ବିବାହ ବିଷୟରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସଂକଳ୍ପ
ଛାଡ଼ପତ୍ର ବିଷୟରେ ଯୀଶୁ ସୃଷ୍ଟିକୁ ଏବଂ ଆମ ପିତା ଯାହା ଯୋଡ଼ିଛନ୍ତି ତାହାକୁ ଫେରିଯାଆନ୍ତି। ସେ ପିଲାମାନଙ୍କୁ ସ୍ୱାଗତ କରନ୍ତି, ଏବଂ ସେ ପ୍ରେମ କରୁଥିବା ଜଣେ ଧନୀ ଲୋକ ଦୁଃଖ କରି ଚାଲିଯାଏ। ଯାକୁବ ଓ ଯୋହନ ସିଂହାସନ ମାଗନ୍ତି ଏବଂ ସେବା ଓ ମୁକ୍ତିମୂଲ୍ୟ ବିଷୟରେ ଶୁଣନ୍ତି। ଅନ୍ଧ ବର୍ତ୍ତିମୟ ଭିଡ଼କୁ ଟପି ଚିତ୍କାର କରେ ଏବଂ ଦୃଷ୍ଟି ପାଏ।
10 1ସେ ସେଠାରୁ ପ୍ରସ୍ଥାନ କରି ଯିହୂଦା ପ୍ରଦେଶ ଓ ଯର୍ଦ୍ଦନର ସେପାରିକୁ ଗଲେ; ଲୋକସମୂହ ପୁନର୍ବାର ତାହାଙ୍କ ନିକଟରେ ଏକତ୍ର ହେଲେ, ଆଉ ଅଭ୍ୟାସ ଅନୁସାରେ ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ପୁନର୍ବାର ଶିକ୍ଷା ଦେଲେ।
2କେତେକ ଫାରୂଶୀ ତାହାଙ୍କୁ ପରୀକ୍ଷା କରିବା ନିମନ୍ତେ ଆସି ପଚାରିଲେ, “ଆପଣା ଭାର୍ଯ୍ୟାକୁ ପରିତ୍ୟାଗ କରିବା କି ପୁରୁଷ ପକ୍ଷରେ ବିଧିସଙ୍ଗତ?”
3ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ମୋଶା ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କଅଣ ଆଜ୍ଞା ଦେଇଅଛନ୍ତି?”
4ସେମାନେ କହିଲେ, “ଛାଡ଼ପତ୍ର ଲେଖି ତାହାକୁ ପରିତ୍ୟାଗ କରିବା ନିମନ୍ତେ ମୋଶା ପୁରୁଷକୁ ଅନୁମତି ଦେଇଅଛନ୍ତି।”
5ଯୀଶୁ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ହୃଦୟ କଠିନ ଥିବାରୁ ସେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଏହି ଆଜ୍ଞା ଲେଖିଲେ। 6କିନ୍ତୁ ସୃଷ୍ଟିର ଆରମ୍ଭରୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ସେମାନଙ୍କୁ ପୁରୁଷ ଓ ସ୍ତ୍ରୀ କରି ସୃଷ୍ଟି କଲେ। 7‘ଏହି କାରଣରୁ ମନୁଷ୍ୟ ଆପଣା ପିତା ଓ ମାତାଙ୍କୁ ତ୍ୟାଗ କରି ଆପଣା ଭାର୍ଯ୍ୟା ସହିତ ସଂଯୁକ୍ତ ହେବ, 8ଆଉ ସେ ଦୁହେଁ ଏକ ଶରୀର ହେବେ।’ ଅତଏବ ସେମାନେ ଆଉ ଦୁଇ ନୁହନ୍ତି, ମାତ୍ର ଏକ ଶରୀର। 9ଏଣୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଯାହା ସଂଯୁକ୍ତ କରିଅଛନ୍ତି, କେହି ତାହା ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ନ କରୁ।”
10ଗୃହକୁ ଫେରିଲା ପରେ ଶିଷ୍ୟମାନେ ଏହି ବିଷୟରେ ତାହାଙ୍କୁ ପୁନର୍ବାର ପଚାରିଲେ।
11ସେ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଯେକେହି ଆପଣା ଭାର୍ଯ୍ୟାକୁ ପରିତ୍ୟାଗ କରି ଅନ୍ୟକୁ ବିବାହ କରେ, ସେ ତାହା ବିରୁଦ୍ଧରେ ବ୍ୟଭିଚାର କରେ, 12ପୁଣି ଯଦି ସ୍ତ୍ରୀ ଆପଣା ସ୍ଵାମୀକୁ ପରିତ୍ୟାଗ କରି ଅନ୍ୟକୁ ବିବାହ କରେ, ତେବେ ସେ ବ୍ୟଭିଚାର କରେ।”
ପିତା ବାଳକମାନଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି
13ଲୋକମାନେ ବାଳକମାନଙ୍କୁ ତାହାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆଣୁଥିଲେ, ଯେପରି ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ସ୍ପର୍ଶ କରିବେ, କିନ୍ତୁ ଶିଷ୍ୟମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ଧମକ ଦେଲେ।
14ଏହା ଦେଖି ଯୀଶୁ କ୍ରୁଦ୍ଧ ହୋଇ କହିଲେ, “ବାଳକମାନଙ୍କୁ ମୋʼ ନିକଟକୁ ଆସିବାକୁ ଦିଅ; ସେମାନଙ୍କୁ ବାରଣ କର ନାହିଁ, କାରଣ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ଏହିପ୍ରକାର ଲୋକଙ୍କର। 15ସତ୍ୟ ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କହୁଅଛି, ଯେକେହି ବାଳକ ପରି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ଗ୍ରହଣ ନ କରେ, ସେ କଦାପି ତହିଁ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କରିବ ନାହିଁ।”
16ଆଉ ସେ ସେମାନଙ୍କୁ କୋଳେଇ ନେଇ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ହସ୍ତ ଦେଇ ଆଶୀର୍ବାଦ କଲେ।
ଯାହାର ବହୁତ ଥିଲା କିନ୍ତୁ ଗୋଟିଏ ବିଷୟର ଅଭାବ ଥିଲା
17ସେ ବାଟରେ ଯାତ୍ରା ଆରମ୍ଭ କରୁଥିବା ସମୟରେ ଜଣେ ଲୋକ ଦୌଡ଼ି ଆସି ତାହାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଆଣ୍ଠୋଇ ପଡ଼ି ପଚାରିଲା, “ହେ ସଦ୍ଗୁରୁ, ଅନନ୍ତ ଜୀବନର ଅଧିକାରୀ ହେବା ନିମନ୍ତେ ମୁଁ କଅଣ କରିବି?”
18ଯୀଶୁ ପଚାରିଲେ, “ମୋତେ ସତ୍ କାହିଁକି କହୁଅଛ? ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ବିନା ଆଉ କେହି ସତ୍ ନୁହନ୍ତି। 19ତୁମ୍ଭେ ଆଜ୍ଞାସବୁ ଜାଣିଅଛ: ‘ନରହତ୍ୟା କର ନାହିଁ, ବ୍ୟଭିଚାର କର ନାହିଁ, ଚୋରି କର ନାହିଁ, ମିଥ୍ୟା ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦିଅ ନାହିଁ; ପ୍ରବଞ୍ଚନା କର ନାହିଁ; ଆପଣା ପିତା ଓ ମାତାଙ୍କୁ ସମାଦର କର।’”
20ସେ ତାହାଙ୍କୁ କହିଲା, “ହେ ଗୁରୁ, ଏସମସ୍ତ ମୁଁ ବାଲ୍ୟକାଳରୁ ପାଳନ କରିଅଛି।”
21ଯୀଶୁ ତାହା ପ୍ରତି ଦୃଷ୍ଟି କରି ତାହାକୁ ସ୍ନେହ କଲେ। “ତୁମ୍ଭର ଗୋଟିଏ ବିଷୟର ଅଭାବ ଅଛି: ଯାଇ ତୁମ୍ଭର ସର୍ବସ୍ଵ ବିକ୍ରୟ କରି ଦରିଦ୍ରମାନଙ୍କୁ ଦିଅ—ଆଉ ତୁମ୍ଭେ ସ୍ଵର୍ଗରେ ଧନ ପାଇବ—ତାହା ପରେ ଆସି ମୋହର ଅନୁଗମନ କର।”
22ଏହି କଥାରେ ତାହାର ମୁଖ ମଳିନ ହୋଇଗଲା, ଆଉ ସେ ଦୁଃଖିତ ହୋଇ ଚାଲିଗଲା, କାରଣ ତାହାର ବହୁତ ସମ୍ପତ୍ତି ଥିଲା।
23ଯୀଶୁ ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗରେ ଦୃଷ୍ଟି କରି ଆପଣା ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଧନୀ ଲୋକଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ରାଜ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କରିବା କେତେ କଠିନ!”
24ଶିଷ୍ୟମାନେ ତାହାଙ୍କ ବାକ୍ୟରେ ଚମତ୍କୃତ ହେଲେ। ଯୀଶୁ ସେମାନଙ୍କୁ ପୁନର୍ବାର କହିଲେ, “ବତ୍ସମାନେ, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ରାଜ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କରିବା କେତେ କଠିନ! 25ଧନୀ ଲୋକ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ରାଜ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କରିବା ଅପେକ୍ଷା ଓଟ ଛୁଞ୍ଚିର ଛିଦ୍ର ଦେଇ ଯିବା ସହଜ।”
26ସେମାନେ ଆହୁରି ଅଧିକ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟାନ୍ଵିତ ହୋଇ ପରସ୍ପରକୁ କହିଲେ, “ତେବେ କିଏ ପରିତ୍ରାଣ ପାଇ ପାରେ?”
27ଯୀଶୁ ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଦୃଷ୍ଟି କରି କହିଲେ, “ମନୁଷ୍ୟ ପକ୍ଷରେ ଅସମ୍ଭବ; କିନ୍ତୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ନୁହେଁ, କାରଣ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ସମସ୍ତ ବିଷୟ ସମ୍ଭବ।”
28ପିତର ତାହାଙ୍କୁ କହିବାକୁ ଲାଗିଲେ, “ଦେଖନ୍ତୁ, ଆମ୍ଭେମାନେ ସର୍ବସ୍ଵ ତ୍ୟାଗ କରି ଆପଣଙ୍କ ଅନୁଗମନ କରିଅଛୁ।”
29ଯୀଶୁ କହିଲେ, “ସତ୍ୟ ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କହୁଅଛି, ମୋʼ ନିମନ୍ତେ ଓ ସୁସମାଚାର ନିମନ୍ତେ ଯେକେହି ଗୃହ କିମ୍ବା ଭାଇ କିମ୍ବା ଭଉଣୀ କିମ୍ବା ମାତା କିମ୍ବା ପିତା କିମ୍ବା ସନ୍ତାନ କିମ୍ବା କ୍ଷେତ ତ୍ୟାଗ କରିଅଛି,
30ଯେ ଏବେ, ଏହି ସମୟରେ, ଶତଗୁଣ—ଗୃହ, ଭାଇ, ଭଉଣୀ, ମାତା, ସନ୍ତାନ, କ୍ଷେତ, ତାଡ଼ନା ସହିତ—ଆଉ ଆଗାମୀ ଯୁଗରେ ଅନନ୍ତ ଜୀବନ ପ୍ରାପ୍ତ ନ ହେବ, ଏପରି କେହି ନାହିଁ। 31କିନ୍ତୁ ଅନେକ ପ୍ରଥମ ଥିବା ଲୋକ ଶେଷ ହେବେ, ଆଉ ଶେଷ ଥିବା ଲୋକ ପ୍ରଥମ ହେବେ।”
ଯୀଶୁ ତୃତୀୟ ଥର ଆପଣା ମୃତ୍ୟୁ ବିଷୟ କହନ୍ତି
32ଯିରୂଶାଲମକୁ ଯିବା ବାଟରେ ଯୀଶୁ ସେମାନଙ୍କ ଆଗେ ଆଗେ ଚାଲିଲେ। ସେମାନେ ଚମତ୍କୃତ ହେଲେ, ଆଉ ଅନୁଗମନକାରୀମାନେ ଭୀତ ହେଲେ। ସେ ପୁନର୍ବାର ସେହି ବାର ଜଣଙ୍କୁ ଅନ୍ତରକୁ ନେଇ ଆପଣା ପ୍ରତି ଯାହା ଘଟିବାକୁ ଯାଉଥିଲା, ତାହା ସେମାନଙ୍କୁ କହିବାକୁ ଲାଗିଲେ:
33“ଦେଖ, ଆମ୍ଭେମାନେ ଯିରୂଶାଲମକୁ ଯାଉଅଛୁ। ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ର ପ୍ରଧାନ ଯାଜକ ଓ ଶାସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କ ହସ୍ତରେ ସମର୍ପିତ ହେବେ, ଆଉ ସେମାନେ ତାହାଙ୍କୁ ମୃତ୍ୟୁଦଣ୍ଡ ଦେଇ ଅଣଯିହୂଦୀମାନଙ୍କ ହସ୍ତରେ ସମର୍ପଣ କରିବେ। 34ସେମାନେ ତାହାଙ୍କୁ ପରିହାସ କରିବେ, ତାହାଙ୍କ ଉପରେ ଛେପ ପକାଇବେ, ତାହାଙ୍କୁ କୋରଡ଼ା ମାରିବେ ଓ ବଧ କରିବେ; ପୁଣି ତିନି ଦିନ ପରେ ସେ ଉଠିବେ।”
ସେବା ଦ୍ଵାରା ମହତ୍ତ୍ଵ
35ଜେବଦୀଙ୍କ ପୁତ୍ର ଯାକୁବ ଓ ଯୋହନ ତାହାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସି କହିଲେ, “ହେ ଗୁରୁ, ଆମ୍ଭେମାନେ ଯାହା ମାଗିବୁ, ତାହା ଆପଣ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ କରନ୍ତୁ ବୋଲି ଇଚ୍ଛା କରୁଅଛୁ।”
36ସେ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ କଅଣ କରିବି ବୋଲି ତୁମ୍ଭେମାନେ ଇଚ୍ଛା କରୁଅଛ?”
37ସେମାନେ ତାହାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଆପଣଙ୍କ ମହିମାରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ଆପଣଙ୍କ ଦକ୍ଷିଣ ପାର୍ଶ୍ଵରେ ଓ ଜଣେ ବାମ ପାର୍ଶ୍ଵରେ ବସିବାକୁ ଅନୁମତି ଦିଅନ୍ତୁ।”
38ଯୀଶୁ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭେମାନେ କଅଣ ମାଗୁଅଛ, ତାହା ଜାଣୁ ନାହଁ। ମୁଁ ଯେଉଁ ପାନପାତ୍ରରେ ପାନ କରେ, ତାହା କି ତୁମ୍ଭେମାନେ ପାନ କରି ପାରିବ, କିମ୍ବା ମୁଁ ଯେଉଁ ବାପ୍ତିସ୍ମରେ ବାପ୍ତିଜିତ ହୁଏ, ତାହା କି ତୁମ୍ଭେମାନେ ବାପ୍ତିଜିତ ହୋଇ ପାରିବ?”
39ସେମାନେ କହିଲେ, “ଆମ୍ଭେମାନେ ପାରିବୁ।” ଯୀଶୁ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ମୁଁ ଯେଉଁ ପାନପାତ୍ରରେ ପାନ କରେ, ତାହା ତୁମ୍ଭେମାନେ ପାନ କରିବ; ମୁଁ ଯେଉଁ ବାପ୍ତିସ୍ମରେ ବାପ୍ତିଜିତ ହୁଏ, ତାହା ତୁମ୍ଭେମାନେ ବାପ୍ତିଜିତ ହେବ, 40କିନ୍ତୁ ମୋହର ଦକ୍ଷିଣ କି ବାମ ପାର୍ଶ୍ଵରେ ବସିବା ଦେବା ମୋହର ଅଧିକାରର ବିଷୟ ନୁହେଁ—ଯେଉଁମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ତାହା ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଇଅଛି, ସେମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ତାହା ଅଟେ।”
41ଏହା ଶୁଣି ସେହି ଦଶ ଜଣ ଯାକୁବ ଓ ଯୋହନଙ୍କ ପ୍ରତି ବିରକ୍ତ ହେଲେ।
42ଯୀଶୁ ସେମାନଙ୍କୁ ଡାକି ଏକତ୍ର କରି କହିଲେ, “ଅଣଯିହୂଦୀମାନଙ୍କ ଶାସନକର୍ତ୍ତା ବୋଲି ଯେଉଁମାନେ ଗଣିତ, ସେମାନେ ଯେ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ପ୍ରଭୁତ୍ଵ କରନ୍ତି, ଆଉ ସେମାନଙ୍କ ମହାନ ଲୋକମାନେ ଯେ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ କର୍ତ୍ତୃତ୍ଵ ଚଳାନ୍ତି, ଏହା ତୁମ୍ଭେମାନେ ଜାଣ। 43କିନ୍ତୁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସେପରି ନୁହେଁ। ବରଂ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେକେହି ମହାନ ହେବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ, ସେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ସେବକ ହେଉ, 44ଆଉ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେକେହି ପ୍ରଥମ ହେବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ, ସେ ସମସ୍ତଙ୍କ ଦାସ ହେଉ। 45କାରଣ ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ର ସୁଦ୍ଧା ସେବା ପାଇବାକୁ ଆସି ନାହାନ୍ତି, ମାତ୍ର ସେବା କରିବାକୁ ଓ ଅନେକଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ମୁକ୍ତିମୂଲ୍ୟ ସ୍ଵରୂପେ ଆପଣା ପ୍ରାଣ ଦେବାକୁ ଆସିଅଛନ୍ତି।”
ବର୍ତ୍ତୀମୟ ଦୃଷ୍ଟିଶକ୍ତି ପାଆନ୍ତି
46ସେମାନେ ଯିରୀହୋକୁ ଆସିଲେ। ଯୀଶୁ ଓ ତାହାଙ୍କ ଶିଷ୍ୟମାନେ ଏକ ବୃହତ ଲୋକସମୂହ ସହିତ ବାହାରି ଯାଉଥିବା ସମୟରେ ଅନ୍ଧ ବର୍ତ୍ତୀମୟ, ଯେ ଟୀମୟର ପୁତ୍ର, ବାଟ ପାଖରେ ବସି ଭିକ୍ଷା ମାଗୁଥିଲା। 47ଏ ନାଜରିତୀୟ ଯୀଶୁ ବୋଲି ଶୁଣି ସେ ଉଚ୍ଚସ୍ଵରରେ କହିବାକୁ ଲାଗିଲା, “ହେ ଯୀଶୁ, ଦାଉଦଙ୍କ ସନ୍ତାନ, ମୋତେ ଦୟା କରନ୍ତୁ!” 48ଅନେକେ ତାହାକୁ ନୀରବ ହେବା ନିମନ୍ତେ ଧମକ ଦେଲେ, କିନ୍ତୁ ସେ ଆହୁରି ଅଧିକ ଉଚ୍ଚସ୍ଵରରେ ଚିତ୍କାର କଲା, “ଦାଉଦଙ୍କ ସନ୍ତାନ, ମୋତେ ଦୟା କରନ୍ତୁ!”
49ଯୀଶୁ ଠିଆ ହୋଇ କହିଲେ, “ତାହାକୁ ଡାକ।” ତେଣୁ ସେମାନେ ସେହି ଅନ୍ଧ ଲୋକକୁ ଡାକିଲେ: “ସାହସ ଧର! ଉଠ—ସେ ତୁମ୍ଭକୁ ଡାକୁଅଛନ୍ତି।”
50ସେ ଆପଣା ଚାଦର ଫୋପାଡ଼ି ଡେଇଁ ଉଠି ଯୀଶୁଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଲା।
51ଯୀଶୁ ତାହାକୁ କହିଲେ, “ମୁଁ ତୁମ୍ଭ ନିମନ୍ତେ କଅଣ କରିବି ବୋଲି ତୁମ୍ଭେ ଇଚ୍ଛା କରୁଅଛ?” ସେହି ଅନ୍ଧ ଲୋକ ତାହାଙ୍କୁ କହିଲା, “ହେ ରାବ୍ବୂନୀ, ମୁଁ ଯେପରି ପୁନର୍ବାର ଦେଖି ପାରେ।” a a v51 “ରାବ୍ବୂନୀ” ହେଉଛି ଯୀଶୁଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କରିବାର ଏକ ଅନ୍ତରଙ୍ଗ, ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ରୀତି—“ମୋହର ଗୁରୁ,” ଗଭୀର ବିଶ୍ଵାସ ସହିତ କଥିତ।
52ଯୀଶୁ ତାହାକୁ କହିଲେ, “ଯାଅ; ତୁମ୍ଭର ବିଶ୍ଵାସ ତୁମ୍ଭକୁ ସୁସ୍ଥ କରିଅଛି।” ସେହିକ୍ଷଣି ସେ ପୁନର୍ବାର ଦୃଷ୍ଟିଶକ୍ତି ପାଇ ବାଟରେ ଯୀଶୁଙ୍କ ଅନୁଗମନ କଲା।