ਮਰਕੁਸ 13

13 ¹ਹੈਕਲ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਦੇ ਹੋਏ ਉਹ ਦੇ ਚੇਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਨੇ ਉਹ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਗੁਰੂ ਜੀ, ਵੇਖੋ! ਕੇਡੇ ਵੱਡੇ ਪੱਥਰ ਅਤੇ ਕੇਡੀਆਂ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਇਮਾਰਤਾਂ ਹਨ!”

²ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਹ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਕੀ ਤੂੰ ਇਹ ਵੱਡੀਆਂ ਇਮਾਰਤਾਂ ਵੇਖਦਾ ਹੈਂ? ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਪੱਥਰ ਵੀ ਦੂਜੇ ਉੱਤੇ ਟਿਕਿਆ ਨਾ ਰਹੇਗਾ; ਸਭ ਕੁਝ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ।”

³ਜਦੋਂ ਉਹ ਹੈਕਲ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਜ਼ੈਤੂਨ ਦੇ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਬੈਠਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਪਤਰਸ, ਯਾਕੂਬ, ਯੂਹੰਨਾ ਅਤੇ ਅੰਦ੍ਰਿਯਾਸ ਨੇ ਇਕੱਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, ⁴“ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਦੋਂ ਹੋਣਗੀਆਂ, ਅਤੇ ਕਿਹੜਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਿਖਾਵੇਗਾ ਕਿ ਇਹ ਸਭ ਪੂਰਾ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਹੈ?”

⁵ਯਿਸੂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਣ ਲੱਗਾ: “ਖ਼ਬਰਦਾਰ ਰਹੋ ਕਿ ਕੋਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਧੋਖਾ ਨਾ ਦੇਵੇ। ⁶ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮੇਰੇ ਨਾਮ ਉੱਤੇ ਆਉਣਗੇ ਅਤੇ ਆਖਣਗੇ, ‘ਮੈਂ ਉਹੀ ਹਾਂ,’ ਅਤੇ ਬਹੁਤਿਆਂ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦੇਣਗੇ। ⁷ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਲੜਾਈਆਂ ਅਤੇ ਲੜਾਈਆਂ ਦੀਆਂ ਅਫ਼ਵਾਹਾਂ ਸੁਣੋ, ਤਾਂ ਘਬਰਾਓ ਨਾ—ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਤਾਂ ਹੋਣੀਆਂ ਹੀ ਹਨ, ਪਰ ਅੰਤ ਹਾਲੇ ਨਹੀਂ ਹੈ। ⁸ਕੌਮ ਕੌਮ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਅਤੇ ਰਾਜ ਰਾਜ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਉੱਠੇਗਾ, ਥਾਂ-ਥਾਂ ਭੂਚਾਲ ਆਉਣਗੇ, ਕਾਲ ਪੈਣਗੇ—ਇਹ ਤਾਂ ਜਣੇਪੇ ਦੀਆਂ ਪੀੜਾਂ ਦਾ ਅਰੰਭ ਹੈ।

⁹ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਰੱਖੋ। ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਭਾਵਾਂ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰਨਗੇ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ-ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੁੱਟਣਗੇ। ਮੇਰੇ ਕਾਰਨ ਤੁਸੀਂ ਹਾਕਮਾਂ ਅਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਵੋਗੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਗਵਾਹੀ ਹੋਵੇ। ¹⁰ਅਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਖ਼ੁਸ਼ਖ਼ਬਰੀ ਸਭਨਾਂ ਕੌਮਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣਾਈ ਜਾਣੀ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। ¹¹ਜਦੋਂ ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰਨ, ਤਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰੋ ਕਿ ਕੀ ਆਖਣਾ ਹੈ। ਉਸ ਘੜੀ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ ਉਹੀ ਆਖੋ—ਕਿਉਂਕਿ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਹੈ।

¹²ਭਰਾ ਭਰਾ ਨੂੰ ਅਤੇ ਪਿਤਾ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਮੌਤ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰੇਗਾ। ਬੱਚੇ ਮਾਪਿਆਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਉੱਠਣਗੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਰਵਾ ਦੇਣਗੇ। ¹³ਮੇਰੇ ਨਾਮ ਦੇ ਕਾਰਨ ਸਭ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਵੈਰ ਰੱਖਣਗੇ, ਪਰ ਜੋ ਅੰਤ ਤੀਕ ਧੀਰਜ ਰੱਖੇਗਾ ਉਹੀ ਬਚਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ।

¹⁴ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਉਜਾੜੇ ਦੀ ਘਿਣਾਉਣੀ ਵਸਤ ਨੂੰ ਉੱਥੇ ਖੜ੍ਹੀ ਵੇਖੋ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ (ਪੜ੍ਹਨ ਵਾਲਾ ਧਿਆਨ ਦੇਵੇ), ਤਾਂ ਜਿਹੜੇ ਯਹੂਦਿਯਾ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਉਹ ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਭੱਜ ਜਾਣ। ^a a v14 “ਉਜਾੜੇ ਦੀ ਘਿਣਾਉਣੀ ਵਸਤ” ਦਾਨੀਏਲ ਤੋਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ—ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਅਪਵਿੱਤਰ ਕੰਮ ਜੋ ਹੈਕਲ ਨੂੰ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਯਿਸੂ ਇਸ ਨੂੰ ਹਾਲੇ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਵਾਪਰਨ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਾਨ ਸਮਝਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਲਈ ਉਹ ਦੇ ਸੁਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਚੌਕਸ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ¹⁵ਜੋ ਕੋਠੇ ਉੱਤੇ ਹੋਵੇ ਉਹ ਹੇਠਾਂ ਨਾ ਉੱਤਰੇ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਘਰ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਕੱਢਣ ਲਈ ਅੰਦਰ ਜਾਵੇ। ¹⁶ਜੋ ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ ਉਹ ਆਪਣਾ ਕੱਪੜਾ ਲੈਣ ਲਈ ਵਾਪਸ ਨਾ ਮੁੜੇ। ¹⁷ਉਨ੍ਹੀਂ ਦਿਨੀਂ ਗਰਭਵਤੀ ਤੀਵੀਆਂ ਅਤੇ ਦੁੱਧ ਚੁੰਘਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਲਈ ਕਿੰਨਾ ਭਿਆਨਕ ਹੋਵੇਗਾ! ¹⁸ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰੋ ਕਿ ਇਹ ਸਿਆਲ ਵਿੱਚ ਨਾ ਵਾਪਰੇ, ¹⁹ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਦਿਨ ਅਜਿਹਾ ਦੁੱਖ ਲਿਆਉਣਗੇ ਜਿਹਾ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਜਗਤ ਸਿਰਜਣ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਹੁਣ ਤੀਕ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ—ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਕਦੇ ਫੇਰ ਹੋਵੇਗਾ। ²⁰ਜੇ ਸਰਬ-ਸ਼ਕਤੀਮਾਨ ਉਹ ਦਿਨਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਘਟਾਉਂਦਾ, ਤਾਂ ਕੋਈ ਪ੍ਰਾਣੀ ਨਾ ਬਚਦਾ; ਪਰ ਚੁਣੇ ਹੋਇਆਂ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਚੁਣਿਆ, ਸਰਬ-ਸ਼ਕਤੀਮਾਨ ਨੇ ਉਹ ਦਿਨਾਂ ਨੂੰ ਘਟਾ ਦਿੱਤਾ। ²¹ਉਸ ਵੇਲੇ ਜੇ ਕੋਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਖੇ, ‘ਵੇਖੋ, ਮਸੀਹ ਇੱਥੇ ਹੈ!’ ਜਾਂ ‘ਵੇਖੋ, ਉੱਥੇ ਹੈ!’ ਤਾਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾ ਕਰੋ। ²²ਝੂਠੇ ਮਸੀਹ ਅਤੇ ਝੂਠੇ ਨਬੀ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਣਗੇ, ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਤੇ ਅਚਰਜ ਕੰਮ ਵਿਖਾਉਣਗੇ ਤਾਂ ਜੋ, ਜੇ ਹੋ ਸਕੇ, ਚੁਣੇ ਹੋਇਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਧੋਖਾ ਦੇਣ। ²³ਇਸ ਲਈ ਖ਼ਬਰਦਾਰ ਰਹੋ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।

²⁴ਪਰ ਉਨ੍ਹੀਂ ਦਿਨੀਂ, ਉਸ ਦੁੱਖ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਸੂਰਜ ਹਨੇਰਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਚੰਦ ਆਪਣੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾ ਦੇਵੇਗਾ; ²⁵ਤਾਰੇ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਡਿੱਗਣਗੇ, ਅਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਹਿਲਾਈਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ। ²⁶ਤਦ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਸਮਰੱਥਾ ਅਤੇ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਬੱਦਲਾਂ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਿਆਂ ਵੇਖਣਗੇ। ²⁷ਉਹ ਆਪਣੇ ਦੂਤਾਂ ਨੂੰ ਭੇਜੇਗਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਚੁਣੇ ਹੋਇਆਂ ਨੂੰ ਚੌਹਾਂ ਹਵਾਵਾਂ ਤੋਂ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਕਿਨਾਰਿਓਂ ਲੈ ਕੇ ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਕਿਨਾਰਿਆਂ ਤੀਕ, ਇਕੱਠਾ ਕਰੇਗਾ।

²⁸ਹੰਜੀਰ ਦੇ ਰੁੱਖ ਤੋਂ ਇਹ ਸਿੱਖੋ: ਜਦੋਂ ਉਹ ਦੀ ਟਾਹਣੀ ਨਰਮ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਪੱਤੇ ਫੁੱਟਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣ ਲੈਂਦੇ ਹੋ ਕਿ ਗਰਮੀ ਦੀ ਰੁੱਤ ਨੇੜੇ ਹੈ। ²⁹ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਵਾਪਰਦੀਆਂ ਵੇਖੋ, ਤਾਂ ਜਾਣ ਲਓ ਕਿ ਉਹ ਨੇੜੇ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਬੂਹੇ ਉੱਤੇ ਹੀ ਹੈ। ³⁰ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਚ ਆਖਦਾ ਹਾਂ, ਜਦ ਤੀਕ ਇਹ ਸਭ ਗੱਲਾਂ ਨਾ ਹੋ ਜਾਣ, ਤਦ ਤੀਕ ਇਹ ਪੀੜ੍ਹੀ ਕਦੇ ਨਾ ਬੀਤੇਗੀ। ³¹ਅਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਬੀਤ ਜਾਣਗੇ, ਪਰ ਮੇਰੇ ਬਚਨ ਕਦੇ ਨਾ ਬੀਤਣਗੇ।

ਸਿਰਫ਼ ਪਿਤਾ ਹੀ ਘੜੀ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ

³²ਪਰ ਉਸ ਦਿਨ ਜਾਂ ਘੜੀ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ—ਨਾ ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਦੂਤ, ਨਾ ਪੁੱਤਰ, ਸਿਰਫ਼ ਪਿਤਾ। ³³ਖ਼ਬਰਦਾਰ ਰਹੋ! ਜਾਗਦੇ ਰਹੋ! ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਕਿ ਉਹ ਵੇਲਾ ਕਦੋਂ ਆਵੇਗਾ।

³⁴ਇਹ ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਵਾਂਗ ਹੈ ਜੋ ਸਫ਼ਰ ਉੱਤੇ ਗਿਆ: ਉਹ ਆਪਣਾ ਘਰ ਛੱਡਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਨੌਕਰਾਂ ਨੂੰ ਅਧਿਕਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—ਹਰੇਕ ਨੂੰ ਉਹ ਦਾ ਆਪਣਾ ਕੰਮ—ਅਤੇ ਦਰਬਾਨ ਨੂੰ ਜਾਗਦੇ ਰਹਿਣ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ³⁵ਇਸ ਲਈ ਜਾਗਦੇ ਰਹੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਕਿ ਘਰ ਦਾ ਮਾਲਕ ਕਦੋਂ ਆਵੇਗਾ—ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ, ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਕੁੱਕੜ ਦੀ ਬਾਂਗ ਵੇਲੇ, ਜਾਂ ਸਵੇਰ ਨੂੰ। ³⁶ਅਜਿਹਾ ਨਾ ਹੋਵੇ ਕਿ ਉਹ ਅਚਾਨਕ ਆ ਕੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੁੱਤੇ ਹੋਏ ਪਾਵੇ। ³⁷ਜੋ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹਾਂ, ਉਹੀ ਮੈਂ ਸਭਨਾਂ ਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹਾਂ: ਜਾਗਦੇ ਰਹੋ!”