Ons Vader se plan vir die huwelik
Oor egskeiding gaan Jesus terug na die skepping en wat ons Vader saamgevoeg het. Hy verwelkom kinders, en 'n ryk man vir wie hy lief was, loop bedroef weg. Jakobus en Johannes vra vir trone en hoor van dien en losprys. Die blinde Bartimeus skreeu bo die skare uit en kry sy sig terug.
10 1Hy het daarvandaan vertrek na die gebied van Judea en oorkant die Jordaan; die skare het weer by hom saamgedrom, en soos gewoonlik het hy hulle weer geleer.
2Party Fariseërs het gekom om hom op die proef te stel en gevra: “Is dit vir ’n man geoorloof om van sy vrou te skei?”
3Hy het hulle geantwoord: “Wat het Moses julle beveel?”
4Hulle het gesê: “Moses het ’n man toegelaat om ’n skeibrief te skryf en haar weg te stuur.”
5Jesus het vir hulle gesê: “Hy het hierdie gebod vir julle geskryf omdat julle harte hard was. 6Maar van die begin van die skepping af het ons Vader hulle man en vrou gemaak. 7‘Om hierdie rede sal ’n man sy vader en moeder verlaat en aan sy vrou verbind word, 8en die twee sal een vlees word.’ So is hulle nie meer twee nie, maar een vlees. 9Daarom, wat ons Vader saamgevoeg het, laat niemand dit skei nie.”
10Terug in die huis het die dissipels hom weer hieroor gevra.
11Hy het vir hulle gesê: “Elkeen wat van sy vrou skei en met ’n ander een trou, pleeg egbreuk teen haar, 12en as sy van haar man skei en met ’n ander een trou, pleeg sy egbreuk.”
Die Vader verwelkom kinders
13Mense het kinders na hom toe gebring sodat hy hulle kon aanraak, maar die dissipels het hulle bestraf.
14Toe Jesus dit sien, het hy kwaad geword en gesê: “Laat die kinders na my toe kom; moenie hulle keer nie, want die koninkryk van ons Vader behoort aan juis sulkes. 15Dit verseker ek julle: elkeen wat nie die koninkryk van ons Vader soos ’n kind ontvang nie, sal nooit daarin ingaan nie.”
16En hy het hulle in sy arms geneem en hulle geseën deur sy hande op hulle te lê.
Die man wat baie gehad het maar een ding kortgekom het
17Toe hy met die pad langs begin stap, het ’n man aangehardloop gekom, voor hom gekniel en gevra: “Goeie Leermeester, wat moet ek doen om die ewige lewe te beërf?”
18Jesus het gevra: “Waarom noem jy my goed? Niemand is goed nie, behalwe ons Vader alleen. 19Jy ken die gebooie: ‘moenie moord pleeg, egbreuk pleeg, steel of vals getuienis aflê nie; moenie bedrieg nie; eer jou vader en moeder.’”
20Hy het vir hom gesê: “Leermeester, dit alles het ek van my jeug af nagekom.”
21Jesus het na hom gekyk en hom liefgehad. “Een ding kom jy kort: gaan verkoop alles wat jy besit, gee dit vir die armes—jy sal ’n skat in die hemel hê—kom dan en volg my.”
22By hierdie woord het sy gesig betrek, en hy het bedroef weggegaan, want hy het baie besittings gehad.
23Jesus het rondgekyk en vir sy dissipels gesê: “Hoe moeilik sal dit vir die rykes wees om die koninkryk van ons Vader in te gaan!”
24Die dissipels was verbaas oor sy woorde. Jesus het weer vir hulle gesê: “Kinders, hoe moeilik is dit om die koninkryk van ons Vader in te gaan! 25’n Kameel gaan makliker deur die oog van ’n naald as wat ’n ryk mens die koninkryk van ons Vader ingaan.”
26Hulle was nog meer verbaas en het vir mekaar gesê: “Wie kan dan gered word?”
27Jesus het na hulle gekyk en gesê: “By die mens is dit onmoontlik, maar nie by ons Vader nie, want by ons Vader is alle dinge moontlik.”
28Petrus het vir hom begin sê: “Kyk, ons het alles verlaat en u gevolg.”
29Jesus het gesê: “Dit verseker ek julle: daar is niemand wat huis of broers of susters of moeder of vader of kinders of landerye ter wille van my en van die evangelie verlaat het
30“wat nie nou, in hierdie tyd, honderdvoudig sal ontvang nie—huise, broers, susters, moeders, kinders, landerye, saam met vervolginge—en in die tyd wat kom, die ewige lewe. 31Maar baie wat eerste is, sal laaste wees, en die laastes eerste.”
Jesus voorspel sy dood vir ’n derde keer
32Op die pad op na Jerusalem toe het Jesus voor hulle uit geloop. Hulle was verbaas, en dié wat gevolg het, was bang. Hy het die twaalf weer eenkant toe geneem en hulle begin vertel wat met hom gaan gebeur:
33“Kyk, ons gaan op na Jerusalem toe. Die Seun van die mens sal aan die hoëpriesters en skrifgeleerdes oorgelewer word, en hulle sal hom tot die dood veroordeel en hom aan die heidene oorlewer. 34Hulle sal hom bespot, op hom spoeg, hom gesel en hom doodmaak; en ná drie dae sal hy opstaan.”
Grootheid deur te dien
35Jakobus en Johannes, die seuns van Sebedeus, het na hom toe gekom en gesê: “Leermeester, ons wil hê dat u vir ons moet doen wat ons ook al vra.”
36Hy het vir hulle gesê: “Wat wil julle hê moet ek vir julle doen?”
37Hulle het vir hom gesê: “Laat ons in u heerlikheid sit, die een aan u regterkant, die ander aan u linkerkant.”
38Jesus het vir hulle gesê: “Julle weet nie wat julle vra nie. Kan julle die beker drink wat ek drink, of gedoop word met die doop waarmee ek gedoop word?”
39“Ons kan,” het hulle gesê. Jesus het vir hulle gesê: “Die beker wat ek drink, sal julle drink; en die doop waarmee ek gedoop word, sal julle gedoop word, 40maar om aan my regter- of linkerkant te sit, is nie myne om te gee nie—dit is vir dié vir wie dit voorberei is.”
41Toe die tien dit hoor, het hulle verontwaardig geword oor Jakobus en Johannes.
42Jesus het hulle bymekaargeroep en gesê: “Julle weet dat dié wat as heersers van die heidene beskou word, oor hulle baasspeel, en hulle groot manne oefen gesag oor hulle uit. 43Maar so is dit nie onder julle nie. Inteendeel, elkeen wat groot wil wees onder julle, moet julle dienaar wees, 44en elkeen wat eerste wil wees onder julle, moet die slaaf van almal wees. 45Want selfs die Seun van die mens het nie gekom om gedien te word nie, maar om te dien en om sy lewe as losprys vir baie te gee.”
Bartimeus kry sy gesig terug
46Hulle het by Jerigo aangekom. Terwyl Jesus en sy dissipels saam met ’n groot skare uit die stad gegaan het, het die blinde Bartimeus, die seun van Timeus, langs die pad gesit en bedel. 47Toe hy hoor dat dit Jesus van Nasaret is, het hy begin uitroep: “Jesus, Seun van Dawid, ontferm u oor my!” 48Baie het hom bestraf dat hy moet stilbly, maar hy het nog harder geskreeu: “Seun van Dawid, ontferm u oor my!”
49Jesus het gaan staan en gesê: “Roep hom.” Toe roep hulle die blinde man: “Hou moed! Staan op—hy roep jou.”
50Hy het sy mantel afgegooi, opgespring en na Jesus toe gekom.
51Jesus het vir hom gesê: “Wat wil jy hê moet ek vir jou doen?” Die blinde man het vir hom gesê: “Rabboni, laat my weer sien.” a a v51 “Rabboni” is ’n innige, persoonlike manier om Jesus aan te spreek—“my leermeester”—met diepe vertroue uitgespreek.
52Jesus het vir hom gesê: “Gaan; jou geloof het jou gesond gemaak.” Onmiddellik het hy sy gesig teruggekry en vir Jesus op die pad gevolg.