மாற்கு 10

அதிகாரம் 10.

10 ¹அவர் அவ்விடத்தைவிட்டு யூதேயாவின் எல்லைப்பகுதிக்கும் யோர்தானுக்கு அப்பாலும் புறப்பட்டுப் போனார்; திரளான ஜனங்கள் மறுபடியும் அவரிடத்தில் கூடிவந்தார்கள், அவர் தம்முடைய வழக்கத்தின்படி மறுபடியும் அவர்களுக்கு உபதேசம் செய்தார்.

²சில பரிசேயர் அவரிடத்தில் வந்து, அவரைச் சோதிக்கும்படி, “ஒரு புருஷன் தன் மனைவியைத் தள்ளிவிடுவது நியாயமா?” என்று கேட்டார்கள்.

³அவர் அவர்களுக்குப் பிரதியுத்தரமாக, “மோசே உங்களுக்கு என்ன கட்டளையிட்டான்?” என்றார்.

⁴அதற்கு அவர்கள், “தள்ளுதற்சீட்டை எழுதிக்கொடுத்து, அவளைத் தள்ளிவிடலாம் என்று மோசே அனுமதித்தான்” என்றார்கள்.

⁵இயேசு அவர்களை நோக்கி, “உங்கள் இருதயம் கடினமாயிருந்தபடியால் இந்தக் கட்டளையை அவன் உங்களுக்கு எழுதினான். ⁶ஆனாலும் சிருஷ்டிப்பின் ஆரம்பமுதல் எங்கள் பிதா அவர்களை ஆணும் பெண்ணுமாக உண்டாக்கினார். ⁷‘இதினிமித்தம் மனுஷன் தன் தகப்பனையும் தாயையும் விட்டு, தன் மனைவியோடே இணைந்திருப்பான்; ⁸இருவரும் ஒரே மாம்சமாயிருப்பார்கள்.’ இப்படியிருக்க, அவர்கள் இருவராயிராமல், ஒரே மாம்சமாயிருக்கிறார்கள். ⁹ஆகையால், எங்கள் பிதா இணைத்ததை மனுஷன் பிரிக்காதிருக்கக்கடவன்” என்றார்.

¹⁰வீட்டிற்குத் திரும்பிவந்தபின்பு, சீஷர்கள் இதைக்குறித்து மறுபடியும் அவரிடத்தில் விசாரித்தார்கள்.

¹¹அப்பொழுது அவர் அவர்களை நோக்கி, “எவனாகிலும் தன் மனைவியைத் தள்ளிவிட்டு, வேறொருத்தியை விவாகம்பண்ணினால், அவன் அவளுக்கு விரோதமாக விபசாரம் செய்கிறவனாயிருக்கிறான். ¹²அப்படியே ஒரு ஸ்திரீ தன் புருஷனைத் தள்ளிவிட்டு, வேறொருவனை விவாகம்பண்ணினால், அவளும் விபசாரம் செய்கிறவளாயிருக்கிறாள்” என்றார்.

பிதாவானவர் சிறுபிள்ளைகளை ஏற்றுக்கொள்கிறார்

¹³அவர் சிறுபிள்ளைகளைத் தொடும்படிக்கு அவைகளை அவரிடத்தில் கொண்டுவந்தார்கள்; கொண்டுவந்தவர்களை சீஷர்கள் அதட்டினார்கள்.

¹⁴இயேசு அதைக்கண்டு விசனமடைந்து, அவர்களை நோக்கி, “சிறுபிள்ளைகள் என்னிடத்தில் வருகிறதற்கு இடங்கொடுங்கள்; அவைகளைத் தடைபண்ணாதிருங்கள்; ஏனெனில் எங்கள் பிதாவின் ராஜ்யம் இப்படிப்பட்டவர்களுடையது. ¹⁵எவனாகிலும் ஒரு சிறுபிள்ளையைப்போல எங்கள் பிதாவின் ராஜ்யத்தை ஏற்றுக்கொள்ளாவிட்டால், அதில் அவன் ஒருபோதும் பிரவேசிக்கமாட்டான் என்று மெய்யாகவே உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்” என்றார்.

¹⁶பின்பு அவர் அவைகளை அணைத்துக்கொண்டு, அவைகள்மேல் தம்முடைய கைகளை வைத்து, அவைகளை ஆசீர்வதித்தார்.

மிகுதியாய் உடையவனாயிருந்தும் ஒன்று குறைவுபட்டவன்

¹⁷அவர் புறப்பட்டு வழியில் போகும்போது, ஒருவன் ஓடிவந்து, அவர்முன்பாக முழங்கால்படியிட்டு, “நல்ல போதகரே, நித்தியஜீவனைச் சுதந்தரித்துக்கொள்ள நான் என்ன செய்யவேண்டும்?” என்று கேட்டான்.

¹⁸அதற்கு இயேசு, “நீ என்னை நல்லவன் என்று சொல்வானேன்? எங்கள் பிதா ஒருவர்தவிர நல்லவன் ஒருவனுமில்லையே. ¹⁹‘கொலை செய்யாதே, விபசாரம் செய்யாதே, களவு செய்யாதே, பொய்ச்சாட்சி சொல்லாதே, வஞ்சனை செய்யாதே, உன் தகப்பனையும் தாயையும் கனம்பண்ணு’ என்கிற கற்பனைகளை நீ அறிந்திருக்கிறாய்” என்றார்.

²⁰அதற்கு அவன், “போதகரே, இவைகளையெல்லாம் என் சிறுவயதுமுதல் கைக்கொண்டிருக்கிறேன்” என்றான்.

²¹இயேசு அவனை நோக்கிப்பார்த்து, அவனிடத்தில் அன்புகூர்ந்து, “உன்னிடத்தில் ஒரு குறைவு உண்டு; நீ போய், உனக்கு உண்டானதையெல்லாம் விற்று, தரித்திரருக்குக் கொடு, அப்பொழுது பரலோகத்தில் உனக்குப் பொக்கிஷம் உண்டாயிருக்கும்; பின்பு வந்து என்னைப் பின்பற்று” என்றார்.

²²இந்த வார்த்தையினால் அவன் மனமடிந்து, துக்கத்தோடே போய்விட்டான்; ஏனெனில் அவன் மிகுந்த சொத்துக்கள் உள்ளவனாயிருந்தான்.

²³அப்பொழுது இயேசு சுற்றிலும் பார்த்து, தம்முடைய சீஷர்களை நோக்கி, “ஐசுவரியமுள்ளவர்கள் எங்கள் பிதாவின் ராஜ்யத்தில் பிரவேசிப்பது எவ்வளவு அரிதாயிருக்கிறது!” என்றார்.

²⁴சீஷர்கள் அவருடைய வார்த்தைகளைக்குறித்து ஆச்சரியப்பட்டார்கள். இயேசு மறுபடியும் அவர்களை நோக்கி, “பிள்ளைகளே, எங்கள் பிதாவின் ராஜ்யத்தில் பிரவேசிப்பது எவ்வளவு அரிதாயிருக்கிறது! ²⁵ஐசுவரியமுள்ளவன் எங்கள் பிதாவின் ராஜ்யத்தில் பிரவேசிப்பதைப்பார்க்கிலும், ஒட்டகமானது ஊசியின் காதிலே நுழைவது எளிதாயிருக்கும்” என்றார்.

²⁶அவர்கள் அதிகமாய் ஆச்சரியப்பட்டு, “அப்படியானால் யார் இரட்சிக்கப்படக்கூடும்?” என்று ஒருவரோடொருவர் சொல்லிக்கொண்டார்கள்.

²⁷இயேசு அவர்களைப் பார்த்து, “இது மனுஷரால் கூடாதகாரியம்தான்; ஆனாலும் எங்கள் பிதாவால் கூடாதகாரியமல்ல; எங்கள் பிதாவால் எல்லாம் கூடும்” என்றார்.

²⁸அப்பொழுது பேதுரு அவரை நோக்கி, “இதோ, நாங்கள் எல்லாவற்றையும் விட்டு, உம்மைப் பின்பற்றினோமே” என்று சொல்லத்தொடங்கினான்.

²⁹அதற்கு இயேசு, “என்னிமித்தமாகவும் சுவிசேஷத்தினிமித்தமாகவும் வீட்டையாவது, சகோதரரையாவது, சகோதரிகளையாவது, தாயையாவது, தகப்பனையாவது, பிள்ளைகளையாவது, நிலங்களையாவது விட்டவன் எவனும்,

³⁰இப்பொழுது இக்காலத்திலே, துன்பங்களோடேகூட நூறத்தனையாக வீடுகளையும், சகோதரரையும், சகோதரிகளையும், தாய்களையும், பிள்ளைகளையும், நிலங்களையும், வருங்காலத்திலே நித்தியஜீவனையும் அடையாமற்போகான் என்று மெய்யாகவே உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன். ³¹ஆகிலும் முந்தினவர்கள் அநேகர் பிந்தினவர்களாகவும், பிந்தினவர்கள் முந்தினவர்களாகவும் இருப்பார்கள்” என்றார்.

இயேசு தமது மரணத்தை மூன்றாம் முறை முன்னறிவிக்கிறார்

³²அவர்கள் எருசலேமுக்குப் போகிற வழியிலே போய்க்கொண்டிருந்தார்கள்; இயேசு அவர்களுக்கு முன்னாக நடந்துபோனார்; அவர்கள் ஆச்சரியப்பட்டார்கள், பின்சென்றவர்கள் பயந்தார்கள். அப்பொழுது அவர் பன்னிருவரையும் மறுபடியும் தனியே அழைத்துக்கொண்டு, தமக்குச் சம்பவிக்கப்போகிறவைகளை அவர்களுக்குச் சொல்லத்தொடங்கினார்:

³³“இதோ, எருசலேமுக்குப் போகிறோம்; அங்கே மனுஷகுமாரன் பிரதான ஆசாரியர்களிடத்திலும் வேதபாரகரிடத்திலும் ஒப்புக்கொடுக்கப்படுவார்; அவர்கள் அவரை மரணத்துக்குள்ளாகத் தீர்த்து, புறஜாதியாரிடத்தில் ஒப்புக்கொடுப்பார்கள். ³⁴அவர்கள் அவரைப் பரியாசம்பண்ணி, அவர்மேல் துப்பி, அவரை வாரினால் அடித்து, அவரைக் கொலைசெய்வார்கள்; மூன்றுநாளைக்குப்பின்பு அவர் உயிர்த்தெழுந்திருப்பார்” என்றார்.

ஊழியம் செய்வதன் மூலம் மேன்மை

³⁵அப்பொழுது செபெதேயுவின் குமாரராகிய யாக்கோபும் யோவானும் அவரிடத்தில் வந்து, “போதகரே, நாங்கள் கேட்கப்போகிறதை நீர் எங்களுக்குச் செய்யவேண்டும் என்று விரும்புகிறோம்” என்றார்கள்.

³⁶அவர் அவர்களை நோக்கி, “நான் உங்களுக்கு என்ன செய்யவேண்டும் என்று விரும்புகிறீர்கள்?” என்றார்.

³⁷அதற்கு அவர்கள், “உம்முடைய மகிமையிலே, எங்களில் ஒருவன் உமது வலதுபக்கத்திலும், ஒருவன் உமது இடதுபக்கத்திலும் உட்காரும்படி எங்களுக்கு அருள்செய்யவேண்டும்” என்றார்கள்.

³⁸இயேசு அவர்களை நோக்கி, “நீங்கள் கேட்கிறது இன்னதென்று உங்களுக்குத் தெரியாது. நான் குடிக்கும் பாத்திரத்தில் நீங்கள் குடிக்கவும், நான் பெறும் ஸ்நானத்தை நீங்கள் பெறவும் உங்களால் கூடுமா?” என்றார்.

³⁹அதற்கு அவர்கள், “கூடும்” என்றார்கள். இயேசு அவர்களை நோக்கி, “நான் குடிக்கும் பாத்திரத்தில் நீங்கள் குடிப்பீர்கள்; நான் பெறும் ஸ்நானத்தையும் நீங்கள் பெறுவீர்கள். ⁴⁰ஆனாலும் என் வலதுபக்கத்திலும் என் இடதுபக்கத்திலும் உட்காரும்படி அருளுவது என்னுடையதல்ல; அது யாருக்காக ஆயத்தம்பண்ணப்பட்டிருக்கிறதோ அவர்களுக்கே அருளப்படும்” என்றார்.

⁴¹மற்றப் பத்துப்பேரும் அதைக்கேட்டு, யாக்கோபின்மேலும் யோவானின்மேலும் எரிச்சலடைந்தார்கள்.

⁴²இயேசு அவர்களைத் தம்மிடத்தில் அழைத்து, அவர்களை நோக்கி, “புறஜாதியாரின் அதிபதிகளாக எண்ணப்படுகிறவர்கள் அவர்களை ஆண்டுகொள்ளுகிறார்கள் என்றும், அவர்களில் பெரியவர்கள் அவர்கள்மேல் அதிகாரம் செலுத்துகிறார்கள் என்றும் அறிந்திருக்கிறீர்கள். ⁴³உங்களுக்குள்ளே அப்படியிருக்கலாகாது; உங்களில் எவனாகிலும் பெரியவனாயிருக்க விரும்பினால், அவன் உங்களுக்குப் பணிவிடைக்காரனாயிருக்கக்கடவன்; ⁴⁴உங்களில் எவனாகிலும் முதன்மையானவனாயிருக்க விரும்பினால், அவன் எல்லாருக்கும் அடிமையாயிருக்கக்கடவன். ⁴⁵மனுஷகுமாரனும் ஊழியங்கொள்ளும்படி வராமல், ஊழியஞ்செய்யவும், அநேகரை மீட்கும்பொருளாகத் தம்முடைய ஜீவனைக் கொடுக்கவும் வந்தார்” என்றார்.

பர்திமேயு பார்வையடைகிறான்

⁴⁶பின்பு அவர்கள் எரிகோவுக்கு வந்தார்கள். இயேசுவும் அவருடைய சீஷர்களும் திரளான ஜனங்களும் எரிகோவைவிட்டுப் புறப்படுகையில், திமேயுவின் குமாரனாகிய பர்திமேயு என்னும் ஒரு குருடன் வழியோரமாய் உட்கார்ந்து பிச்சை கேட்டுக்கொண்டிருந்தான். ⁴⁷நசரேயனாகிய இயேசு வருகிறாரென்று அவன் கேள்விப்பட்டபோது, “இயேசுவே, தாவீதின் குமாரனே, எனக்கு இரங்கும்” என்று கூப்பிடத்தொடங்கினான். ⁴⁸அவன் பேசாதிருக்கும்படி அநேகர் அவனை அதட்டினார்கள்; அவனோ, “தாவீதின் குமாரனே, எனக்கு இரங்கும்” என்று அதிகமாய்க் கூப்பிட்டான்.

⁴⁹அப்பொழுது இயேசு நின்று, “அவனை அழையுங்கள்” என்றார். அவர்கள் அந்தக் குருடனை அழைத்து, “திடன்கொள்; எழுந்திரு, அவர் உன்னை அழைக்கிறார்” என்றார்கள்.

⁵⁰உடனே அவன் தன் மேலங்கியை எறிந்துவிட்டு, எழுந்து, இயேசுவினிடத்தில் வந்தான்.

⁵¹இயேசு அவனை நோக்கி, “நான் உனக்கு என்ன செய்யவேண்டும் என்று விரும்புகிறாய்?” என்றார். அதற்கு அந்தக் குருடன், “ரபூனி, நான் மறுபடியும் பார்வையடையவேண்டும்” என்றான். ^a a v51 “ரபூனி” என்பது இயேசுவை அழைக்கும் இருதயத்திலிருந்து பிறக்கும் அன்பான, தனிப்பட்ட விதமாகும் — ஆழ்ந்த நம்பிக்கையோடே சொல்லப்படும் “என் போதகரே” என்பதாம்.

⁵²இயேசு அவனை நோக்கி, “போ, உன் விசுவாசம் உன்னை இரட்சித்தது” என்றார். உடனே அவன் பார்வையடைந்து, வழியிலே இயேசுவைப் பின்பற்றிச் சென்றான்.