Saiki wis dicithak

Markus 11 FHB Father's Heart Bible™

RamaYesusRoh
Diskon 15% kanggo pesenan kapisan panjenengan →
Kitab

Sang Putra Nitih Lumebu ing Yerusalem

Yesus nunggang anak kuldi silihan mlebu Yérusalèm disambut surak Hosana, ngipat-ipati wit anjir sing ora awoh, lan nundhung para bakul saka padalemané Ramané, sing gawé para pangarsaning imam mantep arep matèni Panjenengané. Ditakoni nganggo panguwasané sapa, Panjenengané malah takon bab Yohanes.

Pasal 11.

Bareng wis cedhak karo Yerusalem, ing Betfage lan Betania sacedhake Gunung Zaitun, Gusti Yesus ngutus sakabate loro ndhisiki,

kalawan pangandikane: “Padha lungaa menyang desa ing ngarepmu kae, lan samangsa kowe lumebu mrono, kowe bakal nemu belo ketaleni, kang durung tau ditunggangi wong. Uculana lan gawanen mrene.

Lan manawa ana wong takon marang kowe: ‘Yagene kowe padha nindakake iki?’ wangsulana: ‘Gusti mbutuhake, lan bakal enggal dibalekake mrene maneh.’”

Sakabat loro mau banjur padha lunga lan nemu belo ketaleni ing sacedhake lawang, ing njaba, ing pinggir dalan, nuli diuculi. Sawetara wong kang padha ngadeg ing kono padha takon: “Kowe padha ngapa, dene nguculi belo iku?” Sakabat mau banjur mangsuli kaya kang wis didhawuhake dening Gusti Yesus, temah wong-wong mau padha nglilani. Belo mau banjur digawa menyang ngarsane Gusti Yesus, lan ditutupi jubahe wong-wong mau, nuli Panjenengane nitih. Wong akeh padha njereng jubahe ing dalan, dene liyane njereng pang-pang kang ngrembuyung kang dikethok saka ing pategalan. Wong kang mlaku ing ngarep lan kang ngetutake padha nguwuh-uwuh: “Hosana! Binerkahan Panjenengane kang rawuh atas asmane Rama kita! Binerkahan Kraton kang bakal rawuh, Kratone leluhur kita Prabu Dawud! Hosana ing swarga kang maha luhur!”

Gusti Yesus banjur lumebu ing Yerusalem lan mlebet ing Padaleman Suci, sarta mirsani samubarang ing kono. Nanging sarehne wis sore, Panjenengane tindak menyang Betania karo sakabat rolas.

Gusti Yesus Nyupatani Wit Anjir

Esuke, nalika padha mangkat saka Betania, Gusti Yesus kraos luwe. Bareng mirsa ana wit anjir kang ngrembuyung saka kadohan, Panjenengane murugi, arep mirsani apa ana isine. Nanging bareng wis tekan, ora ana apa-apa kajaba mung godhong, awit pancen durung mangsane woh anjir.

Panjenengane banjur ngandika marang wit mau: “Ngesuk aja ana wong maneh kang mangan wohmu ing salawas-lawase.” Para sakabate padha mireng pangandikane mau.

Gusti Yesus Nyucekake Padalemane Sang Rama

Sawuse padha tekan ing Yerusalem, Gusti Yesus lumebu ing Padaleman Suci sarta wiwit nundhungi wong-wong kang padha dodolan lan tetuku ana ing kono. Meja-mejane para tukang ijol dhuwit lan palungguhane para bakul manuk dara padha digolingake, sarta Panjenengane ora marengake sapa wae kang ngusung barang dagangan ngliwati platarane Padaleman Suci.

Panjenengane banjur memulang, pangandikane: “Apa ora wis katulis: ‘PadalemanKu bakal kasebut padaleman pamuji kanggo sakehing bangsa’? Nanging kowe wis padha ngowahi iku dadi pandhelikane begal.”

Para pangarepe imam lan para ahli Toret padha krungu bab iku, banjur padha golek dalan kepriye anggone bakal numpes Panjenengane, amarga padha wedi marang Panjenengane, awit wong akeh kabeh padha kaeraman marang piwulange.

Lan bareng wis sore, padha metu saka ing kutha.

Esuke umun-umun, nalika padha liwat ing kono, padha weruh wit anjir mau wis garing nganti tekan ing oyode. Petrus banjur kelingan, nuli matur marang Panjenengane: “Rabbi, mirsanana! Wit anjir kang Paduka supatani wis garing.”

Paring wangsulane Gusti Yesus marang wong-wong mau: “Padha kumandela marang Rama kita. Satemene Aku pitutur marang kowe, sapa sing ngandhani gunung iki: ‘Kaangkata lan kacegurna ing sagara,’ tanpa mangu-mangu ing atine, nanging pracaya yen apa kang diucapake iku bakal kelakon, iku bakal katindakake tumrap dheweke. Mulane Aku pitutur marang kowe: apa wae kang koksuwun ing pandonga, padha ngandela yen wis koktampa, temah iku bakal dadi duwekmu. Samangsa kowe ngadeg ndedonga, apuranen apa wae kang dadi gugatmu marang wong liya, supaya Ramamu ing swarga uga ngapura dosa-dosamu.” a a v25 Naskah-naskah kang pinunjul tuwane ora kamot ayat 26 ing kene; turunan kang luwih anyar nambahake: “Nanging manawa kowe ora ngapura, Ramamu ing swarga uga bakal ora ngapura kaluputanmu.”

Kanthi Pangwasane Sapa?

Banjur padha bali menyang Yerusalem maneh. Nalika Gusti Yesus pinuju tindak-tindak ing Padaleman Suci, para pangarepe imam, para ahli Toret lan para pinituwa padha sowan marang Panjenengane, sarta padha munjuk pitakon: “Kanthi pangwasa apa Panjenengan nindakake bab iki? Utawa sapa kang maringi pangwasa iki marang Panjenengan, satemah bisa nindakake iki?”

Gusti Yesus ngandika marang wong-wong mau: “Aku arep takon marang kowe prakara siji. Wangsulana, nuli Aku bakal ngandhani kowe kanthi pangwasa apa anggonKu nindakake bab iki. Baptisan kang katindakake dening Yokanan iku saka ing swarga apa saka ing manungsa? Wangsulana marang Aku!”

Wong-wong mau banjur padha rembugan: “Yen aku padha kandha, ‘Saka ing swarga,’ Panjenengane mesthi bakal ngandika, ‘Yen mangkono, yagene kowe padha ora ngandel marang dheweke?’ Nanging manawa aku padha kandha, ‘Saka ing manungsa’”—wong-wong mau padha wedi marang wong akeh, amarga kabeh padha nganggep Yokanan iku nabi sejati.

Banjur padha munjuk marang Gusti Yesus: “Kula sami boten mangertos.” Pangandikane Gusti Yesus: “Aku uga ora ngandhani kowe kanthi pangwasa apa anggonKu nindakake bab iki.”