Markus 13 FHB Father's Heart Bible™

13 ¹Nalika Gusti Yesus tindak saka Padaleman Suci, ana sakabate siji kang matur marang Panjenengane: “Guru, mangga mirsani! Watu-watune gedhe temen, lan gedhong-gedhonge endah temen!”

²Gusti Yesus ngandika marang wong mau: “Apa kowe ndeleng gedhong-gedhong gedhe iki? Ora bakal ana watu siji kang tetep tumumpang ing watu liyane; kabeh bakal dirubuhake.”

³Nalika Gusti Yesus lenggah ing Gunung Zaitun madhep menyang Padaleman Suci, Petrus, Yakobus, Yokanan lan Andreas padha munjuk marang Panjenengane kanthi dhewekan: ⁴“Mugi Paduka ngandikakaken dhateng kawula sadaya, kapan prakawis punika badhe kelampahan, saha menapa pratandhanipun bilih sadaya punika sampun badhe kelampahan?”

⁵Gusti Yesus wiwit ngandika marang para sakabat: “Padha diawas, aja nganti ana wong kang ngapusi kowe kabeh. ⁶Akeh wong kang bakal teka nganggo asmaKu, ngaku, ‘Aku iki Panjenengane,’ sarta bakal ngapusi wong akeh. ⁷Samangsa kowe padha krungu bab paprangan lan kabar-kabar bab paprangan, aja padha kuwatir—kabeh iku kudu kelakon, nanging pungkasane durung teka. ⁸Bangsa bakal nglawan bangsa, karajan nglawan karajan, bakal ana lindhu ing pirang-pirang panggonan, uga pailan—kabeh iku wiwitane kang kaya larane wong nglairake.

⁹Padha ngati-atia marang awakmu dhewe. Kowe bakal padha diladekake marang pangadilan lan digebugi ana ing papan-papan pangibadah. Marga saka Aku kowe bakal padha diadhepake marang para gubernur lan para raja, minangka paseksi tumrap wong-wong mau. ¹⁰Lan Injil kudu kawartakake dhisik marang sakabehing bangsa. ¹¹Samangsa kowe padha dicekel lan diladekake, aja padha kuwatir luwih dhisik bab apa kang arep kokucapake. Ucapna apa kang diparingake marang kowe ing wektu iku—dudu kowe kang caturan, nanging Sang Roh Suci.

¹²Sadulur bakal masrahake sadulure marang pati, bapak masrahake anake. Anak-anak bakal padha nglawan wong tuwane sarta njalari wong tuwane kapatenan. ¹³Kowe kabeh bakal disengiti dening saben wong marga saka asmaKu, nanging sapa kang mantep tekan pungkasan, iku bakal kaslametake.

¹⁴Samangsa kowe padha ndeleng barang nistha kang nggawa karusakan ngadeg ing panggonan kang ora samesthine (heh, wong kang maca, gatekna), wong-wong kang ana ing tanah Yudea kudu padha ngungsi menyang pagunungan. ^a a v14 “Barang nistha kang nggawa karusakan” asale saka kitabe Nabi Dhaniel — yaiku tumindak nistha kang njemberake Padaleman Suci; Gusti Yesus nganggep bab iku minangka pratandha kang isih bakal kelakon, kang kudu diwaspadakake dening para kang padha ngrungokake. ¹⁵Wong kang ana ing payon aja nganti mudhun utawa mlebu ngomah arep njupuk apa-apa. ¹⁶Wong kang ana ing pategalan aja nganti bali arep njupuk jubahe. ¹⁷Iba cilakane ing dina-dina iku tumrap wong wadon kang padha ngandheg lan ibu-ibu kang lagi padha nyusoni! ¹⁸Padha ndedongaa supaya bab iku aja nganti kelakon ing mangsa bedhidhing, ¹⁹awit ing dina-dina iku bakal ana kasangsaran kang durung tau kelakon wiwit Rama kita nitahake jagad nganti saiki—lan ora bakal kelakon maneh. ²⁰Saupama Sang Pangeran ora nyuda dina-dina iku, ora bakal ana wong siji-sijia kang bisa urip; nanging Sang Pangeran wis nyuda dina-dina iku marga saka wong-wong pilihan kang wis dipilih. ²¹Ing wektu iku, manawa ana wong kang kandha marang kowe, ‘Delengen, Sang Kristus ana ing kene!’ utawa ‘Delengen, ana ing kana!’ aja padha ngandel. ²²Awit bakal padha ngadeg kristus-kristus palsu lan nabi-nabi palsu, kang bakal nindakake pratandha-pratandha lan mukjijat-mukjijat, kanggo ngapusi wong-wong pilihan, saupama bisaa. ²³Mulane kowe padha diawas; Aku wis ngandhani kowe kabeh prakara iku sadurunge kelakon.

²⁴Nanging ing dina-dina iku, sawise kasangsaran iku, srengenge bakal dadi peteng, lan rembulan ora bakal aweh pepadhange; ²⁵lintang-lintang bakal padha runtuh saka langit, lan pangwasa-pangwasa ing swarga bakal padha gonjang-ganjing. ²⁶Banjur wong-wong bakal padha ndeleng Putraning Manungsa rawuh ngagem mega kanthi pangwasa lan kamulyan kang gedhe. ²⁷Panjenengane bakal ngutus para malaekate lan nglumpukake para pilihane saka keblat papat, saka pungkasaning bumi nganti pungkasaning langit.

²⁸Padha nggegurokna bab iki saka wit anjir: samangsa pange wis wiwit lemes lan thukul godhonge, kowe padha ngerti yen mangsa panas wis cedhak. ²⁹Semono uga, samangsa kowe padha ndeleng prakara-prakara iku kelakon, padha ngertia yen wis cedhak, wis ana ing ngarep lawang. ³⁰Satemene Aku pitutur marang kowe kabeh, jaman iki ora bakal sirna sadurunge sakehing prakara iku kelakon. ³¹Langit lan bumi bakal sirna, nanging pangandikaKu ora bakal sirna ing salawase.

Mung Sang Rama kang Pirsa ing Wayahe

³²Nanging ora ana wong siji-sijia kang ngerti bab dina lan wayah iku—para malaekat ing swarga ora ngerti, Sang Putra uga ora, mung Sang Rama piyambak kang pirsa. ³³Padha diawas! Padha melek! Awit kowe padha ora ngerti kapan tekane wektu iku.

³⁴Kaya-kaya ana wong kang lelungan: dheweke ninggal omahe, menehi panguwasa marang para abdine—siji-sijine diwenehi ayahan dhewe-dhewe—lan mrentah marang tukang jaga lawang supaya tansah waspada. ³⁵Mulane padha waspadaa, awit kowe ora ngerti kapan tekane sing duwe omah—ing wayah sore, tengah wengi, nalika jago kluruk, utawa esuk. ³⁶Supaya, manawa dheweke teka dadakan, aja nganti nemoni kowe lagi padha turu. ³⁷Apa kang Dakpituturake marang kowe, iya Dakpituturake marang saben wong: Padha waspadaa!”