ପିତାଙ୍କ ପ୍ରିୟ ପୁତ୍ର ଅଗ୍ରାହ୍ୟ ହେଲେ
ମାଲିକଙ୍କ ପୁଅକୁ ହତ୍ୟା କରୁଥିବା ଭାଗଚାଷୀଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ଶୁଣୁଥିବା ନେତାମାନଙ୍କ ଉପରେ ହିଁ ପଡ଼େ। ଯୀଶୁ କର ଓ ପୁନରୁତ୍ଥାନ ବିଷୟକ ଫାନ୍ଦରୁ ବର୍ତ୍ତିଯାଆନ୍ତି, ଆମ ପିତାଙ୍କୁ ଓ ପଡ଼ୋଶୀକୁ ପ୍ରେମ କରିବାକୁ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆଜ୍ଞା ବୋଲି କହନ୍ତି, ବିଧବାମାନଙ୍କୁ ଗ୍ରାସ କରୁଥିବା ଶାସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କୁ ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତି, ତାʼପରେ ଜଣେ ବିଧବାର ଦୁଇଟି ମୁଦ୍ରାର ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି।
12 1ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ଦେଇ କହିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ, “ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ଗୋଟିଏ ଦ୍ରାକ୍ଷାକ୍ଷେତ୍ର କଲେ, ଚତୁର୍ଦିଗରେ ବାଡ଼ ଦେଲେ, ଦ୍ରାକ୍ଷା ପେଷିବା ପାଇଁ କୁଣ୍ଡ ଖୋଳିଲେ, ପ୍ରହରୀ ଦୁର୍ଗ ନିର୍ମାଣ କଲେ, ପୁଣି ତାହା କୃଷକମାନଙ୍କୁ ଭାଗରେ ଦେଇ ବିଦେଶକୁ ଚାଲିଗଲେ। 2ଫଳ ସଂଗ୍ରହ ସମୟରେ ସେ ଦ୍ରାକ୍ଷାକ୍ଷେତ୍ରର କିଛି ଫଳ ଆଣିବା ନିମନ୍ତେ କୃଷକମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଜଣେ ଦାସକୁ ପଠାଇଲେ। 3କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ତାହାକୁ ଧରି ପ୍ରହାର କଲେ ଓ ଖାଲି ହାତରେ ଫେରାଇ ଦେଲେ। 4ପୁନର୍ବାର ସେ ସେମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆଉ ଜଣେ ଦାସକୁ ପଠାଇଲେ; ସେମାନେ ତାହାର ମସ୍ତକରେ ଆଘାତ କଲେ ଓ ତାହାକୁ ଅପମାନ କଲେ। 5ଆଉ ସେ ଅନ୍ୟ ଜଣକୁ ପଠାଇଲେ, ପୁଣି ସେମାନେ ତାହାକୁ ବଧ କଲେ; ତାʼପରେ ଆହୁରି ଅନେକଙ୍କୁ, କାହାକୁ ପ୍ରହାର କରି ଓ କାହାକୁ ବଧ କରି।”
6ତାହାଙ୍କର ଆଉ ଜଣେ ଥିଲେ, ଜଣେ ପ୍ରିୟ ପୁତ୍ର; ଶେଷରେ ସେ ତାହାଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ପଠାଇ କହିଲେ, “ସେମାନେ ମୋʼ ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ମାନ୍ୟ କରିବେ।” a a v6 ଦ୍ରାକ୍ଷାକ୍ଷେତ୍ରର ମାଲିକ ଆପଣା ଏକମାତ୍ର ପ୍ରିୟ ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ପଠାଇବା ହେଉଅଛି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଯୀଶୁଙ୍କୁ ପଠାଇବା — ଯେଉଁ ବାକ୍ୟ ପିତା ତାହାଙ୍କ ବାପ୍ତିସ୍ମ ସମୟରେ ତାହାଙ୍କ ବିଷୟରେ କହିଥିଲେ, “ମୋହର ପ୍ରିୟ ପୁତ୍ର।”
7“କିନ୍ତୁ କୃଷକମାନେ ପରସ୍ପର କହିଲେ, ‘ଏ ତ ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ। ଆସ, ଆମ୍ଭେମାନେ ଏହାକୁ ବଧ କରିବା — ତେବେ ଅଧିକାର ଆମ୍ଭମାନଙ୍କର ହେବ।’ 8ଅତଏବ ସେମାନେ ତାହାକୁ ଧରି ବଧ କଲେ ଓ ଦ୍ରାକ୍ଷାକ୍ଷେତ୍ରର ବାହାରକୁ ପକାଇ ଦେଲେ। 9ତେବେ ଦ୍ରାକ୍ଷାକ୍ଷେତ୍ରର ମାଲିକ କଅଣ କରିବେ? ସେ ଆସି କୃଷକମାନଙ୍କୁ ବିନାଶ କରିବେ ଓ ଦ୍ରାକ୍ଷାକ୍ଷେତ୍ର ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଦେବେ। 10ତୁମ୍ଭେମାନେ କି ଏହି ଶାସ୍ତ୍ର ପାଠ କରି ନାହଁ: ‘ଗୃହନିର୍ମାଣକାରୀମାନେ ଯେଉଁ ପ୍ରସ୍ତରକୁ ଅଗ୍ରାହ୍ୟ କଲେ, ତାହା କୋଣର ପ୍ରଧାନ ପ୍ରସ୍ତର ହେଲା; 11ଏହା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ କର୍ମ, ପୁଣି ଏହା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ’?”
12ସେମାନେ ତାହାଙ୍କୁ ଧରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କଲେ, କିନ୍ତୁ ଲୋକସମୂହକୁ ଭୟ କଲେ, କାରଣ ସେ ଯେ ସେମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଏହି ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ କହିଥିଲେ, ଏହା ସେମାନେ ବୁଝିଲେ। ଅତଏବ ସେମାନେ ତାହାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଚାଲିଗଲେ।
କାଇସରଙ୍କୁ ଦିଅ, ପିତାଙ୍କୁ ଦିଅ
13ତାହାଙ୍କୁ ତାହାଙ୍କ କଥାରେ ଫାନ୍ଦରେ ପକାଇବା ନିମନ୍ତେ ସେମାନେ କେତେକ ଫାରୂଶୀ ଓ ହେରୋଦୀୟମାନଙ୍କୁ ତାହାଙ୍କ ନିକଟକୁ ପଠାଇଲେ। 14ସେମାନେ ଆସି ତାହାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ହେ ଗୁରୁ, ଆମ୍ଭେମାନେ ଜାଣୁ ଯେ ଆପଣ ସତ୍ୟ, ପୁଣି କାହାରିକୁ ଭୟ କରନ୍ତି ନାହିଁ, କାରଣ ଆପଣ ଲୋକର ମୁଖାପେକ୍ଷା ନ କରି ସତ୍ୟରୂପେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ପଥ ଶିକ୍ଷା ଦିଅନ୍ତି। କାଇସରଙ୍କୁ କର ଦେବା ବିଧିସଙ୍ଗତ କି ନା? ଆମ୍ଭେମାନେ ଦେବା, ନା ନ ଦେବା?”
15କିନ୍ତୁ ସେମାନଙ୍କ କପଟତା ଜାଣି ସେ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭେମାନେ ମୋତେ କାହିଁକି ପରୀକ୍ଷା କରୁଅଛ? ମୋତେ ଦେଖିବା ପାଇଁ ଗୋଟିଏ ରୌପ୍ୟ ମୁଦ୍ରା ଆଣ।” 16ସେମାନେ ଗୋଟିଏ ଆଣିଲେ, ଆଉ ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, “ଏହା କାହାର ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ଓ ନାମ?” ସେମାନେ ତାହାଙ୍କୁ କହିଲେ, “କାଇସରଙ୍କର।”
17ଯୀଶୁ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଯାହା କାଇସରଙ୍କର, ତାହା କାଇସରଙ୍କୁ ଦିଅ, ଆଉ ଯାହା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କର, ତାହା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ଦିଅ।” ସେମାନେ ତାହାଙ୍କ ବିଷୟରେ ଅତିଶୟ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲେ।
ଜୀବିତମାନଙ୍କ ପିତା
18ଆଉ ପୁନରୁତ୍ଥାନ ନାହିଁ ବୋଲି କହୁଥିବା ସାଦ୍ଦୂକୀମାନେ ତାହାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଲେ। ପୁଣି ସେମାନେ ତାହାଙ୍କୁ ପଚାରି କହିଲେ,
19“ହେ ଗୁରୁ, ମୋଶା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଲେଖିଅଛନ୍ତି ଯେ, ଯଦି କାହାରି ଭାଇ ସ୍ତ୍ରୀ ରଖି ନିଃସନ୍ତାନ ହୋଇ ମରେ, ତେବେ ତାହାର ଭାଇ ସେହି ସ୍ତ୍ରୀକୁ ବିବାହ କରି ଆପଣା ଭାଇ ନିମନ୍ତେ ବଂଶ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିବ। 20ସାତ ଭାଇ ଥିଲେ; ପ୍ରଥମ ଜଣ ବିବାହ କଲା, ଆଉ ମରିବା ସମୟରେ କୌଣସି ସନ୍ତାନ ରଖିଲା ନାହିଁ। 21ଆଉ ଦ୍ଵିତୀୟ ଜଣ ତାହାକୁ ବିବାହ କଲା, ପୁଣି ସେ ମଧ୍ୟ ନିଃସନ୍ତାନ ହୋଇ ମଲା। ଆଉ ତୃତୀୟ ଜଣ ମଧ୍ୟ ସେହିପରି। 22ଆଉ ସାତ ଜଣଯାକ କୌଣସି ସନ୍ତାନ ରଖିଲେ ନାହିଁ। ସମସ୍ତଙ୍କ ଶେଷରେ ସେହି ସ୍ତ୍ରୀ ମଧ୍ୟ ମଲା। 23ପୁନରୁତ୍ଥାନ ସମୟରେ, ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ଉଠିବେ, ସେତେବେଳେ ସେ କାହାର ସ୍ତ୍ରୀ ହେବ? କାରଣ ସେହି ସାତ ଜଣ ତାହାକୁ ସ୍ତ୍ରୀରୂପେ ରଖିଥିଲେ।”
24ଯୀଶୁ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭେମାନେ ଶାସ୍ତ୍ର କି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ପରାକ୍ରମ ନ ଜାଣିବା ସକାଶୁ କʼଣ ଭ୍ରାନ୍ତ ହୋଇ ନାହଁ? 25କାରଣ ଯେତେବେଳେ ମୃତମାନେ ଉଠିବେ, ସେତେବେଳେ ସେମାନେ ବିବାହ କରନ୍ତି ନାହିଁ କିମ୍ବା ବିବାହିତା ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ, ମାତ୍ର ସ୍ଵର୍ଗସ୍ଥ ଦୂତମାନଙ୍କ ପରି ଅଟନ୍ତି। 26ମାତ୍ର ମୃତମାନେ ଯେ ଉଠାଯାʼନ୍ତି, ଏ ବିଷୟରେ ତୁମ୍ଭେମାନେ କି ମୋଶାଙ୍କ ପୁସ୍ତକରେ, ବୁଦା ବିଷୟକ ଅଂଶରେ, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା କିପରି ତାହାଙ୍କୁ କହିଲେ, ତାହା ପାଠ କରି ନାହଁ, ‘ଆମ୍ଭେ ଅବ୍ରହାମଙ୍କ ଈଶ୍ଵର, ଇସ୍ହାକଙ୍କ ଈଶ୍ଵର ଓ ଯାକୁବଙ୍କ ଈଶ୍ଵର’? 27ସେ ମୃତମାନଙ୍କ ଈଶ୍ଵର ନୁହଁନ୍ତି, ମାତ୍ର ଜୀବିତମାନଙ୍କ ଈଶ୍ଵର। ତୁମ୍ଭେମାନେ ଅତିଶୟ ଭ୍ରାନ୍ତ ହୋଇଅଛ।”
ସର୍ବସ୍ଵ ଦେଇ ପିତାଙ୍କୁ ପ୍ରେମ କର
28ଜଣେ ଶାସ୍ତ୍ରୀ ନିକଟକୁ ଆସି ସେମାନଙ୍କ ବାଦାନୁବାଦ ଶୁଣି, ଯୀଶୁ ସେମାନଙ୍କୁ ଉତ୍ତମ ରୂପେ ଉତ୍ତର ଦେଇଅଛନ୍ତି ବୋଲି ଦେଖି ପଚାରିଲେ, “ସମସ୍ତ ଆଜ୍ଞା ମଧ୍ୟରେ କେଉଁ ଆଜ୍ଞା ସର୍ବପ୍ରଧାନ?”
29ଯୀଶୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ସର୍ବପ୍ରଧାନ ଆଜ୍ଞା ଏହି: ‘ହେ ଇସ୍ରାଏଲ, ଶୁଣ: ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଏକ।’ 30ତୁମ୍ଭେ ଆପଣା ପିତାଙ୍କୁ ଆପଣାର ସମସ୍ତ ଅନ୍ତଃକରଣ ସହିତ, ଆପଣାର ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣ ସହିତ, ଆପଣାର ସମସ୍ତ ମନ ସହିତ ଓ ଆପଣାର ସମସ୍ତ ବଳ ସହିତ ପ୍ରେମ କର।”
31“ଦ୍ଵିତୀୟ ଆଜ୍ଞା ଏହି: ‘ତୁମ୍ଭେ ଆପଣା ପ୍ରତିବାସୀକୁ ଆପଣା ପରି ପ୍ରେମ କର।’ ଏହି ଆଜ୍ଞାଗୁଡ଼ିକଠାରୁ ଅଧିକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆଉ କୌଣସି ଆଜ୍ଞା ନାହିଁ।”
32ଶାସ୍ତ୍ରୀ ତାହାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ହେ ଗୁରୁ, ଉତ୍ତମ କହିଲେ। ଆପଣ ସତ୍ୟରୂପେ କହିଲେ ଯେ, ସେ ଏକ, ଆଉ ତାହାଙ୍କ ବିନା ଦ୍ଵିତୀୟ କେହି ନାହିଁ। 33ଆଉ ସମସ୍ତ ଅନ୍ତଃକରଣ ସହିତ, ସମସ୍ତ ବୁଦ୍ଧି ସହିତ ଓ ସମସ୍ତ ବଳ ସହିତ ତାହାଙ୍କୁ ପ୍ରେମ କରିବା, ପୁଣି ଆପଣା ପ୍ରତିବାସୀକୁ ଆପଣା ପରି ପ୍ରେମ କରିବା, ସମସ୍ତ ହୋମବଳି ଓ ଯଜ୍ଞ ଅପେକ୍ଷା ଅଧିକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।”
34ସେ ବୁଦ୍ଧିପୂର୍ବକ ଉତ୍ତର ଦେଲେ ବୋଲି ଦେଖି ଯୀଶୁ ତାହାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ରାଜ୍ୟରୁ ଦୂରରେ ନାହଁ।” ତାʼପରେ କେହି ତାହାଙ୍କୁ ଆଉ କୌଣସି ପ୍ରଶ୍ନ ପଚାରିବାକୁ ସାହସ କଲେ ନାହିଁ।
ମସୀହ କାହାର ପୁତ୍ର?
35ମନ୍ଦିରରେ ଶିକ୍ଷା ଦେବା ସମୟରେ ଯୀଶୁ ପଚାରିଲେ, “ଶାସ୍ତ୍ରୀମାନେ କିପରି କହନ୍ତି ଯେ, ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଦାଉଦଙ୍କ ପୁତ୍ର?
36ଦାଉଦ ନିଜେ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ଵାରା କହିଲେ: ‘ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ମୋହର ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଆମ୍ଭେ ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୁମ୍ଭର ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ତୁମ୍ଭ ପଦତଳେ ନ ରଖୁ, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆମ୍ଭ ଦକ୍ଷିଣ ପାର୍ଶ୍ଵରେ ବସିଥାଅ।”’
37“ଦାଉଦ ନିଜେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କୁ ପ୍ରଭୁ ବୋଲି ଡାକନ୍ତି। ତେବେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ କିପରି ଦାଉଦଙ୍କ ପୁତ୍ର ହେବେ?” ଆଉ ବିଶାଳ ଲୋକସମୂହ ଆନନ୍ଦରେ ତାହାଙ୍କ କଥା ଶୁଣିଲେ।
ଶୂନ୍ୟ ଧର୍ମ ବିଷୟରେ ସାବଧାନ ହୁଅ
38ଆଉ ସେ ଆପଣା ଶିକ୍ଷା ମଧ୍ୟରେ କହିଲେ, “ଶାସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ସାବଧାନ ହୁଅ, ସେମାନେ ଦୀର୍ଘ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି ବୁଲିବାକୁ ଓ ହାଟବଜାରରେ ନମସ୍କାର ପାଇବାକୁ, 39ପୁଣି ସମାଜଗୃହରେ ପ୍ରଧାନ ଆସନ ଓ ଭୋଜିରେ ସମ୍ଭ୍ରାନ୍ତ ସ୍ଥାନ ପାଇବାକୁ ଭଲ ପାଆନ୍ତି, 40ଆଉ ସେମାନେ ବିଧବାମାନଙ୍କ ଗୃହ ଗ୍ରାସ କରନ୍ତି ଓ ଛଳନାରେ ଦୀର୍ଘ ପ୍ରାର୍ଥନା କରନ୍ତି। ଏମାନେ ଅଧିକତର ଦଣ୍ଡ ପାଇବେ।”
ବିଧବାର ଦାନ
41ସେ ଭଣ୍ଡାର ସମ୍ମୁଖରେ ବସି ଲୋକସମୂହ କିପରି ଭଣ୍ଡାରରେ ମୁଦ୍ରା ପକାଉଅଛନ୍ତି, ତାହା ଦେଖୁଥିଲେ; ଆଉ ଅନେକ ଧନୀ ଲୋକ ବହୁତ ପକାଉଥିଲେ। 42ଆଉ ଜଣେ ଦରିଦ୍ର ବିଧବା ଆସି ଅଳ୍ପ ମୂଲ୍ୟର ଦୁଇଟି ତମ୍ବା ମୁଦ୍ରା ପକାଇଲା, ଯାହା ଗୋଟିଏ ପଇସା ମୂଲ୍ୟ। b b v42 ଦୁଇଟି ଲେପ୍ଟା ବ୍ୟବହୃତ ହେଉଥିବା ସବୁଠାରୁ କ୍ଷୁଦ୍ର ମୁଦ୍ରା ଥିଲା — ଏକତ୍ର କେବଳ କେତେକ ମିନିଟର ମଜୁରି ମୂଲ୍ୟ, ଯାହା ଜଣେ ଲୋକ ଦେଇ ପାରିବାର ସର୍ବନ୍ୟୂନ।
43ସେ ଆପଣା ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଡାକି କହିଲେ, “ସତ୍ୟ ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କହୁଅଛି, ଯେଉଁମାନେ ଦାନପାତ୍ରରେ ପକାଇଲେ, ସେସମସ୍ତଙ୍କ ଅପେକ୍ଷା ଏହି ଦରିଦ୍ର ବିଧବା ଅଧିକ ପକାଇଅଛି। 44କାରଣ ସେସମସ୍ତେ ଆପଣା ଆପଣା ଉଦ୍ବୃତ୍ତ ଧନରୁ ଦେଲେ, କିନ୍ତୁ ସେ ଆପଣା ଅଭାବରୁ ଦେଲା — ତାହାର ଯାହା ସବୁ ଥିଲା, ତାହାର ସମସ୍ତ ଜୀବିକା ଦେଲା।”