ಮಾರ್ಕ 10 FHB Father's Heart Bible™

ಅಧ್ಯಾಯ 10.

10 ¹ಅವರು ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟು ಯೂದಾಯ ಸೀಮೆಗೂ ಯೊರ್ದನಿನ ಆಚೆಗೂ ಬಂದರು; ಜನರು ಪುನಃ ಅವರ ಬಳಿಗೆ ನೆರೆದುಬಂದರು, ಎಂದಿನಂತೆ ಅವರು ಅವರಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಬೋಧಿಸಿದರು.

²ಕೆಲವು ಫರಿಸಾಯರು ಅವರನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಲು ಬಂದು, “ಒಬ್ಬ ಪುರುಷನು ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುವುದು ಧರ್ಮಸಮ್ಮತವೇ?” ಎಂದು ಕೇಳಿದರು.

³ಅದಕ್ಕೆ ಅವರು, “ಮೋಶೆ ನಿಮಗೆ ಏನು ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದನು?” ಎಂದು ಉತ್ತರಕೊಟ್ಟರು.

⁴ಅದಕ್ಕೆ ಅವರು, “ವಿವಾಹ ವಿಚ್ಛೇದನ ಪತ್ರವನ್ನು ಬರೆದುಕೊಟ್ಟು ಆಕೆಯನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿಬಿಡಲು ಮೋಶೆ ಅನುಮತಿಸಿದನು,” ಎಂದರು.

⁵ಅದಕ್ಕೆ ಯೇಸು, “ನಿಮ್ಮ ಹೃದಯ ಕಠಿಣವಾಗಿದ್ದ ಕಾರಣ ಅವನು ನಿಮಗೆ ಈ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಬರೆದುಕೊಟ್ಟನು. ⁶ಆದರೆ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಆದಿಯಿಂದಲೇ ನಮ್ಮ ತಂದೆ ಅವರನ್ನು ಗಂಡು ಹೆಣ್ಣಾಗಿ ಉಂಟುಮಾಡಿದರು. ⁷‘ಈ ಕಾರಣದಿಂದ ಪುರುಷನು ತನ್ನ ತಂದೆತಾಯಿಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯೊಡನೆ ಸೇರಿಕೊಳ್ಳುವನು, ⁸ಇಬ್ಬರೂ ಒಂದೇ ಶರೀರವಾಗುವರು.’ ಆದ್ದರಿಂದ ಅವರು ಇನ್ನು ಇಬ್ಬರಲ್ಲ, ಒಂದೇ ಶರೀರ. ⁹ಆದ್ದರಿಂದ ನಮ್ಮ ತಂದೆ ಕೂಡಿಸಿದ್ದನ್ನು ಯಾರೂ ಅಗಲಿಸದಿರಲಿ,” ಎಂದರು.

¹⁰ಮನೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದ ಮೇಲೆ ಶಿಷ್ಯರು ಇದರ ವಿಷಯವಾಗಿ ಪುನಃ ಅವರನ್ನು ಕೇಳಿದರು.

¹¹ಅದಕ್ಕೆ ಅವರು, “ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಮತ್ತೊಬ್ಬಳನ್ನು ಮದುವೆಯಾಗುವವನು ಆಕೆಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ವ್ಯಭಿಚಾರ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ¹²ಅದೇ ರೀತಿ ಹೆಂಡತಿಯು ತನ್ನ ಗಂಡನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಮತ್ತೊಬ್ಬನನ್ನು ಮದುವೆಯಾದರೆ ಆಕೆ ವ್ಯಭಿಚಾರ ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ,” ಎಂದರು.

ಪಿತನು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸುತ್ತಾರೆ

¹³ಯೇಸು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಮುಟ್ಟಲೆಂದು ಜನರು ಅವರನ್ನು ಅವರ ಬಳಿಗೆ ತರುತ್ತಿದ್ದರು; ಆದರೆ ಶಿಷ್ಯರು ಅವರನ್ನು ಗದರಿಸಿದರು.

¹⁴ಯೇಸು ಇದನ್ನು ಕಂಡು ಕೋಪಗೊಂಡು, “ಮಕ್ಕಳನ್ನು ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬರಗೊಡಿಸಿರಿ; ಅವರನ್ನು ತಡೆಯಬೇಡಿರಿ, ಏಕೆಂದರೆ ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ ಇಂಥವರದೇ. ¹⁵ನಾನು ನಿಮಗೆ ನಿಜವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ಮಗುವಿನಂತೆ ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸದವನು ಅದರೊಳಗೆ ಎಂದಿಗೂ ಪ್ರವೇಶಿಸುವುದಿಲ್ಲ,” ಎಂದರು.

¹⁶ಬಳಿಕ ಅವರು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ತಮ್ಮ ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಎತ್ತಿಕೊಂಡು, ಅವರ ಮೇಲೆ ಕೈಗಳನ್ನಿಟ್ಟು ಆಶೀರ್ವದಿಸಿದರು.

ಬಹಳ ಸಂಪತ್ತಿದ್ದರೂ ಒಂದು ಕೊರತೆಯಿದ್ದ ಮನುಷ್ಯ

¹⁷ಯೇಸು ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹೊರಟಾಗ, ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನು ಓಡಿಬಂದು ಅವರ ಮುಂದೆ ಮೊಣಕಾಲೂರಿ, “ಸದ್ಗುರುವೇ, ನಿತ್ಯಜೀವವನ್ನು ಬಾಧ್ಯವಾಗಿ ಪಡೆಯಲು ನಾನು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು?” ಎಂದು ಕೇಳಿದನು.

¹⁸ಅದಕ್ಕೆ ಯೇಸು, “ನನ್ನನ್ನು ಒಳ್ಳೆಯವನೆಂದು ಏಕೆ ಕರೆಯುತ್ತೀ? ನಮ್ಮ ತಂದೆ ಒಬ್ಬರೇ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಒಳ್ಳೆಯವರಲ್ಲ. ¹⁹ಆಜ್ಞೆಗಳನ್ನು ನೀನು ಬಲ್ಲೆ: ‘ಕೊಲೆಮಾಡಬೇಡ, ವ್ಯಭಿಚಾರ ಮಾಡಬೇಡ, ಕದಿಯಬೇಡ, ಸುಳ್ಳುಸಾಕ್ಷಿ ಹೇಳಬೇಡ; ಮೋಸಮಾಡಬೇಡ; ನಿನ್ನ ತಂದೆತಾಯಿಗಳನ್ನು ಸನ್ಮಾನಿಸು,’” ಎಂದರು.

²⁰ಅದಕ್ಕೆ ಅವನು, “ಗುರುವೇ, ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನಾನು ಬಾಲ್ಯದಿಂದಲೇ ಕೈಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ,” ಎಂದನು.

²¹ಯೇಸು ಅವನನ್ನು ದಿಟ್ಟಿಸಿ ನೋಡಿ ಅವನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಿದರು. “ನಿನಗೆ ಒಂದು ಕೊರತೆಯಿದೆ: ಹೋಗಿ, ನಿನಗಿರುವುದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಮಾರಿ ಬಡವರಿಗೆ ಕೊಡು—ಆಗ ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ಸಂಪತ್ತು ದೊರೆಯುವುದು—ಅನಂತರ ಬಂದು ನನ್ನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸು,” ಎಂದರು.

²²ಈ ಮಾತಿಗೆ ಅವನ ಮುಖ ಕಳೆಗುಂದಿತು, ಅವನಿಗೆ ಬಹಳ ಆಸ್ತಿ ಇದ್ದ ಕಾರಣ ಅವನು ದುಃಖಿಸುತ್ತಾ ಹೊರಟುಹೋದನು.

²³ಯೇಸು ಸುತ್ತಲೂ ನೋಡಿ ತಮ್ಮ ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ, “ಐಶ್ವರ್ಯವಂತರು ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುವುದು ಎಷ್ಟೋ ಕಷ್ಟ!” ಎಂದರು.

²⁴ಅವರ ಮಾತುಗಳಿಗೆ ಶಿಷ್ಯರು ಬೆರಗಾದರು. ಆಗ ಯೇಸು ಪುನಃ ಅವರಿಗೆ, “ಮಕ್ಕಳೇ, ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುವುದು ಎಷ್ಟೋ ಕಷ್ಟ! ²⁵ಐಶ್ವರ್ಯವಂತನು ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ ಒಂಟೆಯು ಸೂಜಿಯ ಕಣ್ಣಿನೊಳಗೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ನುಗ್ಗುವುದು,” ಎಂದರು.

²⁶ಅವರು ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ಬೆರಗಾಗಿ, “ಹಾಗಾದರೆ ಯಾರು ರಕ್ಷಣೆ ಹೊಂದಬಲ್ಲರು?” ಎಂದು ತಮ್ಮೊಳಗೆ ಮಾತಾಡಿಕೊಂಡರು.

²⁷ಯೇಸು ಅವರನ್ನು ದಿಟ್ಟಿಸಿ ನೋಡಿ, “ಮನುಷ್ಯರಿಂದ ಇದು ಅಸಾಧ್ಯ; ಆದರೆ ನಮ್ಮ ತಂದೆಯಿಂದ ಅಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ನಮ್ಮ ತಂದೆಗೆ ಎಲ್ಲವೂ ಸಾಧ್ಯ,” ಎಂದರು.

²⁸ಆಗ ಪೇತ್ರನು, “ಇಗೋ, ನಾವು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದ್ದೇವೆ,” ಎಂದು ಅವರಿಗೆ ಹೇಳತೊಡಗಿದನು.

²⁹ಅದಕ್ಕೆ ಯೇಸು, “ನಾನು ನಿಮಗೆ ನಿಜವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ನನ್ನ ನಿಮಿತ್ತವಾಗಿಯೂ ಸುವಾರ್ತೆಯ ನಿಮಿತ್ತವಾಗಿಯೂ ಮನೆಯನ್ನಾಗಲಿ, ಅಣ್ಣತಮ್ಮಂದಿರನ್ನಾಗಲಿ, ಅಕ್ಕತಂಗಿಯರನ್ನಾಗಲಿ, ತಾಯಿಯನ್ನಾಗಲಿ, ತಂದೆಯನ್ನಾಗಲಿ, ಮಕ್ಕಳನ್ನಾಗಲಿ, ಹೊಲಗಳನ್ನಾಗಲಿ ಬಿಟ್ಟವನು,

³⁰ಈಗ ಈ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಹಿಂಸೆಗಳ ಸಹಿತವಾಗಿ ಮನೆಗಳನ್ನೂ ಅಣ್ಣತಮ್ಮಂದಿರನ್ನೂ ಅಕ್ಕತಂಗಿಯರನ್ನೂ ತಾಯಂದಿರನ್ನೂ ಮಕ್ಕಳನ್ನೂ ಹೊಲಗಳನ್ನೂ ನೂರರಷ್ಟಾಗಿ ಹೊಂದದೆ, ಬರಲಿರುವ ಯುಗದಲ್ಲಿ ನಿತ್ಯಜೀವವನ್ನು ಹೊಂದದೆ ಇರುವವನು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ. ³¹ಆದರೆ ಮೊದಲಿನವರಾದ ಅನೇಕರು ಕಡೆಯವರಾಗುವರು, ಕಡೆಯವರು ಮೊದಲಿನವರಾಗುವರು,” ಎಂದರು.

ಯೇಸು ತಮ್ಮ ಮರಣವನ್ನು ಮೂರನೆಯ ಬಾರಿ ಮುಂತಿಳಿಸುತ್ತಾರೆ

³²ಯೆರೂಸಲೇಮಿಗೆ ಹೋಗುವ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಯೇಸು ಅವರ ಮುಂದೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರು ಬೆರಗಾದರು, ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತಿದ್ದವರು ಭಯಪಟ್ಟರು. ಯೇಸು ಹನ್ನೆರಡು ಮಂದಿಯನ್ನು ಪುನಃ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಕರೆದುಕೊಂಡು, ತಮಗೆ ಸಂಭವಿಸಲಿರುವುದನ್ನು ಅವರಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳತೊಡಗಿದರು:

³³“ಇಗೋ, ನಾವು ಯೆರೂಸಲೇಮಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ನರಪುತ್ರನನ್ನು ಮುಖ್ಯಯಾಜಕರ ಮತ್ತು ಶಾಸ್ತ್ರಿಗಳ ಕೈಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಲಾಗುವುದು; ಅವರು ಆತನಿಗೆ ಮರಣದಂಡನೆ ವಿಧಿಸಿ ಆತನನ್ನು ಅನ್ಯಜನರ ಕೈಗೆ ಒಪ್ಪಿಸುವರು. ³⁴ಅವರು ಆತನನ್ನು ಅಪಹಾಸ್ಯ ಮಾಡಿ, ಆತನ ಮೇಲೆ ಉಗುಳಿ, ಆತನನ್ನು ಕೊರಡೆಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದು ಕೊಲ್ಲುವರು; ಮೂರು ದಿನಗಳ ನಂತರ ಆತನು ಜೀವಂತವಾಗಿ ಎದ್ದೇಳುವರು,” ಎಂದರು.

ಸೇವೆಯ ಮೂಲಕ ಹಿರಿಮೆ

³⁵ಜೆಬೆದಾಯನ ಮಕ್ಕಳಾದ ಯಾಕೋಬ ಮತ್ತು ಯೋಹಾನರು ಅವರ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು, “ಗುರುವೇ, ನಾವು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನೆಲ್ಲಾ ನೀವು ನಮಗೆ ಮಾಡಿಕೊಡಬೇಕೆಂದು ಅಪೇಕ್ಷಿಸುತ್ತೇವೆ,” ಎಂದರು.

³⁶ಅದಕ್ಕೆ ಅವರು, “ನಾನು ನಿಮಗೆ ಏನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಅಪೇಕ್ಷಿಸುತ್ತೀರಿ?” ಎಂದರು.

³⁷ಅದಕ್ಕೆ ಅವರು, “ನಿಮ್ಮ ಮಹಿಮೆಯಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನು ನಿಮ್ಮ ಬಲಗಡೆಯಲ್ಲಿ, ಒಬ್ಬನು ನಿಮ್ಮ ಎಡಗಡೆಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಅನುಗ್ರಹಿಸಿ,” ಎಂದರು.

³⁸ಅದಕ್ಕೆ ಯೇಸು, “ನೀವು ಏನು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೀರೋ ಅದು ನಿಮಗೆ ತಿಳಿಯದು. ನಾನು ಕುಡಿಯುವ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಕುಡಿಯಲು ನಿಮ್ಮಿಂದಾದೀತೇ? ಇಲ್ಲವೆ ನಾನು ಹೊಂದುವ ದೀಕ್ಷಾಸ್ನಾನವನ್ನು ಹೊಂದಲು ನಿಮ್ಮಿಂದಾದೀತೇ?” ಎಂದರು.

³⁹ಅದಕ್ಕೆ ಅವರು, “ನಮ್ಮಿಂದಾದೀತು,” ಎಂದರು. ಆಗ ಯೇಸು ಅವರಿಗೆ, “ನಾನು ಕುಡಿಯುವ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ನೀವು ಕುಡಿಯುವಿರಿ; ನಾನು ಹೊಂದುವ ದೀಕ್ಷಾಸ್ನಾನವನ್ನು ನೀವು ಹೊಂದುವಿರಿ. ⁴⁰ಆದರೆ ನನ್ನ ಬಲಗಡೆಯಲ್ಲಾಗಲಿ ಎಡಗಡೆಯಲ್ಲಾಗಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಗೊಡಿಸುವುದು ನನ್ನದಲ್ಲ; ಅದು ಯಾರಿಗಾಗಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆಯೋ ಅವರಿಗೇ,” ಎಂದರು.

⁴¹ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ, ಉಳಿದ ಹತ್ತು ಮಂದಿ ಯಾಕೋಬ ಮತ್ತು ಯೋಹಾನರ ಮೇಲೆ ಸಿಟ್ಟುಗೊಂಡರು.

⁴²ಯೇಸು ಅವರನ್ನು ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ಕರೆದು, “ಅನ್ಯಜನರ ಅಧಿಪತಿಗಳೆಂದು ಎಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರು ಅವರ ಮೇಲೆ ದೊರೆತನ ನಡೆಸುತ್ತಾರೆ, ಅವರ ಶ್ರೇಷ್ಠರು ಅವರ ಮೇಲೆ ಅಧಿಕಾರ ಚಲಾಯಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದು ನಿಮಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ. ⁴³ಆದರೆ ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಹಾಗಿರಬಾರದು. ಬದಲಾಗಿ, ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡವನಾಗಬೇಕೆಂದಿರುವವನು ನಿಮ್ಮ ಸೇವಕನಾಗಿರಲಿ, ⁴⁴ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಮೊದಲಿನವನಾಗಬೇಕೆಂದಿರುವವನು ಎಲ್ಲರ ಗುಲಾಮನಾಗಿರಲಿ. ⁴⁵ಏಕೆಂದರೆ ನರಪುತ್ರನಾದ ನಾನು ಸಹ ಸೇವೆ ಮಾಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಬರಲಿಲ್ಲ, ಸೇವೆ ಮಾಡಲೂ ಅನೇಕರಿಗೋಸ್ಕರ ತನ್ನ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ವಿಮೋಚನಾ ಮೌಲ್ಯವಾಗಿ ಕೊಡಲೂ ಬಂದೆನು,” ಎಂದರು.

ಬಾರ್ತಿಮಾಯನಿಗೆ ದೃಷ್ಟಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ

⁴⁶ಅವರು ಯೆರಿಕೋ ಪಟ್ಟಣಕ್ಕೆ ಬಂದರು. ಯೇಸು ಮತ್ತು ಅವರ ಶಿಷ್ಯರು ದೊಡ್ಡ ಜನಸಮೂಹದೊಂದಿಗೆ ಹೊರಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ತಿಮಾಯನ ಮಗನಾದ ಬಾರ್ತಿಮಾಯನೆಂಬ ಕುರುಡನು ದಾರಿಯ ಬದಿಯಲ್ಲಿ ಭಿಕ್ಷೆ ಬೇಡುತ್ತಾ ಕುಳಿತಿದ್ದನು. ⁴⁷ಬಂದವರು ನಜರೇತಿನ ಯೇಸು ಎಂದು ಕೇಳಿ, ಅವನು, “ಯೇಸುವೇ, ದಾವೀದನ ಕುಮಾರನೇ, ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಕರುಣೆ ತೋರಿಸಿ!” ಎಂದು ಕೂಗಲಾರಂಭಿಸಿದನು. ⁴⁸ಸುಮ್ಮನಿರುವಂತೆ ಅನೇಕರು ಅವನನ್ನು ಗದರಿಸಿದರು, ಆದರೆ ಅವನು, “ದಾವೀದನ ಕುಮಾರನೇ, ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಕರುಣೆ ತೋರಿಸಿ!” ಎಂದು ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕೂಗಿದನು.

⁴⁹ಯೇಸು ನಿಂತು, “ಅವನನ್ನು ಕರೆಯಿರಿ,” ಎಂದರು. ಅದಕ್ಕೆ ಅವರು ಆ ಕುರುಡನನ್ನು ಕರೆದು, “ಧೈರ್ಯವಾಗಿರು! ಎದ್ದೇಳು—ಅವರು ನಿನ್ನನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ,” ಎಂದರು.

⁵⁰ಅವನು ತನ್ನ ಮೇಲಂಗಿಯನ್ನು ಬಿಸಾಡಿ, ಎಗರಿ ಎದ್ದು ಯೇಸುವಿನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದನು.

⁵¹ಯೇಸು ಅವನಿಗೆ, “ನಾನು ನಿನಗೆ ಏನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಅಪೇಕ್ಷಿಸುತ್ತೀ?” ಎಂದರು. ಅದಕ್ಕೆ ಆ ಕುರುಡನು, “ರಬ್ಬೂನೀ, ನಾನು ಪುನಃ ನೋಡುವಂತೆ ಮಾಡಿ,” ಎಂದನು. ^a a v51 “ರಬ್ಬೂನೀ” ಎಂಬುದು ಯೇಸುವನ್ನು ಸಂಬೋಧಿಸುವ ಹೃದಯಪೂರ್ವಕವಾದ, ವೈಯಕ್ತಿಕವಾದ ರೀತಿ—ಆಳವಾದ ಭರವಸೆಯಿಂದ ಹೇಳುವ “ನನ್ನ ಗುರುವೇ” ಎಂಬ ಮಾತು.

⁵²ಯೇಸು ಅವನಿಗೆ, “ಹೋಗು; ನಿನ್ನ ವಿಶ್ವಾಸವು ನಿನ್ನನ್ನು ಸ್ವಸ್ಥಮಾಡಿದೆ,” ಎಂದರು. ಕೂಡಲೇ ಅವನಿಗೆ ದೃಷ್ಟಿ ದೊರೆಯಿತು, ಅವನು ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಯೇಸುವನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದನು.