Oʻgʻil xoʻtikka minib Quddusga kiradi

Iso Quddusga omonat olingan xoʻtikchada «Hosanna!» hayqiriqlari ostida kiradi, meva bermagan anjir daraxtini laʼnatlaydi va savdogarlarni Otasining uyidan quvib chiqaradi, bu esa bosh ruhoniylarni Uni oʻldirishga qatʼiy qaror qildiradi. Qaysi hokimiyat bilan deb soʻralganda, U ulardan Yahyo haqida soʻraydi.

11-bob.

Ular Quddusga yaqinlashib, Zaytun togʻi yonidagi Baytfaji va Baytaniyaga kelganlarida, Iso ikki shogirdini oldinga yubordi,

Iso ularga shunday dedi: “Qarshingizdagi qishloqqa boringlar. Unga kirishingiz bilanoq, hali hech kim minmagan, bogʻlangan bir xoʻtikni koʻrasizlar. Uni yechib, bu yerga olib kelinglar.

Agar kimdir sizlardan: «Nega bunday qilyapsizlar?» deb soʻrasa, «U Rabbimizga kerak boʻlib qoldi, U esa darhol uni shu yerga qaytarib yuboradi», deb aytinglar.”

Ular borib, koʻchada, eshik oldida bogʻlangan bir xoʻtikni topdilar va uni yechdilar. Oʻsha yerda turganlardan baʼzilari ulardan: “Nima qilyapsizlar? Nega xoʻtikni yechyapsizlar?” deb soʻradilar. Ular Iso aytganidek javob berdilar, odamlar esa ularga ruxsat berdilar. Ular xoʻtikni Isoning oldiga olib kelib, ustiga choponlarini tashladilar, Iso esa unga mindi. Koʻpchilik choponlarini yoʻlga toʻshadi; boshqalari esa dalalardan kesib olgan serbarg shoxlarni toʻshadilar. Oldinda borayotganlar va orqadan ergashayotganlar baland ovozda hayqirardilar: “Hosanna! Otamiz nomidan kelayotgan Zot muborakdir! Otamiz Dovudning kelayotgan shohligi muborakdir! Eng yuksaklarda Hosanna!”

Iso Quddusga kirib, maʼbadga bordi va hamma narsaga razm soldi. Kech kirib qolgani uchun, oʻn ikki shogirdi bilan Baytaniyaga chiqib ketdi.

Iso anjir daraxtini qargʻaydi

Ertasi kuni, ular Baytaniyadan chiqayotganlarida, Isoning qorni ochdi. U uzoqdan serbarg bir anjir daraxtini koʻrib, unda biror meva bor-yoʻqligini bilish uchun yoniga bordi. Yoniga yetib kelganda, barglardan boshqa hech narsa topmadi, chunki anjir pishadigan fasl emas edi.

Shunda U daraxtga: “Bundan buyon sendan hech kim hech qachon meva yemasin!” dedi. Shogirdlari Uning shu soʻzini eshitdilar.

Iso Otasining uyini poklaydi

Ular Quddusga yetib keldilar. Iso maʼbadga kirib, u yerda sotuvchi va xaridorlarni haydab chiqara boshladi. U sarroflarning stollarini va kaptar sotuvchilarning oʻrindiqlarini agʻdarib tashladi. U hech kimga maʼbad hovlisi orqali biror mol-buyum olib oʻtishga yoʻl qoʻymadi.

U ularga taʼlim berib, dedi: “Muqaddas bitiklarda: «Mening uyim barcha xalqlar uchun ibodat uyi deb ataladi», deb yozilmaganmi? Sizlar esa uni qaroqchilar uyasiga aylantirdingiz.”

Oliy ruhoniylar va Tavrot tafsirchilari buni eshitib, Uni yoʻq qilishning yoʻlini qidira boshladilar. Chunki ular Undan qoʻrqardilar, zero butun olomon Uning taʼlimotidan hayratda edi.

Kechqurun boʻlganda, ular shahardan chiqib ketdilar.

Ertalab ular oʻsha yerdan oʻtayotganlarida, anjir daraxtining ildizigacha qurib qolganini koʻrdilar. Butrus esiga tushib, Unga: “Ustoz, qarang! Siz qargʻagan anjir daraxti qurib qolibdi”, dedi.

Iso ularga javob berdi: “Otamizga imon keltiringlar. Sizlarga chinini aytay: kim bu togʻga: «Koʻtaril va dengizga tashlan!» deb aytib, yuragida shubhalanmay, aytgani roʻy berishiga ishonsa, bu uning uchun bajo boʻladi. Shuning uchun sizlarga aytaman: ibodat qilib soʻragan har bir narsangizni olgan deb ishoninglar, shunda u sizniki boʻladi. Ibodat qilish uchun turganingizda, kimdan koʻnglingizda ranjish boʻlsa, uni kechiringlar. Shunda osmondagi Otangiz ham gunohlaringizni kechiradi.” ^a

Kimning hokimiyati bilan?

Ular Quddusga qaytib keldilar. Iso maʼbadda yurganda, oliy ruhoniylar, Tavrot tafsirchilari va oqsoqollar Uning oldiga kelib, Undan soʻradilar: “Siz bularni qanday hokimiyat bilan qilyapsiz? Yoki bularni qilish vakolatini sizga kim berdi?”

Iso ularga dedi: “Men ham sizlarga bitta savol beray. Menga javob beringlar, shunda Men bularni qanday hokimiyat bilan qilayotganimni sizlarga aytaman. Yahyoning suvga choʻmdirishi osmondanmi yoki insonlardanmi? Menga javob beringlar.”

Ular oʻzaro muhokama qila boshladilar: “Agar «Osmondan» desak, U: «Unda nega unga ishonmadingizlar?» deb soʻraydi. Ammo «Insonlardan» desakmi?..” Ular olomondan qoʻrqardilar, chunki hamma Yahyoni haqiqiy paygʻambar deb bilardi.

Ular Isoga: “Bilmaymiz”, deb javob berdilar. Shunda Iso: “Unda Men ham bularni qanday hokimiyat bilan qilayotganimni sizlarga aytmayman”, dedi.