مرقوس 9 FHB Father's Heart Bible™

9 ¹هغۀ هغوئ ته وفرمائيل چې، ”زۀ تاسو ته رښتيا وايم چې دلته ولاړ ځنې کسان به تر هغې مرګ ونۀ څکى ترڅو چې د زمونږ پلار بادشاهى په قوت سره راتله ونۀ وينى.“

²شپږ ورځې وروستو عيسىٰ پطروس، يعقوب او يوحنا سره واخستل او جلا يې يو اوچت غر ته پورته بوتلل، او د هغوئ په مخکښې د هغۀ شکل بدل شو. ³د هغۀ جامې روښانه او داسې تک سپينې شوې چې په زمکه باندې هيڅوک يې دومره سپينې نۀ شى کولے. ⁴او اِلياس د موسىٰ سره هغوئ ته ښکاره شو، او هغوئ د عيسىٰ سره خبرې کولې.

⁵پطروس عيسىٰ ته ووئيل چې، ”اے اُستاذه، ښۀ ده چې مونږ دلته يُو. راځه چې درے جونګړې جوړې کړو — يوه ستا دپاره، يوه د موسىٰ دپاره او يوه د اِلياس دپاره.“ ⁶هغۀ ته پته نۀ وه چې څۀ ووائى، ځکه چې هغوئ ډېر وېرېدلى وُو.

⁷يوه ورېځ راغله او په هغوئ يې سيورے وغوړولو، او د ورېځې نه يو آواز راغلو چې، ”دا زما خوږ زوئ دے. د هغۀ خبره واورئ!“

⁸ناڅاپه چې کله هغوئ چاپېره وکتل، نو د عيسىٰ نه علاوه يې نور هيڅوک د ځان سره ونۀ ليدل.

⁹د غر نه راکوزېدو په وخت هغۀ هغوئ ته حُکم وکړو چې څۀ يې ليدلى دى هغه دې چا ته ونۀ وائى ترڅو چې اِبن آدم د مړو نه راژوندے نۀ شى. ¹⁰نو هغوئ دا خبره په خپل منځ کښې وساتله، او يو بل نه يې پوښتل چې د مړو نه راژوندے کېدل څۀ معنىٰ لرى. ¹¹هغوئ ترې پوښتنه وکړه چې، ”شرعى عالمان ولې وائى چې اول به اِلياس راځى؟“

¹²هغۀ وفرمائيل چې، ”اِلياس خو ضرور اول راځى او هر څۀ بحال کوى. نو بيا د اِبن آدم په حقله ولې ليکلى شوى دى چې هغه به ډېر تکليف ګالى او سپک به ګڼلے شى؟ ¹³خو زۀ تاسو ته وايم چې اِلياس راغلے دے، او څۀ چې هغوئ غوښتل هغه يې ورسره وکړل، لکه څنګه چې د هغۀ په حقله ليکلى شوى دى.“ ^a a v13 عيسىٰ د يحيىٰ بپتسمه ورکوونکى په حقله خبره کوى، چې د اِلياس په روح او قوت سره راغلے وو.

د يو پلار بې‌تابه ايمان

¹⁴کله چې هغوئ نورو مريدانو ته راغلل، نو هغوئ د مريدانو چاپېره يوه لويه ګڼه ګوڼه وليده، او شرعى عالمان ورسره شخړه کوى. ¹⁵چې کله ټولې ګڼې ګوڼې عيسىٰ وليدو، نو هغوئ حېران شول او د هغۀ هر کلى کولو دپاره ورمنډې شول.

¹⁶هغۀ ترې پوښتنه وکړه چې، ”تاسو د شرعى عالمانو سره په څۀ خبره شخړه کوئ؟“

¹⁷په ګڼه ګوڼه کښې يو کس هغۀ ته جواب ورکړو چې، ”اے اُستاذه، ما خپل زوئ تا ته راوستو؛ په هغۀ باندې يو داسې روح دے چې خبرې کول يې نۀ پرېږدى. ¹⁸هر کله چې هغه ونيسى، نو په زمکه يې وغورزوى. د خولې نه يې ځګ بهيږى، غاښونه يې پرېکوى او کلک درېږى. ما ستا مريدانو ته ووئيل چې دا وباسئ، خو هغوئ ونۀ شول کولے.“

¹⁹هغۀ ورته وفرمائيل چې، ”اے بې‌ايمانه نسله، زۀ به تر کومه وخته ستاسو سره يم؟ زۀ به تر کومه وخته ستاسو برداشت کوم؟ هغه ما له راولئ.“

²⁰هغوئ هلک هغۀ ته راوستو. چې کله روح عيسىٰ وليدو، نو سمدستى يې هلک ولړزولو؛ هغه په زمکه ولوېدو او د خولې نه يې ځګ بهېدو او ځان يې اړاوو راړاوو.

²¹عيسىٰ د هلک پلار ته وفرمائيل چې، ”په هغۀ باندې دا حالت کله راسې دے؟“ هغۀ ووئيل چې، ”د ماشومتوب نه.“

²²”دې اکثر هغه اور او اوبو ته غورزولے دے چې هغه هلاک کړى. خو کۀ تۀ کوم کار کولے شې، نو پر مونږ رحم وکړه او زمونږ مدد وکړه.“

²³عيسىٰ هغۀ ته وفرمائيل چې، ”’کۀ تۀ کولے شې‘؟ د هغه چا دپاره چې ايمان لرى هر څۀ ممکن دى.“

²⁴سمدستى د هلک پلار چغه کړه چې، ”زۀ ايمان لرم؛ زما د بې‌ايمانۍ سره مدد وکړه!“

²⁵چې کله عيسىٰ وليدل چې ګڼه ګوڼه را روانه ده، نو هغۀ ناپاک روح ته جهاړ وکړو چې، ”اے ګونګى او کوڼ روحه، زۀ تا ته حُکم کوم — د هغۀ نه ووځه او بيا کله هم په هغۀ کښې مۀ ننوځه!“

²⁶هغه چغه کړه او هلک يې سخت ولړزولو او ووتلو. هلک د مړى په شان ښکارېدو، نو ډېرو خلقو ووئيل چې، ”هغه مړ شو.“ ²⁷خو عيسىٰ د هغۀ لاس ونيولو او راپورته يې کړو، او هغه ودرېدو.

²⁸کله چې عيسىٰ کور ته ننوتو، نو د هغۀ مريدانو په پټه ترې پوښتنه وکړه چې، ”مونږ ولې ونۀ شو کولے چې دا وباسو؟“

²⁹هغۀ هغوئ ته وفرمائيل چې، ”دا قسم بې له دُعا نه نۀ وځى.“

اِبن آدم ته مرل ضرورى دى

³⁰هغوئ هغه ځائ پرېښودو او د ګليل نه تېر شول. عيسىٰ نۀ غوښتل چې څوک پوه شى چې هغوئ چرته دى،

³¹ځکه چې هغۀ خپلو مريدانو ته تعليم ورکولو او هغوئ ته يې وئيل چې، ”اِبن آدم به د اِنسانانو لاسونو ته حواله کولے شى. هغوئ به هغه ووژنى، او درے ورځې وروستو به هغه راژوندے شى.“

³²خو هغوئ د هغۀ د خبرې مطلب ونۀ پوهېدل، او ترې يې د پوښتنې نه وېرېدل.

تر ټولو کوچنے به تر ټولو لوئ شى

³³هغوئ کفرنحوم ته راغلل. په کور کښې هغۀ ترې پوښتنه وکړه چې، ”تاسو په لار کښې په څۀ خبره شخړه کوله؟“

³⁴خو هغوئ چُپ وُو، ځکه چې هغوئ په لار کښې په دې شخړه کړې وه چې تر ټولو لوئ څوک دے.

³⁵هغه کښېناستو، دولسو ته يې آواز وکړو، او هغوئ ته يې وفرمائيل چې، ”څوک چې غواړى چې اول شى، نو هغه دې د ټولو نه وروستے او د ټولو نوکر شى.“

³⁶هغۀ يو کوچنے ماشوم راواخستو، د هغوئ په منځ کښې يې ودرولو، ماشوم يې په غېږ کښې ونيولو، او هغوئ ته يې وفرمائيل چې:

³⁷”څوک چې زما په نوم د دې کوچنيو ماشومانو نه يو قبلوى، هغه ما قبلوى؛ او څوک چې ما قبلوى، هغه نۀ يواځې ما بلکې هغه ذات قبلوى چې زۀ يې لېږلے يم.“

زمونږ سره، نۀ زمونږ خلاف

³⁸يوحنا هغۀ ته ووئيل چې، ”اے اُستاذه، مونږ يو کس وليدو چې ستا په نوم يې بدروحونه شړل، نو مونږ هغه منع کولو، ځکه چې هغه زمونږ پيروى نۀ کوى.“

³⁹خو عيسىٰ وفرمائيل چې، ”هغه منع مۀ کوئ — ځکه چې داسې هيڅوک نشته چې زما په نوم معجزه وکړى او بيا سمدستى زما په خلاف بد ووائى. ⁴⁰ځکه چې څوک چې زمونږ خلاف نۀ وى، هغه زمونږ سره دے. ⁴¹زۀ تاسو ته رښتيا وايم چې څوک چې تاسو ته د دې دپاره د اوبو يو جام درکوى چې تاسو د مسيح يئ، نو هغه به خپل اجر هيچرې ضائع نۀ کړى.

کوچنيان مۀ ګمراه کوئ

⁴²څوک چې د دې وړو کوچنيو نه، چې په ما ايمان لرى، يو په ګناه کښې وغورزوى، نو د هغۀ دپاره به ښۀ دا وى چې د هغۀ په غاړه کښې لويه مېچنه وتړلے شى او په سمندر کښې وغورزولے شى. ⁴³کۀ ستا لاس تا په ګناه کښې غورزوى، نو هغه پرې کړه. د دې نه چې دوه لاسونه ولرې او دوزخ ته، هغه اور ته چې هيچرې نۀ مړ کيږى، لاړ شې، دا ښۀ ده چې تۀ معذوره ژوندون ته ننوځې. ^b b v43 په تر ټولو زړو نسخو کښې دلته ۴۴ آيت نشته؛ وروستو نسخو کښې دا زياتوى: ”چرته چې د هغوئ چينجى نۀ مرى او اور نۀ مړ کيږى.“

⁴⁵کۀ ستا پښه تا په ګناه کښې غورزوى، نو هغه پرې کړه. د دې نه چې دوه پښې ولرې او دوزخ ته وغورزولے شې، دا ښۀ ده چې تۀ ګوډ ژوندون ته ننوځې. ^c c v45 په تر ټولو زړو نسخو کښې دلته ۴۶ آيت نشته؛ وروستو نسخو کښې دا زياتوى: ”چرته چې د هغوئ چينجى نۀ مرى او اور نۀ مړ کيږى.“

⁴⁷کۀ ستا سترګه تا په ګناه کښې غورزوى، نو هغه وباسه. د دې نه چې دوه سترګې ولرې او دوزخ ته وغورزولے شې، دا ښۀ ده چې تۀ د يوې سترګې سره د زمونږ پلار بادشاهۍ ته ننوځې، ⁴⁸چرته چې ’د هغوئ چينجى هيچرې نۀ مرى او اور هيچرې نۀ مړ کيږى.‘

⁴⁹ځکه چې هر څوک به په اور سره مالګين کړے شى. ⁵⁰مالګه ښه شے دے، خو کۀ هغه خپل خوند له لاسه ورکړى، نو تاسو به هغه بيا څنګه خوندوره کړئ؟ په خپل منځ کښې مالګه وساتئ، او يو د بل سره په سلامتۍ کښې اوسئ.“