Chapa hoise

Mark 13 FHB Father's Heart Bible™

PitriJisuAtma
Apuni laga poila order te 15% kom →
Kitab

Mondir Tu Giri Jabo

Mondir ke chabole koile, Jisu koise ekta pathor bhi ekta uporte nathakibo. Tai lorai, ghor manuh khan eke-dusra ke dhokha diya, misa khrista khan, aru Manuh laga Putro ahha laga kotha koise, aru koise hei din kun bhi najane, sorgodoot khan bhi nohoi, Putro bhi nohoi, khali Pitri he.

Adhyay 13.

Mondir pora ulai kene jai thaka homoi te, Tar chella khan majot ekjon pora Tar ke koise, “Guruji, sabi! Kiman dangor pathor khan, kiman sundor ghor khan!”

Jisu pora tar ke koise, “Tumi eitu dangor ghor khan dikhi ase na? Ekta pathor bhi iman te dusra uporte nathakibo; sob bhangai phelabo.”

Tai Mondir laga samne Joitun Pahar te bohi thaka homoi te, Peter, James, John aru Andrew pora lukai kene Tar ke hudise, amikhan ke kobi, eitu khan kitia hobo, aru eitu sob pura hobole thaka homoi ki chihna pora dikhabo?

Jisu pora tarkhan ke kobole shuru korise: “Hoshiar thakibi, kun pora bhi tumikhan ke nathogabi. Bisi manuh Moi laga nam te ahibo, ‘Moi he ase,’ koi kene, aru tarkhan pora bisi manuh ke thogabo. Jitia tumikhan lorai aru lorai laga khobor hunibo, chinta nakoribi—eitu khan to hobo lage, kintu ses to etiya tak aha nai. Desh pora desh birudh te uthibo, rajyo pora rajyo birudh te, alag alag jagate mati hilibo, aru akal hobo—eitu khan to bacha jonom kora bikha laga shuru ase.

Tumikhan nijor ke hoshiar rakhibi. Tarkhan pora tumikhan ke sabha khan te di dibo aru mondoli ghor khan te maribo. Moi laga karne tumikhan shashok aru raja khan laga samne khara hobo, tarkhan ke gawahi dibole. Aru susamachar tu poila sob desh khan ke prachar koribo lage. Jitia tarkhan pora tumikhan ke dhori kene di dibo, ki kobo koi kene age pora chinta nakoribi. Hei homoi te tumikhan ke ji dibo, eitu he kobi—eitu tumikhan kowa nahoi, kintu Pobitro Atma pora.

Bhai pora bhai ke morai dibole thogai dibo, pitri pora tar bacha ke. Bacha khan pora ama-pitri birudh te uthibo aru tarkhan ke morai dibo. Moi laga nam karne sob manuh pora tumikhan ke ghin koribo, kintu kun manuh ses tak dhorjo koribo, tai poritran pabo.

Jitia tumikhan ghrina laga ujar kora jinis tu ki jagate thakibo nalage hei jagate khara thaka dikhibo (porhi thaka manuh pora dhyan dibi), tetiya Judea te thaka khan pahar te polai jabo lage. a a v14 “Ghrina laga ujar kora jinis” koi kene kotha tu Daniel laga kitab pora ahise—mondir ke opobitro kori diya ekta paap kaam; Jisu pora eitu ke etiya tak nohua, kintu samne aha ekta chihna hisab te loise, juntu Tar kotha huni thaka khan sabole lage. Ghor uporte thaka kun bhi manuh nichete nami kene, nahole kiba jinis ulai bole ghor bhitor te na ghusibi. Kheti te thaka kun bhi manuh tar kapra loi bole wapas na jabi. Hei din khan te pet te bacha thaka mahila khan aru bacha ke dudh khuwai thaka ama khan nimite kiman digdar hobo! Eitu thanda din te nahobole prathana koribi, kilemane hei din khan te eneka dukh ahibo juntu amar Pitri pora prithibi bona homoi pora etiya tak kitia bhi huwa nai—aru kitia bhi aru nahobo. Jodi Prabhu pora hei din khan ke komti nakora asile, tene hole kun bhi nabachibo asile; kintu Tai basi luwa chuna manuh khan nimite Prabhu pora hei din khan ke komti korise. Tetiya jodi kun bhi tumikhan ke kobo, ‘Sabi, iman te Khrista ase!’ nahole ‘Sabi, uphale ase!’ tene hole biswas nakoribi. Misa khrista khan aru misa bhabobadi khan ulabo, aru jodi parile chuna manuh khan ke bhi thogabole chihna aru aschorjo kaam khan dikhabo. Etu karne hoshiar thakibi; Moi tumikhan ke sob kotha age pora koi disele.

Kintu hei din khan te, hei dukh pichete, suryo tu andhera hobo, aru chand pora tar puhor nadibo; tara khan akax pora giri jabo, aru sorgo te thaka takot khan hili jabo. Tetiya tarkhan Manuh laga Putro ke dangor takot aru mahima logote badal te ahi thaka dikhibo. Tai Tar sorgodoot khan ke pathai dibo aru charta hawa pora, prithibi laga ses pora sorgo laga ses tak, Tar chuna manuh khan ke joma koribo.

Dimoru gash pora eitu sikhibi: jitia tar daal norom hoi jai aru pata ulai, tumikhan jani bo gorom din usor ahise. Thik eneka, jitia tumikhan eitu khan hoi thaka dikhibo, tetiya jani lobi eitu usor te ase, dorja te ase. Hosa kotha Moi tumikhan ke koi ase, eitu khan sob nohobo tak eitu jamana kitia bhi khotom nahobo. Sorgo aru prithibi khotom hoi jabo, kintu Moi laga kotha kitia bhi khotom nahobo.

Khali Pitri he Homoi Tu Jane

Kintu hei din nahole homoi tu kun bhi najane—sorgo te thaka sorgodoot khan bhi nohoi, Putro bhi nohoi, khali Pitri he jane. Hoshiar thakibi! Jagi thakibi! Kilemane hei homoi kitia ahibo tumikhan najane.

Safar te jai thaka ekjon manuh nisena: tai tar ghor chari kene jai, tar nokor khan ke adhikar diye—sob ke tar nijor kaam—aru dorja rukhi thaka manuh ke jagi thakibole hukum diye. Etu karne jagi thakibi, kilemane ghor laga malik kitia ahibo tumikhan najane—saja homoi te, adha rati te, murga hala kora homoi te, nahole phojur te. Nahole, jodi tai achanak ahijai, tai tumikhan ke ghumai thaka dikhi pare. Ji kotha Moi tumikhan ke koi ase, eitu Moi sob manuh ke koi ase: Jagi thakibi!”