പിതാവ് തന്റെ പുത്രനെ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു
മലമുകളിൽ അവന്റെ വസ്ത്രം വെണ്മയായി ജ്വലിക്കുന്നു, അവന്റെ പിതാവിന്റെ ശബ്ദം അവനെ പ്രിയപുത്രൻ എന്നു വിളിക്കുന്നു. താഴെ, ശിഷ്യന്മാർക്കു സഹായിക്കാൻ കഴിയാതെപോയ മകന്റെ അപ്പൻ താൻ വിശ്വസിക്കുന്നു എന്നു പറയുന്നു, തന്റെ അവിശ്വാസത്തിനു സഹായം ചോദിക്കുന്നു. പന്തിരുവർ വലിപ്പത്തെച്ചൊല്ലി തർക്കിക്കുന്നു; യേശു ഒരു ശിശുവിനെ അവരുടെ നടുവിൽ നിർത്തുന്നു.
9 1അവിടുന്ന് അവരോടു പറഞ്ഞു: “സത്യമായി ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു: ഇവിടെ നിൽക്കുന്നവരിൽ ചിലർ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ രാജ്യം ശക്തിയോടെ വരുന്നതു കാണുംമുമ്പ് മരണം ആസ്വദിക്കുകയില്ല.”
2ആറു ദിവസത്തിനുശേഷം യേശു പത്രോസിനെയും യാക്കോബിനെയും യോഹന്നാനെയും കൂട്ടി അവരെ മാത്രം ഒരു ഉയർന്ന മലയിലേക്കു കൊണ്ടുപോയി; അവരുടെ മുമ്പിൽവച്ച് അവിടുന്ന് രൂപാന്തരപ്പെട്ടു. 3അവിടുത്തെ വസ്ത്രം ശോഭയുള്ളതായി, അത്യന്തം വെണ്മയുള്ളതായിത്തീർന്നു—ഭൂമിയിൽ ആർക്കും വെളുപ്പിക്കാനാവാത്തത്ര വെണ്മയുള്ളത്. 4ഏലീയാവും മോശയും അവർക്കു പ്രത്യക്ഷരായി; അവർ യേശുവിനോടു സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
5പത്രോസ് യേശുവിനോടു പറഞ്ഞു: “റബ്ബീ, നാം ഇവിടെ ആയിരിക്കുന്നതു നല്ലത്. നമുക്കു മൂന്നു കൂടാരം ഉണ്ടാക്കാം—ഒന്ന് അങ്ങയ്ക്ക്, ഒന്ന് മോശയ്ക്ക്, ഒന്ന് ഏലീയാവിന്.” 6അവർ ഭയന്നുപോയിരുന്നതിനാൽ എന്തു പറയണമെന്ന് അവന് അറിയില്ലായിരുന്നു.
7ഒരു മേഘം പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട് അവരുടെമേൽ നിഴൽവീശി; മേഘത്തിൽനിന്ന് ഒരു ശബ്ദം ഉണ്ടായി: “ഇവിടുന്ന് എന്റെ പ്രിയപുത്രൻ; അവിടുത്തെ വാക്കു കേൾക്കുവിൻ!”
8പെട്ടെന്ന് അവർ ചുറ്റും നോക്കിയപ്പോൾ, യേശുവിനെയല്ലാതെ തങ്ങളോടൊപ്പം മറ്റാരെയും അവർ കണ്ടില്ല.
9മലയിൽനിന്ന് ഇറങ്ങുമ്പോൾ, മനുഷ്യപുത്രൻ മരിച്ചവരിൽനിന്ന് ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കുവോളം, കണ്ടതു ആരോടും പറയരുതെന്ന് അവിടുന്ന് അവരോടു കല്പിച്ചു. 10അതുകൊണ്ട് മരിച്ചവരിൽനിന്ന് ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കുക എന്നതിന്റെ അർഥം എന്തായിരിക്കുമെന്നു ചോദിച്ചുകൊണ്ട്, ആ കാര്യം അവർ തങ്ങളിൽത്തന്നെ സൂക്ഷിച്ചു. 11അവർ അവിടുത്തോടു ചോദിച്ചു: “ഏലീയാവ് ആദ്യം വരേണ്ടതുണ്ടെന്നു ശാസ്ത്രിമാർ പറയുന്നത് എന്തുകൊണ്ട്?”
12അവിടുന്ന് പറഞ്ഞു: “ഏലീയാവ് ആദ്യം വന്ന് സകലവും യഥാസ്ഥാനപ്പെടുത്തുന്നു എന്നതു ശരി. എന്നാൽ മനുഷ്യപുത്രൻ ഏറെ കഷ്ടം അനുഭവിക്കുകയും നിന്ദിക്കപ്പെടുകയും വേണമെന്ന് എഴുതിയിരിക്കുന്നത് എന്തുകൊണ്ട്? 13എന്നാൽ ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു, ഏലീയാവ് വന്നുകഴിഞ്ഞു; അവനെക്കുറിച്ച് എഴുതിയിരിക്കുന്നതുപോലെ, അവർ തങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളതെല്ലാം അവനോടു ചെയ്തു.” a a v13 ഏലീയാവിന്റെ ആത്മാവോടും ശക്തിയോടുംകൂടെ വന്ന സ്നാപകയോഹന്നാനെക്കുറിച്ചാണ് യേശു പറയുന്നത്.
ഒരു പിതാവിന്റെ വിഹ്വല വിശ്വാസം
14മറ്റു ശിഷ്യന്മാരുടെ അടുക്കൽ വന്നപ്പോൾ, ശിഷ്യന്മാർക്കു ചുറ്റും വലിയൊരു ജനക്കൂട്ടത്തെയും അവരോടു തർക്കിക്കുന്ന ശാസ്ത്രിമാരെയും അവർ കണ്ടു. 15ജനക്കൂട്ടം മുഴുവനും യേശുവിനെ കണ്ട ഉടൻ അദ്ഭുതപ്പെട്ട് അവിടുത്തെ അഭിവാദനം ചെയ്യാൻ ഓടിച്ചെന്നു.
16അവിടുന്ന് അവരോടു ചോദിച്ചു: “നിങ്ങൾ ശാസ്ത്രിമാരോട് എന്തിനെക്കുറിച്ചാണ് തർക്കിക്കുന്നത്?”
17ജനക്കൂട്ടത്തിൽനിന്ന് ഒരുവൻ അവിടുത്തോടു മറുപടി പറഞ്ഞു: “ഗുരോ, എന്റെ മകനെ ഞാൻ അങ്ങയുടെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുവന്നു; അവനു സംസാരിക്കാൻ അനുവദിക്കാത്ത ഒരു ആത്മാവ് ഉണ്ട്. 18അത് അവനെ പിടികൂടുമ്പോഴൊക്കെ അവനെ നിലത്തു തള്ളിയിടുന്നു. അവൻ വായിൽ നുര വരുത്തുന്നു, പല്ലുകടിക്കുന്നു, ശരീരം വിറങ്ങലിക്കുന്നു. അതിനെ പുറത്താക്കാൻ ഞാൻ അങ്ങയുടെ ശിഷ്യന്മാരോട് അപേക്ഷിച്ചു, എന്നാൽ അവർക്കു കഴിഞ്ഞില്ല.”
19അവിടുന്ന് മറുപടി പറഞ്ഞു: “അവിശ്വാസമുള്ള തലമുറയേ, എത്രകാലം ഞാൻ നിങ്ങളോടുകൂടെ ഇരിക്കേണം? എത്രകാലം ഞാൻ നിങ്ങളെ സഹിക്കേണം? അവനെ എന്റെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുവരുവിൻ.”
20അവർ ബാലനെ അവിടുത്തെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുവന്നു. യേശുവിനെ കണ്ടമാത്രയിൽ ആത്മാവ് അവനെ ഉടനെ പിടിച്ചുലച്ചു; അവൻ നിലത്തുവീണ് ഉരുണ്ടുപിരണ്ട് വായിൽ നുര വരുത്തി.
21യേശു ബാലന്റെ പിതാവിനോടു ചോദിച്ചു: “ഇത് എത്രകാലമായി അവനു സംഭവിക്കുന്നു?” “ബാല്യംമുതൽ,” എന്ന് അവൻ പറഞ്ഞു.
22“അവനെ നശിപ്പിക്കാൻ അത് പലപ്പോഴും അവനെ തീയിലും വെള്ളത്തിലും തള്ളിയിട്ടിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ അങ്ങയ്ക്ക് എന്തെങ്കിലും ചെയ്യാൻ കഴിയുമെങ്കിൽ, ഞങ്ങളോടു കരുണ തോന്നി ഞങ്ങളെ സഹായിക്കണമേ.”
23യേശു അവനോടു പറഞ്ഞു: “‘അങ്ങയ്ക്കു കഴിയുമെങ്കിൽ’ എന്നോ? വിശ്വസിക്കുന്നവന് എല്ലാം സാധ്യമാകുന്നു.”
24ഉടനെ ബാലന്റെ പിതാവ് നിലവിളിച്ചു: “ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നു; എന്റെ അവിശ്വാസത്തെ തുണയ്ക്കണമേ!”
25ജനക്കൂട്ടം ഒന്നിച്ചോടിക്കൂടുന്നതു കണ്ട്, യേശു അശുദ്ധാത്മാവിനെ ശാസിച്ചു: “ഊമയും ബധിരനുമായ ആത്മാവേ, ഞാൻ നിന്നോടു കല്പിക്കുന്നു—അവനിൽനിന്നു പുറത്തുവരിക, ഇനി ഒരിക്കലും അവനിൽ കടക്കരുത്!”
26ഉറക്കെ നിലവിളിച്ച് അവനെ ശക്തിയായി പിടിച്ചുലച്ചുകൊണ്ട് അത് പുറത്തുവന്നു. അവൻ ഒരു ശവംപോലെ കാണപ്പെട്ടു, അതുകൊണ്ട് “അവൻ മരിച്ചുപോയി” എന്നു പലരും പറഞ്ഞു. 27എന്നാൽ യേശു അവനെ കൈക്കുപിടിച്ച് ഉയർത്തി, അവൻ എഴുന്നേറ്റുനിന്നു.
28യേശു വീടിനകത്തു ചെന്നപ്പോൾ, അവിടുത്തെ ശിഷ്യന്മാർ സ്വകാര്യമായി അവിടുത്തോടു ചോദിച്ചു: “ഞങ്ങൾക്ക് അതിനെ പുറത്താക്കാൻ കഴിയാഞ്ഞത് എന്തുകൊണ്ട്?”
29അവിടുന്ന് അവരോടു പറഞ്ഞു: “ഈ വർഗം പ്രാർഥനയാൽ അല്ലാതെ പുറത്തുപോകുകയില്ല.”
മനുഷ്യപുത്രൻ മരിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു
30അവർ അവിടെനിന്നു പുറപ്പെട്ട് ഗലീലയിലൂടെ കടന്നുപോയി. തങ്ങൾ എവിടെയാണെന്ന് ആരും അറിയരുതെന്ന് യേശു ആഗ്രഹിച്ചു,
31എന്തെന്നാൽ അവിടുന്ന് തന്റെ ശിഷ്യന്മാരെ പഠിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് അവരോടു പറഞ്ഞു: “മനുഷ്യപുത്രൻ മനുഷ്യരുടെ കൈകളിൽ ഏല്പിക്കപ്പെടുന്നു. അവർ അവിടുത്തെ കൊല്ലും, മൂന്നു ദിവസത്തിനുശേഷം അവിടുന്ന് ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കും.”
32എന്നാൽ അവിടുന്ന് എന്താണ് ഉദ്ദേശിച്ചതെന്ന് അവർ ഗ്രഹിച്ചില്ല, അവിടുത്തോടു ചോദിക്കാൻ അവർ ഭയപ്പെട്ടു.
ഏറ്റവും ചെറിയവൻ ഏറ്റവും വലിയവനാകും
33അവർ കഫർന്നഹൂമിൽ എത്തി. വീട്ടിൽവച്ച് അവിടുന്ന് അവരോടു ചോദിച്ചു: “നിങ്ങൾ വഴിയിൽവച്ച് എന്തിനെക്കുറിച്ചാണ് തർക്കിച്ചത്?”
34എന്നാൽ ആരാണ് ഏറ്റവും വലിയവൻ എന്നതിനെക്കുറിച്ച് അവർ വഴിയിൽവച്ചു തർക്കിച്ചിരുന്നതിനാൽ അവർ മൗനമായിരുന്നു.
35അവിടുന്ന് ഇരുന്ന് പന്തിരുവരെ വിളിച്ച് അവരോടു പറഞ്ഞു: “ഒന്നാമനാകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ എല്ലാവരിലും ഒടുവിലത്തവനും എല്ലാവരുടെയും ശുശ്രൂഷകനും ആയിരിക്കണം.”
36അവിടുന്ന് ഒരു ചെറിയ കുട്ടിയെ എടുത്ത് അവരുടെ നടുവിൽ നിർത്തി, ആ കുട്ടിയെ തന്റെ കൈകളിൽ എടുത്ത് അവരോടു പറഞ്ഞു:
37“ഈ ചെറിയ കുട്ടികളിൽ ഒരുവനെ എന്റെ നാമത്തിൽ സ്വീകരിക്കുന്നവൻ എന്നെ സ്വീകരിക്കുന്നു; എന്നെ സ്വീകരിക്കുന്നവൻ എന്നെയല്ല, എന്നെ അയച്ചവനെയത്രേ സ്വീകരിക്കുന്നത്.”
നമുക്ക് എതിരല്ല, നമുക്കുവേണ്ടി
38യോഹന്നാൻ അവിടുത്തോടു പറഞ്ഞു: “ഗുരോ, അങ്ങയുടെ നാമത്തിൽ ഒരുവൻ ഭൂതങ്ങളെ പുറത്താക്കുന്നതു ഞങ്ങൾ കണ്ടു; അവൻ ഞങ്ങളെ അനുഗമിക്കാത്തതിനാൽ അവനെ ഞങ്ങൾ വിലക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.”
39എന്നാൽ യേശു പറഞ്ഞു: “അവനെ വിലക്കരുത്—എന്റെ നാമത്തിൽ ഒരു അദ്ഭുതം പ്രവർത്തിക്കുന്ന ആർക്കും വേഗത്തിൽ എന്നെക്കുറിച്ച് ദുഷിച്ചു പറയാൻ കഴിയുകയില്ല. 40നമുക്ക് എതിരല്ലാത്തവൻ നമുക്ക് അനുകൂലമാകുന്നു. 41സത്യമായി ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു, നിങ്ങൾ ക്രിസ്തുവിനുള്ളവർ ആയതിനാൽ ഒരു പാത്രം വെള്ളം നിങ്ങൾക്കു കുടിക്കാൻ തരുന്നവന് തന്റെ പ്രതിഫലം ഒരിക്കലും നഷ്ടമാകുകയില്ല.
ചെറിയവരെ വഴിതെറ്റിക്കരുത്
42എന്നിൽ വിശ്വസിക്കുന്ന ഈ ചെറിയവരിൽ ഒരുവനെ ഇടറിക്കുന്നവന്—അവന്റെ കഴുത്തിൽ ഒരു വലിയ തിരിക്കല്ലു കെട്ടി അവനെ കടലിൽ എറിയുന്നതാണ് അവന് നല്ലത്. 43നിന്റെ കൈ നിന്നെ ഇടറിക്കുന്നെങ്കിൽ, അതിനെ വെട്ടിക്കളയുക. രണ്ടു കൈയോടുംകൂടെ നരകത്തിലേക്ക്, കെടാത്ത തീയിലേക്കു പോകുന്നതിനെക്കാൾ അംഗഹീനനായി ജീവനിൽ പ്രവേശിക്കുന്നതു നല്ലത്. b b v43 ഏറ്റവും പുരാതനമായ കൈയെഴുത്തുപ്രതികളിൽ ഇവിടെ 44-ആം വാക്യം ഇല്ല; പില്ക്കാല പകർപ്പുകൾ ഇതു ചേർക്കുന്നു: "അവിടെ അവരുടെ പുഴു ചാകുന്നില്ല, തീ കെടുന്നതുമില്ല."
45നിന്റെ കാൽ നിന്നെ ഇടറിക്കുന്നെങ്കിൽ, അതിനെ വെട്ടിക്കളയുക. രണ്ടു കാലോടുംകൂടെ നരകത്തിൽ എറിയപ്പെടുന്നതിനെക്കാൾ മുടന്തനായി ജീവനിൽ പ്രവേശിക്കുന്നതു നല്ലത്. c c v45 ഏറ്റവും പുരാതനമായ കൈയെഴുത്തുപ്രതികളിൽ ഇവിടെ 46-ആം വാക്യം ഇല്ല; പില്ക്കാല പകർപ്പുകൾ ഇതു ചേർക്കുന്നു: "അവിടെ അവരുടെ പുഴു ചാകുന്നില്ല, തീ കെടുന്നതുമില്ല."
47നിന്റെ കണ്ണ് നിന്നെ ഇടറിക്കുന്നെങ്കിൽ, അതിനെ ചൂഴ്ന്നെടുത്തു കളയുക. രണ്ടു കണ്ണോടുംകൂടെ നരകത്തിൽ എറിയപ്പെടുന്നതിനെക്കാൾ ഒറ്റക്കണ്ണോടെ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ രാജ്യത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നതു നല്ലത്, 48അവിടെ ‘അവരുടെ പുഴു ഒരിക്കലും ചാകുന്നില്ല, തീ ഒരിക്കലും കെടുന്നതുമില്ല.’
49എന്തെന്നാൽ എല്ലാവരും തീകൊണ്ട് ഉപ്പിടപ്പെടും. 50ഉപ്പു നല്ലത്, എന്നാൽ ഉപ്പിന്റെ രുചി നഷ്ടപ്പെട്ടാൽ, അതിനെ എങ്ങനെ വീണ്ടും രുചിയുള്ളതാക്കും? നിങ്ങളിൽത്തന്നെ ഉപ്പു സൂക്ഷിക്കുവിൻ, പരസ്പരം സമാധാനത്തോടെ ഇരിക്കുവിൻ.”