मार्क 10

Chapter 10.

10 ¹ तेथून तो यहूदीया प्रांतात व यार्देनेच्या पलीकडे गेला; लोकसमुदाय पुन्हा त्याच्याजवळ जमले, आणि नेहमीप्रमाणे त्याने त्यांना पुन्हा शिकवले.

² काही परूशी त्याची परीक्षा पाहण्यासाठी आले आणि विचारले, “पुरुषाला आपल्या पत्नीला घटस्फोट देणे योग्य आहे काय?”

³ त्याने त्यांना उत्तर दिले, “मोशेने तुम्हांला काय आज्ञा दिली?”

⁴ ते म्हणाले, “मोशेने पुरुषाला घटस्फोटाचे पत्र लिहून तिला पाठवून देण्याची परवानगी दिली.”

⁵ येशू त्यांना म्हणाला, “तुमची अंतःकरणे कठीण होती म्हणून त्याने तुम्हांला ही आज्ञा लिहून दिली.” ⁶ पण उत्पत्तीच्या प्रारंभापासून आमच्या पित्याने त्यांना नर व नारी असे निर्माण केले. ⁷ ‘या कारणास्तव पुरुष आपल्या आईबापांना सोडून आपल्या पत्नीला जडून राहील, ⁸ आणि ती दोघे एकदेह होतील.’ तर आता ते दोन नाहीत, तर एकदेह आहेत. ⁹ म्हणून आमच्या पित्याने जे जोडले आहे ते माणसाने वेगळे करू नये.”

¹⁰ घरात परत आल्यावर शिष्यांनी त्याला याविषयी पुन्हा विचारले.

¹¹ तो त्यांना म्हणाला, “जो कोणी आपल्या पत्नीला घटस्फोट देऊन दुसरीशी लग्न करतो तो तिच्याविरुद्ध व्यभिचार करतो, ¹² आणि जर ती आपल्या पतीला घटस्फोट देऊन दुसऱ्याशी लग्न करते, तर ती व्यभिचार करते.”

पिता मुलांचे स्वागत करतो

¹³ लोक मुलांना त्याच्याकडे आणत होते, यासाठी की त्याने त्यांना स्पर्श करावा, पण शिष्यांनी त्यांना धमकावले.

¹⁴ हे पाहून येशूला राग आला आणि तो म्हणाला, “मुलांना माझ्याकडे येऊ द्या; त्यांना अडवू नका, कारण आमच्या पित्याचे राज्य अशांचेच आहे. ¹⁵ मी तुम्हांला खरे सांगतो, जो कोणी आमच्या पित्याचे राज्य लहान मुलासारखे स्वीकारीत नाही तो त्यात कधीही प्रवेश करणार नाही.”

¹⁶ मग त्याने त्यांना आपल्या कवेत घेतले आणि त्यांच्यावर हात ठेवून त्यांना आशीर्वाद दिला.

ज्याच्याजवळ पुष्कळ होते पण एका गोष्टीची उणीव होती तो मनुष्य

¹⁷ तो वाटेने निघत असता एक मनुष्य धावत आला, त्याच्यापुढे गुडघे टेकून विचारले, “उत्तम गुरुजी, सार्वकालिक जीवनाचे वतन मिळवण्यासाठी मी काय करू?”

¹⁸ येशूने विचारले, “मला उत्तम का म्हणतोस? आमच्या पित्यावाचून कोणीही उत्तम नाही. ¹⁹ आज्ञा तुला ठाऊक आहेत: ‘खून करू नकोस, व्यभिचार करू नकोस, चोरी करू नकोस, खोटी साक्ष देऊ नकोस; कोणाची फसवणूक करू नकोस; आपल्या आईबापांचा मान राख.’”

²⁰ तो त्याला म्हणाला, “गुरुजी, या सर्व गोष्टी मी लहानपणापासून पाळल्या आहेत.”

²¹ येशूने त्याच्याकडे पाहिले आणि त्याच्यावर प्रीती केली. “एका गोष्टीची तुला उणीव आहे: जा, तुझे जे काही आहे ते सर्व विकून टाक, गरिबांना दे—मग तुला स्वर्गात संपत्ती मिळेल—नंतर ये आणि माझ्यामागे चल.”

²² हे शब्द ऐकून त्याचा चेहरा उतरला, आणि तो दुःखी होऊन निघून गेला, कारण त्याच्याजवळ पुष्कळ मालमत्ता होती.

²³ येशूने सभोवती पाहून आपल्या शिष्यांना म्हटले, “श्रीमंतांना आमच्या पित्याच्या राज्यात प्रवेश करणे किती कठीण आहे!”

²⁴ शिष्य त्याच्या शब्दांनी थक्क झाले. येशू त्यांना पुन्हा म्हणाला, “मुलांनो, आमच्या पित्याच्या राज्यात प्रवेश करणे किती कठीण आहे! ²⁵ श्रीमंत माणसाने आमच्या पित्याच्या राज्यात प्रवेश करण्यापेक्षा उंट सुईच्या नेढ्यातून जाणे सोपे आहे.”

²⁶ ते आणखीच आश्चर्यचकित झाले आणि एकमेकांना म्हणू लागले, “मग कोणाचे तारण होऊ शकेल?”

²⁷ येशूने त्यांच्याकडे पाहून म्हटले, “माणसाला हे अशक्य आहे, पण आमच्या पित्याला नाही, कारण आमच्या पित्याला सर्व गोष्टी शक्य आहेत.”

²⁸ पेत्र त्याला म्हणू लागला, “पाहा, आम्ही सर्वकाही सोडून तुझ्यामागे आलो आहोत.”

²⁹ येशू म्हणाला, “मी तुम्हांला खरे सांगतो, ज्याने माझ्यासाठी व सुवार्तेसाठी घर, भाऊ, बहिणी, आई, बाप, मुले किंवा शेते सोडली आहेत, ³⁰ त्याला या काळी आता शंभरपट—घरे, भाऊ, बहिणी, आया, मुले, शेते, छळांसह—आणि येणाऱ्या युगात सार्वकालिक जीवन मिळाल्यावाचून राहणार नाही. ³¹ पण पुष्कळ पहिले ते शेवटले आणि शेवटले ते पहिले होतील.”

येशू तिसऱ्यांदा आपल्या मृत्यूविषयी सांगतो

³² यरुशलेमाकडे जाणाऱ्या वाटेवर येशू त्यांच्यापुढे चालत होता. ते थक्क झाले, आणि मागून येणारे भयभीत झाले. मग बारा जणांना पुन्हा एका बाजूला घेऊन त्याने त्यांना आपल्यावर काय ओढवणार आहे ते सांगण्यास सुरुवात केली:

³³ “पाहा, आपण यरुशलेमाकडे वर जात आहोत. मनुष्याचा पुत्र मुख्य याजक व शास्त्री यांच्या हाती दिला जाईल, ते त्याला मरणदंड ठरवतील आणि परराष्ट्रीयांच्या हाती देतील, ³⁴ ते त्याची थट्टा करतील, त्याच्यावर थुंकतील, त्याला फटके मारतील आणि जिवे मारतील; आणि तीन दिवसांनंतर तो पुन्हा उठेल.”

सेवेद्वारे मोठेपण

³⁵ जब्दीचे पुत्र याकोब व योहान त्याच्याकडे येऊन म्हणाले, “गुरुजी, आम्ही जे मागू ते तू आमच्यासाठी करावेस अशी आमची इच्छा आहे.”

³⁶ तो त्यांना म्हणाला, “मी तुमच्यासाठी काय करावे अशी तुमची इच्छा आहे?”

³⁷ ते त्याला म्हणाले, “तुझ्या गौरवात, एक तुझ्या उजवीकडे व एक तुझ्या डावीकडे, आम्हांला बसू दे.”

³⁸ येशू त्यांना म्हणाला, “तुम्ही काय मागत आहात हे तुम्हांला कळत नाही. जो प्याला मी पितो तो तुम्हांला पिता येईल काय, किंवा ज्या बाप्तिस्म्याने मी बाप्तिस्मा घेतो त्याने तुम्हांला बाप्तिस्मा घेता येईल काय?”

³⁹ ते म्हणाले, “आम्हांला येईल.” येशू त्यांना म्हणाला, “जो प्याला मी पितो तो तुम्ही प्याल; आणि ज्या बाप्तिस्म्याने मी बाप्तिस्मा घेतो त्याने तुमचाही बाप्तिस्मा होईल, ⁴⁰ पण माझ्या उजवीकडे किंवा डावीकडे बसू देणे हे माझ्या हाती नाही—ते ज्यांच्यासाठी सिद्ध केले आहे त्यांच्यासाठीच आहे.”

⁴¹ हे ऐकून त्या दहा जणांना याकोब व योहानाचा राग आला.

⁴² येशूने त्यांना एकत्र बोलावून म्हटले, “परराष्ट्रीयांचे अधिकारी म्हणून गणले जाणारे त्यांच्यावर सत्ता गाजवतात आणि त्यांचे मोठे लोक त्यांच्यावर अधिकार चालवतात हे तुम्हांला ठाऊक आहे. ⁴³ पण तुमच्यामध्ये तसे नाही. उलट, जो कोणी तुमच्यामध्ये मोठा होऊ इच्छितो त्याने तुमचा सेवक व्हावे, ⁴⁴ आणि जो कोणी तुमच्यामध्ये पहिला होऊ इच्छितो त्याने सर्वांचा दास व्हावे. ⁴⁵ कारण मनुष्याचा पुत्रसुद्धा सेवा करून घेण्यासाठी नाही, तर सेवा करण्यासाठी आणि पुष्कळांसाठी आपला जीव खंडणी म्हणून देण्यासाठी आला.”

बर्तिमय पुन्हा दृष्टी मिळवतो

⁴⁶ मग ते यरीहोस आले. येशू व त्याचे शिष्य मोठ्या लोकसमुदायासह तेथून निघत असता, तिमयाचा पुत्र बर्तिमय हा आंधळा वाटेच्या कडेला भीक मागत बसला होता. ⁴⁷ हा नासरेथकर येशू आहे हे ऐकून तो ओरडू लागला, “येशू, दाविदाच्या पुत्रा, माझ्यावर दया कर!” ⁴⁸ पुष्कळांनी त्याला गप्प राहण्यास दटावले, पण तो आणखी मोठ्याने ओरडला, “दाविदाच्या पुत्रा, माझ्यावर दया कर!”

⁴⁹ येशू थांबला आणि म्हणाला, “त्याला बोलावा.” तेव्हा त्यांनी त्या आंधळ्याला बोलावले: “धीर धर! ऊठ—तो तुला बोलावीत आहे.”

⁵⁰ आपले वस्त्र फेकून देऊन तो उडी मारून उठला आणि येशूकडे आला.

⁵¹ येशू त्याला म्हणाला, “मी तुझ्यासाठी काय करावे अशी तुझी इच्छा आहे?” त्या आंधळ्याने त्याला म्हटले, “रब्बोनी, मला पुन्हा दृष्टी मिळावी.” ^a a v51 “रब्बोनी” हा येशूला संबोधण्याचा एक जिव्हाळ्याचा, वैयक्तिक प्रकार आहे—“माझ्या गुरुजी,” खोल विश्वासाने उच्चारलेला.

⁵² येशू त्याला म्हणाला, “जा; तुझ्या विश्वासाने तुला बरे केले आहे.” लगेच त्याला पुन्हा दृष्टी आली आणि तो वाटेने येशूच्या मागोमाग चालू लागला.