Markus 12 FHB Father's Heart Bible™

12 ¹Geus kitu Anjeunna mimiti sasauran ka maranehna ku siloka: “Aya hiji jalma melak kebon anggur, dipager kurilingna, ngali lombang paranti meres anggur, ngadegkeun munara panjagaan, tuluy disewakeun ka para patani, geus kitu manehna indit. ²Sanggeus usum panen, manehna ngirim hiji gandek ka para patani penyewa, pikeun nagih sabagian tina hasil kebon anggur. ³Tapi gandek teh ku maranehna dicerek, digebugan, tuluy dititah balik leungeun kosong. ⁴Manehna ngirim deui gandek sejen; ieu gandek digebugan sirahna sarta dihina-hina. ⁵Manehna ngirim deui nu sejenna, tapi ieu mah dipaehan—tuluy loba deui nu sejen, aya nu digebugan jeung aya nu dipaehan.”

⁶Nu nyewakeun teh masih keneh boga saurang deui, nya eta putra anu dipikacinta; pamungkas manehna ngirimkeun putrana ka maranehna, bari ngomong, “Maranehna mah tangtu bakal ngajenan ka anak kuring.” ^a a v6 Nu boga kebon anggur ngirimkeun putra tunggalna anu dipikacinta teh ngagambarkeun Rama urang anu ngutus Yesus — sarua jeung ucapan Rama ka Anjeunna waktu dibaptis, “Putra Kami anu dipikacinta.”

⁷“Tapi para patani penyewa teh ngaromong ka pada baturna, ‘Ieu teh ahli warisna. Hayu urang paehan—tangtu warisanana bakal jadi milik urang.’ ⁸Tuluy putra teh ku maranehna dicerek, dipaehan, sarta dialungkeun ka luar kebon anggur. ⁹Ku kituna naon anu rek dipigawe ku nu boga kebon anggur teh? Manehna bakal datang, numpes para patani penyewa, tuluy masrahkeun kebon anggur ka nu sejen. ¹⁰Na maraneh teu kungsi maca ieu ayat Kitab Suci: ‘Batu anu dipiceun ku tukang-tukang ngawangun geus jadi batu suhunan nu pangutamana; ¹¹ieu teh padamelan Rama urang, matak helok dina paneuteup urang’?”

¹²Maranehna hayang nangkep Anjeunna, tapi sieun ku jalma rea, sabab nyaho yen siloka tadi teh ditujukeun ka maranehna. Ku kituna Anjeunna ditinggalkeun, tuluy maranehna arindit.

Masihkeun ka Kaisar, Masihkeun ka Rama

¹³Tuluy maranehna ngirimkeun sawatara urang Parisi jeung golongan Herodes, sangkan bisa ngajiret Anjeunna ku omonganana sorangan. ¹⁴Maranehna daratang sarta mihatur ka Anjeunna, “Guru, abdi sadaya terang yen Guru teh jujur sareng teu malire kana panyangka batur, margi Guru henteu nilai jalma tina beungeutna, nanging saleresna ngawulang jalan Rama urang kalawan bener. Kumaha, nurutkeun hukum meunang mayar pajeg ka Kaisar atanapi henteu? Kedah mayar atanapi henteu?”

¹⁵Tapi Yesus uninga kana kamunapekan maranehna, tuluy ngawaler, “Naha maraneh ngadoja ka Kami? Jukutkeun ka Kami hiji duit perak, sina ditenjo ku Kami.” ¹⁶Maranehna mawa hiji, tuluy Anjeunna mariksa, “Ieu gambar jeung tulisan saha?” Walon maranehna, “Gambar Kaisar.”

¹⁷Waler Yesus, “Pasrahkeun ka Kaisar naon-naon anu jadi hak Kaisar, sarta pasrahkeun ka Rama urang naon-naon anu jadi hak Rama urang.” Maranehna kacida hareraneunana ka Anjeunna.

Rama ti Jalma nu Harirup

¹⁸Tuluy urang Saduki daratang ka Anjeunna, nya eta golongan anu nyebutkeun yen moal aya hudang tina maot. Maranehna naranya ka Anjeunna, pokna,

¹⁹“Guru, Nabi Musa parantos nyeratkeun pikeun abdi sadaya, upami aya jalmi anu dulurna maot ninggalkeun bojo tapi teu gaduh anak, eta jalmi kedah ngawin randa dulurna sangkan ngayakeun turunan pikeun dulurna tea. ²⁰Kungsi aya tujuh jalmi sadulur lalaki; nu kahiji kawin, tuluy waktu maot teu ninggalkeun anak. ²¹Tuluy nu kadua ngawin eta randa, tapi maot teu ninggalkeun anak. Nu katilu oge kitu keneh. ²²Nepi ka katujuhna teu aya saurang oge anu ninggalkeun anak. Pamungkas eta awewe oge maot. ²³Dina poe hudang tina maot, waktu maranehna harudang, eta awewe teh bakal jadi bojo saha? Sabab katujuhna geus ngawin manehna.”

²⁴Waler Yesus ka maranehna, “Lain lantaran ieu pisan maraneh sasar teh—maraneh teu nyaho kana eusi Kitab Suci, sarta teu nyaho kana kakawasaan Rama urang? ²⁵Sabab di waktu nu geus maraot harudang, maranehna moal karawin atawa dikawinkeun, tapi jaradi cara malaikat di sawarga. ²⁶Hal nu maraot dihudangkeun deui, na maraneh tacan maca dina kitab Nabi Musa, dina bagian ngeunaan rungkun cucuk nu hurung, kumaha Rama urang ngandika ka Musa, ‘Kami teh Allah Ibrahim, Allah Ishak, jeung Allah Yakub’? ²⁷Mantenna teh lain Allahna nu maot, tapi Allahna nu harirup. Maraneh teh enya-enya sasar.”

Mikaasih ka Rama ku Sagemblengna

²⁸Aya saurang ahli Toret nyampeurkeun, ngadenge maranehna padu, sarta nenjo yen Yesus ngawaler kalawan merenah. Tuluy manehna nanya, “Timbalan nu mana anu pangpentingna ti sakabehna?”

²⁹Waler Yesus, “Nu pangpentingna nya eta: ‘Regepkeun, eh urang Israil: Rama urang teh Nu Esa.’ ³⁰Kudu mikaasih ka Rama maneh kalawan sagemblengna hate, sagemblengna jiwa, sagemblengna akal, jeung sagemblengna kakuatan.”

³¹“Nu kadua nya eta: ‘Kudu nyaah ka papada manusa cara ka diri sorangan.’ Euweuh timbalan sejen anu leuwih gede ti batan ieu duaan.”

³²Ceuk ahli Toret tea ka Anjeunna, “Leres pisan saur Guru. Guru parantos nyarios kalawan leres yen Mantenna teh Nu Esa, sareng teu aya deui nu lian salian ti Mantenna. ³³Mikaasih ka Mantenna kalawan sagemblengna hate, sagemblengna pikiran, sareng sagemblengna kakuatan, sareng nyaah ka papada manusa cara ka diri sorangan, eta langkung utama ti batan sagala kurban beuleuman sareng kurban sembelehan.”

³⁴Ningali yen jawabanana bijaksana, Yesus ngawaler ka manehna, “Anjeun teh teu jauh tina Karajaan Rama urang.” Sanggeus kitu, teu aya saurang oge anu wani nanya deui ka Anjeunna.

Putra Saha Kristus Teh?

³⁵Waktu ngawulang di Bait Allah, Yesus mariksa, “Kumaha ahli-ahli Toret bisa nyebutkeun yen Kristus teh putra Daud?

³⁶Daud ku anjeun parantos sasauran ku pangersa Roh Suci: ‘Rama urang parantos ngandika ka Gusti kaula, “Geura calik di tengeneun Kami, nepi ka Kami nalukkeun musuh-musuh anjeun ka handapeun sampean anjeun.”’

³⁷“Daud ku anjeun nyebat Kristus teh Gusti. Kumaha Kristus bisa jadi putra Daud?” Jalma rea anu ngabaredol teh resep ngaregepkeun ka Anjeunna.

Sing Ati-ati kana Agama nu Kosong

³⁸Dina pangajaranana, Anjeunna sasauran, “Sing ati-ati ka ahli-ahli Toret, anu resep leumpang nganggo jubah panjang sarta resep dihormat di pasar-pasar, ³⁹sarta resep diuk dina korsi anu pangutamana di imah-imah ibadah, jeung tempat kahormatan dina pajamuan, ⁴⁰anu ngahakan imah-imah randa sarta ngucapkeun paneja anu panjang ngan saukur paranti nembongkeun diri. Maranehna bakal narima hukuman anu leuwih beurat.”

Pangasih ti Randa

⁴¹Yesus calik mayun ka peti derma, ningali jalma rea nu ngasupkeun duit ka jerona; loba jalma beunghar anu ngasupkeun duit dina jumlah anu gede. ⁴²Tuluy aya hiji randa miskin datang, ngasupkeun dua keping duit tambaga anu pangleutikna, anu ngan saharega saketip. ^b b v42 Dua lepta teh duit anu pangleutikna anu dipake harita—lamun digabungkeun ngan saharega upah sababaraha menit gawe, nya eta pangleutikna anu bisa dibikeun ku hiji jalma.

⁴³Anjeunna ngagentraan murid-murid-Na, tuluy ngadawuh, “Saestuna, Kami ngabejaan maraneh, ieu randa miskin teh ngasupkeun leuwih loba ti batan sakabeh jalma anu ngasupkeun duit kana peti derma. ⁴⁴Sabab maranehna mah mere tina kaleuwihanana, tapi ieu randa mah mere tina kakuranganana—sakabeh anu dipibogana, nya eta sakabeh pakaya pikeun hirupna.”