માર્ક 12 FHB Father's Heart Bible™

12 ¹ઈસુએ તેમને દૃષ્ટાંતોમાં બોલવાનું શરૂ કર્યું: “એક માણસે દ્રાક્ષાવાડી રોપી, તેની આસપાસ વાડ કરી, દ્રાક્ષાકુંડ માટે ખાડો ખોદ્યો, બુરજ બાંધ્યો, ખેડૂતોને ભાડે આપી અને પરદેશ ગયો. ²ફસલના સમયે તેણે ખેડૂતો પાસેથી દ્રાક્ષાવાડીના ફળનો ભાગ લેવા એક સેવકને તેમની પાસે મોકલ્યો. ³પણ તેમણે તેને પકડ્યો, માર્યો અને ખાલી હાથે પાછો મોકલી દીધો. ⁴ફરી તેણે તેમની પાસે બીજો સેવક મોકલ્યો; તેમણે તેને માથામાં માર્યું અને તેનું અપમાન કર્યું. ⁵તેણે બીજો મોકલ્યો, અને તેમણે તેને મારી નાખ્યો—પછી બીજા ઘણા મોકલ્યા, જેમાંના કેટલાકને માર્યા અને કેટલાકને મારી નાખ્યા.”

⁶હવે તેની પાસે એક જ બાકી હતો, એક વહાલો પુત્ર; છેલ્લે તેણે તેને તેમની પાસે મોકલ્યો, એમ કહીને, “તેઓ મારા પુત્રને માન આપશે.” ^a a v6 દ્રાક્ષાવાડીના માલિકનું પોતાના એક વહાલા પુત્રને મોકલવું એ આપણા પિતાનું ઈસુને મોકલવું છે — એ જ શબ્દ પિતાએ તેમના બાપ્તિસ્મા વખતે તેમના પર ઉચ્ચાર્યો હતો, “મારો વહાલો પુત્ર.”

⁷“પણ ખેડૂતોએ એકબીજાને કહ્યું, ‘આ તો વારસ છે. ચાલો, આપણે તેને મારી નાખીએ—વારસો આપણો થશે.’ ⁸તેથી તેમણે તેને પકડીને મારી નાખ્યો અને દ્રાક્ષાવાડીની બહાર ફેંકી દીધો. ⁹તો દ્રાક્ષાવાડીનો માલિક શું કરશે? તે આવીને ખેડૂતોનો નાશ કરશે અને દ્રાક્ષાવાડી બીજાઓને આપશે. ¹⁰શું તમે આ શાસ્ત્રવચન વાંચ્યું નથી: ‘બાંધનારાઓએ નકારેલો પથ્થર એ જ ખૂણાનો મુખ્ય પથ્થર બન્યો; ¹¹આ આપણા પિતાનું કાર્ય હતું, અને તે આપણી નજરમાં અદ્ભુત છે’?”

¹²તેમણે તેમને પકડવા ઇચ્છ્યું, પણ લોકોથી બીધા, કારણ કે તેઓ જાણતા હતા કે તેમણે આ દૃષ્ટાંત તેમની વિરુદ્ધ કહ્યું હતું. તેથી તેઓ તેમને છોડીને જતા રહ્યા.

કાઈસારને આપો, પિતાને આપો

¹³તેમણે તેમને તેમની વાતમાં ફસાવવા માટે કેટલાક ફરોશીઓ તથા હેરોદીઓને તેમની પાસે મોકલ્યા. ¹⁴તેઓએ આવીને તેમને કહ્યું, “ગુરુજી, અમે જાણીએ છીએ કે તમે સાચા છો અને કોઈના મતની પરવા કરતા નથી, કારણ કે તમે દેખાવ પ્રમાણે ન્યાય કરતા નથી, પણ ખરેખર આપણા પિતાનો માર્ગ શીખવો છો. કાઈસારને કર આપવો એ નિયમસર છે કે નહિ? અમારે આપવો કે ન આપવો?”

¹⁵પણ તેમનો ઢોંગ જાણીને તેમણે તેમને કહ્યું, “તમે મારી કસોટી કેમ કરો છો? મને જોવા માટે એક ચાંદીનો સિક્કો લાવો.” ¹⁶તેઓ એક લાવ્યા, અને તેમણે તેમને પૂછ્યું, “આ કોની મૂર્તિ તથા લેખ છે?” તેઓએ તેમને કહ્યું, “કાઈસારની.”

¹⁷ઈસુએ તેમને કહ્યું, “જે કાઈસારનું છે તે કાઈસારને આપો, અને જે આપણા પિતાનું છે તે આપણા પિતાને આપો.” તેઓ તેમના પર આશ્ચર્ય પામ્યા.

જીવતાંઓના પિતા

¹⁸પછી સદૂકીઓ, જેઓ કહે છે કે પુનરુત્થાન નથી, તેમની પાસે આવ્યા. તેઓએ તેમને પૂછ્યું,

¹⁹“ગુરુજી, મૂસાએ અમારા માટે લખ્યું છે કે જો કોઈ માણસનો ભાઈ પત્નીને મૂકીને સંતાન વગર મરણ પામે, તો તે ભાઈએ તેની સાથે લગ્ન કરવું અને તેના માટે સંતાન ઊભું કરવું. ²⁰સાત ભાઈઓ હતા; પહેલાએ લગ્ન કર્યું, અને તે મરણ પામ્યો ત્યારે કોઈ સંતાન મૂક્યું નહિ. ²¹બીજાએ તેની સાથે લગ્ન કર્યું, અને તે સંતાન વગર મરણ પામ્યો. ત્રીજાનું પણ એમ જ થયું. ²²અને સાતમાંથી કોઈએ સંતાન મૂક્યું નહિ. છેલ્લે તે સ્ત્રી પણ મરણ પામી. ²³પુનરુત્થાનમાં, જ્યારે તેઓ ઊઠશે, ત્યારે તે કોની પત્ની થશે? કારણ કે સાતેએ તેને પત્ની તરીકે રાખી હતી.”

²⁴ઈસુએ તેમને કહ્યું, “તમે ભૂલ કરો છો તેનું કારણ શું આ નથી—કે તમે નથી શાસ્ત્રવચનો જાણતા, નથી આપણા પિતાનું સામર્થ્ય જાણતા? ²⁵કારણ કે જ્યારે મૃત્યુ પામેલા ઊઠશે, ત્યારે તેઓ નથી લગ્ન કરતા, નથી લગ્નમાં અપાતા, પણ આકાશમાંના દૂતો જેવા હોય છે. ²⁶મૃત્યુ પામેલા ઊઠવા વિશે, શું તમે મૂસાના પુસ્તકમાં, ઝાડી વિશેના પ્રસંગમાં વાંચ્યું નથી, કે આપણા પિતાએ તેને કેવી રીતે કહ્યું, ‘હું અબ્રાહામનો, ઇસહાકનો તથા યાકૂબનો ઈશ્વર છું’? ²⁷તેઓ મૃત્યુ પામેલાના ઈશ્વર નથી, પણ જીવતાંઓના છે. તમે ઘણી ભૂલ કરો છો.”

સંપૂર્ણ રીતે પિતા પર પ્રેમ કરો

²⁸એક શાસ્ત્રી પાસે આવ્યો, તેમની ચર્ચા સાંભળી, ઈસુએ તેમને સારો જવાબ આપ્યો તે જોઈને તેણે પૂછ્યું, “સર્વમાં સૌથી મહત્ત્વની આજ્ઞા કઈ છે?”

²⁹ઈસુએ જવાબ આપ્યો, “સૌથી મહત્ત્વની આ છે: ‘હે ઇઝરાયલ, સાંભળ: આપણા પિતા એક છે.’ ³⁰તારા પૂરા હૃદયથી, તારા પૂરા જીવથી, તારા પૂરા મનથી અને તારા પૂરા બળથી તારા પિતા પર પ્રેમ કર.”

³¹“બીજી આ છે: ‘તું જેવો પોતાના પર તેવો તારા પડોશી પર પ્રેમ કર.’ આ કરતાં મોટી કોઈ આજ્ઞા નથી.”

³²શાસ્ત્રીએ તેમને કહ્યું, “ગુરુજી, તમે સારું કહ્યું. તમે સાચું કહ્યું કે તેઓ એક છે, અને તેમના વિના બીજા કોઈ નથી. ³³પૂરા હૃદયથી, પૂરી સમજથી અને પૂરા બળથી તેમના પર પ્રેમ કરવો, અને જેવો પોતાના પર તેવો પોતાના પડોશી પર પ્રેમ કરવો, એ સર્વ દહનીયાર્પણો તથા બલિદાનો કરતાં ઘણું વધારે મહત્ત્વનું છે.”

³⁴તેણે સમજદારીથી જવાબ આપ્યો તે જોઈને ઈસુએ તેને કહ્યું, “તું આપણા પિતાના રાજથી દૂર નથી.” એ પછી કોઈએ તેમને વધારે પ્રશ્નો પૂછવાની હિંમત કરી નહિ.

મસીહ કોના પુત્ર છે?

³⁵મંદિરમાં શીખવતી વખતે ઈસુએ પૂછ્યું, “શાસ્ત્રીઓ કેવી રીતે કહી શકે કે ખ્રિસ્ત દાઉદના પુત્ર છે?

³⁶દાઉદે પોતે પવિત્ર આત્માથી કહ્યું: ‘આપણા પિતાએ મારા પ્રભુને કહ્યું, “તું મારી જમણી બાજુ બેસ, જ્યાં સુધી હું તારા શત્રુઓને તારા પગ તળે ન મૂકું.”’

³⁷“દાઉદ પોતે ખ્રિસ્તને પ્રભુ કહે છે. તો ખ્રિસ્ત દાઉદના પુત્ર કેવી રીતે હોઈ શકે?” મોટા ટોળાએ તેમને સાંભળવામાં આનંદ માણ્યો.

ખોખલા ધર્મથી સાવધાન રહો

³⁸પોતાના શિક્ષણમાં તેમણે કહ્યું, “શાસ્ત્રીઓથી સાવધાન રહો, જેમને લાંબા ઝભ્ભામાં ફરવું અને બજારોમાં સલામો લેવી ગમે છે, ³⁹અને સભાસ્થાનોમાં ઉત્તમ આસનો તથા મિજબાનીઓમાં માનવંત જગાઓ ગમે છે, ⁴⁰જેઓ વિધવાઓનાં ઘર ખાઈ જાય છે અને દેખાવ માટે લાંબી પ્રાર્થનાઓ કરે છે. એઓને વધારે આકરી સજા મળશે.”

વિધવાનું દાન

⁴¹ભંડારની સામે બેસીને તેમણે લોકોને સિક્કા નાખતા જોયા; ઘણા ધનવાનોએ મોટી રકમ નાખી. ⁴²એક ગરીબ વિધવાએ આવીને તાંબાના બે નાના સિક્કા નાખ્યા, જે એક પાઈ જેટલા હતા. ^b b v42 બે લેપ્તા વપરાશમાંના સૌથી નાના સિક્કા હતા—બન્ને મળીને ફક્ત થોડી મિનિટોની મજૂરી જેટલા, એટલે કે કોઈ માણસ આપી શકે તેમાંનું સૌથી ઓછું.

⁴³પોતાના શિષ્યોને બોલાવીને તેમણે કહ્યું, “હું તમને સાચે જ કહું છું, આ ગરીબ વિધવાએ ભંડારપેટીમાં નાખનારા સર્વ કરતાં વધારે નાખ્યું છે. ⁴⁴કારણ કે તે સર્વેએ પોતાના વધારામાંથી આપ્યું, પણ તેણે પોતાની ગરીબીમાંથી આપ્યું—પોતાની પાસે જે કંઈ હતું, પોતાની પૂરી આજીવિકા.”