ማርቆስ 12

12 ¹በምሳሌ ይናገራቸው ጀመር፤ “አንድ ሰው የወይን አትክልት ተከለ፤ ዙሪያውንም በቅጥር አጠረ፤ የወይን መጭመቂያ ጕድጓድ ቈፈረ፤ ማማም ሠራ፤ ለገበሬዎችም አከራይቶ ሄደ። ²የመከር ወቅት በደረሰ ጊዜ ከወይኑ አትክልት ፍሬ ድርሻ እንዲቀበል አንድ አገልጋይ ወደ ገበሬዎቹ ላከ። ³እነርሱ ግን ያዙት፤ መቱት፤ ባዶ እጁንም ሰደዱት። ⁴ዳግመኛም ሌላ አገልጋይ ወደ እነርሱ ላከ፤ እነርሱም ራሱን መቱት፤ አዋረዱትም። ⁵ሌላም ላከ፤ እርሱንም ገደሉት፤ ቀጥሎም ብዙ ሌሎችን ላከ፤ አንዳንዶቹን መቱ፤ ሌሎቹንም ገደሉ።”

⁶ገና አንድ የቀረው ነበር፤ እርሱም የተወደደ ልጁ ነበር፤ “ልጄን ያከብሩታል” ብሎ በመጨረሻ ወደ እነርሱ ላከው። ^a a v6 የወይኑ አትክልት ባለቤት አንዱን የተወደደ ልጁን መላኩ፣ አባታችን ኢየሱስን እንደ መላኩ ነው፤ ይህም አብ በጥምቀቱ ጊዜ በእርሱ ላይ የተናገረው “የተወደደ ልጄ” የሚለው ቃል ነው።

⁷“ገበሬዎቹ ግን እርስ በርሳቸው፣ ‘ወራሹ ይህ ነው፤ ኑ እንግደለው፤ ርስቱም የእኛ ይሆናል’ ተባባሉ። ⁸ስለዚህ ያዙት፤ ገደሉትም፤ ከወይኑ አትክልትም ውጭ ጣሉት። ⁹እንግዲህ የወይኑ አትክልት ባለቤት ምን ያደርጋል? መጥቶ ገበሬዎቹን ያጠፋል፤ የወይኑንም አትክልት ለሌሎች ይሰጣል። ¹⁰ይህን መጽሐፍ አላነበባችሁምን? ‘ግንበኞች የናቁት ድንጋይ የማዕዘን ራስ ሆነ፤ ¹¹ይህ የአባታችን ሥራ ነው፤ በዐይኖቻችንም ፊት ድንቅ ነው’?”

¹²ምሳሌውን በእነርሱ ላይ እንደ ተናገረ ስላወቁ ሊይዙት ፈለጉ፤ ሕዝቡን ግን ፈሩ። ስለዚህ ትተውት ሄዱ።

ለቄሳር ስጡ፤ ለአብ ስጡ

¹³በቃሉ ሊያጠምዱት ከፈሪሳውያንና ከሄሮድስ ወገኖች አንዳንዶቹን ወደ እርሱ ላኩ። ¹⁴መጥተውም እንዲህ አሉት፤ “መምህር ሆይ፤ እውነተኛ እንደ ሆንህ፣ ለማንም እንደማታዳላ እናውቃለን፤ የሰውን ፊት ሳታይ የአባታችንን መንገድ በእውነት ታስተምራለህና። ለቄሳር ግብር መክፈል ይገባል ወይስ አይገባም? እንክፈል ወይስ አንክፈል?”

¹⁵እርሱ ግን ግብዝነታቸውን ዐውቆ፣ “ለምን ትፈትኑኛላችሁ? አንድ ዲናር አምጡልኝና ልይ” አላቸው። ¹⁶አንድ አመጡለት፤ እርሱም፣ “ይህ የማን መልክና ጽሑፍ ነው?” ሲል ጠየቃቸው። እነርሱም፣ “የቄሳር ነው” አሉት።

¹⁷ኢየሱስም፣ “የቄሳርን ለቄሳር፣ የአባታችንንም ለአባታችን ስጡ” አላቸው። በእርሱም እጅግ ተደነቁ።

የሕያዋን አባት

¹⁸ትንሣኤ የለም የሚሉ ሰዱቃውያን ወደ እርሱ መጡ፤ እንዲህም ብለው ጠየቁት፤

¹⁹“መምህር ሆይ፤ ‘የአንድ ሰው ወንድም ሚስት ትቶ ልጅ ሳይወልድ ቢሞት፣ ወንድሙ ሚስቱን አግብቶ ለወንድሙ ዘር ይተካ’ ብሎ ሙሴ ጻፈልን። ²⁰ሰባት ወንድማማቾች ነበሩ፤ የመጀመሪያው ሚስት አገባ፤ በሞተም ጊዜ ልጅ ሳይተው ቀረ። ²¹ሁለተኛውም አገባት፤ እርሱም ልጅ ሳይተው ሞተ፤ ሦስተኛውም እንዲሁ ሆነ። ²²ከሰባቱም አንዱ እንኳ ልጅ አልተወም። ከሁሉ በኋላም ሴቲቱ ደግሞ ሞተች። ²³በትንሣኤ ጊዜ፣ ሲነሡ፣ የማን ሚስት ትሆናለች? ሰባቱም ሚስት አድርገዋት ነበርና።”

²⁴ኢየሱስም፣ “መጻሕፍትንም ሆነ የአባታችንን ኀይል ስለማታውቁ የምትስቱት በዚህ አይደለምን?” አላቸው። ²⁵“ሙታን ከተነሡ አያገቡም፤ አይጋቡምም፤ ነገር ግን በሰማይ እንዳሉ መላእክት ይሆናሉ። ²⁶ስለ ሙታን መነሣት፣ አባታችን በቍጥቋጦው ታሪክ ውስጥ፣ ‘የአብርሃም አምላክ፣ የይስሐቅ አምላክ፣ የያዕቆብም አምላክ እኔ ነኝ’ ብሎ እንዴት እንደ ነገረው በሙሴ መጽሐፍ አላነበባችሁምን? ²⁷እርሱ የሕያዋን አምላክ ነው እንጂ የሙታን አይደለም። እጅግ ተስታችኋል።”

አብን በሁሉ ነገር ውደዱ

²⁸ከጸሐፍትም አንዱ ቀርቦ ሲከራከሩ ሰማ፤ ኢየሱስም መልካም መልሶ እንደ መለሰላቸው አይቶ፣ “ከሁሉ ይበልጥ ዋናው ትእዛዝ የትኛው ነው?” ብሎ ጠየቀው።

²⁹ኢየሱስም መልሶ፣ “ከሁሉ ዋናው ይህ ነው፤ ‘እስራኤል ሆይ ስማ፤ አባታችን አንድ ነው።’ ³⁰አባትህንም በፍጹም ልብህ፣ በፍጹም ነፍስህ፣ በፍጹም ኀሳብህ፣ በፍጹም ኀይልህ ውደድ።”

³¹“ሁለተኛውም ይህ ነው፤ ‘ባልንጀራህን እንደ ራስህ ውደድ።’ ከእነዚህም የሚበልጥ ሌላ ትእዛዝ የለም።”

³²ጸሐፊውም፣ “መምህር ሆይ፤ መልካም ተናገርህ፤ እርሱ አንድ እንደ ሆነ፣ ከእርሱም በቀር ሌላ እንደሌለ በእውነት ተናግረሃል። ³³እርሱንም በፍጹም ልብ፣ በፍጹም ማስተዋል፣ በፍጹም ኀይል መውደድ፣ ባልንጀራንም እንደ ራስ መውደድ፣ ከሚቃጠል መሥዋዕት ሁሉና ከመሥዋዕቶች ይልቅ እጅግ ይበልጣል።”

³⁴ኢየሱስም በጥበብ መልሶ እንደ መለሰ አይቶ፣ “ከአባታችን መንግሥት የራቅህ አይደለህም” አለው። ከዚያም በኋላ ማንም ዳግመኛ ሊጠይቀው አልደፈረም።

መሲሕ የማን ልጅ ነው?

³⁵ኢየሱስም በቤተ መቅደስ ሲያስተምር፣ “ጸሐፍት ክርስቶስን የዳዊት ልጅ ነው እንዴት ይላሉ?” ብሎ ጠየቀ።

³⁶ዳዊት ራሱ በመንፈስ ቅዱስ፣ ‘አባታችን ጌታዬን፣ “ጠላቶችህን ከእግርህ በታች እስካደርግልህ ድረስ በቀኜ ተቀመጥ” አለው’ ብሏል።

³⁷“ዳዊት ራሱ ክርስቶስን ጌታ ብሎ ይጠራዋል፤ ታዲያ ክርስቶስ እንዴት የዳዊት ልጅ ይሆናል?” ብዙው ሕዝብም በደስታ ያዳምጠው ነበር።

ከከንቱ ሃይማኖት ተጠንቀቁ

³⁸በትምህርቱም እንዲህ አለ፤ “ረዥም ልብስ ለብሰው መዘዋወርን፣ በገበያም ሰላምታ መቀበልን ከሚወዱ ጸሐፍት ተጠንቀቁ፤ ³⁹በምኵራብም የከበሩ ወንበሮችን፣ በግብዣም የክብር ስፍራዎችን ይወዳሉ፤ ⁴⁰የመበለቶችን ቤት ይበላሉ፤ ለማስመሰልም ረዥም ጸሎት ይጸልያሉ። እነዚህ የባሰ ፍርድ ይቀበላሉ።”

የመበለቲቱ ስጦታ

⁴¹በመባ ሣጥኑም ትይዩ ተቀምጦ፣ ሕዝቡ ገንዘብ ሲጥልበት ይመለከት ነበር፤ ብዙ ባለ ጠጎችም ብዙ ገንዘብ ጣሉ። ⁴²አንዲት ድሃ መበለትም መጥታ፣ አንድ ሳንቲም የሚያወጡ ሁለት ትናንሽ የናስ ሳንቲሞች ጣለች። ^b b v42 ሁለቱ ለፕታ በጥቅም ላይ ከነበሩት ሳንቲሞች ሁሉ ትንንሾቹ ነበሩ፤ አንድ ላይ የጥቂት ደቂቃዎች ደመወዝ ያህል ብቻ የሚያወጡ፣ አንድ ሰው ሊሰጥ የሚችለው አነስተኛው ነበሩ።

⁴³ደቀ መዛሙርቱንም ጠርቶ እንዲህ አለ፤ “እውነት እላችኋለሁ፣ ይህች ድሃ መበለት በመባ ሣጥን ውስጥ ከጣሉት ሁሉ ይልቅ አብልጣ ጣለች። ⁴⁴ሁሉም ከትርፋቸው ሰጥተዋልና፤ እርስዋ ግን ከድህነቷ፣ የነበራትን ሁሉ፣ መተዳደሪያዋን በሙሉ ሰጠች።”