Markus 9 FHB Father's Heart Bible™

Hoofstuk 9.

9 ¹Hy het vir hulle gesê: “Dit verseker ek julle: sommige wat hier staan, sal nie die dood smaak voordat hulle sien dat die koninkryk van ons Vader met krag kom nie.”

²Ses dae later het Jesus vir Petrus, Jakobus en Johannes saamgeneem en hulle alleen teen ’n hoë berg opgeneem, en hy is voor hulle van gedaante verander. ³Sy klere het stralend geword, skitterend wit—witter as wat enigiemand op aarde dit kon bleik. ⁴En Elia het saam met Moses aan hulle verskyn, en hulle was besig om met Jesus te praat.

⁵Petrus het vir Jesus gesê: “Rabbi, dit is goed dat ons hier is. Kom ons maak drie hutte—een vir u, een vir Moses en een vir Elia.” ⁶Hy het nie geweet wat om te sê nie, want hulle was doodbang.

⁷’n Wolk het verskyn en hulle oorskadu, en ’n stem het uit die wolk gekom: “Dit is my geliefde Seun. Luister na hom!”

⁸Skielik, toe hulle rondkyk, het hulle niemand meer by hulle gesien nie behalwe Jesus.

⁹Terwyl hulle van die berg afkom, het hy hulle beveel om niemand te vertel wat hulle gesien het nie, totdat die Seun van die mens uit die dood opgestaan het. ¹⁰Hulle het die saak dus vir hulleself gehou en gewonder wat dit kon beteken om uit die dood op te staan. ¹¹En hulle het vir hom gevra: “Waarom sê die skrifgeleerdes dat Elia eers moet kom?”

¹²Hy het gesê: “Elia kom wel eers en herstel alles. Waarom staan daar dan geskrywe dat die Seun van die mens baie moet ly en met minagting behandel moet word? ¹³Maar ek sê vir julle: Elia het gekom, en hulle het met hom gedoen net wat hulle wou, soos daar oor hom geskrywe staan.” ^a a v13 Jesus verwys na Johannes die Doper, wat in die gees en krag van Elia gekom het.

’n Pa se wanhopige geloof

¹⁴Toe hulle by die ander dissipels kom, het hulle ’n groot menigte om die dissipels gesien, en skrifgeleerdes wat met hulle redeneer. ¹⁵Sodra die hele menigte vir Jesus sien, was hulle verbaas en het hulle gehardloop om hom te groet.

¹⁶Hy het hulle gevra: “Waaroor redeneer julle met die skrifgeleerdes?”

¹⁷Iemand in die menigte het hom geantwoord: “Meester, ek het my seun na u toe gebring; hy het ’n gees wat hom nie laat praat nie. ¹⁸Elke keer as dit hom gryp, gooi dit hom neer. Hy skuim by die mond, kners met sy tande en word styf. Ek het u dissipels gevra om dit uit te dryf, maar hulle kon nie.”

¹⁹Hy het geantwoord: “O ongelowige geslag, hoe lank moet ek nog by julle bly? Hoe lank moet ek julle nog verdra? Bring hom na my toe.”

²⁰Hulle het die seun na hom toe gebring. Toe die gees vir Jesus sien, het dit hom onmiddellik laat stuiptrek; hy het op die grond geval en rondgerol en by die mond geskuim.

²¹Jesus het die seun se pa gevra: “Hoe lank gebeur dit al met hom?” “Van kleins af,” het hy gesê.

²²“Dit het hom dikwels in vuur en water gegooi om hom te vernietig. Maar as u enigiets kan doen, kry ons jammer en help ons.”

²³Jesus het vir hom gesê: “‘As u kan’? Alles is moontlik vir die een wat glo.”

²⁴Onmiddellik het die seun se pa uitgeroep: “Ek glo; help my ongeloof!”

²⁵Toe Jesus sien hoe ’n menigte saamstroom, het hy die onrein gees bestraf: “Stom en dowe gees, ek beveel jou—kom uit hom uit en gaan nooit weer in hom in nie!”

²⁶Dit het uitgeroep en hom hewig laat stuiptrek, en het uit hom uitgegaan. Hy het soos ’n lyk gelyk, sodat baie gesê het: “Hy is dood.” ²⁷Maar Jesus het hom aan die hand gevat en hom opgerig, en hy het opgestaan.

²⁸Toe Jesus binne gekom het, het sy dissipels hom afsonderlik gevra: “Waarom kon ons dit nie uitdryf nie?”

²⁹Hy het vir hulle gesê: “Hierdie soort kan net deur gebed uitgaan.”

Die Seun van die mens moet sterf

³⁰Hulle het daarvandaan vertrek en deur Galilea gegaan. Jesus wou nie hê dat iemand moes weet waar hulle was nie,

³¹omdat hy sy dissipels geleer en vir hulle gesê het: “Die Seun van die mens word in mense se hande oorgegee. Hulle sal hom doodmaak, en drie dae later sal hy opstaan.”

³²Maar hulle het nie verstaan wat hy bedoel het nie, en hulle was bang om hom te vra.

Die geringste sal die grootste wees

³³Hulle het in Kapernaum gekom. In die huis het hy hulle gevra: “Waaroor het julle op pad geredeneer?”

³⁴Maar hulle het stilgebly, omdat hulle op pad geredeneer het oor wie die grootste is.

³⁵Hy het gaan sit, die Twaalf geroep en vir hulle gesê: “Wie eerste wil wees, moet heel laaste en almal se dienaar wees.”

³⁶Hy het ’n kindjie geneem, hom tussen hulle laat staan, die kind in sy arms geneem en vir hulle gesê:

³⁷“Elkeen wat een van hierdie kindertjies in my naam aanneem, neem my aan; en elkeen wat my aanneem, neem nie my aan nie, maar hom wat my gestuur het.”

Vir ons, nie teen ons nie

³⁸Johannes het vir hom gesê: “Meester, ons het iemand gesien wat in u naam bose geeste uitdryf, en ons het hom probeer keer, omdat hy ons nie volg nie.”

³⁹Maar Jesus het gesê: “Moenie hom keer nie—niemand wat ’n wonderwerk in my naam doen, kan gou daarna kwaad van my praat nie. ⁴⁰Want wie nie teen ons is nie, is vir ons. ⁴¹Dit verseker ek julle: elkeen wat vir julle ’n beker water gee om te drink omdat julle aan Christus behoort, sal sy beloning beslis nie verloor nie.

Moenie die kleintjies laat afdwaal nie

⁴²Elkeen wat een van hierdie kleintjies wat in my glo, laat struikel—dit sou vir hom beter wees as ’n groot meulsteen om sy nek gehang word en hy in die see gegooi word. ⁴³As jou hand jou laat struikel, kap dit af. Dit is beter om vermink die lewe in te gaan as om met twee hande in die hel te beland, in die onblusbare vuur. ^b b v43 Die vroegste manuskripte het nie hier ’n vers 44 nie; latere afskrifte voeg by: ‘waar hulle wurm nie sterf nie en die vuur nie geblus word nie.’

⁴⁵As jou voet jou laat struikel, kap dit af. Dit is beter om kreupel die lewe in te gaan as om met twee voete in die hel gegooi te word. ^c c v45 Die vroegste manuskripte het nie hier ’n vers 46 nie; latere afskrifte voeg by: ‘waar hulle wurm nie sterf nie en die vuur nie geblus word nie.’

⁴⁷As jou oog jou laat struikel, gooi dit uit. Dit is beter om met een oog die koninkryk van ons Vader in te gaan as om met twee oë in die hel gegooi te word, ⁴⁸waar ‘hulle wurm nooit sterf nie en die vuur nooit uitgaan nie.’

⁴⁹Want elkeen sal met vuur gesout word. ⁵⁰Sout is goed, maar as dit sy soutigheid verloor, waarmee sal julle dit weer smaaklik maak? Hou sout onder julle, en leef in vrede met mekaar.”