Markos 11

11 ¹Yeruşalim'e yaklaşıp Zeytin Dağı'nın yakınındaki Beytfaci ile Beytanya'ya geldiklerinde İsa, öğrencilerinden ikisini önden gönderdi.

²Onlara şöyle dedi: «Karşınızdaki köye gidin. Köye girer girmez, üzerine daha hiç kimsenin binmediği, bağlı bir sıpa bulacaksınız. Onu çözüp bana getirin.

³Biri size, ‹Bunu neden yapıyorsunuz?› derse, ‹Rab'bin ona ihtiyacı var, birazdan geri gönderecek› deyin.»

⁴Gittiler, sokakta dışarıda bir kapının önünde bağlı buldukları sıpayı çözdüler. ⁵Orada duranlardan bazıları, «Sıpayı çözmekle ne yapıyorsunuz?» diye sordu. ⁶Öğrenciler İsa'nın kendilerine söylediği gibi karşılık verdiler, halk da onları bıraktı. ⁷Sıpayı İsa'ya getirdiler, üzerine kaftanlarını yaydılar, İsa da sıpaya bindi. ⁸Birçokları kaftanlarını yola serdi, kimileri de kırlardan kesip getirdikleri yapraklı dalları serdiler. ⁹Önden gidenler ve arkadan gelenler şöyle bağırıyorlardı: «Hozana! Babamız'ın adıyla gelen kutsansın! ¹⁰Atamız Davut'un gelen egemenliği kutsansın! En yücelerde hozana!»

¹¹İsa Yeruşalim'e girip tapınağa gitti. Her şeyi göz gezdirdikten sonra, saat hayli geç olduğundan Onikiler'le birlikte Beytanya'ya çıktı.

İsa İncir Ağacını Lanetliyor

¹²Ertesi gün Beytanya'dan çıktıklarında İsa acıkmıştı. ¹³Uzakta yapraklı bir incir ağacı görünce, belki üzerinde bir şey bulurum diye yaklaştı. Ağacın yanına vardığında yapraktan başka bir şey bulamadı; çünkü incir mevsimi değildi.

¹⁴Bunun üzerine ağaca, «Artık sonsuza dek kimse senden meyve yemesin!» dedi. Öğrencileri de bunu duydular.

İsa Babası'nın Evini Temizliyor

¹⁵Yeruşalim'e vardılar. İsa tapınağa girip orada alışveriş edenleri, satıcıları ve alıcıları dışarı kovmaya başladı. Para bozanların masalarını, güvercin satanların sehpalarını devirdi. ¹⁶Tapınağın avlusundan geçerek herhangi bir eşya taşınmasına da izin vermedi.

¹⁷Halka öğretirken şöyle diyordu: «‹Evime, bütün ulusların dua evi denecek› diye yazılmamış mı? Ama siz onu bir haydut inine çevirdiniz.»

¹⁸Başkâhinler ve din bilginleri bunu duyunca, İsa'yı yok etmek için bir yol aramaya başladılar. Ondan korkuyorlardı; çünkü bütün halk onun öğretişine hayran kalmıştı.

¹⁹Akşam olunca İsa'yla öğrencileri kentten ayrıldılar.

²⁰Sabah erkenden oradan geçerlerken, incir ağacının kökten kurumuş olduğunu gördüler. ²¹Olayı hatırlayan Petrus, «Rabbî, bak! Lanetlediğin incir ağacı kurumuş!» dedi.

²²İsa onlara şöyle karşılık verdi: «Babamız'a iman edin. ²³Size doğrusunu söyleyeyim, kim şu dağa, ‹Kalk, denize atıl!› der ve yüreğinde kuşku duymadan, dediğinin olacağına inanırsa, dilediği yerine gelecektir. ²⁴Bunun için size diyorum ki, duayla dilediğiniz her şeye kavuştuğunuza inanın, dileğiniz yerine gelecektir. ²⁵Kalkıp dua ettiğinizde, birine karşı bir şikâyetiniz varsa, onu bağışlayın ki, göklerdeki Babanız da sizin suçlarınızı bağışlasın.» ^a a v25 En eski elyazmalarında burada 26. ayet yoktur; sonraki kopyalar şunu ekler: «Ama siz bağışlamazsanız, göklerdeki Babanız da sizin suçlarınızı bağışlamaz.»

Bu Yetkiyi Kim Verdi?

²⁷Yine Yeruşalim'e geldiler. İsa tapınakta gezinirken başkâhinler, din bilginleri ve ileri gelenler onun yanına geldiler. ²⁸«Sen bunları hangi yetkiyle yapıyorsun? Bunları yapma yetkisini sana kim verdi?» diye sordular.

²⁹İsa onlara şöyle dedi: «Size bir soru soracağım. Yanıt verin, ben de bunları hangi yetkiyle yaptığımı size söyleyeyim. ³⁰Yahya'nın vaftizi göksel miydi, yoksa insani mi? Yanıt verin bana.»

³¹Bunu aralarında tartışmaya başladılar: «‹Göksel› dersek, ‹Öyleyse ona neden inanmadınız?› diyecek. ³²Yok eğer ‹İnsani› dersek...» Halktan korkuyorlardı; çünkü herkes Yahya'yı gerçek bir peygamber sayıyordu.

³³İsa'ya, «Bilmiyoruz» diye yanıt verdiler. İsa da onlara, «Ben de size bunları hangi yetkiyle yaptığımı söylemeyeceğim» dedi.