Κατά Μάρκον 12 FHB Father's Heart Bible™

12 ¹Άρχισε να τους μιλάει με παραβολές: «Κάποιος άνθρωπος φύτεψε ένα αμπέλι, το περίφραξε, έσκαψε πατητήρι, έχτισε πύργο, το νοίκιασε σε γεωργούς κι έφυγε. ²Όταν ήρθε η εποχή της συγκομιδής, έστειλε έναν δούλο στους γεωργούς για να εισπράξει μερικούς από τους καρπούς του αμπελιού. ³Εκείνοι όμως τον έπιασαν, τον έδειραν και τον έδιωξαν με άδεια χέρια. ⁴Πάλι τους έστειλε άλλον δούλο· εκείνον τον χτύπησαν στο κεφάλι και τον εξευτέλισαν. ⁵Έστειλε κι άλλον, και τον σκότωσαν· έπειτα πολλούς ακόμη, κι άλλους τους έδερναν κι άλλους τους σκότωναν».

⁶Είχε ακόμη έναν, έναν αγαπημένο γιο. Τελευταίον τον έστειλε σ’ αυτούς, λέγοντας: «Θα σεβαστούν τον γιο μου». ^a a v6 Ο ιδιοκτήτης του αμπελιού που στέλνει τον έναν αγαπημένο γιο του είναι ο Πατέρας μας που στέλνει τον Ιησού — τα ίδια λόγια που είπε ο Πατέρας γι’ αυτόν στη βάφτισή του: «ο αγαπημένος μου Υιός».

⁷«Οι γεωργοί όμως είπαν μεταξύ τους: “Αυτός είναι ο κληρονόμος. Ελάτε να τον σκοτώσουμε, κι η κληρονομιά θα γίνει δική μας”. ⁸Έτσι τον έπιασαν, τον σκότωσαν και τον πέταξαν έξω από το αμπέλι. ⁹Τι θα κάνει λοιπόν ο ιδιοκτήτης του αμπελιού; Θα έρθει, θα αφανίσει τους γεωργούς και θα δώσει το αμπέλι σε άλλους. ¹⁰Δε διαβάσατε ποτέ αυτή τη Γραφή: “Ο λίθος που απέρριψαν οι οικοδόμοι έγινε ο ακρογωνιαίος λίθος· ¹¹αυτό το έκανε ο Πατέρας μας, κι είναι θαυμαστό στα μάτια μας”;»

¹²Ήθελαν να τον συλλάβουν, φοβήθηκαν όμως τον κόσμο, γιατί κατάλαβαν πως γι’ αυτούς είχε πει την παραβολή. Έτσι τον άφησαν κι έφυγαν.

Δώστε στον Καίσαρα, δώστε στον Πατέρα μας

¹³Του έστειλαν μερικούς από τους Φαρισαίους και τους Ηρωδιανούς για να τον παγιδέψουν με τα ίδια του τα λόγια. ¹⁴Ήρθαν και του είπαν: «Δάσκαλε, ξέρουμε πως είσαι ειλικρινής και δε σε νοιάζει τι νομίζει ο καθένας, αφού δεν κρίνεις με βάση τα φαινόμενα, αλλά διδάσκεις αληθινά τον δρόμο του Πατέρα μας. Επιτρέπεται να πληρώνουμε φόρο στον Καίσαρα ή όχι; Να πληρώσουμε ή να μην πληρώσουμε;»

¹⁵Εκείνος όμως, ξέροντας την υποκρισία τους, τους είπε: «Γιατί με δοκιμάζετε; Φέρτε μου ένα ασημένιο νόμισμα να το δω». ¹⁶Του έφεραν ένα, κι εκείνος τους ρώτησε: «Ποιανού είναι αυτή η εικόνα κι η επιγραφή;» «Του Καίσαρα», του απάντησαν.

¹⁷Τότε ο Ιησούς τους είπε: «Δώστε στον Καίσαρα ό,τι ανήκει στον Καίσαρα, και στον Πατέρα μας ό,τι ανήκει στον Πατέρα μας». Κι έμειναν κατάπληκτοι μ’ αυτόν.

Ο Πατέρας των ζωντανών

¹⁸Ήρθαν σ’ αυτόν οι Σαδδουκαίοι, που λένε πως δεν υπάρχει ανάσταση, και τον ρώτησαν:

¹⁹«Δάσκαλε, ο Μωυσής μάς έγραψε πως, αν κάποιου ο αδελφός πεθάνει κι αφήσει γυναίκα αλλά όχι παιδί, πρέπει ο αδελφός να παντρευτεί τη γυναίκα και ν’ αποκτήσει απογόνους γι’ αυτόν. ²⁰Ήταν λοιπόν εφτά αδέλφια· ο πρώτος παντρεύτηκε, κι όταν πέθανε, δεν άφησε παιδιά. ²¹Την παντρεύτηκε κι ο δεύτερος και πέθανε χωρίς ν’ αφήσει παιδιά. Το ίδιο κι ο τρίτος. ²²Κανένας από τους εφτά δεν άφησε παιδιά. Τελευταία απ’ όλους πέθανε κι η γυναίκα. ²³Στην ανάσταση, όταν αναστηθούν, ποιανού γυναίκα θα είναι; Οι εφτά την είχαν γυναίκα».

²⁴Ο Ιησούς τους απάντησε: «Μήπως δε βρίσκεστε σε πλάνη ακριβώς γι’ αυτό, επειδή δεν ξέρετε ούτε τις Γραφές ούτε τη δύναμη του Πατέρα μας; ²⁵Γιατί όταν αναστηθούν οι νεκροί, ούτε παντρεύονται ούτε δίνονται σε γάμο, αλλά είναι σαν τους αγγέλους στον ουρανό. ²⁶Όσο για το ότι ανασταίνονται οι νεκροί, δε διαβάσατε στο βιβλίο του Μωυσή, στο σημείο για τη βάτο, πώς του είπε ο Πατέρας μας: “Εγώ είμαι ο Θεός του Αβραάμ, ο Θεός του Ισαάκ κι ο Θεός του Ιακώβ”; ²⁷Δεν είναι Θεός νεκρών, αλλά ζωντανών. Βρίσκεστε σε μεγάλη πλάνη».

Αγάπα τον Πατέρα μ’ όλη σου την ύπαρξη

²⁸Πλησίασε ένας γραμματέας, που τους άκουσε να συζητούν κι είδε πως ο Ιησούς τους απάντησε σωστά, και τον ρώτησε: «Ποια εντολή είναι η πιο σπουδαία απ’ όλες;»

²⁹Ο Ιησούς απάντησε: «Η πιο σπουδαία είναι τούτη: “Άκου, Ισραήλ: ο Πατέρας μας είναι ένας”. ³⁰Αγάπα τον Πατέρα σου μ’ όλη σου την καρδιά, μ’ όλη σου την ψυχή, μ’ όλο σου το νου και μ’ όλη σου τη δύναμη».

³¹«Η δεύτερη είναι τούτη: “Αγάπα τον πλησίον σου σαν τον εαυτό σου”. Δεν υπάρχει άλλη εντολή μεγαλύτερη απ’ αυτές».

³²Ο γραμματέας τού είπε: «Πολύ καλά, Δάσκαλε. Αλήθεια είπες πως ένας είναι, κι άλλος δεν υπάρχει εκτός απ’ αυτόν. ³³Και το ν’ αγαπάς αυτόν μ’ όλη την καρδιά, μ’ όλη την κατανόηση και μ’ όλη τη δύναμη, και ν’ αγαπάς τον πλησίον σου σαν τον εαυτό σου, αξίζει πολύ περισσότερο απ’ όλα τα ολοκαυτώματα και τις θυσίες».

³⁴Βλέποντας ο Ιησούς πως απάντησε συνετά, του είπε: «Δεν είσαι μακριά από τη βασιλεία του Πατέρα μας». Από τότε κανείς δεν τολμούσε πια να τον ρωτήσει τίποτε.

Ποιανού γιος είναι ο Μεσσίας;

³⁵Διδάσκοντας στον ναό, ο Ιησούς ρώτησε: «Πώς λένε οι γραμματείς πως ο Χριστός είναι γιος του Δαβίδ;

³⁶Ο ίδιος ο Δαβίδ είπε με το Άγιο Πνεύμα: “Ο Πατέρας μας είπε στον Κύριό μου: «Κάθισε στα δεξιά μου, ώσπου να βάλω τους εχθρούς σου κάτω από τα πόδια σου»”.

³⁷«Ο ίδιος ο Δαβίδ ονομάζει τον Χριστό Κύριο. Πώς τότε ο Χριστός είναι γιος του Δαβίδ;» Ο πολύς κόσμος τον άκουγε μ’ ευχαρίστηση.

Προσέχετε από την κενή θρησκεία

³⁸Μέσα στη διδασκαλία του έλεγε: «Προσέχετε από τους γραμματείς, που τους αρέσει να περπατούν με μακριές στολές και να τους χαιρετούν στις αγορές, ³⁹να κάθονται στις πρώτες θέσεις στις συναγωγές και στις τιμητικές θέσεις στα δείπνα, ⁴⁰που κατατρώνε τα σπίτια των χηρών και για επίδειξη κάνουν μεγάλες προσευχές. Αυτοί θα λάβουν αυστηρότερη καταδίκη».

Η προσφορά της χήρας

⁴¹Καθισμένος απέναντι από το θησαυροφυλάκιο, παρατηρούσε τον κόσμο που έριχνε νομίσματα μέσα· πολλοί πλούσιοι έριχναν μεγάλα ποσά. ⁴²Ήρθε και μια φτωχή χήρα κι έριξε δύο μικρά χάλκινα νομίσματα, όσο μια πεντάρα. ^b b v42 Τα δύο λεπτά ήταν τα πιο μικρά νομίσματα σε χρήση — μαζί άξιζαν μόνο όσο ο μισθός λίγων λεπτών, το λιγότερο που μπορούσε να δώσει κανείς.

⁴³Κάλεσε τους μαθητές του και τους είπε: «Σας βεβαιώνω πως αυτή η φτωχή χήρα έριξε περισσότερα απ’ όλους όσοι έριξαν στο κουτί των προσφορών. ⁴⁴Γιατί όλοι έδωσαν από το περίσσευμά τους, εκείνη όμως από τη φτώχεια της έδωσε όλα όσα είχε, όλο της το βιος».