Markus 13 FHB Father's Heart Bible™

13 ¹Waktu araos ti Bait Allah, aya murid Anjeunna anu unjukan, “Guru, tingali! Sakitu badagna ieu batu-batu, sakitu endahna ieu gedong-gedong!”

²Waler Yesus ka manehna, “Maneh nenjo ieu gedong-gedong anu aragreng? Moal aya hiji batu ge anu tetep numpuk di luhur batu lianna; kabeh bakal diruntuhkeun.”

³Waktu Anjeunna linggih di Gunung Jaitun nyanghareup ka Bait Allah, Petrus, Yakobus, Yohanes, jeung Andreas naroskeun ka Anjeunna sacara nyalira, ⁴“Wartosan abdi sadaya, iraha ieu perkara bakal kajadian, sareng naon tandana yen sadayana ieu bakal laksana?”

⁵Yesus ngawitan nyarios ka maranehna, “Sing ati-ati, ulah aya anu nyasabkeun maraneh. ⁶Bakal loba anu datang mawa jenengan Kami, pokna, ‘Kami ieu teh Anjeunna,’ tur maranehna bakal nyasabkeun loba jalma. ⁷Lamun maraneh ngadenge beja perang jeung desas-desus perang, ulah salempang—eta kabeh kudu kajadian, tapi ahir jaman mah tacan. ⁸Bangsa bakal silih tempuh jeung bangsa, karajaan jeung karajaan, lini di sababaraha tempat, kalaparan—eta kabeh ngan mimiti tina nyeri rek ngajuru.

⁹Masing ati-ati. Maraneh bakal diselehkeun ka majelis sarta dirangketan di tempat-tempat ibadah. Ku karana Kami maraneh bakal dibawa ka hareupeun para gupernur jeung raja, pikeun jadi kasaksian ka maranehna. ¹⁰Sarta Injil kudu diembarkeun heula ka sakabeh bangsa. ¹¹Lamun maraneh dicerek sarta diselehkeun, ulah salempang ti anggalna rek ngomong naon. Caritakeun bae naon anu dipaparinkeun ka maraneh dina waktu eta—sabab lain maraneh anu ngomong, tapi Roh Suci.

¹²Dulur bakal ngahianat ka dulur nepi ka paeh, bapa ka anakna. Barudak bakal ngalawan ka kolotna sarta ngabalukarkeun kolotna dipaehan. ¹³Maraneh bakal dipikaceuceub ku kabeh jalma ku karana jenengan Kami, tapi sing saha anu tahan nepi ka ahir, bakal disalametkeun.

¹⁴Lamun maraneh nenjo nu pikagilaeun anu ngabalukarkeun karuksakan ngadeg di tempat anu teu meunang (sing saha anu maca, sing ngarti), nu araya di Yudea kudu kalabur ka pagunungan. ^a a v14 “Nu pikagilaeun anu ngabalukarkeun karuksakan” asalna tina kitab Daniel — hiji lampah nirca anu ngarurujit Bait Allah; ku Yesus dianggap tanda anu bakal kajadian sarta kudu diawaskeun ku nu ngadarengekeun. ¹⁵Sing saha anu keur aya di luhureun hateup, ulah turun atawa asup deui ka imah pikeun nyokot naon-naon. ¹⁶Sing saha anu keur aya di tegalan, ulah balik deui pikeun nyokot jubahna. ¹⁷Kacida matak sangsarana dina poe-poe eta keur awewe anu keur kakandungan jeung indung anu keur nyusuan! ¹⁸Masing neneda sangkan eta ulah kajadian dina usum tiris, ¹⁹sabab poe-poe eta bakal mawa kasangsaraan anu taya babandinganana ti barang Rama urang nyiptakeun jagat raya nepi ka ayeuna—sarta moal aya deui anu nandinganana. ²⁰Lamun Nu Maha Kawasa henteu ngurangan poe-poe eta, moal aya anu bisa salamet; tapi Nu Maha Kawasa geus ngurangan eta ku karana jalma-jalma pilihan anu geus dipilih ku Mantenna. ²¹Dina waktu eta lamun aya anu ngomong ka maraneh, ‘Tuh tingali, ieu Kristus!’ atawa ‘Tuh, ditu!’ ulah dipercaya. ²²Kristus-kristus palsu jeung nabi-nabi palsu bakal narembongan, nembongkeun tanda-tanda jeung kaahengan pikeun nyasabkeun jalma-jalma pilihan, lamun bisa. ²³Ku sabab eta sing ati-ati; Kami geus ngabejaan maraneh sagala rupa ti anggalna.

²⁴Tapi dina poe-poe eta, sabada kasangsaraan tea, panonpoe bakal poek, jeung bulan moal mancarkeun cahyana; ²⁵bentang-bentang bakal maruragan ti langit, sarta kakawasaan-kakawasaan di awang-awang bakal oyag. ²⁶Geus kitu maranehna bakal nenjo Putra Manusa sumping dina mega jeung kakawasaan sarta kamulyaan anu agung. ²⁷Anjeunna bakal ngutus para malaikat-Na sarta ngumpulkeun jalma-jalma pilihan-Na ti opat penjuru angin, ti tungtung bumi nepi ka tungtung langit.

²⁸Sing diajar tina tangkal kondang: sanggeus dahanna mimiti lemes sarta daunna sirung, maraneh nyaho yen usum panas geus deukeut. ²⁹Kitu deui, lamun maraneh nenjo ieu perkara kajadian, sing nyaho yen eta geus deukeut, geus di lawang. ³⁰Saenyana Kami ngabejaan maraneh, ieu jaman moal liwat memeh sakabeh perkara ieu kajadian. ³¹Langit jeung bumi bakal liwat, tapi pangandika Kami moal liwat salilana.

Ngan Rama Nu Uninga Waktosna

³²Tapi taya saurang ge anu nyaho poe atawa waktuna eta—para malaikat di sawarga ge henteu, Putra ge henteu, ngan Rama anu uninga. ³³Sing ati-ati! Sing waspada! Sabab maraneh teu nyaho iraha eta waktu bakal datang.

³⁴Ibarat jelema anu rek lunta: manehna ninggalkeun imahna, mere wewenang ka bujang-bujangna—unggal-unggal jeung tugasna sorangan—sarta marentah ka tukang panto sangkan tetep waspada. ³⁵Ku sabab eta sing waspada, sabab maraneh teu nyaho iraha dunungan nu boga imah datang—peuting, tengah peuting, waktu hayam kongkorongok, atawa balebat. ³⁶Bisi, lamun manehna datang ngadadak, manehna manggihan maraneh keur sarare. ³⁷Naon anu ku Kami diomongkeun ka maraneh, diomongkeun ka sarerea: Sing waspada!”