Efa vita pirinty
Boky

Ho Rava ny Tempoly

Rehefa notaomina hankafy ny tempoly, dia milaza Jesosy fa tsy hisy vato hijanona. Mamariparia ady izy, fianakaviana mifamadika, kristy sandoka, ary ny Zanak'olona avy, nefa milaza fa tsy misy mahalala ny andro, na ny anjely, na ny Zanaka, fa ny Ray ihany.

Toko 13.

Nony nivoaka ny tempoly Izy, dia hoy ny anankiray tamin’ireo mpianatra Azy taminy: « Mpampianatra ô, jereo! Vato lehibe tokoa ireto, ary trano mahafinaritra ireto! »

Hoy Jesosy taminy: « Hitanao ve ireo trano lehibe ireo? Tsy hisy vato iray aza hijanona eto ambonin’ny hafa; ho rava avokoa izy rehetra. »

Nony nipetraka teo an-tendrombohitra Oliva tandrifin’ny tempoly Izy, dia nanontany Azy tamin’ny manokana i Petera sy Jakoba sy Jaona ary Andrea hoe: Lazao aminay, rahoviana no hitranga ireo zavatra ireo, ary inona no famantarana fa efa ho tanteraka izany rehetra izany?

Nanomboka niteny taminy Jesosy hoe: « Mitandrema, mba tsy hisy hamitaka anareo. Maro no ho avy amin’ny anarako ka hanao hoe: “Izaho no Izy,” ary hamitaka olona maro izy. Rehefa mandre ady sy tsaho momba ny ady hianareo, dia aza raiki-tahotra; tsy maintsy hitranga izany, nefa tsy mbola izany ny farany. Hitsangana hanohitra ny firenena ny firenena, ary ny fanjakana hanohitra ny fanjakana; hisy horohoron-tany any amin’ny toerana samihafa sy mosary — izany no fiandohan’ny fanaintainan’ny fiterahana.

Mitandrema ny tenanareo. Hatolotr’izy ireo hianareo ho eo amin’ny filan-kevitra, ary hokapohiny ao amin’ny synagoga. Noho ny amiko no hijoroanareo eo anatrehan’ny governora sy ny mpanjaka, ho vavolombelona aminy. Ary tsy maintsy ambara aloha amin’ny firenena rehetra ny filazantsara. Rehefa tosihin’izy ireo ka atolony hianareo, dia aza manahy mialoha izay holazainareo; fa izay omena anareo amin’izany ora izany no lazao, satria tsy hianareo no miteny, fa ny Fanahy Masina.

Hamadika ny rahalahiny ho faty ny rahalahy, ary ny zanany ny ray. Hitsangana hanohitra ny ray aman-dreny ny zanaka ka hampamono azy. Ho halan’ny olona rehetra hianareo noho ny anarako; fa izay maharitra hatramin’ny farany no ho voavonjy.

Rehefa hitanareo ny fahavetavetana mahatonga fandravana mijoro any amin’izay tsy tokony hijoroany (aoka hahafantatra ny mamaky), dia tsy maintsy mandositra ho any an-tendrombohitra izay any Jodia. a a v14 Ny hoe « fahavetavetana mahatonga fandravana » dia avy amin’i Daniela — fanao manala ny voninahitry ny tempoly; ataon’i Jesosy ho famantarana mbola ho avy izany, ka tokony hojerena ho'an’ireo mihaino Azy. Aoka tsy hidina na hiditra ao an-trano haka na inona na inona ny any ambony tampon-trano. Aoka tsy hiverina haka ny akanjony ny any an-tsaha. Lozan’ny bevohoka sy ny mampinono amin’izany andro izany! Mivavaha mba tsy ho amin’ny ririnina izany, fa ireo andro ireo dia hitondra fahoriana tsy mbola nisy toy izany hatramin’ny naharian’i Raintsika izao tontolo izao ka hatramin’izao, ary tsy hisy toy izany intsony. Raha tsy nanafohy ireo andro ireo ny Tompon’ny rehetra dia tsy nisy olona ho tafavoaka velona; fa noho ny voafidy izay nofidin’Izy no nanafohian’ny Tompon’ny rehetra azy. Dia raha misy milaza aminareo hoe: “Indro, ety ny Kristy!” na hoe: “Indro, any!” dia aza mino izany. Hisy kristy sandoka sy mpaminany sandoka hiseho, ary hanao famantarana sy fahagagana mba hamitaka ny voafidy, raha azo atao. Koa mitandrema hianareo; efa nolazaiko aminareo mialoha ny zavatra rehetra.

Fa amin’izany andro izany, aorian’izany fahoriana izany, dia hihamaizina ny masoandro, ary ny volana tsy hanome ny fahazavany; ho latsaka avy any amin’ny lanitra ny kintana, ary hihozongozona ny hery any amin’ny lanitra. Dia ho hitan’izy ireo ny Zanak’Olona avy amin’ny rahona, amin’ny hery sy voninahitra lehibe. Haniraka ny anjeliny Izy ka hanangona ny voafidiny avy any amin’ny rivotra efatra, hatrany amin’ny faran’ny tany ka hatrany amin’ny faran’ny lanitra.

Mianara izao amin’ny aviavy: rehefa malefaka ny rantsany ka mivoaka ny raviny, dia fantatrareo fa efa akaiky ny fahavaratra. Toy izany koa, rehefa hitanareo fa mitranga ireo zavatra ireo, dia fantaro fa efa akaiky, eo am-baravarana. Lazaiko aminareo marina tokoa fa tsy ho lasa mihitsy izao taranaka izao mandra-pitranga izany rehetra izany. Ho levona ny lanitra sy ny tany, fa ny teniko tsy ho levona mihitsy.

Ny Ray ihany no Mahalala ny Ora

Fa ny amin’izany andro sy ora izany dia tsy misy mahalala, na ny anjely any an-danitra, na ny Zanaka, fa ny Ray ihany. Mitandrema, miambena! Fa tsy fantatrareo ny fotoana hahatongavan’izany.

Toy ny lehilahy iray mandeha lavitra izany: mamela ny tranony izy, manome fahefana ny mpanompony — ny tsirairay araka ny andraikiny — ary mandidy ny mpiambina varavarana hiambina. Koa miambena, satria tsy fantatrareo ny fotoana hiavian’ny tompon’ny trano — na hariva, na tapa-k’alina, na amin’ny fiantsoan’ny akoho, na maraina. Fandrao tonga tampoka izy ka mahita anareo matory. Ary izay lazaiko aminareo dia lazaiko amin’ny rehetra: Miambena! »