ਮਰਕੁਸ 9

ਕਾਂਡ 9।

9 ¹ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਚ ਆਖਦਾ ਹਾਂ: ਇੱਥੇ ਖਲੋਤਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਅਜਿਹੇ ਹਨ ਜੋ ਮੌਤ ਦਾ ਸੁਆਦ ਨਾ ਚੱਖਣਗੇ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਉਹ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਸਮਰੱਥਾ ਨਾਲ ਆਉਂਦਾ ਨਾ ਵੇਖ ਲੈਣ।”

²ਛੇ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਯਿਸੂ ਨੇ ਪਤਰਸ, ਯਾਕੂਬ ਅਤੇ ਯੂਹੰਨਾ ਨੂੰ ਨਾਲ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਲਿਆਂ ਇੱਕ ਉੱਚੇ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਲੈ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉਸ ਦਾ ਰੂਪ ਬਦਲ ਗਿਆ। ³ਉਸ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਚਮਕੀਲੇ, ਬੜੇ ਹੀ ਚਿੱਟੇ ਹੋ ਗਏ—ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਵੀ ਧੋਬੀ ਇੰਨੇ ਚਿੱਟੇ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ। ⁴ਅਤੇ ਏਲੀਯਾਹ ਮੂਸਾ ਦੇ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਯਿਸੂ ਨਾਲ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।

⁵ਪਤਰਸ ਨੇ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਗੁਰੂ ਜੀ, ਚੰਗਾ ਹੈ ਜੋ ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਹਾਂ। ਆਓ ਅਸੀਂ ਤਿੰਨ ਤੰਬੂ ਬਣਾਈਏ—ਇੱਕ ਤੇਰੇ ਲਈ, ਇੱਕ ਮੂਸਾ ਲਈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਏਲੀਯਾਹ ਲਈ।” ⁶ਉਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਕਿ ਕੀ ਆਖੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਬਹੁਤ ਡਰ ਗਏ ਸਨ।

⁷ਇੱਕ ਬੱਦਲ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਛਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਬੱਦਲ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਅਵਾਜ਼ ਆਈ: “ਇਹ ਮੇਰਾ ਪਿਆਰਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਸੁਣੋ!”

⁸ਅਚਾਨਕ, ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਯਿਸੂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਾ ਵੇਖਿਆ।

⁹ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਉਤਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਜੋ ਕੁਝ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਾ ਦੱਸਣ, ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮੁਰਦਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜੀ ਨਾ ਉੱਠੇ। ¹⁰ਸੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਹੀ ਰੱਖੀ, ਅਤੇ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਵਿਚਾਰਦੇ ਰਹੇ ਕਿ ਮੁਰਦਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜੀ ਉੱਠਣ ਦਾ ਕੀ ਅਰਥ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ¹¹ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, “ਗ੍ਰੰਥੀ ਕਿਉਂ ਆਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਏਲੀਯਾਹ ਦਾ ਆਉਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ?”

¹²ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਏਲੀਯਾਹ ਸੱਚੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਸੁਧਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਫੇਰ ਇਹ ਕਿਉਂ ਲਿਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਕਿ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਦੁੱਖ ਸਹਿਣਾ ਅਤੇ ਤੁੱਛ ਸਮਝਿਆ ਜਾਣਾ ਪਵੇਗਾ? ¹³ਪਰ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਏਲੀਯਾਹ ਆ ਚੁੱਕਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਦੇ ਬਾਰੇ ਲਿਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨਾਲ ਜੋ ਚਾਹਿਆ ਸੋ ਕੀਤਾ।” ^a a v13 ਯਿਸੂ ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜੋ ਏਲੀਯਾਹ ਦੇ ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਸਮਰੱਥਾ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਸੀ।

ਇੱਕ ਪਿਤਾ ਦਾ ਬੇਚੈਨ ਵਿਸ਼ਵਾਸ

¹⁴ਜਦੋਂ ਉਹ ਬਾਕੀ ਚੇਲਿਆਂ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੇ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਚੇਲਿਆਂ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਭੀੜ ਅਤੇ ਗ੍ਰੰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਬਹਿਸ ਕਰਦੇ ਵੇਖਿਆ। ¹⁵ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਸਾਰੀ ਭੀੜ ਨੇ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਦੌੜ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।

¹⁶ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, “ਤੁਸੀਂ ਗ੍ਰੰਥੀਆਂ ਨਾਲ ਕਿਸ ਗੱਲ ਬਾਰੇ ਬਹਿਸ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ?”

¹⁷ਭੀੜ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਗੁਰੂ ਜੀ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਲਿਆਇਆ ਹਾਂ; ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਆਤਮਾ ਚਿੰਬੜਿਆ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਬੋਲਣ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ। ¹⁸ਜਦੋਂ ਵੀ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਫੜਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪਟਕ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਮੂੰਹੋਂ ਝੱਗ ਸੁੱਟਦਾ, ਦੰਦ ਪੀਸਦਾ ਅਤੇ ਆਕੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਕੱਢ ਦੇਣ, ਪਰ ਉਹ ਨਾ ਕੱਢ ਸਕੇ।”

¹⁹ਉਸ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਹੇ ਅਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਪੀੜ੍ਹੀ, ਮੈਂ ਕਦੋਂ ਤੱਕ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਰਹਾਂ? ਮੈਂ ਕਦੋਂ ਤੱਕ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਹਾਂ? ਉਸ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਲਿਆਓ।”

²⁰ਉਹ ਮੁੰਡੇ ਨੂੰ ਉਸ ਕੋਲ ਲਿਆਏ। ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਿਆਂ ਹੀ ਆਤਮਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਫੌਰਨ ਮਰੋੜਿਆ; ਉਹ ਭੁੰਜੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ ਅਤੇ ਝੱਗ ਸੁੱਟਦਾ ਤੜਫ਼ਣ ਲੱਗਾ।

²¹ਯਿਸੂ ਨੇ ਮੁੰਡੇ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, “ਇਸ ਨੂੰ ਇਹ ਦਸ਼ਾ ਕਦੋਂ ਤੋਂ ਹੈ?” ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਬਚਪਨ ਤੋਂ।

²²ਇਸ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਲਈ ਕਈ ਵਾਰ ਅੱਗ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟਿਆ ਹੈ। ਪਰ ਜੇ ਤੂੰ ਕੁਝ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਤਰਸ ਕਰ ਅਤੇ ਸਾਡੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰ।”

²³ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “‘ਜੇ ਤੂੰ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈਂ’? ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲਈ ਸਭ ਕੁਝ ਸੰਭਵ ਹੈ।”

²⁴ਓਸੇ ਵੇਲੇ ਮੁੰਡੇ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਪੁਕਾਰ ਕੇ ਕਿਹਾ, “ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਮੇਰੇ ਅਵਿਸ਼ਵਾਸ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰ!”

²⁵ਜਦੋਂ ਯਿਸੂ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਭੀੜ ਦੌੜ ਕੇ ਇਕੱਠੀ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਝਿੜਕਿਆ: “ਹੇ ਗੁੰਗੇ ਅਤੇ ਬੋਲੇ ਆਤਮਾ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ—ਇਸ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿੱਕਲ ਜਾਹ ਅਤੇ ਮੁੜ ਕਦੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਨਾ ਵੜੀਂ!”

²⁶ਚੀਕ ਮਾਰ ਕੇ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਮਰੋੜ ਕੇ ਉਹ ਨਿੱਕਲ ਗਿਆ। ਉਹ ਮੁਰਦੇ ਵਰਗਾ ਵਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ, ਇਸ ਲਈ ਬਹੁਤਿਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਇਹ ਮਰ ਗਿਆ।” ²⁷ਪਰ ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਠਾਇਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਗਿਆ।

²⁸ਜਦੋਂ ਯਿਸੂ ਘਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੇ ਇਕਾਂਤ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, “ਅਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਨਾ ਕੱਢ ਸਕੇ?”

²⁹ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਇਹ ਜਾਤ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਨਿੱਕਲ ਸਕਦੀ।”

ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮਰਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ

³⁰ਉਹ ਉੱਥੋਂ ਤੁਰ ਪਏ ਅਤੇ ਗਲੀਲ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘੇ। ਯਿਸੂ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ ਕਿ ਕੋਈ ਜਾਣੇ ਕਿ ਉਹ ਕਿੱਥੇ ਹਨ,

³¹ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਦਾ, “ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਹੱਥੀਂ ਫੜਵਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸੁੱਟਣਗੇ, ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਜੀ ਉੱਠੇਗਾ।”

³²ਪਰ ਉਹ ਨਾ ਸਮਝੇ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਕੀ ਮਤਲਬ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਤੋਂ ਪੁੱਛਣ ਤੋਂ ਡਰਦੇ ਸਨ।

ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੋਵੇਗਾ

³³ਉਹ ਕਫ਼ਰਨਾਹੂਮ ਆਏ। ਘਰ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, “ਤੁਸੀਂ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਕਿਸ ਗੱਲ ਬਾਰੇ ਬਹਿਸ ਕਰ ਰਹੇ ਸੀ?”

³⁴ਪਰ ਉਹ ਚੁੱਪ ਰਹੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਇਸ ਗੱਲ ਉੱਤੇ ਬਹਿਸ ਕੀਤੀ ਸੀ ਕਿ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਕੌਣ ਹੈ।

³⁵ਉਹ ਬੈਠ ਗਿਆ, ਬਾਰਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਿਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਜੋ ਕੋਈ ਪਹਿਲਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿੱਛਲਾ ਅਤੇ ਸਭ ਦਾ ਸੇਵਕ ਹੋਣਾ ਪਵੇਗਾ।”

³⁶ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਨਿੱਕੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਲਿਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਖੜ੍ਹਾ ਕੀਤਾ, ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ:

³⁷“ਜੋ ਕੋਈ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਿੱਕਿਆਂ ਬੱਚਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਮ ਵਿੱਚ ਕਬੂਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਕਬੂਲ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਜੋ ਕੋਈ ਮੈਨੂੰ ਕਬੂਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕਬੂਲ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਭੇਜਿਆ ਹੈ।”

ਸਾਡੇ ਵਿਰੁੱਧ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਸਾਡੇ ਨਾਲ

³⁸ਯੂਹੰਨਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਗੁਰੂ ਜੀ, ਅਸੀਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਵਿੱਚ ਭੂਤ ਕੱਢਦੇ ਵੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਾਡੇ ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਚੱਲਦਾ।”

³⁹ਪਰ ਯਿਸੂ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਉਸ ਨੂੰ ਨਾ ਰੋਕੋ—ਕੋਈ ਵੀ ਜੋ ਮੇਰੇ ਨਾਮ ਵਿੱਚ ਕਰਾਮਾਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਛੇਤੀ ਮੇਰੇ ਬਾਰੇ ਬੁਰਾ ਨਹੀਂ ਬੋਲ ਸਕਦਾ। ⁴⁰ਕਿਉਂਕਿ ਜੋ ਕੋਈ ਸਾਡੇ ਵਿਰੁੱਧ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਹੈ। ⁴¹ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਚ ਆਖਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਕੋਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੀਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਦਾ ਇੱਕ ਪਿਆਲਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਮਸੀਹ ਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਆਪਣਾ ਫਲ ਕਦੇ ਨਾ ਗੁਆਵੇਗਾ।

ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਿੱਕਿਆਂ ਨੂੰ ਭਟਕਾਓ ਨਾ

⁴²ਜੋ ਕੋਈ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਿੱਕਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਨੂੰ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਠੋਕਰ ਖੁਆਉਂਦਾ ਹੈ—ਉਸ ਲਈ ਚੰਗਾ ਹੁੰਦਾ ਜੇ ਉਸ ਦੇ ਗਲ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਚੱਕੀ ਦਾ ਪੁੜ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ। ⁴³ਜੇ ਤੇਰਾ ਹੱਥ ਤੈਨੂੰ ਠੋਕਰ ਖੁਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਢ ਸੁੱਟ। ਦੋ ਹੱਥਾਂ ਸਣੇ ਨਰਕ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਬੁੱਝਦੀ, ਜਾਣ ਨਾਲੋਂ ਟੁੰਡਾ ਹੋ ਕੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਵੜਨਾ ਚੰਗਾ ਹੈ। ^b b v43 ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਹੱਥ-ਲਿਖਤਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਥੇ 44ਵੀਂ ਆਇਤ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਬਾਅਦ ਦੀਆਂ ਨਕਲਾਂ ਇਹ ਜੋੜਦੀਆਂ ਹਨ: “ਜਿੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕੀੜਾ ਨਹੀਂ ਮਰਦਾ ਅਤੇ ਅੱਗ ਨਹੀਂ ਬੁੱਝਦੀ।”

⁴⁵ਜੇ ਤੇਰਾ ਪੈਰ ਤੈਨੂੰ ਠੋਕਰ ਖੁਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਢ ਸੁੱਟ। ਦੋ ਪੈਰਾਂ ਸਣੇ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟੇ ਜਾਣ ਨਾਲੋਂ ਲੰਗੜਾ ਹੋ ਕੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਵੜਨਾ ਚੰਗਾ ਹੈ। ^c c v45 ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਹੱਥ-ਲਿਖਤਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਥੇ 46ਵੀਂ ਆਇਤ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਬਾਅਦ ਦੀਆਂ ਨਕਲਾਂ ਇਹ ਜੋੜਦੀਆਂ ਹਨ: “ਜਿੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕੀੜਾ ਨਹੀਂ ਮਰਦਾ ਅਤੇ ਅੱਗ ਨਹੀਂ ਬੁੱਝਦੀ।”

⁴⁷ਜੇ ਤੇਰੀ ਅੱਖ ਤੈਨੂੰ ਠੋਕਰ ਖੁਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕੱਢ ਸੁੱਟ। ਦੋ ਅੱਖਾਂ ਸਣੇ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟੇ ਜਾਣ ਨਾਲੋਂ ਇੱਕੋ ਅੱਖ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਵੜਨਾ ਚੰਗਾ ਹੈ, ⁴⁸ਜਿੱਥੇ ‘ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕੀੜਾ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਮਰਦਾ ਅਤੇ ਅੱਗ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਬੁੱਝਦੀ।’

⁴⁹ਕਿਉਂਕਿ ਹਰੇਕ ਨੂੰ ਅੱਗ ਨਾਲ ਲੂਣ ਲਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ। ⁵⁰ਲੂਣ ਚੰਗਾ ਹੈ, ਪਰ ਜੇ ਲੂਣ ਆਪਣਾ ਖਾਰਾਪਨ ਗੁਆ ਬੈਠੇ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮੁੜ ਕਿਵੇਂ ਸੁਆਦਲਾ ਬਣਾਓਗੇ? ਆਪਣੇ ਵਿੱਚ ਲੂਣ ਰੱਖੋ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਮੇਲ-ਮਿਲਾਪ ਵਿੱਚ ਰਹੋ।”