Marcos 13

13 ¹Habang papalabas ng templo, sinabi sa kanya ng isa sa kanyang mga alagad, “Guro, tingnan mo! Napakalalaking mga bato, napakagagandang mga gusali!”

²Sinabi sa kanya ni Jesus, “Nakikita mo ba ang malalaking gusaling ito? Walang maiiwang bato rito na nakapatong sa isa pa; lahat ay ibabagsak.”

³Habang nakaupo siya sa Bundok ng mga Olibo na nakaharap sa templo, palihim siyang tinanong nina Pedro, Santiago, Juan, at Andres, ⁴“Sabihin mo sa amin, kailan mangyayari ang mga bagay na ito, at ano ang tanda na malapit nang matupad ang lahat ng ito?”

⁵Sinimulan silang sabihan ni Jesus: “Mag-ingat kayo na walang makadaya sa inyo. ⁶Marami ang darating sa aking pangalan, na magsasabing, ‘Ako nga siya,’ at marami ang kanilang ililigaw. ⁷Kapag nabalitaan ninyo ang mga digmaan at mga alingawngaw ng digmaan, huwag kayong mabahala—kinakailangang mangyari ang mga ito, ngunit hindi pa ito ang wakas. ⁸Babangon ang bansa laban sa bansa, at ang kaharian laban sa kaharian, magkakaroon ng mga lindol sa iba't ibang dako, at mga taggutom—simula pa lamang ito ng mga hirap ng panganganak.

⁹Mag-ingat kayo sa inyong sarili. Ibibigay nila kayo sa mga konseho at bubugbugin kayo sa mga sinagoga. Dahil sa akin, tatayo kayo sa harap ng mga gobernador at mga hari, bilang patotoo sa kanila. ¹⁰At ang ebanghelyo ay kailangan munang maipahayag sa lahat ng mga bansa. ¹¹Kapag kayo ay hinuli at ibinigay, huwag kayong mag-alala nang maaga kung ano ang sasabihin ninyo. Sabihin ninyo kung ano man ang ibigay sa inyo sa oras na iyon—sapagkat hindi kayo ang nagsasalita, kundi ang Espiritu Santo.

¹²Ipagkakanulo ng kapatid ang kanyang kapatid sa kamatayan, at ng ama ang kanyang anak. Babangon ang mga anak laban sa mga magulang at ipapapatay sila. ¹³Kapopootan kayo ng lahat dahil sa aking pangalan, ngunit ang magtitiis hanggang wakas ay maliligtas.

¹⁴Kapag nakita ninyo ang kasuklam-suklam na kalapastanganan na nakatayo sa hindi dapat kalagyan nito (ikaw na bumabasa, unawain mo ito), ang mga nasa Judea ay dapat tumakas patungo sa mga bundok. ^a a v14 Ang “kasuklam-suklam na kalapastanganan” ay nagmula kay Daniel—isang gawaing lapastangan na dumurungis sa templo; itinuturing ito ni Jesus bilang isang tanda pa sa hinaharap na dapat bantayan ng kanyang mga tagapakinig. ¹⁵Ang sinumang nasa bubungan ay huwag nang bumaba o pumasok sa bahay upang kumuha ng anumang bagay. ¹⁶Ang sinumang nasa bukid ay huwag nang bumalik upang kunin ang kanyang balabal. ¹⁷Kaawa-awa sa mga araw na iyon ang mga buntis at ang mga nagpapasusong ina! ¹⁸Ipanalangin ninyo na hindi ito mangyari sa taglamig, ¹⁹sapagkat ang mga araw na iyon ay magdadala ng pagdurusang walang katulad mula nang likhain ng ating Ama ang sanlibutan hanggang ngayon—at hindi na muling mangyayari kailanman. ²⁰Kung hindi pinaikli ng Kataas-taasan ang mga araw na iyon, walang sinumang makaliligtas; ngunit pinaikli ng Kataas-taasan ang mga ito alang-alang sa mga hinirang na kanyang pinili. ²¹Kung magkagayon, kung may magsabi sa inyo, ‘Tingnan ninyo, narito ang Cristo!’ o ‘Tingnan ninyo, naroon!’ huwag ninyong paniwalaan. ²²Lilitaw ang mga huwad na cristo at mga huwad na propeta, na magpapakita ng mga tanda at mga kababalaghan upang iligaw, kung maaari, maging ang mga hinirang. ²³Kaya't mag-ingat kayo; sinabi ko na sa inyo ang lahat nang maaga.

²⁴Ngunit sa mga araw na iyon, pagkatapos ng pagdurusang iyon, magdidilim ang araw, at hindi magbibigay-liwanag ang buwan; ²⁵malalaglag ang mga bituin mula sa langit, at mayayanig ang mga kapangyarihan sa kalangitan. ²⁶At makikita nila ang Anak ng Tao na dumarating sa mga ulap na may dakilang kapangyarihan at kaluwalhatian. ²⁷Isusugo niya ang kanyang mga anghel at titipunin ang kanyang mga hinirang mula sa apat na hangin, mula sa mga dulo ng lupa hanggang sa mga dulo ng langit.

²⁸Matuto kayo nito mula sa puno ng igos: kapag lumambot na ang sanga nito at sumibol ang mga dahon, alam ninyong malapit na ang tag-araw. ²⁹Gayundin naman, kapag nakita ninyong nangyayari ang mga bagay na ito, alamin ninyong malapit na ito, nasa pintuan na. ³⁰Katotohanang sinasabi ko sa inyo, hindi lilipas ang lahing ito hangga't hindi nangyayari ang lahat ng mga bagay na ito. ³¹Ang langit at ang lupa ay lilipas, ngunit ang aking mga salita ay hindi lilipas kailanman.

Ang Ama Lamang ang Nakakaalam ng Oras

³²Ngunit walang nakakaalam ng araw o oras na iyon—kahit ang mga anghel sa langit, kahit ang Anak, kundi ang Ama lamang. ³³Mag-ingat kayo! Manatili kayong handa! Sapagkat hindi ninyo alam kung kailan darating ang panahong iyon.

³⁴Katulad ito ng isang taong naglalakbay: iniiwan niya ang kanyang bahay, ibinibigay sa kanyang mga alipin ang kapangyarihan—bawat isa'y may kanya-kanyang tungkulin—at inuutusan ang bantay-pinto na manatiling handa. ³⁵Kaya't manatili kayong handa, sapagkat hindi ninyo alam kung kailan darating ang panginoon ng bahay—sa gabi, sa hatinggabi, sa pagtilaok ng manok, o sa madaling-araw. ³⁶Baka kung dumating siya nang biglaan, ay maratnan niya kayong natutulog. ³⁷Ang sinasabi ko sa inyo, sinasabi ko sa lahat: Magbantay kayo!”