मर्कूस 9 FHB Father's Heart Bible™

अध्याय 9।

9 ¹उहाँले तिनीहरूलाई भन्नुभयो, “साँच्चै म तिमीहरूलाई भन्दछु: यहाँ उभिरहेकामध्ये कोही-कोहीले हाम्रा पिताको राज्य शक्तिसाथ आएको नदेखेसम्म मृत्यु चाख्नेछैनन्।”

²छ दिनपछि येशूले पत्रुस, याकूब र यूहन्नालाई साथमा लिनुभयो, र तिनीहरूलाई मात्र एउटा अग्लो पर्वतमाथि लानुभयो, अनि उहाँ तिनीहरूकै सामु रूपान्तरित हुनुभयो। ³उहाँका वस्त्रहरू चम्किला, चहकिला सेता भए—पृथ्वीमा कसैले सेतो बनाउन सक्नेभन्दा धेरै सेता। ⁴अनि एलिया मोशासँगै तिनीहरूकहाँ देखा परे, र तिनीहरू येशूसँग कुरा गरिरहेका थिए।

⁵पत्रुसले येशूलाई भने, “रब्बी, हामी यहाँ भएको राम्रो भयो। हामी तीनवटा छाप्रो बनाऔँ—एउटा तपाईंको निम्ति, एउटा मोशाको निम्ति र एउटा एलियाको निम्ति।” ⁶के भनूँ तिनलाई थाहा थिएन, किनकि तिनीहरू भयभीत भएका थिए।

⁷एउटा बादल देखा पर्‍यो र तिनीहरूमाथि छायाँ पार्‍यो, अनि बादलबाट एउटा आवाज आयो: “यिनी मेरा प्रिय पुत्र हुन्। यिनको कुरा सुन!”

⁸अचानक, तिनीहरूले वरिपरि हेर्दा, येशूबाहेक तिनीहरूसँग अरू कसैलाई देखेनन्।

⁹पर्वतबाट ओर्लँदै, उहाँले तिनीहरूलाई आज्ञा दिनुभयो, मानिसको पुत्र मरेकाहरूबाट जीवित नभएसम्म तिनीहरूले देखेका कुरा कसैलाई नभन्नू। ¹⁰त्यसैले तिनीहरूले यो कुरा आफूभित्रै राखे, र मरेकाहरूबाट जीवित हुनुको अर्थ के होला भनी एकआपसमा सोधपुछ गरे। ¹¹अनि तिनीहरूले उहाँलाई सोधे, “शास्त्रीहरूले एलिया पहिले आउनैपर्छ भनी किन भन्छन्?”

¹²उहाँले भन्नुभयो, “एलिया साँच्चै पहिले आउँछन् र सबै कुरा पुनर्स्थापित गर्छन्। त्यसो भए मानिसको पुत्रले धेरै कष्ट भोग्नुपर्छ र अपमानित हुनुपर्छ भनी किन लेखिएको छ? ¹³तर म तिमीहरूलाई भन्दछु, एलिया आइसकेका छन्, र तिनको विषयमा लेखिएअनुसार तिनीहरूले तिनलाई मन लागेजति गरे।” ^a a v13 येशूले बप्तिस्मा दिने यूहन्नालाई जनाउँदै हुनुहुन्छ, जो एलियाको आत्मा र शक्तिमा आएका थिए।

एउटा बुबाको व्याकुल विश्वास

¹⁴अरू चेलाहरूकहाँ आउँदा, तिनीहरूले चेलाहरूको वरिपरि ठूलो भीड र तिनीहरूसँग वादविवाद गरिरहेका शास्त्रीहरू देखे। ¹⁵सारा भीडले येशूलाई देख्नासाथ, तिनीहरू छक्क परे र उहाँलाई अभिवादन गर्न दौडे।

¹⁶उहाँले तिनीहरूलाई सोध्नुभयो, “तिमीहरू शास्त्रीहरूसँग केको विषयमा वादविवाद गर्दैछौ?”

¹⁷भीडमध्ये कसैले उहाँलाई जवाफ दियो, “गुरुज्यू, मैले मेरो छोरालाई तपाईंकहाँ ल्याएँ; यसलाई बोल्न नदिने एउटा आत्मा लागेको छ। ¹⁸जब-जब त्यसले यसलाई समात्छ, त्यसले यसलाई पछार्छ। यसको मुखबाट फिँज निस्कन्छ, यसले दाँत किट्छ र अररो हुन्छ। मैले तपाईंका चेलाहरूलाई त्यो निकाल्न भनेँ, तर तिनीहरूले सकेनन्।”

¹⁹उहाँले जवाफ दिनुभयो, “ए अविश्वासी पुस्ता, म कति बेरसम्म तिमीहरूसँग रहनुपर्ने? म कति बेरसम्म तिमीहरूलाई सहनुपर्ने? यसलाई मकहाँ ल्याओ।”

²⁰तिनीहरूले बालकलाई उहाँकहाँ ल्याए। येशूलाई देख्नासाथ, त्यो आत्माले यसलाई तुरुन्तै मूर्छा पार्‍यो; यो भुइँमा लड्यो, छटपटाउँदै र मुखबाट फिँज काढ्दै।

²¹येशूले बालकको बुबालाई सोध्नुभयो, “यसलाई यस्तो भएको कति भयो?” “बाल्यकालदेखि,” तिनले भने।

²²“यसलाई नष्ट गर्न त्यसले यसलाई धेरैपटक आगो र पानीमा फालेको छ। तर तपाईं केही गर्न सक्नुहुन्छ भने, हामीमाथि दया गर्नुहोस् र हामीलाई सहायता गर्नुहोस्।”

²³येशूले तिनलाई भन्नुभयो, “‘तपाईं सक्नुहुन्छ भने’ रे? विश्वास गर्नेको निम्ति सबै कुरा सम्भव छ।”

²⁴तुरुन्तै बालकको बुबाले कराएर भने, “म विश्वास गर्छु; मेरो अविश्वासलाई सहायता गर्नुहोस्!”

²⁵भीड एकसाथ दौडिरहेको देखेर, येशूले त्यो अशुद्ध आत्मालाई हप्काउनुभयो: “ए गुँगो र बहिरो आत्मा, म तँलाई आज्ञा दिन्छु—यसबाट निस्केर जा र फेरि कहिल्यै यसभित्र नपस!”

²⁶चिच्च्याउँदै र यसलाई जोडले झट्का दिँदै, त्यो निस्क्यो। यो लासजस्तो देखियो, त्यसैले धेरैले भने, “यो मर्‍यो।” ²⁷तर येशूले यसको हात समातेर यसलाई उठाउनुभयो, अनि यो खडा भयो।

²⁸येशू घरभित्र जानुभएपछि, उहाँका चेलाहरूले एकान्तमा उहाँलाई सोधे, “हामीले त्यसलाई किन निकाल्न सकेनौँ?”

²⁹उहाँले तिनीहरूलाई भन्नुभयो, “यस्तो किसिमको प्रार्थनाबाहेक अरू केहीले निस्कँदैन।”

मानिसको पुत्र मर्नैपर्छ

³⁰तिनीहरू त्यहाँबाट हिँडे र गालीलभएर गए। येशू तिनीहरू कहाँ छन् भन्ने कसैले थाहा पाओस् भन्ने चाहनुहुन्नथ्यो,

³¹किनकि उहाँले आफ्ना चेलाहरूलाई सिकाउँदै, तिनीहरूलाई भन्दै हुनुहुन्थ्यो, “मानिसको पुत्र मानिसहरूका हातमा सुम्पिँदैछ। तिनीहरूले उहाँलाई मार्नेछन्, र तीन दिनपछि उहाँ जीवित हुनुहुनेछ।”

³²तर उहाँले के भन्न खोज्नुभएको हो तिनीहरूले बुझेनन्, र उहाँलाई सोध्न तिनीहरू डराए।

सबैभन्दा सानो नै सबैभन्दा महान् हुनेछ

³³तिनीहरू कफर्नहुममा आए। घरमा उहाँले तिनीहरूलाई सोध्नुभयो, “तिमीहरू बाटोमा केको विषयमा वादविवाद गर्दैथियौ?”

³⁴तर तिनीहरू चुप लागे, किनकि को सबैभन्दा महान् हो भनेर तिनीहरूले बाटोमा वादविवाद गरेका थिए।

³⁵उहाँ बस्नुभयो, बाह्र जनालाई बोलाउनुभयो, र तिनीहरूलाई भन्नुभयो, “पहिलो हुन चाहने जोकोही सबैभन्दा पछिल्लो र सबैको सेवक हुनुपर्छ।”

³⁶उहाँले एउटा सानो बालकलाई लिनुभयो, तिनीहरूका बीचमा उभ्याउनुभयो, त्यस बालकलाई काखमा लिनुभयो, र तिनीहरूलाई भन्नुभयो:

³⁷“यी साना बालकहरूमध्ये एउटालाई मेरो नाममा ग्रहण गर्ने जोकोहीले मलाई ग्रहण गर्छ; र मलाई ग्रहण गर्ने जोकोहीले मलाई होइन, तर मलाई पठाउनुहुनेलाई ग्रहण गर्छ।”

हाम्रो विरुद्धमा होइन, हाम्रो पक्षमा

³⁸यूहन्नाले उहाँलाई भने, “गुरुज्यू, हामीले कसैले तपाईंको नाममा भूतहरू निकालिरहेको देख्यौँ र त्यसलाई रोक्ने कोसिस गर्‍यौँ, किनकि त्यसले हाम्रो अनुसरण गर्दैन।”

³⁹तर येशूले भन्नुभयो, “त्यसलाई नरोक—मेरो नाममा आश्चर्यकर्म गर्ने कसैले पनि चाँडै मेरो विषयमा खराब बोल्न सक्दैन। ⁴⁰किनकि जो हाम्रो विरुद्धमा छैन, त्यो हाम्रो पक्षमा छ। ⁴¹साँच्चै म तिमीहरूलाई भन्दछु, तिमीहरू ख्रीष्टका हौ भनेर तिमीहरूलाई एक कचौरा पानी पिउन दिने जोकोहीले आफ्नो इनाम कहिल्यै गुमाउनेछैन।

साना बालकहरूलाई बहकाउमा नपार

⁴²ममाथि विश्वास गर्ने यी साना मध्ये एउटालाई ठक्कर खुवाउने जोकोहीको निम्ति त उसको घाँटीमा ठूलो जाँतो झुन्ड्याएर उसलाई समुद्रमा फालिनु नै बेस हुन्थ्यो। ⁴³तिम्रो हातले तिमीलाई ठक्कर खुवाउँछ भने, त्यसलाई काटिदेऊ। दुइटै हातसहित नर्कमा, ननिभ्ने आगोमा जानुभन्दा त अपाङ्ग भएर जीवनमा प्रवेश गर्नु बेस हो। ^b b v43 सबैभन्दा पुराना पाण्डुलिपिहरूमा यहाँ पद 44 छैन; पछिल्ला प्रतिलिपिहरूले थप्छन्: “जहाँ तिनीहरूको कीरा मर्दैन र आगो निभ्दैन।”

⁴⁵तिम्रो खुट्टाले तिमीलाई ठक्कर खुवाउँछ भने, त्यसलाई काटिदेऊ। दुइटै खुट्टासहित नर्कमा फालिनुभन्दा त लङ्गडो भएर जीवनमा प्रवेश गर्नु बेस हो। ^c c v45 सबैभन्दा पुराना पाण्डुलिपिहरूमा यहाँ पद 46 छैन; पछिल्ला प्रतिलिपिहरूले थप्छन्: “जहाँ तिनीहरूको कीरा मर्दैन र आगो निभ्दैन।”

⁴⁷तिम्रो आँखाले तिमीलाई ठक्कर खुवाउँछ भने, त्यसलाई निकालेर फालिदेऊ। दुइटै आँखासहित नर्कमा फालिनुभन्दा त एउटै आँखाले हाम्रा पिताको राज्यमा प्रवेश गर्नु बेस हो, ⁴⁸जहाँ ‘तिनीहरूको कीरा कहिल्यै मर्दैन र आगो कहिल्यै निभ्दैन।’

⁴⁹किनकि हरेकलाई आगोले नुनिलो पारिनेछ। ⁵⁰नुन असल हो, तर यदि यसले आफ्नो नुनिलोपन गुमायो भने, तिमीहरू यसलाई फेरि कसरी नुनिलो बनाउन सक्छौ? आफूहरूमा नुन राख, र एकआपसमा शान्तिमा रहो।”