மாற்கு 9

அதிகாரம் 9.

9 ¹அவர் அவர்களை நோக்கி, “மெய்யாகவே நான் உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்: எங்கள் பிதாவின் ராஜ்யம் வல்லமையோடு வருவதைக் காணுமுன், இங்கே நிற்கிறவர்களில் சிலர் மரணத்தை ருசிபார்ப்பதில்லை” என்றார்.

²ஆறு நாட்களுக்குப் பின்பு, இயேசு பேதுருவையும், யாக்கோபையும், யோவானையும் கூட்டிக்கொண்டு, தனித்து ஓர் உயர்ந்த மலையின்மேல் அவர்களை அழைத்துச் சென்றார்; அங்கே அவர்களுக்கு முன்பாக அவருடைய ரூபம் மறுரூபமாயிற்று. ³அவருடைய வஸ்திரங்கள் பிரகாசித்து, மிகவும் வெண்மையாயின—பூமியிலுள்ள எந்த வண்ணானாலும் அவ்வளவு வெண்மையாக்க முடியாதபடி வெண்மையாயின. ⁴அப்பொழுது எலியாவும் மோசேயும் அவர்களுக்குக் காணப்பட்டு, இயேசுவோடு பேசிக்கொண்டிருந்தார்கள்.

⁵பேதுரு இயேசுவை நோக்கி, “ரபீ, நாம் இங்கே இருக்கிறது நல்லது; உமக்கு ஒன்றும், மோசேக்கு ஒன்றும், எலியாவுக்கு ஒன்றுமாக மூன்று கூடாரங்களைப் போடுவோம்” என்றான். ⁶அவர்கள் மிகவும் பயந்திருந்தபடியால், என்ன சொல்லுவதென்று அவனுக்குத் தெரியவில்லை.

⁷அப்பொழுது ஒரு மேகம் தோன்றி, அவர்களை மூடிற்று; அந்த மேகத்திலிருந்து, “இவர் என்னுடைய நேசகுமாரன், இவருக்குச் செவிகொடுங்கள்” என்று ஒரு சத்தம் உண்டாயிற்று.

⁸உடனே அவர்கள் சுற்றிலும் பார்த்தபோது, இயேசுவைத் தவிர வேறொருவரையும் தங்களோடே காணவில்லை.

⁹அவர்கள் மலையிலிருந்து இறங்குகையில், மனுஷகுமாரன் மரித்தோரிலிருந்து எழுந்திருக்கும்வரை, தாங்கள் கண்டதை ஒருவருக்கும் சொல்லவேண்டாம் என்று அவர்களுக்குக் கட்டளையிட்டார். ¹⁰ஆகையால், மரித்தோரிலிருந்து எழுந்திருப்பது என்னவாயிருக்குமோ என்று தங்களுக்குள்ளே விசாரித்து, அந்தக் காரியத்தைத் தங்களுக்குள்ளேயே வைத்துக்கொண்டார்கள். ¹¹பின்பு அவர்கள் அவரை நோக்கி, “எலியா முந்தி வரவேண்டும் என்று வேதபாரகர் ஏன் சொல்லுகிறார்கள்?” என்று கேட்டார்கள்.

¹²அதற்கு அவர், “எலியா முந்தி வந்து எல்லாவற்றையும் சீர்படுத்துகிறது மெய்தான்; அப்படியானால், மனுஷகுமாரன் மிகவும் பாடுபட்டு, அவமதிக்கப்படவேண்டும் என்று எழுதியிருப்பது ஏன்? ¹³ஆனால், நான் உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்: எலியா வந்தாயிற்று, அவரைக்குறித்து எழுதியிருக்கிறபடியே, அவர்கள் தங்களுக்கு விருப்பமானபடியெல்லாம் அவருக்குச் செய்தார்கள்” என்றார். ^a a v13 இயேசு இங்கே எலியாவின் ஆவியோடும் வல்லமையோடும் வந்த யோவான்ஸ்நானனைக் குறிக்கிறார்.

ஒரு தகப்பனின் ஆவலான விசுவாசம்

¹⁴அவர்கள் மற்ற சீஷர்களிடத்தில் வந்தபோது, சீஷர்களைச் சுற்றிலும் திரண்டிருந்த மிகுந்த ஜனக்கூட்டத்தையும், அவர்களோடு தர்க்கம்பண்ணிக்கொண்டிருந்த வேதபாரகரையும் கண்டார்கள். ¹⁵ஜனக்கூட்டம் அனைத்தும் இயேசுவைக் கண்டவுடனே பிரமித்து, ஓடிவந்து அவரை வாழ்த்தினார்கள்.

¹⁶அவர் அவர்களை நோக்கி, “நீங்கள் வேதபாரகரோடு எதைக்குறித்து தர்க்கம்பண்ணுகிறீர்கள்?” என்று கேட்டார்.

¹⁷அப்பொழுது ஜனக்கூட்டத்தில் ஒருவன் அவருக்குப் பிரதியுத்தரமாக, “போதகரே, ஊமையாக்கும் ஒரு ஆவி பிடித்திருக்கிற என் மகனை உம்மிடத்தில் கொண்டுவந்தேன். ¹⁸அது எங்கே அவனைப் பிடித்தாலும் அங்கே அவனைத் தள்ளிவிடுகிறது; அப்பொழுது அவன் நுரைதள்ளி, பல்லைக் கடித்து, சோர்ந்துபோகிறான். அதைத் துரத்திவிடும்படி உம்முடைய சீஷர்களைக் கேட்டேன், அவர்களால் முடியவில்லை” என்றான்.

¹⁹அதற்கு அவர், “விசுவாசமில்லாத சந்ததியே, எதுவரைக்கும் நான் உங்களோடு இருப்பேன்? எதுவரைக்கும் உங்களைச் சகித்திருப்பேன்? அவனை என்னிடத்தில் கொண்டுவாருங்கள்” என்றார்.

²⁰அவர்கள் அந்தச் சிறுவனை அவரிடத்தில் கொண்டுவந்தார்கள். அவன் இயேசுவைக் கண்டவுடனே, அந்த ஆவி உடனே அவனை அலைக்கழித்தது; அவன் தரையிலே விழுந்து, புரண்டு, நுரைதள்ளினான்.

²¹இயேசு அந்தச் சிறுவனுடைய தகப்பனை நோக்கி, “இது இவனுக்கு எவ்வளவு காலமாய் இருக்கிறது?” என்று கேட்டார். அதற்கு அவன், “சிறுவயதுமுதல்.

²²இது இவனை அழிக்கும்படி அநேகந்தரம் தீயிலும் தண்ணீரிலும் தள்ளிற்று. ஆனால், உம்மால் ஏதாகிலும் செய்யக்கூடுமானால், எங்கள்மேல் இரக்கமாயிருந்து எங்களுக்கு உதவிசெய்யும்” என்றான்.

²³இயேசு அவனை நோக்கி, “‘உம்மால் கூடுமானால்’ என்கிறாயே? விசுவாசிக்கிறவனுக்கு எல்லாம் கூடும்” என்றார்.

²⁴உடனே அந்தச் சிறுவனுடைய தகப்பன், “விசுவாசிக்கிறேன், என் அவிசுவாசம் நீங்கும்படி எனக்கு உதவிசெய்யும்” என்று கூக்குரலிட்டான்.

²⁵ஜனங்கள் கூட்டமாய் ஓடிவருகிறதை இயேசு கண்டு, அந்த அசுத்த ஆவியை அதட்டி, “ஊமையும் செவிடுமான ஆவியே, உன்னை நான் கட்டளையிடுகிறேன்—இவனைவிட்டு வெளியே போ, இனி ஒருபோதும் இவனுக்குள் புகுந்துகொள்ளாதே” என்றார்.

²⁶அப்பொழுது அது கூக்குரலிட்டு, அவனைக் கடினமாய் அலைக்கழித்து, வெளியேறிற்று. அவன் செத்தவனைப்போல் காணப்பட்டதினால், “இவன் மரித்துப்போனான்” என்று அநேகர் சொன்னார்கள். ²⁷ஆனால், இயேசு அவனைக் கையைப்பிடித்துத் தூக்கிவிட்டார்; அவன் எழுந்து நின்றான்.

²⁸இயேசு வீட்டுக்குள் வந்தபோது, அவருடைய சீஷர்கள், “அதை எங்களால் ஏன் துரத்தமுடியவில்லை?” என்று அவரிடத்தில் தனித்துக் கேட்டார்கள்.

²⁹அதற்கு அவர், “இந்த ஜாதி ஜெபத்தினாலேயன்றி வேறொன்றாலும் புறப்பட்டுப்போகாது” என்றார்.

மனுஷகுமாரன் மரிக்க வேண்டும்

³⁰அவர்கள் அவ்விடத்தைவிட்டுப் புறப்பட்டு, கலிலேயா வழியாய்க் கடந்துபோனார்கள்; தாங்கள் இருக்கும் இடத்தை ஒருவரும் அறியவேண்டாம் என்று இயேசு விரும்பினார்.

³¹ஏனெனில், அவர் தம்முடைய சீஷர்களுக்குப் போதித்து, “மனுஷகுமாரன் மனுஷருடைய கைகளில் ஒப்புக்கொடுக்கப்படுகிறார்; அவர்கள் அவரைக் கொலைசெய்வார்கள்; கொலைசெய்யப்பட்டு, மூன்று நாட்களுக்குப்பின் அவர் உயிர்த்தெழுந்திருப்பார்” என்று அவர்களுக்குச் சொன்னார்.

³²ஆனால், அவர் சொன்னதை அவர்கள் அறியாதிருந்தார்கள்; அதைக்குறித்து அவரிடத்தில் கேட்கவும் பயந்தார்கள்.

சிறியவனே பெரியவனாவான்

³³அவர்கள் கப்பர்நகூமுக்கு வந்தார்கள். வீட்டில் இருக்கும்போது அவர், “நீங்கள் வழியிலே எதைக்குறித்து ஒருவரோடொருவர் தர்க்கம்பண்ணினீர்கள்?” என்று அவர்களைக் கேட்டார்.

³⁴ஆனால், தங்களில் யார் பெரியவன் என்று வழியிலே அவர்கள் தர்க்கம்பண்ணியிருந்தபடியால், மவுனமாயிருந்தார்கள்.

³⁵அப்பொழுது அவர் உட்கார்ந்து, பன்னிருவரையும் அழைத்து, “ஒருவன் முதன்மையானவனாயிருக்க விரும்பினால், அவன் எல்லாருக்கும் கடையானவனும், எல்லாருக்கும் ஊழியக்காரனுமாயிருக்கவேண்டும்” என்றார்.

³⁶பின்பு அவர் ஒரு சிறு பிள்ளையை எடுத்து, அவர்கள் நடுவே நிறுத்தி, அதை அணைத்துக்கொண்டு, அவர்களை நோக்கி:

³⁷“இப்படிப்பட்ட சிறு பிள்ளைகளில் ஒன்றை என் நாமத்தினிமித்தம் ஏற்றுக்கொள்ளுகிறவன் என்னை ஏற்றுக்கொள்ளுகிறான்; என்னை ஏற்றுக்கொள்ளுகிறவனோ, என்னை அல்ல, என்னை அனுப்பினவரையே ஏற்றுக்கொள்ளுகிறான்” என்றார்.

நமக்கு விரோதமல்ல, நமக்கு ஆதரவே

³⁸அப்பொழுது யோவான் அவரை நோக்கி, “போதகரே, ஒருவன் உம்முடைய நாமத்தினாலே பிசாசுகளைத் துரத்துகிறதை நாங்கள் கண்டோம்; அவன் நம்மைப் பின்பற்றாதவனாயிருந்தபடியால், அவனைத் தடுத்தோம்” என்றான்.

³⁹அதற்கு இயேசு, “அவனைத் தடுக்கவேண்டாம்; என் நாமத்தினாலே அற்புதம் செய்கிற ஒருவனும் சீக்கிரமாய் என்னைக்குறித்துத் தீங்கு பேசமாட்டான். ⁴⁰நமக்கு விரோதியாயிராதவன் நம்முடைய பட்சத்திலிருக்கிறான். ⁴¹மேலும், நீங்கள் கிறிஸ்துவைச் சேர்ந்தவர்கள் என்பதினிமித்தம் உங்களுக்கு ஒரு கிண்ணம் தண்ணீர் குடிக்கக் கொடுக்கிறவன் தன் பலனை இழந்துபோகான் என்று மெய்யாகவே நான் உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்.

சிறியவர்களை வழிதவறச் செய்யாதீர்கள்

⁴²என்னிடத்தில் விசுவாசமாயிருக்கிற இந்தச் சிறியவர்களில் ஒருவனை இடறச்செய்கிறவன் எவனோ, அவனுடைய கழுத்தில் ஒரு பெரிய திரிகைக்கல்லைக் கட்டி, அவனைச் சமுத்திரத்தில் தள்ளிவிடுகிறது அவனுக்கு நலமாயிருக்கும். ⁴³உன் கை உன்னை இடறச்செய்தால், அதை வெட்டிப்போடு; இரண்டு கைகளோடும் நரகத்தில், அணையாத அக்கினியில் போவதைவிட, ஊனமுள்ளவனாய் ஜீவனுக்குள் பிரவேசிப்பது உனக்கு நலமாயிருக்கும். ^b b v43 மிகவும் பழமையான கையெழுத்துப் பிரதிகளில் இங்கே 44-ஆம் வசனம் இல்லை; பிற்காலப் பிரதிகள், “அங்கே அவர்களுடைய புழு சாகாமலும், அக்கினி அணையாமலும் இருக்கும்” என்று சேர்க்கின்றன.

⁴⁵உன் கால் உன்னை இடறச்செய்தால், அதை வெட்டிப்போடு; இரண்டு கால்களோடும் நரகத்தில் தள்ளப்படுவதைவிட, சப்பாணியாய் ஜீவனுக்குள் பிரவேசிப்பது உனக்கு நலமாயிருக்கும். ^c c v45 மிகவும் பழமையான கையெழுத்துப் பிரதிகளில் இங்கே 46-ஆம் வசனம் இல்லை; பிற்காலப் பிரதிகள், “அங்கே அவர்களுடைய புழு சாகாமலும், அக்கினி அணையாமலும் இருக்கும்” என்று சேர்க்கின்றன.

⁴⁷உன் கண் உன்னை இடறச்செய்தால், அதைப் பிடுங்கிப்போடு; இரண்டு கண்களோடும் நரகத்தில் தள்ளப்படுவதைவிட, ஒற்றைக்கண்ணனாய் எங்கள் பிதாவின் ராஜ்யத்தில் பிரவேசிப்பது உனக்கு நலமாயிருக்கும்; ⁴⁸‘அங்கே அவர்களுடைய புழு ஒருபோதும் சாவதில்லை, அக்கினி ஒருபோதும் அணைவதில்லை.’

⁴⁹ஏனெனில், ஒவ்வொருவனும் அக்கினியினால் உப்பிடப்படுவான். ⁵⁰உப்பு நல்லது; ஆனால், உப்பு அதின் உவர்ப்பை இழந்துபோனால், அதை எதினால் மறுபடியும் சாரமாக்குவீர்கள்? உங்களுக்குள்ளே உப்பை வைத்துக்கொண்டு, ஒருவரோடொருவர் சமாதானமாயிருங்கள்” என்றார்.