مرقوس 11 FHB Father's Heart Bible™

11 ¹کله چې هغوئ يروشلم ته نزدے شول، د زيتون غرۀ سره بيت‌فجے او بيت‌عنياه ته رسېدل، نو عيسىٰ خپل دوه مريدان مخکښې ولېږل،

²او هغوئ ته يې وفرمائيل چې، ”په مخکښې کلى ته لاړ شئ، او څنګه چې ورننوځئ، نو تاسو به يو تړلے خر ومومئ چې تر اوسه پرې هيچا سورلى نۀ ده کړې. هغه خلاص کړئ او دلته يې راولئ.

³کۀ چرې څوک تاسو ته ووائى چې، ’دا ولې کوئ؟‘ نو ورته ووايئ چې، ’مالِک ته ئې ضرورت دے او هغه به دا بيا سمدستى دلته راولېږى.‘“

⁴نو هغوئ لاړل او يو خر يې وموندلو چې د دروازې سره بهر په کوڅه کښې تړلے وو، او هغوئ خلاص کړو. ⁵څو کسانو چې هلته ولاړ وُو، هغوئ ته يې ووئيل چې، ”دا خر خلاصوئ، دا څۀ کوئ؟“ ⁶هغوئ هغه شان جواب ورکړو لکه عيسىٰ چې ورته فرمائيلى وُو، نو خلقو هغوئ پرېښودل. ⁷هغوئ خر عيسىٰ ته راوستلو او خپلې چادرې يې پرې واچولې، او هغه پرې کښېناستو. ⁸ډېرو خلقو خپلې چادرې په لار باندې وغوړولې، او نورو له پټو نه راپرېکړې ښاخونه وغوړول. ⁹هغه کسان چې مخکښې روان وُو او هغه چې پسې راتلل، نارې يې وهلې چې، ”هوسانا! مبارک دے هغه څوک چې زمونږ د پلار په نامه راځى! ¹⁰مبارکه ده زمونږ د پلار داؤد هغه راتلونکې بادشاهى! په اوچتو آسمانونو کښې هوسانا!“

¹¹عيسىٰ يروشلم ته او بيت‌المُقدس ته ننوتو، او هر څۀ ته يې وکتل، او ځکه چې اوس ناوخته شوے وو، نو له دولسو سره بيت‌عنياه ته ووتو.

عيسىٰ د انځر ونې ته بد دُعا کوى

¹²په بله ورځ، کله چې هغوئ د بيت‌عنياه نه روان شول، نو عيسىٰ وږے وو. ¹³هغۀ له لرې نه د انځر يوه شنه ونه وليدله، نو هغۀ ته لاړو چې وګورى چې کۀ پرې څۀ وى. خو کله چې ورورسېدو، نو بې له پاڼو يې بل څۀ ونۀ موندل، ځکه چې د انځرو موسم نۀ وو.

¹⁴نو هغۀ ونې ته وفرمائيل چې، ”له نن نه پس دې هيڅوک له تا نه بيا ميوه ونۀ خورى.“ د هغۀ مريدانو واورېدل چې هغۀ دا وفرمائيل.

عيسىٰ د خپل پلار کور پاکوى

¹⁵هغوئ يروشلم ته ورسېدل، او عيسىٰ بيت‌المُقدس ته ننوتو او هلته د خرڅوونکو او اخيستونکو ايستل يې شروع کړل. هغۀ د صرافانو مېزونه او د کوترې خرڅوونکو څوکۍ اړولې، ¹⁶او هغۀ هيچا ته اِجازت ورنۀ کړو چې د بيت‌المُقدس له احاطې نه دې کوم سودا تېر کړى.

¹⁷او هغۀ هغوئ ته تعليم ورکولو او فرمائيل يې چې، ”آيا دا نۀ دى ليکلى شوى چې، ’زما کور به د ټولو قومونو دپاره د دُعا کور وبللے شى‘؟ خو تاسو هغه د ډاکوانو اډه جوړه کړې ده.“

¹⁸مشرانو کاهنانو او عالمانو دا واورېدل او هغه د هلاکولو کومه لار يې لټوله، ځکه چې هغوئ له هغۀ نه يرېدل، او ځکه چې ټول خلق د هغۀ په تعليم حېران وُو.

¹⁹او کله چې ماښام شو، نو هغوئ د ښار نه بهر لاړل.

²⁰سحر وختى، کله چې هغوئ تېرېدل، نو هغوئ وليدل چې د انځر ونه له جرړو نه وچه شوې وه. ²¹پطروس ته ياد شول او هغۀ ته يې ووئيل چې، ”اے اُستاذه، وګوره! د انځر هغه ونه چې تا بد دُعا کړې وه، هغه وچه شوې ده.“

²²عيسىٰ هغوئ ته جواب ورکړو چې، ”زمونږ په پلار ايمان راوړئ. ²³زۀ تاسو ته رښتيا وايم، څوک چې دې غرۀ ته ووائى چې، ’پورته شه او په سمندر کښې وغورزېږه،‘ او په خپل زړۀ کښې شک ونۀ کړى بلکې ايمان راوړى چې څۀ يې وئيلى دى هغه به وشى، نو د هغۀ دپاره به دا وشى. ²⁴ځکه زۀ تاسو ته وايم: هر څۀ چې تاسو دُعا کوئ او غواړئ، ايمان ولرئ چې تاسو هغه موندلى دے - هغه به ستاسو شى. ²⁵کله چې تاسو دُعا کولو ته ودرېږئ، نو هر څۀ چې د چا په خلاف په زړۀ کښې لرئ هغه معاف کړئ، دې دپاره چې ستاسو آسمانى پلار هم ستاسو ګناهونه درته معاف کړى.“ ^a a v25 تر ټولو زاړۀ نسخو کښې دلته آيت ۲۶ نشته؛ وروستو نقلونه دا زياتوى چې: ”خو کۀ چرې تاسو معاف نۀ کړئ، نو ستاسو آسمانى پلار به هم ستاسو خطاګانې معاف نۀ کړى.“

د چا په اِختيار؟

²⁷هغوئ بيا يروشلم ته راستانه شول. کله چې عيسىٰ په بيت‌المُقدس کښې ګرځېدو، نو مشران کاهنان، عالمان او مشران هغۀ ته راغلل، ²⁸او تپوس يې وکړو چې، ”تۀ دا په کوم اِختيار سره کوې؟ يا چا تا ته دا اِختيار درکړے دے چې دا وکړې؟“

²⁹عيسىٰ هغوئ ته وفرمائيل چې، ”زۀ به تاسو ته يوه خبره تپوس کوم. ما ته جواب راکړئ، نو زۀ به تاسو ته ووايم چې زۀ دا کارونه په کوم اِختيار سره کوم. ³⁰د يوحنا بپتسمه - آيا هغه د آسمان نه وه، يا د اِنسانانو؟ ما ته جواب راکړئ.“

³¹هغوئ په خپلو کښې غور وکړو چې، ”کۀ مونږ ووايو چې، ’د آسمان نه،‘ نو هغه به ووائى چې، ’بيا تاسو په هغۀ ولې ايمان رانۀ وړو؟‘ ³²خو کۀ مونږ ووايو چې، ’د اِنسانانو نه‘“ - هغوئ له خلقو نه يرېدل، ځکه چې ټولو يوحنا يو رښتينے نبى ګڼلو.

³³نو هغوئ عيسىٰ ته جواب ورکړو چې، ”مونږ نۀ پوهېږو.“ عيسىٰ وفرمائيل چې، ”نو زۀ به هم تاسو ته ونۀ وايم چې زۀ دا کارونه په کوم اِختيار سره کوم.“