesterf sonder om kinders na te laat. En die derde net so. ²²En nie een van die sewe het kinders nagelaat nie. Heel laaste het die vrou ook gesterf. ²³By die opstanding, wanneer hulle opstaan, wie se vrou sal sy wees? Al sewe het haar as vrou gehad.”

²⁴Jesus het vir hulle gesê: “Is dit nie juis hoekom julle verkeerd is nie—dat julle nie die Skrif ken nie en ook nie ons Vader se krag nie? ²⁵Want wanneer die dooies opstaan, trou hulle nie en word hulle nie in die huwelik gegee nie, maar hulle is soos die engele in die hemel. ²⁶En wat die opwekking van die dooies betref, het julle nie in die boek van Moses gelees, in die gedeelte oor die doringbos, hoe ons Vader vir hom gesê het: ‘Ek is die God van Abraham en van Isak en van Jakob’ nie? ²⁷Hy is nie ’n God van die dooies nie, maar van die lewendes. Julle is erg verkeerd.”

Het die Vader lief met alles

²⁸Een skrifgeleerde het nader gekom, hulle hoor redeneer, gesien dat Jesus goed geantwoord het, en gevra: “Watter gebod is die belangrikste van almal?”

²⁹Jesus het geantwoord: “Die belangrikste is dit: ‘Luister, Israel: ons Vader is een.’ ³⁰Het jou Vader lief met jou hele hart en met jou hele siel en met jou hele verstand en met al jou krag.”

³¹“Die tweede is dit: ‘Het jou naaste lief soos jouself.’ Daar is geen gebod groter as hierdie nie.”

³²Die skrifgeleerde het vir hom gesê: “Mooi gesê, Leermeester. U het waarlik gesê dat hy een is en dat daar geen ander behalwe hom is nie. ³³Om hom lief te hê met die hele hart en die hele verstand en al die krag, en om jou naaste lief te hê soos jouself, tel veel meer as al die brandoffers en offers.”

³⁴Toe Jesus sien dat hy wys geantwoord het, het hy vir hom gesê: “Jy is nie ver van die koninkryk van ons Vader af nie.” Daarna het niemand dit meer gewaag om hom nog vrae te vra nie.

Wie se seun is die Messias?

³⁵Terwyl Jesus in die tempel geleer het, het hy gevra: “Hoe kan die skrifgeleerdes sê dat die Christus die seun van Dawid is?

³⁶Dawid het self deur die Heilige Gees gesê: ‘Ons Vader het vir my Here gesê: “Sit aan my regterhand totdat ek jou vyande onder jou voete sit.”’

³⁷“Dawid self noem die Christus Here. Hoe kan die Christus dan Dawid se seun wees?” En die groot skare het met plesier na hom geluister.

Pas op vir leë godsdiens

³⁸En in sy onderrig het hy gesê: “Pas op vir die skrifgeleerdes, wat daarvan hou om in lang gewade rond te loop en om in die markpleine gegroet te word, ³⁹en om die beste sitplekke in die sinagoges en die ereplekke by feesmaaltye te hê, ⁴⁰wat die huise van weduwees verslind en net vir die skyn lang gebede opsê. Hulle sal die swaarder veroordeling kry.”

Die weduwee se gawe

⁴¹Terwyl hy oorkant die skatkamer gesit het, het hy gekyk hoe die skare munte ingooi; en baie ryk mense het groot bedrae ingegooi. ⁴²En ’n arm weduwee het gekom en twee klein kopermuntjies ingegooi, ter waarde van ’n sent. ^b b v42 Twee lepta was die kleinste munte in gebruik—saam net ’n paar minute se loon werd, die minste wat ’n mens kon gee.

⁴³Hy het sy dissipels geroep en vir hulle gesê: “Dit verseker ek julle, hierdie arm weduwee het meer ingegooi as almal wat in die offerkis ingegooi het. ⁴⁴Want hulle het almal uit hulle oorvloed gegee, maar sy het uit haar armoede gegee—alles wat sy gehad het, haar hele lewensonderhoud.”