ရှင်မာကု 10 FHB Father's Heart Bible™

အခန်း 10။

10 ¹ကိုယ်တော်သည် ထိုအရပ်မှ ထွက်ခွာ၍ ယုဒပြည်နှင့် ယော်ဒန်မြစ်တစ်ဖက်ကမ်းသို့ ကြွတော်မူ၏။ လူအစုအဝေးများသည် ကိုယ်တော်ထံသို့ တစ်ဖန်စုဝေးလာကြသဖြင့် ကိုယ်တော်သည် အစဉ်အတိုင်း သူတို့အား တစ်ဖန်သွန်သင်တော်မူ၏။

²ဖာရိရှဲအချို့တို့သည် ကိုယ်တော်ကို စုံစမ်းခြင်းငှာ လာ၍ “ယောက်ျားသည် မိမိဇနီးကို ကွာရှင်းခြင်းသည် တရားတော်နှင့်ညီသလော” ဟု မေးလျှောက်ကြ၏။

³ကိုယ်တော်က “မောရှေသည် သင်တို့အား အဘယ်သို့ပညတ်ထားသနည်း” ဟု ပြန်၍မိန့်တော်မူ၏။

⁴သူတို့က “ယောက်ျားသည် ဖြတ်စာကိုရေး၍ ကွာရှင်းနိုင်ကြောင်း မောရှေခွင့်ပြုခဲ့သည်” ဟု လျှောက်ကြ၏။

⁵ယေရှုက “သင်တို့၏စိတ်နှလုံးခိုင်မာသောကြောင့် ဤပညတ်ကို သူရေးထားခြင်းဖြစ်၏။ ⁶သို့ရာတွင် ဖန်ဆင်းခြင်းအစဦး၌ပင် ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် သူတို့ကို ယောက်ျားနှင့်မိန်းမ ဖြစ်စေ၍ ဖန်ဆင်းတော်မူ၏။ ⁷‘ထိုအကြောင်းကြောင့် ယောက်ျားသည် မိဘကိုစွန့်၍ မိမိဇနီးနှင့် ပေါင်းဖက်လိမ့်မည်၊ ⁸ထိုသူနှစ်ဦးသည် တစ်သားတစ်ကိုယ်တည်း ဖြစ်လိမ့်မည်။’ သို့ဖြစ်၍ သူတို့သည် နှစ်ဦးမဟုတ်တော့ဘဲ တစ်သားတစ်ကိုယ်တည်း ဖြစ်၏။ ⁹ထို့ကြောင့် ငါတို့၏ခမည်းတော် ပေါင်းဖက်တော်မူသောအရာကို အဘယ်သူမျှ မခွဲမခွာစေနှင့်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

¹⁰အိမ်သို့ပြန်ရောက်သောအခါ တပည့်တော်တို့သည် ဤအကြောင်းကို ကိုယ်တော်အား တစ်ဖန်မေးလျှောက်ကြ၏။

¹¹ကိုယ်တော်က “မိမိဇနီးကို ကွာရှင်း၍ အခြားမိန်းမနှင့် အိမ်ထောင်ပြုသောသူသည် ထိုဇနီးကို ပြစ်မှားလျက် မတရားသောမေထုန်ကို ကျူးလွန်၏၊ ¹²မိန်းမသည်လည်း မိမိခင်ပွန်းကိုကွာရှင်း၍ အခြားယောက်ျားနှင့် အိမ်ထောင်ပြုလျှင် မတရားသောမေထုန်ကို ကျူးလွန်၏” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

ခမည်းတော်သည် ကလေးသူငယ်တို့ကို ကြိုဆိုတော်မူခြင်း

¹³လူတို့သည် ကိုယ်တော်လက်တော်ဖြင့် တို့ထိတော်မူစေရန် ကလေးသူငယ်တို့ကို ကိုယ်တော်ထံသို့ ဆောင်ယူလာကြ၏။ သို့ရာတွင် တပည့်တော်တို့သည် ထိုသူတို့ကို ဆုံးမကြ၏။

¹⁴ယေရှုသည် ထိုအခြင်းအရာကိုမြင်တော်မူလျှင် အမျက်ထွက်တော်မူ၍ “ကလေးသူငယ်တို့ကို ငါ့ထံသို့ လာပါစေ၊ မတားမြစ်ကြနှင့်၊ အကြောင်းမူကား ငါတို့၏ခမည်းတော်၏နိုင်ငံတော်သည် ဤသို့သောသူတို့၏ဥစ္စာဖြစ်၏။ ¹⁵အမှန်အကန်သင်တို့အားငါဆိုသည်ကား ကလေးသူငယ်ကဲ့သို့ ငါတို့၏ခမည်းတော်၏နိုင်ငံတော်ကို မခံယူသောသူသည် ထိုနိုင်ငံတော်သို့ မည်သည့်အခါမျှ ဝင်ရလိမ့်မည်မဟုတ်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

¹⁶ထို့နောက် ကိုယ်တော်သည် ကလေးသူငယ်တို့ကို ရင်ခွင်တော်၌ချီပိုက်၍ သူတို့အပေါ်၌ လက်တော်ကိုတင်လျက် ကောင်းချီးပေးတော်မူ၏။

များစွာပိုင်ဆိုင်သော်လည်း တစ်ခုလိုနေသောသူ

¹⁷ကိုယ်တော်သည် ခရီးသွားရန်ထွက်တော်မူစဉ် လူတစ်ယောက်သည် ပြေးလာ၍ ရှေ့တော်၌ ဒူးထောက်လျက် “ကောင်းမြတ်သောဆရာ၊ ထာဝရအသက်ကို အမွေခံရရှိစေရန် အကျွန်ုပ်သည် အဘယ်အမှုကို ပြုရပါမည်နည်း” ဟု မေးလျှောက်၏။

¹⁸ယေရှုက “အဘယ်ကြောင့် ငါ့ကို ကောင်းမြတ်သည်ဟု ခေါ်သနည်း။ ငါတို့၏ခမည်းတော် တစ်ပါးတည်းမှတစ်ပါး ကောင်းမြတ်သောသူမရှိ။ ¹⁹‘လူ့အသက်ကိုမသတ်နှင့်၊ မတရားသောမေထုန်ကိုမပြုနှင့်၊ သူ့ဥစ္စာကိုမခိုးနှင့်၊ မမှန်သောသက်သေကိုမခံနှင့်၊ သူတစ်ပါးကိုမလှည့်စားနှင့်၊ မိဘကိုရိုသေမြတ်နိုးလော့’ ဟူသောပညတ်တို့ကို သင်သိ၏” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

²⁰ထိုသူက “ဆရာ၊ ဤပညတ်အလုံးစုံတို့ကို အကျွန်ုပ်သည် ငယ်စဉ်ကာလမှစ၍ စောင့်ထိန်းခဲ့ပါပြီ” ဟု လျှောက်၏။

²¹ယေရှုသည် ထိုသူကို ကြည့်ရှု၍ ချစ်တော်မူ၏။ “သင်၌ တစ်ခုလိုသေး၏။ သွား၍ သင်ပိုင်သမျှကို ရောင်း၍ ဆင်းရဲသားတို့အား ပေးကမ်းလော့၊ သို့ပြုလျှင် ကောင်းကင်ဘုံ၌ ဘဏ္ဍာကိုရလိမ့်မည်၊ ထိုနောက် ငါ့နောက်သို့လိုက်လော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

²²ထိုစကားကြောင့် သူသည် မျက်နှာညှိုးငယ်၍ ဝမ်းနည်းလျက် ထွက်သွား၏၊ အကြောင်းမူကား သူသည် များစွာသောဥစ္စာကို ပိုင်ဆိုင်သောကြောင့်တည်း။

²³ယေရှုသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ရှုတော်မူ၍ တပည့်တော်တို့အား “ဥစ္စာကြွယ်ဝသောသူတို့သည် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏နိုင်ငံတော်သို့ ဝင်ရန် အလွန်ခက်ခဲလှစွ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

²⁴တပည့်တော်တို့သည် ကိုယ်တော်၏စကားတော်ကြောင့် အံ့သြကြ၏။ ယေရှုက “ချစ်သားတို့၊ ငါတို့၏ခမည်းတော်၏နိုင်ငံတော်သို့ ဝင်ရန် အလွန်ခက်ခဲလှ၏။ ²⁵ဥစ္စာကြွယ်ဝသောသူသည် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏နိုင်ငံတော်သို့ ဝင်ရသည်ထက် ကုလားအုတ်သည် အပ်နဖားကိုလျှိုဝင်ရသည်က သာ၍လွယ်ကူ၏” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

²⁶သူတို့သည် သာ၍ပင် အံ့သြကြ၍ “သို့ဖြစ်လျှင် အဘယ်သူသည် ကယ်တင်ခြင်းသို့ ရောက်နိုင်မည်နည်း” ဟု အချင်းချင်းပြောဆိုကြ၏။

²⁷ယေရှုသည် သူတို့ကိုကြည့်ရှု၍ “ဤအမှုသည် လူတို့အဖို့ မဖြစ်နိုင်၊ သို့ရာတွင် ငါတို့၏ခမည်းတော်အဖို့ မဖြစ်နိုင်သည်မဟုတ်၊ အကြောင်းမူကား ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ခပ်သိမ်းသောအရာတို့ကို တတ်နိုင်တော်မူ၏” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

²⁸ပေတရုသည် ကိုယ်တော်အား “ကြည့်တော်မူပါ၊ အကျွန်ုပ်တို့သည် ရှိသမျှကိုစွန့်၍ ကိုယ်တော်နောက်သို့ လိုက်ခဲ့ကြပါပြီ” ဟု လျှောက်စပြု၏။

²⁹ယေရှုက “အမှန်အကန်သင်တို့အားငါဆိုသည်ကား ငါ၏အတွက်နှင့် ဧဝံဂေလိတရားတော်၏အတွက်ကြောင့် အိမ်၊ ညီအစ်ကို၊ နှမ၊ အမိ၊ အဖ၊ သားသမီး သို့မဟုတ် လယ်ယာကို စွန့်သောသူတိုင်းသည်၊

³⁰ယခုကာလ၌ အိမ်များ၊ ညီအစ်ကိုများ၊ နှမများ၊ အမိများ၊ သားသမီးများနှင့် လယ်ယာများကို ညှဉ်းဆဲခြင်းနှင့်တကွ အဆတစ်ရာ ပြန်၍မခံရဘဲ မနေ၊ နောင်ဘဝ၌လည်း ထာဝရအသက်ကို ခံရလိမ့်မည်။ ³¹သို့ရာတွင် ရှေ့ဦးစွာသောသူအများတို့သည် နောက်ဆုံးဖြစ်၍ နောက်ဆုံးသောသူတို့သည် ရှေ့ဦးစွာ ဖြစ်ကြလိမ့်မည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

ယေရှုသည် မိမိအသေခံရမည်ကို တတိယအကြိမ် ကြိုတင်မိန့်တော်မူခြင်း

³²ယေရုရှလင်မြို့သို့ တက်သွားသောလမ်း၌ ယေရှုသည် သူတို့၏ရှေ့က ကြွတော်မူ၏။ သူတို့သည် အံ့သြကြ၍ နောက်တော်သို့လိုက်သောသူတို့သည် ကြောက်ရွံ့ကြ၏။ ကိုယ်တော်သည် တစ်ဆယ့်နှစ်ပါးကို တစ်ဖန်သီးခြားခေါ်၍ မိမိ၌ ဖြစ်မည့်အမှုအရာတို့ကို မိန့်ကြားစတော်မူ၏။

³³“ကြည့်ကြလော့၊ ငါတို့သည် ယေရုရှလင်မြို့သို့ တက်သွားကြ၏။ လူသားသည် ယဇ်ပုရောဟိတ်ကြီးတို့နှင့် ကျမ်းတတ်ဆရာတို့၏လက်သို့ အပ်နှံခြင်းကိုခံရလိမ့်မည်။ သူတို့သည် လူသားကို သေပြစ်ပေး၍ တစ်ပါးအမျိုးသားတို့၏လက်သို့ အပ်နှံကြလိမ့်မည်။ ³⁴သူတို့သည် လူသားကို ပြက်ရယ်ပြု၍ တံတွေးနှင့်ထွေး၍ ကြိမ်ဒဏ်ပေးပြီးလျှင် သတ်ကြလိမ့်မည်။ သုံးရက်ကြာသောအခါ လူသားသည် ထမြောက်လိမ့်မည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

အစေခံခြင်းဖြင့် ကြီးမြတ်ခြင်း

³⁵ဇေဗေဒဲ၏သားများဖြစ်သော ယာကုပ်နှင့်ယောဟန်တို့သည် ကိုယ်တော်ထံသို့ချဉ်းကပ်၍ “ဆရာ၊ အကျွန်ုပ်တို့ တောင်းသမျှကို ကိုယ်တော်ပြုတော်မူစေလိုပါသည်” ဟု လျှောက်ကြ၏။

³⁶ကိုယ်တော်က “သင်တို့အဖို့ အဘယ်အမှုကို ငါပြုစေလိုသနည်း” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

³⁷သူတို့က “ကိုယ်တော်၏ဘုန်းတော်ထွန်းတောက်ချိန်၌ အကျွန်ုပ်တို့သည် တစ်ယောက်ကိုလက်ျာတော်ဘက်၌၊ တစ်ယောက်ကိုလက်ဝဲတော်ဘက်၌ ထိုင်ရပါမည်အကြောင်း ခွင့်ပြုတော်မူပါ” ဟု လျှောက်ကြ၏။

³⁸ယေရှုက “သင်တို့သည် အဘယ်အရာကို တောင်းသည်ကို မသိကြ။ ငါသောက်သောခွက်ကို သင်တို့သောက်နိုင်ကြသလော။ ငါခံသောဗတ္တိဇံကို သင်တို့ခံနိုင်ကြသလော” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

³⁹သူတို့က “ခံနိုင်ကြပါ၏” ဟု လျှောက်ကြ၏။ ယေရှုက “ငါသောက်သောခွက်ကို သင်တို့သောက်ရကြလိမ့်မည်၊ ငါခံသောဗတ္တိဇံကို သင်တို့ခံရကြလိမ့်မည်။ ⁴⁰သို့ရာတွင် ငါ၏လက်ျာဘက်၊ လက်ဝဲဘက်၌ ထိုင်ခွင့်ကို ပေးရန်မှာ ငါ့အပိုင်မဟုတ်၊ ပြင်ဆင်ထားခြင်းခံရသောသူတို့အဖို့သာ ဖြစ်၏” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

⁴¹ကြွင်းသောတပည့်တော်တစ်ဆယ်တို့သည် ထိုအကြောင်းကိုကြားသောအခါ ယာကုပ်နှင့်ယောဟန်တို့ကို အမျက်ထွက်ကြ၏။

⁴²ယေရှုသည် သူတို့ကိုခေါ်၍ “တစ်ပါးအမျိုးသားတို့၏အုပ်စိုးသူဟု မှတ်ယူခြင်းခံရသောသူတို့သည် သူတို့ကို အစိုးတရ ပြုကြ၍ သူတို့၏အကြီးအကဲတို့သည် သူတို့အပေါ်၌ အာဏာပြကြသည်ကို သင်တို့သိကြ၏။ ⁴³သို့ရာတွင် သင်တို့တွင်မူကား ထိုသို့မဖြစ်ရ။ သင်တို့တွင် ကြီးမြတ်လိုသောသူသည် သင်တို့၏အစေခံ ဖြစ်ရမည်၊ ⁴⁴သင်တို့တွင် ရှေ့ဦးစွာဖြစ်လိုသောသူသည် လူအပေါင်းတို့၏ ကျွန်ဖြစ်ရမည်။ ⁴⁵အကြောင်းမူကား လူသားသည်ပင်လျှင် သူတစ်ပါးကို အစေခံစေခြင်းငှာ ကြွလာသည်မဟုတ်၊ သူတစ်ပါးအား အစေခံရန်နှင့် မိမိအသက်ကို လူများစွာအတွက် ရွေးနုတ်ဖိုးအဖြစ် ပေးအပ်ရန် ကြွလာသတည်း” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

ဗာတိမဲ မျက်စိပြန်မြင်ခြင်း

⁴⁶ထို့နောက် သူတို့သည် ယေရိခေါမြို့သို့ ရောက်ကြ၏။ ယေရှုနှင့်တပည့်တော်တို့သည် များစွာသောလူအစုအဝေးနှင့်အတူ ထိုမြို့မှ ထွက်ခွာသွားစဉ် တိမဲ၏သား မျက်မမြင် ဗာတိမဲသည် လမ်းနံဘေး၌ ထိုင်၍ တောင်းစားလျက်နေ၏။ ⁴⁷နာဇရက်မြို့သား ယေရှုဖြစ်ကြောင်းကို ကြားသောအခါ သူသည် “ဒါဝိဒ်၏သားတော် ယေရှု၊ အကျွန်ုပ်ကို သနားတော်မူပါ” ဟု ဟစ်ကြွေးစပြု၏။ ⁴⁸လူများတို့သည် တိတ်ဆိတ်စွာနေစေရန် သူ့ကိုဆုံးမကြ၏။ သို့ရာတွင် သူသည် သာ၍ပင် ကျယ်စွာ “ဒါဝိဒ်၏သားတော်၊ အကျွန်ုပ်ကို သနားတော်မူပါ” ဟု ဟစ်ကြွေး၏။

⁴⁹ယေရှုသည် ရပ်တန့်တော်မူ၍ “ထိုသူကိုခေါ်ခဲ့ကြလော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထိုအခါ သူတို့သည် မျက်မမြင်ကိုခေါ်၍ “အားမာန်ရှိလော့၊ ထလော့၊ ကိုယ်တော်သည် သင့်ကိုခေါ်တော်မူ၏” ဟု ဆိုကြ၏။

⁵⁰ထိုသူသည် မိမိ၏ဝတ်လုံကို ပစ်ချ၍ ခုန်ထကာ ယေရှုထံသို့ လာ၏။

⁵¹ယေရှုက “သင့်အဖို့ အဘယ်အမှုကို ငါပြုစေလိုသနည်း” ဟု မေးတော်မူ၏။ မျက်မမြင်က “အရှင်ရဗ္ဗုနိ၊ အကျွန်ုပ်မျက်စိ ပြန်မြင်စေတော်မူပါ” ဟု လျှောက်၏။ ^a a v51 “ရဗ္ဗုနိ” သည် ယေရှုကို နှလုံးသားအကြွင်းမဲ့ဖြင့် အလွန်ယုံကြည်ကိုးစားစွာ ခေါ်ဝေါ်သော ကိုယ်ပိုင်စကားဖြစ်၍ “အကျွန်ုပ်၏ဆရာ” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရ၏။

⁵²ယေရှုက “သွားလော့၊ သင်၏ယုံကြည်ခြင်းသည် သင့်ကို သက်သာစေပြီ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထိုခဏ၌ပင် သူသည် မျက်စိပြန်မြင်လာ၍ လမ်း၌ ယေရှုနောက်တော်သို့ လိုက်လေ၏။