Ayeuna parantos aya citakanana

Markus 9 FHB Father's Heart Bible™

RamaYesusRoh
15% off your first order →
Kitab

Rama Nembongkeun Putra-Na

Di gunung, papakéan-Na hurung bodas, sarta sora Rama-Na nyebut Mantenna Putra anu dipikanyaah. Di handap, hiji bapa nu anakna teu bisa ditulungan ku murid-murid nyebutkeun yén manéhna percaya sarta ménta pitulung pikeun kateupercayaanana. Nu Dua Belas paséa ngeunaan saha nu panggedéna; Yesus nempatkeun hiji budak di tengah-tengah maranéhna.

Pasal 9.

Saur Yesus ka maranehna, “Saestuna ceuk Kami ka maraneh: aya sawatara jalma nu nangtung di dieu moal ngarasakeun paeh samemeh narenjo Karajaan Rama urang datang kalawan kakawasaan.”

Genep poe ti harita, Yesus ngajak Petrus, Yakobus, jeung Yohanes, tuluy dicandak ka hiji gunung nu luhur ngan maranehna bae, sarta Anjeunna robah rupa di hareupeun maranehna. Anggoana-Na jadi gumebyar, bodas ngempray—leuwih bodas batan nu bisa diputihkeun ku saha bae di dunya. Tuluy Nabi Elias jeung Nabi Musa katembong ku maranehna, nuju sasauran jeung Yesus.

Pok Petrus ka Yesus, “Rabi, sae urang aya di dieu. Urang nyieun tilu saung—hiji kanggo Gusti, hiji kanggo Nabi Musa, sareng hiji kanggo Nabi Elias.” Petrus teu terang kudu ngomong naon, sabab maranehna kacida sarieuneunana.

Tuluy aya mega nu nutupan maranehna, sarta aya soara ti jero mega tea: “Ieu teh Putra Kami anu kaasih. Kudu dengekeun Anjeunna!”

Dumadakan, waktu maranehna rarat-reret, geus euweuh deui saha-saha nu aya di gigireunana iwal ti Yesus.

Waktu turun ti gunung, Anjeunna miwarang maranehna supaya ulah bebeja ka saha-saha ngeunaan naon nu geus katarenjo, nepi ka Putra Manusa gugah tina maot. Nya maranehna nyimpen eta perkara keur sorangan, bari naranya-nanya naon maksudna gugah tina maot teh. Tuluy maranehna naranya ka Anjeunna, “Naha para ahli Toret nyebutkeun yen Nabi Elias kudu sumping ti heula?”

Waler Anjeunna, “Memang Nabi Elias sumping ti heula sarta mulangkeun sagala rupa. Tapi naha aya tulisan yen Putra Manusa kudu nandangan loba kasangsaraan sarta dihina-hina? Tapi ceuk Kami ka maraneh, Nabi Elias teh geus sumping, sarta ku maranehna diperlakukeun sakarep-karep, cocog jeung nu geus ditulis ngeunaan anjeunna.” a a v13 Yesus nuju nyarioskeun ngeunaan Yahya Juru Baptis, anu sumping dina roh sareng kakawasaan Nabi Elias.

Kayakinan Hiji Bapa dina Kaayaan Nguyung

Waktu nepi ka murid-murid nu sejenna, maranehna narenjo jalma rea ngariung di sabudeureun murid-murid tea, jeung para ahli Toret nu keur paadu omong jeung maranehna. Barang jalma rea tea narenjoeun Yesus, kabeh kacida hemengna tuluy lalumpatan muru pikeun ngabageakeun Anjeunna.

Anjeunna mariksa ka maranehna, “Keur paraadu naon maraneh jeung para ahli Toret teh?”

Aya saurang ti nu ngariung ngawalon, “Guru, abdi mangku pun anak ka Gusti; manehna kaasupan roh nu ngabalukarkeun teu bisa nyarita. Unggal eta roh nyangkalak, budak teh dibanting. Sungutna ngaluarkeun busa, huntuna kerot-kerot, awakna jadi kaku. Abdi parantos nyuhunkeun ka murid-murid Gusti supados ngusir eta roh, nanging teu araya nu tiasa.”

Waler Anjeunna, “Eh jalma-jalma jaman ayeuna anu teu palercaya, nepi ka iraha Kami kudu marengan maraneh? Nepi ka iraha Kami kudu nahanan maraneh? Bawa budak teh ka dieu ka Kami.”

Budak teh dibawa ka Anjeunna. Barang narenjoeun Yesus, eta roh sapada harita nyintreuk budak nepi ka ngageibig; budak teh labuh kana taneuh, kokolepetan bari ngaluarkeun busa tina sungutna.

Yesus mariksa ka bapa budak, “Geus sabaraha lila budak kieu teh?” “Ti leuleutik,” tembalna.

“Sering budak teh dialungkeun kana seuneu jeung kana cai sangkan binasa. Nanging upami Gusti tiasa midamel naon-naon, mugi karunya ka abdi sadaya sareng tulungan.”

Waler Yesus ka manehna, “‘Upami tiasa’? Sagala perkara teh mungkin pikeun jalma nu percaya.”

Sapada harita bapa budak teh ngagorowok, “Abdi percaya; mugi tulungan dina kakirangan percaya abdi!”

Barang ningali jalma rea nu lalumpatan ngagimbung, Yesus nyentak eta roh jahat: “Eh roh pireu jeung torek, ku Kami dititah—kaluar ti budak ieu sarta ulah asup-asup deui salilana!”

Bari ngagorowok tur nyintreuk budak teh tarik pisan, eta roh kaluar. Budak teh kawas mayit, nepi ka loba nu ngomong, “Geus paeh.” Tapi Yesus nyepeng leungeun budak tuluy diangkat, budak teh nangtung.

Sanggeus Yesus aya di jero imah, murid-murid-Na naranya ka Anjeunna nyalira, “Naha abdi sadaya teu tiasa ngusir eta roh?”

Waler Anjeunna, “Roh nu kieu mah ngan bisa kaluar ku paneda.”

Putra Manusa Kudu Pupus

Maranehna arindit ti dinya tuluy ngaliwatan wewengkon Galilea. Yesus henteu kersa aya nu nyahoeun di mana ayana maranehna,

sabab Anjeunna keur ngawulang murid-murid-Na, saur-Na, “Putra Manusa rek diselehkeun kana leungeun manusa. Anjeunna bakal dipaehan, sarta tilu poe ti harita bakal gugah deui.”

Tapi maranehna teu ngarti kana maksud Anjeunna, sarta sarieuneun rek naranya ka Anjeunna.

Nu Pangleutikna Bakal Jadi Nu Pangluhungna

Maranehna narepi ka Kapernaum. Di jero imah Anjeunna mariksa ka maranehna, “Tadi di jalan maraneh paraadu naon?”

Tapi maranehna jarempe, sabab di jalan tadi geus paadu omong ngeunaan saha nu pangunggulna.

Anjeunna calik, nyaur ka nu Dua Belas, tuluy saur-Na, “Sing saha nu hayang jadi pangheulana, kudu jadi nu pangpandeurina ti sakabeh jeung jadi badega sarerea.”

Anjeunna nyandak hiji budak leutik, ditangtungkeun di tengah-tengah maranehna, budak teh dirangkul, tuluy saur-Na ka maranehna:

“Sing saha nu narima salah sahiji budak leutik kieu demi jenengan Kami, hartina narima Kami; jeung sing saha nu narima Kami, lain narima Kami, tapi narima Nu ngutus Kami.”

Keur Urang, Lain Ngalawan Urang

Pok Yohanes ka Anjeunna, “Guru, abdi sadaya ningali aya jalma nu ngusir setan nganggo jenengan Gusti, sarta ku abdi sadaya dipenta eureun, margi manehna henteu ngiring ka abdi sadaya.”

Tapi waler Yesus, “Ulah dipegat—sabab euweuh jalma nu nyieun mujijat demi jenengan Kami bisa ujug-ujug nyarita goreng ka Kami. Sabab sing saha nu henteu ngalawan ka urang, eta teh pihak urang. Saestuna ceuk Kami ka maraneh, sing saha nu mere maraneh sacangkir cai pikeun diinum lantaran maraneh milik Kristus, moal leungit ganjaranana.

Ulah Nyasarkeun Nu Laleutik

Sing saha nu nyasarkeun salah sahiji ti nu laleutik nu percaya ka Kami—leuwih hade manehna digantungan batu panggilingan nu gede dina beuheungna tuluy dialungkeun ka laut. Lamun leungeun maneh nyasarkeun maneh, teukteuk. Leuwih hade asup kana hirup bari leungeunna buntung batan asup ka naraka jeung leungeun duanana, kana seuneu nu teu bisa pareum. b b v43 Naskah-naskah nu pangkolotna henteu ngagaduhan ayat 44 di dieu; salinan-salinan nu leuwih anyar nambahan: “tempat bilatungna teu paeh sarta seuneuna teu pareum.”

Lamun suku maneh nyasarkeun maneh, teukteuk. Leuwih hade asup kana hirup bari pincang batan dialungkeun ka naraka jeung suku duanana. c c v45 Naskah-naskah nu pangkolotna henteu ngagaduhan ayat 46 di dieu; salinan-salinan nu leuwih anyar nambahan: “tempat bilatungna teu paeh sarta seuneuna teu pareum.”

Lamun panon maneh nyasarkeun maneh, cokel piceun. Leuwih hade asup ka Karajaan Rama urang bari ngan boga sabeulah panon batan dialungkeun ka naraka jeung panon duanana, tempat ‘bilatungna henteu paeh-paeh sarta seuneuna henteu pareum-pareum.’

Sabab unggal jalma bakal diasinan ku seuneu. Uyah teh hade, tapi lamun geus leungit asinna, kumaha carana ngasinan deui? Sing boga uyah di antara maraneh, sarta sing akur jeung pada batur.”