مرقوس 10 FHB Father's Heart Bible™

10 ¹هغه له هغه ځائ نه د يهودئے علاقې ته او د اُردن پار ته لاړو، خلق بيا ورته راغونډ شول، او لکه هر ځل، هغه بيا هغوئ ته تعليم ورکړو.

²څۀ فريسيان ورته د آزمائښت دپاره راغلل، او ئې تپوس وکړو چې، ”آيا دا روا دى چې يو سړے خپله ښځه طلاق کړى؟“

³هغۀ جواب ورکړو چې، ”موسىٰ تاسو له څۀ حُکم کړے وو؟“

⁴هغوئ ووئيل چې، ”موسىٰ اِجازت ورکړے وو چې سړے د طلاق ليک وليکى او هغه رُخصته کړى.“

⁵عيسىٰ هغوئ ته وفرمائيل چې، ”ستاسو د زړۀ د سختوالى په وجه ئې تاسو له دا حُکم وليکو. ⁶خو د خلقت د شروع نه، زمونږ پلار هغوئ نر او ښځه پېدا کړل. ⁷’په دې وجه به سړے خپل پلار او مور پرېږدى او د خپلې ښځې سره به يو ځائ شى، ⁸او دا دواړه به يو بدن شى.‘ نو هغوئ بيا دوه نۀ دى، بلکې يو بدن دى. ⁹نو ځکه څۀ چې زمونږ پلار يو ځائ کړى دى، دا دې هيڅوک بېل نۀ کوى.“

¹⁰بيا کور ته راستنېدو، مريدانو ورته د دې په حقله بيا تپوس وکړو.

¹¹هغۀ هغوئ ته وفرمائيل چې، ”څوک چې خپله ښځه طلاق کړى او بله ښځه وکړى، هغه د هغې خلاف زنا کوى، ¹²او کۀ ښځه خپل خاوند طلاق کړى او بل سړے وکړى، نو هغه زنا کوى.“

پلار ماشومان ومنى

¹³خلقو ماشومان ورته راوستل چې هغه به ئې لاس پرې کېږدى، خو مريدانو هغوئ ته ملامتوب وکړو.

¹⁴کله چې عيسىٰ دا وليدل، نو هغه په قهر شو او وئې فرمائيل چې، ”ماشومان دې ما ته راشى، هغوئ مۀ منع کوئ، ځکه چې د زمونږ پلار بادشاهى د داسې خلقو ده. ¹⁵زۀ تاسو ته رښتيا وايم، څوک چې د زمونږ پلار بادشاهى د ماشوم په شان قبُله نۀ کړى، هغه به کله هم هغې ته داخل نۀ شى.“

¹⁶او هغۀ هغوئ په غېږ کښې ونيول او برکت ئې ورکړو، او خپل لاسونه ئې پرې کښېښودل.

هغه سړے چې ډېر څۀ ئې لرل خو يو شے ئې کم وو

¹⁷کله چې هغه په لار روان شو، نو يو سړے منډه کړه او د هغۀ په مخکښې زنګنون ته شو او تپوس ئې وکړو چې، ”اے نيک اُستاذه، څۀ وکړم چې د تل ژوندون وارث شم؟“

¹⁸عيسىٰ تپوس وکړو چې، ”ما ولې نيک بولې؟ د يواځې زمونږ پلار نه بغېر بل هيڅوک نيک نۀ دے. ¹⁹تۀ حُکمونه پېژنې چې، ’قتل مۀ کوه، زنا مۀ کوه، غلا مۀ کوه، دروغژنه ګواهى مۀ ورکوه، فرېب مۀ کوه، د خپل پلار او مور عزت کوه.‘“

²⁰هغۀ ورته ووئيل چې، ”اے اُستاذه، دا ټول ما د خپلې ځوانۍ نه ساتلى دى.“

²¹عيسىٰ ورته وکتل او مينه ئې ورسره وکړله. ”يو شے کم دے، لاړ شه، څۀ چې لرې هغه ټول خرڅ کړه او غريبانو له ئې ورکړه - نو په آسمان کښې به خزانه ولرې - بيا راشه او زما پسې راشه.“

²²پدې خبره ئې مخ مړاوے شو، او هغه غمژن لاړو، ځکه چې هغه ډېر مال لاره.

²³عيسىٰ چاپېره وکتل او خپلو مريدانو ته ئې وفرمائيل چې، ”د مالدارو دپاره به د زمونږ پلار بادشاهۍ ته داخلېدل څومره ګران وى!“

²⁴مريدان د هغۀ په خبرو حېران شول. عيسىٰ هغوئ ته بيا وفرمائيل چې، ”اے بچو، د زمونږ پلار بادشاهۍ ته داخلېدل څومره ګران دى! ²⁵د ستن د سترګې نه د اوښ تېرېدل آسان دى، د مالدار د زمونږ پلار بادشاهۍ ته داخلېدو نه.“

²⁶هغوئ نور هم حېران شول او يو بل ته ئې ووئيل چې، ”نو بيا به څوک خلاصُون مومى؟“

²⁷عيسىٰ هغوئ ته وکتل او وئې فرمائيل چې، ”د اِنسان دپاره دا ناممکن دى، خو د زمونږ پلار دپاره نۀ، ځکه چې د زمونږ پلار دپاره هر څۀ ممکن دى.“

²⁸پطروس ورته وئيل شروع کړل چې، ”ګوره، مونږ هر څۀ پرېښودل او ستا پسې راغلو.“

²⁹عيسىٰ وفرمائيل چې، ”زۀ تاسو ته رښتيا وايم، هيڅوک داسې نشته چې زما دپاره او د اِنجيل دپاره ئې کور يا ورُوڼه يا خوېندې يا مور يا پلار يا بچى يا پټى پرېښى وى،

³⁰چې اوس به ئې، پدې وخت کښې، سلو برابره نۀ وى موندلى - کورونه، ورُوڼه، خوېندې، ميندې، بچى، پټى، د ظلمونو سره - او په راتلُونکى زمانه کښې، د تل ژوندون. ³¹خو ډېر داسې چې اول دى، هغوئ به آخر شى، او آخر به اول شى.“

عيسىٰ درېم ځل خپل مرګ خبر ورکوى

³²په لار کښې چې يروشلم ته ختل، نو عيسىٰ د هغوئ نه مخکښې روان وو. هغوئ حېران وُو، او څوک چې پسې روان وُو هغوئ وېرېدل. هغۀ بيا دولس تنه بېل کړل او هغوئ ته ئې خبرې کول شروع کړل چې هغۀ سره به څۀ کيږى:

³³”ګورئ، مونږ يروشلم ته ختو. اِبن آدم به مشرانو اِمامانو او شريعت پوهانو ته حواله شى، هغوئ به هغۀ ته د مرګ سزا ورکوى او غېر يهوديانو ته به ئې حواله کوى. ³⁴هغوئ به ورپورې ملنډې وهى، تُوکانې به پرې کوى، سخت کوړې به ورکوى او هغه به ووژنى، او د درېو ورځو نه پس به هغه بيا ژوندے شى.“

د خدمت په وسيله لوئى

³⁵د زبدئ زامن، يعقوب او يوحنا، هغۀ ته راغلل او ووئيل ئې چې، ”اے اُستاذه، مونږ غواړو چې څۀ درته چې غواړو، هغه مونږ له وکړې.“

³⁶هغۀ هغوئ ته وفرمائيل چې، ”تاسو څۀ غواړئ چې زۀ ئې تاسو له وکړم؟“

³⁷هغوئ ورته ووئيل چې، ”مونږ له اِجازت راکړه چې ستا په لوئۍ کښې کښېنُو، يو ستا په ښى لاس او يو ستا په ګس لاس.“

³⁸عيسىٰ هغوئ ته وفرمائيل چې، ”تاسو نۀ پوهېږئ چې څۀ غواړئ. آيا تاسو هغه پياله څښلے شئ چې زۀ ئې څښم، يا په هغه بپتسمه بپتسمه اخستلے شئ چې زۀ ئې اخلم؟“

³⁹هغوئ ووئيل چې، ”مونږ ئې کولے شُو.“ عيسىٰ هغوئ ته وفرمائيل چې، ”هغه پياله چې زۀ ئې څښم، تاسو به ئې څښئ، او هغه بپتسمه چې زۀ ئې اخلم، تاسو به ئې اخلئ، ⁴⁰خو زما په ښى لاس يا ګس لاس کښېناستل زما نۀ دى چې درکړم ئې - دا د هغو خلقو دپاره دى چې د دوئ دپاره تيار شوى دى.“

⁴¹کله چې نورو لسو دا واورېدل، نو هغوئ په يعقوب او يوحنا باندې په غصه شول.

⁴²عيسىٰ هغوئ راوبلل او وئې فرمائيل چې، ”تاسو پوهېږئ چې څوک د غېر يهوديانو حاکمان ګڼلے کيږى، هغوئ په دوئ باندې حُکمرانى کوى، او د هغوئ مشران په دوئ باندې اِختيار چلوى. ⁴³خو ستاسو په مينځ کښې داسې نۀ دى. بلکې څوک چې ستاسو په مينځ کښې لوئ کېدل غواړى، هغه دې ستاسو خدمتګار شى، ⁴⁴او څوک چې ستاسو په مينځ کښې اول کېدل غواړى، هغه دې د ټولو غلام شى. ⁴⁵ځکه چې اِبن آدم هم د دې دپاره نۀ دے راغلے چې خدمت ئې وکړے شى، بلکې د دې دپاره چې خدمت وکړى، او خپل ژوند د ډېرو خلقو د بدلې دپاره ورکړى.“

بارتيماؤس خپل بينائى مومى

⁴⁶هغوئ يريحو ته راغلل. کله چې عيسىٰ او د هغۀ مريدان د ډېرو خلقو سره وتل، نو د تيماؤس زوئ، ړُوند بارتيماؤس، د لارې په غاړه ناست وو او سوال ئې کولو. ⁴⁷کله چې ئې واورېدل چې دا ناصرى عيسىٰ دے، نو هغۀ چغې وهل شروع کړل چې، ”اے عيسىٰ، د داؤد زويه، په ما رحم وکړه!“ ⁴⁸ډېرو کسانو هغه وګواښلو چې چُپ شه، خو هغۀ نورې هم زورې چغې وهلې چې، ”اے د داؤد زويه، په ما رحم وکړه!“

⁴⁹عيسىٰ ودرېدو او وئې فرمائيل چې، ”هغه راوبلئ.“ نو هغوئ هغه ړُوند راوباللو چې، ”زړۀ ښۀ کړه! پاڅه - هغه تا رابلى.“

⁵⁰هغۀ خپله چادر وغورزوله، او پاڅېدو او عيسىٰ ته راغلو.

⁵¹عيسىٰ ورته وفرمائيل چې، ”تۀ څۀ غواړې چې زۀ ئې تا له وکړم؟“ هغه ړُوند ورته ووئيل چې، ”اے ربونى، ما له بيا بينائى راکړه.“ ^a a v51 ”ربونى“ د عيسىٰ د مخاطب کولو يوه د زړۀ نه، ذاتى طريقه ده - ”زما اُستاذه،“ چې په ژوره اعتماد سره وئيلے شى.

⁵²عيسىٰ ورته وفرمائيل چې، ”لاړ شه، ستا ايمان تۀ روغ کړې.“ سمدستى ئې بينائى بيا راغله او هغه په لار کښې د عيسىٰ پسې روان شو.