مرقس 9 FHB Father's Heart Bible™

9 ¹کين چيائين تہ ”آءٌ اوهان کي سچ ٿو چوان تہ هتي بيٺلن مان ڪي اهڙا آهن جيڪي اسان جي پيءُ جي بادشاهي کي طاقت سان ايندي نہ ڏسندا، تيستائين موت جو مزو نہ چکندا.“

²ڇهن ڏينهن پوءِ يسوع پطرس، يعقوب ۽ يوحنا کي ساڻ کڻي، کين اڪيلائيءَ ۾ هڪ اوچي جبل تي وٺي ويو، ۽ هنن جي اڳيان سندس صورت بدلجي وئي. ³سندس ڪپڙا چمڪندڙ ۽ ڏيپندڙ اڇا ٿي ويا، ايترا اڇا جو دنيا ۾ ڪو ڪپڙا ڌوئڻ وارو بہ اهڙا اڇا نہ ڪري سگھي. ⁴ايليا ۽ موسيٰ هنن کي نظر آيا، ۽ اهي يسوع سان ڳالهائي رهيا هئا.

⁵پطرس يسوع کي چيو تہ ”ربي، اسان جو هتي هجڻ سٺو آهي. اچو تہ ٽي ڇانوڻيون ٺاهيون، هڪڙي تو لاءِ، هڪڙي موسيٰ لاءِ ۽ هڪڙي ايليا لاءِ.“ ⁶کيس خبر ئي نہ هئي تہ ڇا چوي، ڇاڪاڻ تہ اهي ڏاڍا ڊڄي ويا هئا.

⁷پوءِ هڪ ڪڪر آيو ۽ هنن تي ڇانئجي ويو، ۽ ڪڪر مان آواز آيو تہ ”هي منهنجو پيارو فرزند آهي. کيس ٻڌو!“

⁸اوچتو جڏهن چوڌاري نهاريائون تہ يسوع کان سواءِ پاڻ سان ڪنهن کي بہ نہ ڏٺائون.

⁹جبل تان لهندي کين حڪم ڏنائين تہ جيڪي ڏٺو اٿن سو ڪنهن کي نہ ٻڌائين، جيستائين ابنِ آدم مئلن مان جيئرو نہ ٿئي. ¹⁰تنهنڪري هنن اها ڳالھ پنهنجي دل ۾ رکي، پاڻ ۾ پڇاڻو ڪندا رهيا تہ مئلن مان جيئرو ٿيڻ جو مطلب ڇا آهي. ¹¹پوءِ هنن کانئس پڇيو تہ ”شريعت جا عالم ڇو ٿا چون تہ ايليا کي پهرين اچڻ گھرجي؟“

¹²چيائين تہ ”ايليا پهرين اچي ٿو ۽ سڀ ڪجھ بحال ڪري ٿو. تڏهن ابنِ آدم بابت اهو ڇو لکيل آهي تہ هو گھڻا ڏک سهندو ۽ ذليل ڪيو ويندو؟ ¹³پر آءٌ اوهان کي ٿو چوان تہ ايليا اچي چڪو آهي، ۽ هنن ساڻس جيڪو گھريو سو ڪيو، جيئن سندس باري ۾ لکيل آهي.“ ^a a v13 يسوع يوحنا بپتسما ڏيندڙ ڏانهن اشارو ڪري رهيو آهي، جيڪو ايليا جي روح ۽ طاقت ۾ آيو هو.

هڪ پيءُ جو بيقرار ايمان

¹⁴جڏهن ٻين شاگردن وٽ آيا، تڏهن ڏٺائون تہ شاگردن جي چوڌاري وڏو ميڙ هو ۽ شريعت جا عالم هنن سان بحث ڪري رهيا هئا. ¹⁵جيئن ئي سڄي ميڙ يسوع کي ڏٺو، تڏهن اهي حيران ٿي ويا ۽ ڊوڙي اچي کيس سلام ڪيائون.

¹⁶کانئن پڇيائين تہ ”اوهين شريعت جي عالمن سان ڪهڙي ڳالھ تي بحث ڪري رهيا آهيو؟“

¹⁷ميڙ مان هڪڙي ماڻهوءَ وراڻيس تہ ”استاد، مون پنهنجو پٽ تو وٽ آندو، ان ۾ اهڙو روح آهي جيڪو کيس ڳالهائڻ نہ ٿو ڏئي. ¹⁸جڏهن بہ اهو کيس پڪڙي ٿو، تڏهن ڪيرائي ٿو ڇڏي. هو وات مان ڦڻ ٿو ڪڍي، ڏند ٿو ڪچڪچائي ۽ سخت ٿي ٿو وڃي. مون تنهنجن شاگردن کي عرض ڪيو تہ اهو ڪڍي ڇڏين، پر اهي ڪڍي نہ سگھيا.“

¹⁹وراڻيائينس تہ ”اي بي ايمان نسل، آءٌ ڪيستائين اوهان سان گڏ رهندس؟ ڪيستائين اوهان کي سهندس؟ کيس مون ڏانهن وٺي اچو.“

²⁰پوءِ ڇوڪر کي وٽس وٺي آيا. يسوع کي ڏسندي ئي روح ڇوڪر کي هڪدم جھٽڪا ڏنا، سو هو ڌرتيءَ تي ڪري پيو ۽ ڦٿڪندو ۽ وات مان ڦڻ ڪڍندو رهيو.

²¹يسوع ڇوڪر جي پيءُ کان پڇيو تہ ”ڪيتري وقت کان کيس اهو ٿيندو اچي ٿو؟“ هن چيو تہ ”ننڍپڻ کان.

²²ان ڪيترائي ڀيرا کيس باھ ۾ ۽ پاڻيءَ ۾ اڇلي ڇڏيو آهي تہ کيس ناس ڪري. پر جيڪڏهن تون ڪجھ ڪري سگھين ٿو تہ اسان تي رحم ڪري اسان جي مدد ڪر.“

²³يسوع کيس چيو تہ ”’جيڪڏهن تون ڪري سگھين ٿو‘؟ ايمان آڻيندڙ لاءِ سڀ ڪجھ ٿي سگھي ٿو.“

²⁴هڪدم ڇوڪر جي پيءُ پڪاري چيو تہ ”آءٌ ايمان ٿو آڻيان، منهنجي بي ايمانيءَ ۾ مدد ڪر!“

²⁵جڏهن يسوع ڏٺو تہ ميڙ ڊوڙندو گڏ ٿي رهيو آهي، تڏهن ناپاڪ روح کي ڌمڪي ڏنائين تہ ”اي گونگي ۽ ٻوڙي روح، آءٌ تو کي حڪم ٿو ڏيان، هن مان نڪري اچ ۽ ڪڏهن بہ وري هن ۾ داخل نہ ٿجان!“

²⁶روح رڙ ڪري ۽ کيس سخت جھٽڪا ڏئي ٻاهر نڪري آيو. ڇوڪرو لاش جهڙو ٿي پيو، تنهنڪري گھڻن چيو تہ ”هو مري ويو آهي.“ ²⁷پر يسوع هن جو هٿ جھلي کيس اٿاريو، تڏهن هو اٿي بيٺو.

²⁸جڏهن يسوع گھر ۾ آيو، تڏهن سندس شاگردن اڪيلائيءَ ۾ کانئس پڇيو تہ ”اسين ان کي ڇو نہ ڪڍي سگھياسين؟“

²⁹کين چيائين تہ ”هن قسم جو روح رڳو دعا سان نڪري سگھي ٿو.“

ابنِ آدم کي مرڻو آهي

³⁰اتان نڪري اهي گليل مان لنگھي ويا. يسوع نہ ٿي چاهيو تہ ڪنهن کي خبر پوي تہ اهي ڪٿي آهن،

³¹ڇاڪاڻ تہ هو پنهنجن شاگردن کي سيکاريندو هو ۽ کين ٻڌائيندو هو تہ ”ابنِ آدم ماڻهن جي هٿن ۾ ڏنو ٿو وڃي. اهي کيس ماري ڇڏيندا، ۽ ٽن ڏينهن پوءِ هو جيئرو ٿي اٿندو.“

³²پر هنن کي سندس ڳالھ سمجھ ۾ نہ آئي، ۽ کانئس پڇڻ کان ڊڄندا هئا.

سڀ کان ننڍو سڀ کان وڏو ٿيندو

³³ڪفرنحوم ۾ آيا. گھر ۾ کانئن پڇيائين تہ ”رستي ۾ اوهين ڪهڙي ڳالھ تي بحث ڪري رهيا هئا؟“

³⁴پر اهي ماٺ ۾ هئا، ڇاڪاڻ تہ رستي ۾ هنن پاڻ ۾ بحث ڪيو هو تہ ڪير سڀ کان وڏو آهي.

³⁵ويھي، ٻارهن کي سڏي کين چيائين تہ ”جيڪو پهريون ٿيڻ چاهي ٿو، سو سڀني کان آخري ۽ سڀني جو خادم ٿيندو.“

³⁶هڪ ننڍو ٻار کڻي کين وچ ۾ بيھاريائين، پوءِ ان کي ٻانهن ۾ کڻي کين چيائين تہ

³⁷”جيڪو منهنجي نالي ۾ انهن ننڍن ٻارن مان هڪڙي کي قبول ٿو ڪري، سو مون کي قبول ٿو ڪري، ۽ جيڪو مون کي قبول ٿو ڪري، سو رڳو مون کي نہ، پر مون کي موڪليندڙ کي قبول ٿو ڪري.“

اسان جي خلاف نہ، اسان جي حق ۾

³⁸يوحنا کيس چيو تہ ”استاد، اسان هڪڙي ماڻهوءَ کي تنهنجي نالي سان ڀوت ڪڍندي ڏٺو ۽ کيس روڪڻ جي ڪوشش ڪئي، ڇاڪاڻ تہ هو اسان جي پٺيان نہ ٿو هلي.“

³⁹پر يسوع چيو تہ ”کيس نہ روڪيو، ڇاڪاڻ تہ ڪو بہ ماڻهو جيڪو منهنجي نالي سان معجزو ڪري، سو جلدي منهنجي برائي نہ ڪري سگھندو. ⁴⁰ڇاڪاڻ تہ جيڪو اسان جي خلاف ناهي، سو اسان جي حق ۾ آهي. ⁴¹آءٌ اوهان کي سچ ٿو چوان تہ جيڪو اوهان کي، ان ڪري جو اوهين مسيح جا آهيو، پيئڻ لاءِ پاڻيءَ جو هڪ پيالو ڏئي، سو پنهنجو اجر ڪڏهن بہ نہ وڃائيندو.

ننڍن کي ڀٽڪايو نہ

⁴²جيڪو انهن ننڍن مان، جيڪي مون تي ايمان آڻين ٿا، ڪنهن هڪڙي کي ٺوڪر کارائي، تنهن لاءِ بهتر آهي تہ سندس ڳچيءَ ۾ چڪيءَ جو وڏو پڙ ٻڌو وڃي ۽ کيس سمنڊ ۾ اڇلايو وڃي. ⁴³جيڪڏهن تنهنجو هٿ توکي ٺوڪر کارائي تہ ان کي ڪٽي ڇڏ. اپاهج ٿي زندگيءَ ۾ داخل ٿيڻ تو لاءِ ان کان بهتر آهي تہ ٻن هٿن سان دوزخ ۾، يعني نہ اجھامندڙ باھ ۾ وڃين. ^b b v43 سڀ کان پراڻن نسخن ۾ هتي آيت 44 ناهي، پوين نقلن ۾ اهو وڌايو ويو آهي تہ ”جتي انهن جو ڪيڙو نہ ٿو مري ۽ باھ نہ ٿي اجھامجي.“

⁴⁵جيڪڏهن تنهنجو پير توکي ٺوڪر کارائي تہ ان کي ڪٽي ڇڏ. لنگڙو ٿي زندگيءَ ۾ داخل ٿيڻ تو لاءِ ان کان بهتر آهي تہ ٻن پيرن سان دوزخ ۾ اڇلايو وڃين. ^c c v45 سڀ کان پراڻن نسخن ۾ هتي آيت 46 ناهي، پوين نقلن ۾ اهو وڌايو ويو آهي تہ ”جتي انهن جو ڪيڙو نہ ٿو مري ۽ باھ نہ ٿي اجھامجي.“

⁴⁷جيڪڏهن تنهنجي اک توکي ٺوڪر کارائي تہ ان کي ڪڍي اڇل. هڪڙي اک سان اسان جي پيءُ جي بادشاهي ۾ داخل ٿيڻ تو لاءِ ان کان بهتر آهي تہ ٻن اکين سان دوزخ ۾ اڇلايو وڃين، ⁴⁸جتي ’انهن جو ڪيڙو ڪڏهن نہ ٿو مري ۽ باھ ڪڏهن نہ ٿي اجھامجي.‘

⁴⁹ڇاڪاڻ تہ هر ڪو باھ سان لوڻيو ويندو. ⁵⁰لوڻ سٺو آهي، پر جيڪڏهن لوڻ پنهنجو ذائقو وڃائي ڇڏي تہ اوهين ان کي ٻيهر ڪيئن ذائقيدار بڻائيندا؟ پاڻ ۾ لوڻ رکو ۽ هڪ ٻئي سان صلح سان رهو.“