विवाहको निम्ति हाम्रा पिताको योजना
सम्बन्ध-विच्छेदबारे येशू सृष्टि र हाम्रा पिताले जोड्नुभएको कुरातिर फर्कनुहुन्छ। उहाँ बालबालिकालाई स्वागत गर्नुहुन्छ, र उहाँले प्रेम गर्नुभएको एक धनी मानिस शोक गर्दै फर्केर जान्छ। याकूब र यूहन्नाले सिंहासन माग्छन् र सेवा र छुटकाराको मोलबारे सुन्छन्। अन्धो बारतिमै भीडलाई नाघेर कराउँछ र दृष्टि पाउँछ।
10 1उहाँ त्यहाँबाट यहूदियाको इलाका र यर्दनपारि जानुभयो; फेरि भीडहरू उहाँकहाँ जम्मा भए, र सधैँझैँ उहाँले तिनीहरूलाई फेरि सिकाउनुभयो।
2केही फरिसीहरू उहाँलाई जाँच्न आए र सोधे, “के मानिसले आफ्नी पत्नीलाई त्याग्नु उचित छ?”
3उहाँले तिनीहरूलाई जवाफ दिनुभयो, “मोशाले तिमीहरूलाई के आज्ञा दिए?”
4तिनीहरूले भने, “मोशाले मानिसलाई त्यागपत्र लेखेर पत्नीलाई पठाइदिने अनुमति दिए।”
5येशूले तिनीहरूलाई भन्नुभयो, “तिमीहरूको हृदय कठोर भएको हुनाले उनले तिमीहरूलाई यो आज्ञा लेखे। 6तर सृष्टिको सुरुदेखि नै हाम्रा पिताले तिनीहरूलाई नर र नारी बनाउनुभयो। 7‘यसकारण मानिसले आफ्नो बाबुआमालाई छोडेर आफ्नी पत्नीसँग जोडिनेछ, 8अनि ती दुई एउटै शरीर हुनेछन्।’ त्यसैले तिनीहरू अब दुई होइनन्, तर एउटै शरीर हुन्। 9यसकारण हाम्रा पिताले जे जोड्नुभएको छ, त्यसलाई कसैले नछुट्याओस्।”
10घरमा फर्केर चेलाहरूले उहाँलाई यस विषयमा फेरि सोधे।
11उहाँले तिनीहरूलाई भन्नुभयो, “जसले आफ्नी पत्नीलाई त्यागेर अर्कीसँग विवाह गर्छ, त्यसले उसको विरुद्धमा व्यभिचार गर्छ, 12अनि यदि कुनै स्त्रीले आफ्नो पतिलाई त्यागेर अर्कोसँग विवाह गर्छे भने, त्यसले व्यभिचार गर्छे।”
पिताले बालबालिकालाई स्वागत गर्नुहुन्छ
13मानिसहरूले उहाँले छोइदिनुभएको होस् भनेर बालबालिकालाई उहाँकहाँ ल्याइरहेका थिए, तर चेलाहरूले तिनीहरूलाई हप्काए।
14येशूले यो देखेर रिसाउनुभयो र भन्नुभयो, “बालबालिकालाई मकहाँ आउन देओ; तिनीहरूलाई नरोक, किनकि हाम्रा पिताको राज्य यस्तैहरूको हो। 15साँच्चै म तिमीहरूलाई भन्छु, जसले हाम्रा पिताको राज्यलाई बालकझैँ ग्रहण गर्दैन, त्यो त्यसभित्र कहिल्यै प्रवेश गर्नेछैन।”
16अनि उहाँले तिनीहरूलाई काखमा लिनुभयो र तिनीहरूमाथि हात राखेर आशिष् दिनुभयो।
धेरै भए पनि एउटा कुराको अभाव भएको मानिस
17उहाँ बाटोमा निस्कनुहुँदा एक जना मानिस दौडेर आयो, उहाँको अगाडि घुँडा टेक्यो र सोध्यो, “हे असल गुरु, अनन्त जीवनको हकदार हुन मैले के गर्नुपर्छ?”
18येशूले सोध्नुभयो, “मलाई किन असल भन्छौ? हाम्रा पिता बाहेक अरू कोही असल छैन। 19तिमीलाई आज्ञाहरू थाहा छ: ‘हत्या नगर, व्यभिचार नगर, चोरी नगर, झूटो गवाही नदेऊ, ठगी नगर, आफ्नो बाबुआमाको आदर गर।’”
20उसले उहाँलाई भन्यो, “हे गुरु, यी सबै त मैले मेरो जवानीदेखि नै पालना गरेको छु।”
21येशूले उसलाई हेर्नुभयो र उसलाई प्रेम गर्नुभयो। “तिमीलाई एउटा कुराको अभाव छ: जाऊ, तिमीसँग भएको सबै बेचेर गरिबहरूलाई देऊ—तब तिमीलाई स्वर्गमा धन हुनेछ—अनि आएर मलाई पछ्याऊ।”
22यो कुरा सुनेर उसको अनुहार उदास भयो, र ऊ दुःखित हुँदै गयो, किनकि उससँग धेरै सम्पत्ति थियो।
23येशूले वरिपरि हेरेर आफ्ना चेलाहरूलाई भन्नुभयो, “धनीहरूका निम्ति हाम्रा पिताको राज्यमा प्रवेश गर्न कति गाह्रो हुनेछ!”
24उहाँका कुराले चेलाहरू छक्क परे। येशूले तिनीहरूलाई फेरि भन्नुभयो, “छोराहरू हो, हाम्रा पिताको राज्यमा प्रवेश गर्न कति गाह्रो छ! 25धनी मानिस हाम्रा पिताको राज्यमा प्रवेश गर्नुभन्दा ऊँट सियोको नाथ्रीबाट छिर्नु सजिलो छ।”
26तिनीहरू झन् छक्क परे र एकआपसमा भने, “त्यसो भए को उद्धार पाउन सक्छ?”
27येशूले तिनीहरूलाई हेर्नुभयो र भन्नुभयो, “मानिसको लागि यो असम्भव छ, तर हाम्रा पिताको लागि होइन, किनकि हाम्रा पितासँग सबै कुरा सम्भव छ।”
28पत्रुसले उहाँलाई भन्न थाले, “हेर्नुहोस्, हामीले सबै थोक छोडेर तपाईंलाई पछ्यायौँ।”
29येशूले भन्नुभयो, “साँच्चै म तिमीहरूलाई भन्छु, मेरो निम्ति र सुसमाचारको निम्ति घर, दाजुभाइ, दिदीबहिनी, आमा, बाबु, छोराछोरी वा खेतबारी छोड्ने कोही पनि छैन,
30जसले अहिले, यसै समयमा—घरहरू, दाजुभाइ, दिदीबहिनी, आमाहरू, छोराछोरी, खेतबारी, सतावटसहित—सय गुणा नपाओस्, र आउने युगमा अनन्त जीवन नपाओस्। 31तर पहिला हुने धेरै पछिल्ला हुनेछन्, र पछिल्ला पहिला हुनेछन्।”
येशूले तेस्रो पटक आफ्नो मृत्युको भविष्यवाणी गर्नुहुन्छ
32यरूशलेम जाने बाटोमा येशू तिनीहरूभन्दा अगाडि हिँड्नुभयो। तिनीहरू छक्क परे, र पछिपछि आउनेहरू डराए। उहाँले फेरि बाह्र जनालाई छुट्टै लानुभयो र उहाँमाथि के हुन लागेको छ भनेर तिनीहरूलाई बताउन थाल्नुभयो:
33“हेर, हामी यरूशलेम जाँदैछौँ। मानिसको पुत्रलाई मुख्य पुजारीहरू र शास्त्रीहरूको हातमा सुम्पिनेछ, र तिनीहरूले उहाँलाई मृत्युदण्डको दोष लगाउनेछन् र गैरयहूदीहरूको हातमा सुम्पिनेछन्। 34तिनीहरूले उहाँको गिल्ला गर्नेछन्, उहाँमाथि थुक्नेछन्, कोर्रा लगाउनेछन् र उहाँलाई मार्नेछन्; अनि तीन दिनपछि उहाँ जीवित हुनुहुनेछ।”
सेवाद्वारा महानता
35जब्दियाका छोराहरू याकूब र यूहन्ना उहाँकहाँ आएर भने, “हे गुरु, हामीले जे माग्छौँ, त्यो तपाईंले हाम्रो निम्ति गरिदिनुभएको हामी चाहन्छौँ।”
36उहाँले तिनीहरूलाई भन्नुभयो, “तिमीहरू म तिमीहरूको निम्ति के गरूँ भन्ने चाहन्छौ?”
37तिनीहरूले उहाँलाई भने, “तपाईंको महिमामा एक जना तपाईंको दाहिनेपट्टि र एक जना देब्रेपट्टि बस्न दिनुहोस्।”
38येशूले तिनीहरूलाई भन्नुभयो, “तिमीहरूले के मागिरहेका छौ, तिमीहरू जान्दैनौ। म पिउने कचौराबाट तिमीहरू पिउन सक्छौ, वा म लिने बप्तिस्माले बप्तिस्मा लिन सक्छौ?”
39तिनीहरूले भने, “सक्छौँ।” येशूले तिनीहरूलाई भन्नुभयो, “म पिउने कचौराबाट तिमीहरू पिउनेछौ, र म लिने बप्तिस्माले तिमीहरू बप्तिस्मा लिनेछौ, 40तर मेरो दाहिने वा देब्रेपट्टि बस्न दिने अधिकार मेरो होइन—त्यो त जसको निम्ति तयार पारिएको छ, तिनीहरूकै निम्ति हो।”
41यो सुनेर ती दस जना याकूब र यूहन्नासँग रिसाए।
42येशूले तिनीहरूलाई सँगै बोलाएर भन्नुभयो, “गैरयहूदीहरूका शासक मानिनेहरूले तिनीहरूमाथि प्रभुत्व जमाउँछन्, र तिनीहरूका ठूलाठूलाले तिनीहरूमाथि अधिकार चलाउँछन् भनी तिमीहरूलाई थाहा छ। 43तर तिमीहरूका बीचमा यस्तो हुनुहुँदैन। बरु, तिमीहरूमध्ये जो ठूलो हुन चाहन्छ, त्यो तिमीहरूको सेवक हुनुपर्छ, 44अनि तिमीहरूमध्ये जो पहिलो हुन चाहन्छ, त्यो सबैको दास हुनुपर्छ। 45किनकि मानिसको पुत्र पनि सेवा गराउन होइन, तर सेवा गर्न, र धेरैको निम्ति आफ्नो प्राण छुटकाराको मोलको रूपमा दिन आउनुभयो।”
बारतिमैले दृष्टि पाउँछन्
46तिनीहरू यरीहोमा आए। येशू र उहाँका चेलाहरू ठूलो भीडसँगै निस्कँदै गर्दा, तिमैसका छोरा बारतिमै नामका एक अन्धा मानिस बाटोको छेउमा भीख माग्दै बसेका थिए। 47नासरतका येशू हुनुहुन्छ भन्ने सुनेर, उनी चिच्याउन थाले, “हे येशू, दाऊदका पुत्र, मलाई दया गर्नुहोस्!” 48धेरैले उनलाई चुप लाग् भनी हप्काए, तर उनी झन् ठूलो सोरले कराए, “हे दाऊदका पुत्र, मलाई दया गर्नुहोस्!”
49येशू रोकिनुभयो र भन्नुभयो, “उनलाई बोलाओ।” त्यसैले तिनीहरूले ती अन्धा मानिसलाई बोलाए: “साहस गर! उठ—उहाँले तिमीलाई बोलाउँदै हुनुहुन्छ।”
50उनले आफ्नो खास्टो फालेर उफ्रेर उठे र येशूकहाँ आए।
51येशूले उनलाई भन्नुभयो, “म तिम्रो निम्ति के गरूँ भन्ने तिमी चाहन्छौ?” ती अन्धा मानिसले उहाँलाई भने, “हे रब्बोनी, मैले फेरि देख्न सकूँ।” a a v51 “रब्बोनी” भनेको येशूलाई सम्बोधन गर्ने हार्दिक, व्यक्तिगत तरिका हो—“मेरा गुरु,” गहिरो भरोसासाथ बोलिने शब्द।
52येशूले उनलाई भन्नुभयो, “जाऊ; तिम्रो विश्वासले तिमीलाई निको पारेको छ।” तुरुन्तै उनले आफ्नो दृष्टि फेरि पाए र बाटोमा येशूको पछि लागे।