Marcos 10

Kapitulo 10.

10 ¹Mibiya siya didto paingon sa rehiyon sa Judea ug sa tabok sa Jordan; nagtapok pag-usab ngadto kaniya ang mga panon sa katawhan, ug sama sa naandan gitudloan niya sila pag-usab.

²Miduol ang pipila ka mga Pariseo aron sa pagsulay kaniya, nga nangutana, “Subay ba sa balaod nga bulagan sa usa ka lalaki ang iyang asawa?”

³Mitubag siya kanila, “Unsa ang gisugo kaninyo ni Moises?”

⁴Miingon sila, “Gitugotan ni Moises ang lalaki sa pagsulat ug kasulatan sa panagbulag ug sa pagpapahawa kaniya.”

⁵Miingon si Jesus kanila, “Gisulat niya kaninyo kini nga sugo tungod kay gahi ang inyong mga kasingkasing. ⁶Apan sukad sa sinugdanan sa paglalang, gibuhat sila sa atong Amahan nga lalaki ug babaye. ⁷‘Tungod niini biyaan sa lalaki ang iyang amahan ug inahan ug makighiusa sa iyang asawa, ⁸ug ang duha mahimong usa ka unod.’ Busa dili na sila duha, kondili usa ka unod. ⁹Busa ang gihiusa sa atong Amahan, ayaw tugoti nga bulagon ni bisan kinsa.”

¹⁰Sa diha na sa balay, nangutana pag-usab kaniya ang mga tinun-an mahitungod niini.

¹¹Miingon siya kanila, “Si bisan kinsa nga mobulag sa iyang asawa ug mangasawa ug lain nakapanapaw batok kaniya, ¹²ug kon ang babaye mobulag sa iyang bana ug maminyo ug lain, nakapanapaw siya.”

Giabiabi sa Amahan ang mga Bata

¹³Nagdala ang mga tawo ug mga bata ngadto kaniya aron hikapon niya sila, apan gibadlong sila sa mga tinun-an.

¹⁴Sa pagkakita ni Jesus niini, nasuko siya ug miingon, “Paduola kanako ang mga bata; ayaw sila pugngi, kay ang gingharian sa atong Amahan iya sa mga sama kanila. ¹⁵Sa pagkatinuod sultihan ko kamo, si bisan kinsa nga dili modawat sa gingharian sa atong Amahan sama sa usa ka bata dili gayod makasulod niini.”

¹⁶Ug gikugos niya sila ug gipanalanginan, nga gibutang ang iyang mga kamot kanila.

Ang Tawo nga Adunay Daghan apan Kulang sa Usa ka Butang

¹⁷Samtang nagsugod siya paglakaw sa dalan, dihay usa ka tawo nga midagan paingon kaniya, miluhod sa iyang atubangan, ug nangutana, “Maayong Magtutudlo, unsa ang kinahanglan nakong buhaton aron makapanunod sa kinabuhing dayon?”

¹⁸Nangutana si Jesus, “Nganong gitawag mo ako nga maayo? Walay bisan usa nga maayo gawas lamang sa atong Amahan. ¹⁹Nahibalo ka sa mga sugo: ‘ayaw pagpatay, ayaw panapaw, ayaw pangawat, o ayaw paghatag ug bakak nga pagsaksi; ayaw panikas; tahora ang imong amahan ug inahan.’”

²⁰Miingon siya kaniya, “Magtutudlo, kining tanan gituman ko sukad sa akong pagkabatan-on.”

²¹Gitan-aw siya ni Jesus ug gihigugma siya. “Usa ka butang ang imong nakulang: lakaw, ibaligya ang tanan mong gipanag-iya, ihatag sa mga kabos—makabaton ka ug bahandi sa langit—unya balik ug sunod kanako.”

²²Sa pagkadungog niini nga pulong, naluya ang iyang panagway, ug milakaw siya nga masulub-on, kay daghan siyag katigayonan.

²³Milingi-lingi si Jesus ug miingon sa iyang mga tinun-an, “Pagkalisod alang sa mga dato nga makasulod sa gingharian sa atong Amahan!”

²⁴Nahibulong ang mga tinun-an sa iyang mga pulong. Miingon pag-usab si Jesus kanila, “Mga anak, pagkalisod gayod sa pagsulod sa gingharian sa atong Amahan! ²⁵Mas sayon pa nga makalusot ang usa ka kamelyo sa mata sa dagom kaysa makasulod ang usa ka dato sa gingharian sa atong Amahan.”

²⁶Misamot sila kahibulong ug nag-ingon sa usag usa, “Nan kinsa man ang maluwas?”

²⁷Gitan-aw sila ni Jesus ug miingon, “Sa tawo, imposible kini; apan dili sa atong Amahan, kay ang tanang butang posible sa atong Amahan.”

²⁸Misugod si Pedro pagsulti kaniya, “Tan-awa, gibiyaan namo ang tanan ug misunod kanimo.”

²⁹Miingon si Jesus, “Sa pagkatinuod sultihan ko kamo, walay bisan kinsa nga mibiya sa balay o mga igsoong lalaki o mga igsoong babaye o inahan o amahan o mga anak o mga uma tungod kanako ug tungod sa ebanghelyo,

³⁰“nga dili makadawat ug usa ka gatos ka pilo karon, niining panahona—mga balay, mga igsoong lalaki, mga igsoong babaye, mga inahan, mga anak, mga uma, uban ang mga paglutos—ug sa panahon nga umaabot, kinabuhing dayon. ³¹Apan daghan sa mga nahauna ang mahiulahi, ug ang mga naulahi mahauna.”

Gitagna ni Jesus ang Iyang Kamatayon sa Ikatulong Higayon

³²Sa dalan paingon sa Jerusalem, naglakaw si Jesus una kanila. Nahibulong sila, ug ang mga nagsunod nangahadlok. Gidala pag-usab niya ang napulog duha sa pikas ug misugod sa pagsulti kanila kon unsa ang hapit na mahitabo kaniya:

³³“Tan-awa, motungas kita paingon sa Jerusalem. Ang Anak sa Tawo itugyan ngadto sa mga pangulong pari ug mga eskriba, nga maghukom kaniya sa kamatayon ug motugyan kaniya ngadto sa mga Hentil. ³⁴Bugalbugalan nila siya, lud-an siya, latigohon siya, ug patyon siya; human sa tulo ka adlaw mabanhaw siya.”

Ang Pagkadako Pinaagi sa Pag-alagad

³⁵Miduol kaniya si Santiago ug si Juan, nga mga anak ni Zebedeo, ug miingon, “Magtutudlo, buot namo nga buhaton mo alang kanamo bisan unsa ang among pangayoon.”

³⁶Miingon siya kanila, “Unsa ang buot ninyo nga buhaton ko alang kaninyo?”

³⁷Miingon sila kaniya, “Tugoti kami nga molingkod diha sa imong himaya, ang usa sa imong tuo, ang usa sa imong wala.”

³⁸Miingon si Jesus kanila, “Wala kamo masayod kon unsa ang inyong gipangayo. Makahimo ba kamo pag-inom sa kopa nga akong imnon, o magpabunyag sa bunyag nga akong pagabunyagan?”

³⁹“Makahimo kami,” miingon sila. Miingon si Jesus kanila, “Ang kopa nga akong imnon, imnon usab ninyo; ang bunyag nga akong pagabunyagan, pagabunyagan usab kamo, ⁴⁰apan ang paglingkod sa akong tuo o wala dili ako ang maghatag niini—alang kana sa mga giandaman niini.”

⁴¹Sa pagkadungog niini, nasuko ang napulo kang Santiago ug kang Juan.

⁴²Gitawag silang tanan ni Jesus ug miingon, “Nahibalo kamo nga ang giila nga mga magmamando sa mga Hentil nagharihari kanila, ug ang ilang mga kadagkoan naggamit sa gahom ibabaw kanila. ⁴³Apan dili kini mao diha kaninyo. Hinuon, si bisan kinsa nga buot magmahinungdanon diha kaninyo kinahanglan mahimo ninyong sulugoon, ⁴⁴ug si bisan kinsa nga buot mahauna diha kaninyo kinahanglan mahimong ulipon sa tanan. ⁴⁵Kay bisan ang Anak sa Tawo mianhi dili aron alagaran, kondili aron mag-alagad, ug sa paghatag sa iyang kinabuhi ingon nga lukat alang sa daghan.”

Nakakita Pag-usab si Bartimeo

⁴⁶Miabot sila sa Jerico. Samtang si Jesus ug ang iyang mga tinun-an mibiya uban ang usa ka dakong panon sa katawhan, si Bartimeo nga buta, nga anak ni Timeo, naglingkod nga nagpakilimos daplin sa dalan. ⁴⁷Sa pagkadungog nga kadto si Jesus nga taga-Nazaret, misugod siya sa pagsinggit, “Jesus, Anak ni David, kaloy-i ako!” ⁴⁸Daghan ang mibadlong kaniya nga maghilom, apan misamot pa hinuon siya pagsinggit, “Anak ni David, kaloy-i ako!”

⁴⁹Mihunong si Jesus ug miingon, “Tawga siya.” Busa gitawag nila ang buta: “Pagmaisog! Bangon—gitawag ka niya.”

⁵⁰Gilabay niya ang iyang kupo, milukso siya, ug miduol kang Jesus.

⁵¹Miingon si Jesus kaniya, “Unsa ang buot mo nga buhaton ko alang kanimo?” Miingon kaniya ang buta, “Raboni, tugoti ako nga makakita pag-usab.” ^a a v51 Ang “Raboni” usa ka kinasingkasing ug personal nga paagi sa pagtawag kang Jesus—“akong magtutudlo,” nga gilitok uban ang halawom nga pagsalig.

⁵²Miingon si Jesus kaniya, “Lakaw; ang imong pagtuo nakaayo kanimo.” Dihadiha nakabawi siya sa iyang panan-aw ug misunod kang Jesus sa dalan.