Κατά Μάρκον 9 FHB Father's Heart Bible™

Κεφάλαιο 9.

9 ¹Τους είπε: «Σας βεβαιώνω πως μερικοί από αυτούς που στέκονται εδώ δεν θα γευτούν τον θάνατο, προτού δουν τη βασιλεία του Πατέρα μας να έρχεται με δύναμη».

²Έξι μέρες αργότερα ο Ιησούς πήρε τον Πέτρο, τον Ιάκωβο και τον Ιωάννη και τους ανέβασε μόνους σε ένα ψηλό βουνό. Εκεί μεταμορφώθηκε μπροστά τους. ³Τα ρούχα του έγιναν λαμπερά, εκθαμβωτικά λευκά — πιο λευκά απ’ όσο θα μπορούσε να τα λευκάνει οποιοσδήποτε στη γη. ⁴Τότε τους εμφανίστηκε ο Ηλίας μαζί με τον Μωυσή, και συνομιλούσαν με τον Ιησού.

⁵Ο Πέτρος είπε στον Ιησού: «Ραββί, είναι καλό που βρισκόμαστε εδώ. Ας φτιάξουμε τρεις σκηνές — μία για σένα, μία για τον Μωυσή και μία για τον Ηλία». ⁶Δεν ήξερε τι να πει, γιατί είχαν τρομοκρατηθεί.

⁷Εμφανίστηκε ένα σύννεφο που τους σκέπασε, και από το σύννεφο ακούστηκε μια φωνή: «Αυτός είναι ο αγαπημένος μου Υιός. Ακούτε τον!»

⁸Ξαφνικά, όταν κοίταξαν γύρω τους, δεν είδαν πια κανέναν μαζί τους παρά μόνο τον Ιησού.

⁹Καθώς κατέβαιναν από το βουνό, τους διέταξε να μην πουν σε κανέναν αυτά που είδαν, ωσότου ο Υιός του Ανθρώπου αναστηθεί από τους νεκρούς. ¹⁰Κράτησαν λοιπόν το ζήτημα για τον εαυτό τους, αναρωτώμενοι τι να σήμαινε η ανάσταση από τους νεκρούς. ¹¹Τον ρώτησαν: «Γιατί λένε οι γραμματείς πως πρέπει να έρθει πρώτα ο Ηλίας;»

¹²Εκείνος τους είπε: «Ο Ηλίας έρχεται πράγματι πρώτος και τα αποκαθιστά όλα. Τότε γιατί είναι γραμμένο πως ο Υιός του Ανθρώπου πρέπει να πάθει πολλά και να περιφρονηθεί; ¹³Αλλά σας λέω πως ο Ηλίας έχει έρθει, και του έκαναν ό,τι θέλησαν, όπως είναι γραμμένο γι’ αυτόν». ^a a v13 Ο Ιησούς αναφέρεται στον Ιωάννη τον Βαπτιστή, που ήρθε με το πνεύμα και τη δύναμη του Ηλία.

Η Απελπισμένη Πίστη ενός Πατέρα

¹⁴Όταν ήρθαν στους άλλους μαθητές, είδαν ένα μεγάλο πλήθος γύρω τους και γραμματείς να συζητούν έντονα μαζί τους. ¹⁵Μόλις όλο το πλήθος είδε τον Ιησού, έμειναν κατάπληκτοι κι έτρεξαν να τον χαιρετήσουν.

¹⁶Τους ρώτησε: «Για τι συζητάτε με τους γραμματείς;»

¹⁷Κάποιος από το πλήθος του απάντησε: «Δάσκαλε, σου έφερα τον γιο μου· έχει ένα πνεύμα που δεν τον αφήνει να μιλήσει. ¹⁸Όποτε τον πιάνει, τον ρίχνει κάτω. Αφρίζει στο στόμα, τρίζει τα δόντια του και ξυλιάζει. Ζήτησα από τους μαθητές σου να το βγάλουν, αλλά δεν μπόρεσαν».

¹⁹Εκείνος τους αποκρίθηκε: «Γενιά άπιστη, ως πότε θα μένω μαζί σας; Ως πότε θα σας ανέχομαι; Φέρτε τον σ’ εμένα».

²⁰Του έφεραν το παιδί. Μόλις το πνεύμα είδε τον Ιησού, αμέσως τον συγκλόνισε με σπασμούς· έπεσε στο έδαφος και κυλιόταν αφρίζοντας στο στόμα.

²¹Ο Ιησούς ρώτησε τον πατέρα του παιδιού: «Πόσον καιρό του συμβαίνει αυτό;» «Από παιδί», απάντησε.

²²«Πολλές φορές τον έριξε σε φωτιά και σε νερό για να τον αφανίσει. Αλλά αν μπορείς να κάνεις κάτι, σπλαχνίσου μας και βοήθησέ μας».

²³Ο Ιησούς του είπε: «“Αν μπορείς”; Όλα είναι δυνατά για εκείνον που πιστεύει».

²⁴Αμέσως ο πατέρας του παιδιού αναφώνησε: «Πιστεύω· βοήθησε την απιστία μου!»

²⁵Βλέποντας ο Ιησούς το πλήθος να συρρέει, επιτίμησε το ακάθαρτο πνεύμα: «Πνεύμα βουβό και κουφό, εγώ σε διατάζω — βγες από αυτόν και μην ξαναμπείς ποτέ μέσα του!»

²⁶Αφού κραύγασε και τον συγκλόνισε βίαια με σπασμούς, βγήκε. Το παιδί έμοιασε με πτώμα, κι έτσι πολλοί έλεγαν: «Πέθανε». ²⁷Ο Ιησούς όμως τον έπιασε από το χέρι, τον σήκωσε, κι εκείνος στάθηκε όρθιος.

²⁸Όταν ο Ιησούς μπήκε στο σπίτι, οι μαθητές του τον ρώτησαν ιδιαιτέρως: «Γιατί εμείς δεν μπορέσαμε να το βγάλουμε;»

²⁹Τους είπε: «Αυτό το είδος δεν μπορεί να βγει παρά μόνο με προσευχή».

Ο Υιός του Ανθρώπου Πρέπει να Πεθάνει

³⁰Έφυγαν από εκεί και περνούσαν μέσα από τη Γαλιλαία. Ο Ιησούς δεν ήθελε να μάθει κανείς πού βρίσκονταν,

³¹γιατί δίδασκε τους μαθητές του λέγοντάς τους: «Ο Υιός του Ανθρώπου παραδίδεται σε χέρια ανθρώπων. Θα τον σκοτώσουν, και τρεις μέρες αργότερα θα αναστηθεί».

³²Εκείνοι όμως δεν καταλάβαιναν τι εννοούσε, και φοβόνταν να τον ρωτήσουν.

Ο Πιο Μικρός θα Γίνει ο Πιο Μεγάλος

³³Ήρθαν στην Καπερναούμ. Μέσα στο σπίτι τους ρώτησε: «Για τι συζητούσατε στον δρόμο;»

³⁴Εκείνοι όμως σώπαιναν, γιατί στον δρόμο είχαν μαλώσει για το ποιος ήταν ο πιο μεγάλος.

³⁵Κάθισε, κάλεσε τους Δώδεκα και τους είπε: «Όποιος θέλει να είναι πρώτος, πρέπει να είναι ο τελευταίος απ’ όλους και υπηρέτης όλων».

³⁶Πήρε ένα μικρό παιδί, το έστησε ανάμεσά τους, το πήρε στην αγκαλιά του και τους είπε:

³⁷«Όποιος δέχεται ένα από αυτά τα μικρά παιδιά στο όνομά μου, δέχεται εμένα· κι όποιος δέχεται εμένα, δεν δέχεται εμένα αλλά εκείνον που με έστειλε».

Με το Μέρος μας, Όχι Εναντίον μας

³⁸Ο Ιωάννης του είπε: «Δάσκαλε, είδαμε κάποιον να βγάζει δαιμόνια στο όνομά σου και προσπαθήσαμε να τον εμποδίσουμε, επειδή δεν μας ακολουθεί».

³⁹Ο Ιησούς όμως είπε: «Μην τον εμποδίζετε — κανείς που κάνει θαύμα στο όνομά μου δεν μπορεί αμέσως μετά να με κακολογήσει. ⁴⁰Γιατί όποιος δεν είναι εναντίον μας είναι με το μέρος μας. ⁴¹Σας βεβαιώνω πως όποιος σας δώσει ένα ποτήρι νερό να πιείτε επειδή ανήκετε στον Χριστό, δεν θα χάσει την ανταμοιβή του.

Μην Παρασύρετε τους Μικρούς

⁴²Όποιος σκανδαλίσει έναν από αυτούς τους μικρούς που πιστεύουν σ’ εμένα — καλύτερα γι’ αυτόν να κρεμαστεί μια μεγάλη μυλόπετρα στον λαιμό του και να ριχτεί στη θάλασσα. ⁴³Αν το χέρι σου σε σκανδαλίζει, κόψ’ το. Είναι καλύτερα να μπεις στη ζωή κουλός, παρά με τα δυο σου χέρια να πας στην κόλαση, στη φωτιά που δεν σβήνει. ^b b v43 Τα αρχαιότερα χειρόγραφα δεν έχουν εδώ στίχο 44· μεταγενέστερα αντίγραφα προσθέτουν: «όπου το σκουλήκι τους δεν πεθαίνει και η φωτιά δεν σβήνει».

⁴⁵Αν το πόδι σου σε σκανδαλίζει, κόψ’ το. Είναι καλύτερα να μπεις στη ζωή κουτσός, παρά με τα δυο σου πόδια να ριχτείς στην κόλαση. ^c c v45 Τα αρχαιότερα χειρόγραφα δεν έχουν εδώ στίχο 46· μεταγενέστερα αντίγραφα προσθέτουν: «όπου το σκουλήκι τους δεν πεθαίνει και η φωτιά δεν σβήνει».

⁴⁷Αν το μάτι σου σε σκανδαλίζει, βγάλ’ το. Είναι καλύτερα να μπεις στη βασιλεία του Πατέρα μας με το ένα μάτι, παρά με τα δυο σου μάτια να ριχτείς στην κόλαση, ⁴⁸όπου “το σκουλήκι τους ποτέ δεν πεθαίνει και η φωτιά ποτέ δεν σβήνει”.

⁴⁹Γιατί ο καθένας θα αλατιστεί με φωτιά. ⁵⁰Το αλάτι είναι καλό, αλλά αν χάσει την αρμύρα του, πώς θα το ξανακάνετε αλμυρό; Να έχετε αλάτι μέσα σας και να ζείτε ειρηνικά μεταξύ σας».