மாற்கு 13

13 ¹இயேசு தேவாலயத்தைவிட்டுப் புறப்படுகையில், அவருடைய சீஷர்களில் ஒருவன் அவரை நோக்கி, “போதகரே, பாரும்! எத்தனை பெரிய கற்கள், எத்தனை மகிமையான கட்டிடங்கள்!” என்றான்.

²அதற்கு இயேசு அவனை நோக்கி, “இந்தப் பெரிய கட்டிடங்களைப் பார்க்கிறாயா? இங்கே ஒரு கல்லின்மேல் மற்றொரு கல் இராதபடி எல்லாம் இடித்துத் தள்ளப்படும்” என்றார்.

³தேவாலயத்திற்கு எதிரே ஒலிவமலையின்மேல் அவர் உட்கார்ந்திருக்கையில், பேதுருவும் யாக்கோபும் யோவானும் அந்திரேயாவும் அவரிடத்தில் தனித்து வந்து, ⁴“இவைகள் எப்பொழுது சம்பவிக்கும்? இவையெல்லாம் நிறைவேறப்போகிறதென்பதற்கு அடையாளம் என்ன? எங்களுக்குச் சொல்லும்” என்று கேட்டார்கள்.

⁵இயேசு அவர்களிடம் சொல்லத் தொடங்கினார்: “ஒருவனும் உங்களை வஞ்சியாதபடி எச்சரிக்கையாயிருங்கள். ⁶அநேகர் என் நாமத்தினாலே வந்து, ‘நானே அவர்’ என்று சொல்லி, அநேகரை வஞ்சிப்பார்கள். ⁷யுத்தங்களையும் யுத்தங்களின் செய்திகளையும் கேள்விப்படும்போது கலங்காதிருங்கள்; இவைகள் சம்பவிக்கவேண்டியதே; ஆனாலும் முடிவு இன்னும் வரவில்லை. ⁸ஜாதிக்கு விரோதமாய் ஜாதியும், ராஜ்யத்திற்கு விரோதமாய் ராஜ்யமும் எழும்பும்; பல இடங்களில் பூமியதிர்ச்சிகளும் பஞ்சங்களும் உண்டாகும்; இவைகள் வேதனைகளின் ஆரம்பம்.

⁹நீங்களோ உங்களைக்குறித்து எச்சரிக்கையாயிருங்கள். அவர்கள் உங்களை ஆலோசனைச் சங்கங்களுக்கு ஒப்புவித்து, ஜெபஆலயங்களில் அடிப்பார்கள். என் நிமித்தம் தேசாதிபதிகளுக்கும் ராஜாக்களுக்கும் முன்பாக அவர்களுக்குச் சாட்சியாக நிற்பீர்கள். ¹⁰மேலும் சுவிசேஷம் முதலாவது எல்லா ஜாதிகளுக்கும் பிரசங்கிக்கப்படவேண்டும். ¹¹அவர்கள் உங்களைப் பிடித்து ஒப்புக்கொடுக்கும்போது, என்ன பேசுவோம் என்று முன்னதாகக் கவலைப்படாதிருங்கள். அந்த வேளையில் உங்களுக்குக் கொடுக்கப்படுவதையே பேசுங்கள்; ஏனெனில் பேசுகிறவர்கள் நீங்கள் அல்ல, பரிசுத்த ஆவியானவரே.

¹²சகோதரன் சகோதரனையும், தகப்பன் பிள்ளையையும் மரணத்திற்கு ஒப்புக்கொடுப்பார்கள். பிள்ளைகள் பெற்றோருக்கு விரோதமாய் எழும்பி, அவர்களைக் கொலைசெய்விப்பார்கள். ¹³என் நாமத்தினிமித்தம் எல்லாராலும் பகைக்கப்படுவீர்கள்; ஆனாலும் முடிவுபரியந்தம் நிலைத்திருக்கிறவனே இரட்சிக்கப்படுவான்.

¹⁴பாழாக்குகிற அருவருப்பு நிற்கத்தகாத இடத்தில் நிற்பதைக் காணும்போது (வாசிப்பவன் சிந்திக்கக்கடவன்) யூதேயாவிலிருக்கிறவர்கள் மலைகளுக்கு ஓடிப்போகக்கடவர்கள். ^a a v14 “பாழாக்குகிற அருவருப்பு” என்பது தானியேலிலிருந்து வருகிறது — தேவாலயத்தைத் தீட்டுப்படுத்துகிற ஒரு நிந்தனையான செயல்; இயேசு இதை, தம்முடைய கேட்போர் எதிர்பார்த்திருக்கவேண்டிய, இன்னும் வரப்போகிற அடையாளமாகக் கருதுகிறார். ¹⁵வீட்டின்மேல் இருக்கிறவன் வீட்டிலிருந்து ஏதாகிலும் எடுக்கும்படி இறங்காமலும் உள்ளே போகாமலும் இருக்கக்கடவன். ¹⁶வயலில் இருக்கிறவன் தன் மேலங்கியை எடுத்துக்கொள்ளத் திரும்பிப் போகாமல் இருக்கக்கடவன். ¹⁷அந்நாட்களில் கர்ப்பவதிகளுக்கும் பால்கொடுக்கிற தாய்மார்களுக்கும் எத்தனை ஆபத்தாயிருக்கும்! ¹⁸இது மாரிகாலத்தில் சம்பவியாதபடிக்கு ஜெபம்பண்ணுங்கள். ¹⁹ஏனெனில் எங்கள் பிதா உலகத்தை சிருஷ்டித்த ஆதிமுதற்கொண்டு இதுவரைக்கும் நடவாததும், இனி ஒருபோதும் நடவாததுமான உபத்திரவம் அந்நாட்களில் உண்டாகும். ²⁰ஆண்டவரும் அந்நாட்களைக் குறைத்திராவிட்டால் ஒருவனும் தப்பிப்பிழைக்கமாட்டான்; ஆனாலும் தாம் தெரிந்துகொண்ட தெரிந்துகொள்ளப்பட்டவர்களினிமித்தம் அந்நாட்களை ஆண்டவர் குறைத்திருக்கிறார். ²¹அப்பொழுது யாராகிலும் உங்களை நோக்கி, ‘இதோ, கிறிஸ்து இங்கே இருக்கிறார்!’ அல்லது ‘இதோ, அங்கே இருக்கிறார்!’ என்று சொன்னால் நம்பாதிருங்கள். ²²ஏனெனில் கள்ளக்கிறிஸ்துகளும் கள்ளத்தீர்க்கதரிசிகளும் எழும்பி, கூடுமானால் தெரிந்துகொள்ளப்பட்டவர்களையும் வஞ்சிக்கும்படி அடையாளங்களையும் அற்புதங்களையும் செய்வார்கள். ²³ஆகையால் எச்சரிக்கையாயிருங்கள்; இதோ, எல்லாவற்றையும் முன்னதாக உங்களுக்குச் சொல்லியிருக்கிறேன்.

²⁴அந்நாட்களிலோ, அந்த உபத்திரவத்திற்குப் பின்பு, சூரியன் இருண்டுபோகும், சந்திரன் தன் ஒளியைக் கொடாதிருக்கும்; ²⁵வானத்திலிருந்து நட்சத்திரங்கள் விழும், வானங்களிலுள்ள வல்லமைகள் அசைக்கப்படும். ²⁶அப்பொழுது மனுஷகுமாரன் மிகுந்த வல்லமையோடும் மகிமையோடும் மேகங்களில் வருகிறதைக் காண்பார்கள். ²⁷அப்பொழுது அவர் தம்முடைய தூதர்களை அனுப்பி, பூமியின் கடையெல்லைமுதல் வானத்தின் கடையெல்லைவரைக்கும் நான்கு திசைகளிலிருந்தும் தமது தெரிந்துகொள்ளப்பட்டவர்களைச் சேர்த்துக்கொள்ளுவார்.

²⁸அத்திமரத்திலிருந்து இந்த உவமையைக் கற்றுக்கொள்ளுங்கள்: அதின் கிளை இளகி, தளிர்விடும்போது, கோடைகாலம் சமீபமாயிற்று என்று அறிகிறீர்கள். ²⁹அப்படியே இவைகள் சம்பவிக்கிறதை நீங்கள் காணும்போது, அது சமீபமாய், வாசலருகே வந்திருக்கிறதென்று அறியுங்கள். ³⁰இவையெல்லாம் சம்பவிக்குமளவும் இந்தச் சந்ததி ஒழிந்துபோகாது என்று மெய்யாகவே உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன். ³¹வானமும் பூமியும் ஒழிந்துபோம், ஆனாலும் என் வார்த்தைகள் ஒருபோதும் ஒழிந்துபோகாது.

அந்த வேளையைப் பிதா மட்டுமே அறிவார்

³²அந்த நாளையும் வேளையையும் பிதாவைத்தவிர வேறொருவரும் அறியார்; பரலோகத்திலுள்ள தூதர்களும் அறியார்கள், குமாரனும் அறியார். ³³எச்சரிக்கையாயிருங்கள்! விழித்திருங்கள்! ஏனெனில் அந்த வேளை எப்பொழுது வருமென்று நீங்கள் அறியீர்கள்.

³⁴இது தன் வீட்டைவிட்டுப் பிரயாணம் போகிற ஒரு மனுஷனைப்போலிருக்கிறது: அவன் தன் ஊழியக்காரரில் அவனவனுக்கு அவனவன் வேலையைக் கட்டளையிட்டு, அதிகாரம் கொடுத்து, விழித்திருக்கும்படி வாசல்காவலனுக்குக் கட்டளையிடுகிறான். ³⁵ஆகையால் விழித்திருங்கள்; ஏனெனில் வீட்டெஜமான் சாயங்காலத்திலோ, நடுஇரவிலோ, சேவல்கூவும்போதோ, விடியற்காலத்திலோ, எப்பொழுது வருவாரென்று நீங்கள் அறியீர்கள். ³⁶இல்லாவிட்டால், அவர் திடீரென்று வந்து, நீங்கள் நித்திரைபண்ணுகிறதைக் கண்டுபிடிப்பார். ³⁷நான் உங்களுக்குச் சொல்லுகிறதை எல்லாருக்கும் சொல்லுகிறேன்: விழித்திருங்கள்!”