مرقس 13

13 ¹چون از معبد بیرون می‌رفت، یکی از شاگردانش به او گفت: «استاد، بنگر! چه سنگ‌های عظیمی و چه بناهای باشکوهی!»

²عیسی به او گفت: «این بناهای بزرگ را می‌بینی؟ سنگی بر سنگی دیگر باقی نخواهد ماند؛ همه فرو ریخته خواهد شد.»

³و چون بر کوه زیتون، روبه‌روی معبد نشسته بود، پطرس و یعقوب و یوحنا و اندریاس در خلوت از او پرسیدند: ⁴«به ما بگو، این چیزها کِی روی خواهد داد، و چه نشانه‌ای هست که همهٔ اینها نزدیک به وقوع است؟»

⁵عیسی به آنان چنین گفت: «آگاه باشید که کسی شما را نفریبد. ⁶بسیاری به نام من خواهند آمد و ادعا کرده، خواهند گفت: ‹من همانم›، و بسیاری را خواهند فریفت. ⁷و چون خبر جنگ‌ها و شایعات جنگ را بشنوید، مضطرب مشوید؛ اینها باید روی دهد، اما هنوز پایان نیست. ⁸قومی بر قومی و مملکتی بر مملکتی برخواهد خاست؛ در جای‌های گوناگون زمین‌لرزه‌ها و قحطی‌ها خواهد بود—اینها آغاز درد زایمان است.

⁹مراقب خود باشید. شما را به شوراها تسلیم خواهند کرد و در کنیسه‌ها خواهند زد. و به‌خاطر من، در برابر والیان و پادشاهان خواهید ایستاد تا برای آنان شهادتی باشد. ¹⁰و لازم است که نخست انجیل به همهٔ قوم‌ها موعظه شود. ¹¹و چون شما را دستگیر کرده، تسلیم کنند، از پیش نگران مباشید که چه بگویید. بلکه هر آنچه در آن ساعت به شما عطا شود، همان را بگویید؛ زیرا گوینده شما نیستید، بلکه روح‌القدس است.

¹²برادر، برادر را به مرگ تسلیم خواهد کرد و پدر، فرزند خود را. فرزندان بر والدین برخواهند خاست و ایشان را به کشتن خواهند داد. ¹³و همه به‌خاطر نام من از شما نفرت خواهند داشت، اما هر که تا به آخر پایداری کند، نجات خواهد یافت.

¹⁴و چون آن مکروهِ ویرانگر را بایستاده در جایی که نباید، ببینید (خواننده توجه کند)، آنگاه آنان که در یهودیه‌اند، به کوه‌ها بگریزند. ^a a v14 «مکروهِ ویرانگر» برگرفته از کتاب دانیال است—عملی کفرآمیز که معبد را نجس می‌سازد؛ عیسی آن را نشانه‌ای هنوز آینده می‌داند که شنوندگانش باید مراقب آن باشند. ¹⁵آن‌که بر بام است، پایین نیاید و برای برداشتن چیزی داخل خانه نشود. ¹⁶و آن‌که در مزرعه است، برای برداشتن ردای خود بازنگردد. ¹⁷وای بر آبستنان و شیردهندگان در آن روزها! ¹⁸دعا کنید که این در زمستان روی ندهد، ¹⁹زیرا آن روزها چنان رنجی خواهد آورد که از آغازِ آفرینشِ جهان به‌دست پدر ما تا کنون همانندش نبوده و هرگز نیز نخواهد بود. ²⁰و اگر خداوند آن روزها را کوتاه نمی‌کرد، هیچ بشری جان به‌در نمی‌برد؛ اما خداوند به‌خاطر برگزیدگانی که انتخاب کرده، آن روزها را کوتاه کرده است. ²¹آنگاه اگر کسی به شما گوید: ‹بنگر، مسیح اینجاست!› یا ‹بنگر، آنجاست!›، باور مکنید. ²²زیرا مسیحان دروغین و انبیای دروغین ظهور خواهند کرد و آیات و معجزات به‌جا خواهند آورد تا اگر ممکن باشد، برگزیدگان را بفریبند. ²³پس شما آگاه باشید؛ من همه‌چیز را از پیش به شما گفته‌ام.

²⁴اما در آن روزها، پس از آن رنج، آفتاب تاریک خواهد شد و ماه نور خود را نخواهد داد؛ ²⁵ستارگان از آسمان فرو خواهند ریخت و قدرت‌های آسمان‌ها به لرزه درخواهد آمد. ²⁶آنگاه پسرِ انسان را خواهند دید که با قدرت و جلالِ عظیم در ابرها می‌آید. ²⁷و او فرشتگان خود را خواهد فرستاد و برگزیدگانش را از چهار باد، از کران‌های زمین تا کران‌های آسمان، گرد خواهد آورد.

²⁸از درخت انجیر این درس را بیاموزید: همین‌که شاخه‌اش نرم شود و برگ برآوَرَد، می‌دانید که تابستان نزدیک است. ²⁹به همین‌سان، چون این چیزها را در حال وقوع ببینید، بدانید که او نزدیک، بلکه بر در است. ³⁰آمین، به شما می‌گویم که این نسل هرگز درنخواهد گذشت تا آنکه همهٔ این چیزها روی دهد. ³¹آسمان و زمین درخواهند گذشت، اما سخنان من هرگز درنخواهد گذشت.

تنها پدر از آن ساعت آگاه است

³²اما آن روز و آن ساعت را هیچ‌کس نمی‌داند—نه فرشتگان در آسمان و نه پسر، بلکه تنها پدر. ³³آگاه باشید! بیدار بمانید! زیرا نمی‌دانید آن وقت کِی فرا می‌رسد.

³⁴همچون مردی که به سفر می‌رود: خانهٔ خود را ترک می‌کند، به خادمانش اختیار می‌بخشد—هر یک را کاری معین می‌کند—و به دربان فرمان می‌دهد که بیدار بماند. ³⁵پس بیدار بمانید، زیرا نمی‌دانید صاحب‌خانه کِی می‌آید—شامگاه، یا نیمه‌شب، یا هنگام بانگ خروس، یا سحرگاه— ³⁶مبادا ناگهان بیاید و شما را در خواب یابد. ³⁷و آنچه به شما می‌گویم، به همه می‌گویم: بیدار باشید!»