ማርቆስ 9

ምዕራፍ 9።

9 ¹እርሱም እንዲህ አላቸው፤ “እውነት እላችኋለሁ፤ እዚህ ከሚቆሙት አንዳንዶች የአባታችን መንግሥት በኀይል ሲመጣ ሳያዩ ሞትን አይቀምሱም።”

²ከስድስት ቀን በኋላ ኢየሱስ ጴጥሮስን፣ ያዕቆብንና ዮሐንስን ይዞ ብቻቸውን ወደ አንድ ከፍ ያለ ተራራ አወጣቸው፤ በፊታቸውም ተለወጠ። ³ልብሱም እጅግ የሚያብረቀርቅ፣ በምድር ላይ ማንም አጣቢ ሊያነጣው ከሚችለው በላይ ነጭ ሆነ። ⁴ኤልያስም ከሙሴ ጋር ተገለጠላቸው፤ ከኢየሱስም ጋር ይነጋገሩ ነበር።

⁵ጴጥሮስም ኢየሱስን፣ “ረቢ ሆይ፤ በዚህ መሆናችን መልካም ነው፤ ሦስት ዳስ እንሥራ፤ አንዱን ለአንተ፣ አንዱን ለሙሴ፣ አንዱን ለኤልያስ” አለው። ⁶እጅግ ፈርተው ነበርና ምን ሊል እንደሚገባው አያውቅም ነበር።

⁷ደመናም መጥቶ ጋረዳቸው፤ ከደመናውም፣ “የምወደው ልጄ ይህ ነው፤ እርሱን ስሙት!” የሚል ድምፅ መጣ።

⁸ወዲያውም ዘወር ብለው ሲመለከቱ ከኢየሱስ በቀር ከእነርሱ ጋር ማንንም አላዩም።

⁹ከተራራው ሲወርዱ፣ የሰው ልጅ ከሙታን እስኪነሣ ድረስ ያዩትን ለማንም እንዳይናገሩ አዘዛቸው። ¹⁰ስለዚህ ነገሩን በልባቸው ያዙ፤ ከሙታን መነሣት ምን ማለት እንደ ሆነ እርስ በርሳቸው ይጠያየቁ ነበር። ¹¹እነርሱም፣ “ጻፎች ኤልያስ አስቀድሞ ሊመጣ ይገባዋል የሚሉት ለምንድን ነው?” ብለው ጠየቁት።

¹²እርሱም እንዲህ አላቸው፤ “በእርግጥ ኤልያስ አስቀድሞ መጥቶ ሁሉን ያቀናል፤ ታዲያ የሰው ልጅ ብዙ መከራ ሊቀበልና ሊናቅ እንደሚገባው የተጻፈው ለምንድን ነው? ¹³ነገር ግን እላችኋለሁ፤ ኤልያስ መጥቶአል፤ ስለ እርሱ እንደ ተጻፈው የወደዱትን ሁሉ አደረጉበት።” ^a a v13 ኢየሱስ በኤልያስ መንፈስና ኀይል ስለ መጣው ስለ መጥምቁ ዮሐንስ እየተናገረ ነው።

የአንድ አባት የተማጽኖ እምነት

¹⁴ወደ ሌሎቹ ደቀ መዛሙርት ሲመጡ፣ ብዙ ሕዝብ ከበዋቸው፣ ጻፎችም ከእነርሱ ጋር ሲከራከሩ አዩ። ¹⁵ሕዝቡም ሁሉ ኢየሱስን እንዳዩት ወዲያው ተገረሙ፤ ሊሰላሙትም ወደ እርሱ ሮጡ።

¹⁶እርሱም፣ “ከጻፎች ጋር ስለ ምን ትከራከራላችሁ?” ብሎ ጠየቃቸው።

¹⁷ከሕዝቡም መካከል አንዱ፣ “መምህር ሆይ፤ እንዳይናገር የሚያደርገው መንፈስ ያለበትን ልጄን ወደ አንተ አመጣሁ። ¹⁸በያዘውም ጊዜ ሁሉ ይጥለዋል፤ አፉም አረፋ ይደፍቃል፤ ጥርሱንም ያፋጫል፤ ይደርቃልም። አስወጡልኝ ዘንድ ደቀ መዛሙርትህን ለመንኋቸው፤ ነገር ግን አልቻሉም።”

¹⁹እርሱም መልሶ፣ “እናንተ የማታምኑ ትውልድ፤ እስከ መቼ ከእናንተ ጋር እኖራለሁ? እስከ መቼስ እታገሣችኋለሁ? ወደ እኔ አምጡት” አለ።

²⁰ልጁንም ወደ እርሱ አመጡት። መንፈሱም ኢየሱስን ባየ ጊዜ ወዲያው አንፈራገጠው፤ መሬት ላይም ወድቆ እየተንፈራገጠ አፉ አረፋ ይደፍቅ ነበር።

²¹ኢየሱስም የልጁን አባት፣ “ይህ ከመጣበት ምን ያህል ጊዜ ሆነው?” ብሎ ጠየቀው። እርሱም፣ “ከልጅነቱ ጀምሮ ነው” አለ።

²²“ሊያጠፋውም ብዙ ጊዜ ወደ እሳትና ወደ ውሃ ጥሎታል። ነገር ግን የምትችለው ነገር ቢኖር፣ አዝነህልን እርዳን።”

²³ኢየሱስም፣ “‘ብትችል’ ትላለህን? ለሚያምን ሰው ሁሉ ነገር ይቻለዋል” አለው።

²⁴ወዲያውም የልጁ አባት፣ “አምናለሁ፤ አለማመኔን እርዳኝ!” ብሎ ጮኸ።

²⁵ኢየሱስም ሕዝቡ እየሮጠ ሲሰበሰብ ባየ ጊዜ ርኩሱን መንፈስ ገሠጸው፤ “አንተ ዲዳና ደንቆሮ መንፈስ፣ እኔ አዝሃለሁ፤ ከእርሱ ውጣ፤ ከእንግዲህም ዳግመኛ አትግባበት!” አለው።

²⁶ጮኾም አበርትቶ ካንፈራገጠው በኋላ ወጣ። ልጁም እንደ በድን ሆነ፤ ስለዚህ ብዙዎች፣ “ሞተ” አሉ። ²⁷ኢየሱስ ግን እጁን ይዞ አስነሣው፤ እርሱም ቆመ።

²⁸ኢየሱስም ወደ ቤት ከገባ በኋላ ደቀ መዛሙርቱ ለብቻቸው፣ “እኛ ልናስወጣው ያልቻልነው ለምንድን ነው?” ብለው ጠየቁት።

²⁹እርሱም፣ “ይህ ዓይነቱ በጸሎት ካልሆነ በቀር ሊወጣ አይችልም” አላቸው።

የሰው ልጅ መሞት አለበት

³⁰ከዚያም ወጥተው በገሊላ አለፉ፤ ኢየሱስም የት እንዳሉ ማንም እንዲያውቅ አልፈለገም ነበር፤

³¹ደቀ መዛሙርቱን ያስተምር ነበርና፤ እንዲህም አላቸው፤ “የሰው ልጅ በሰዎች እጅ አልፎ ይሰጣል፤ ይገድሉታልም፤ ከተገደለም ከሦስት ቀን በኋላ ይነሣል።”

³²እነርሱ ግን ያለውን አልተረዱም፤ ሊጠይቁትም ፈሩ።

ታናሹ ታላቅ ይሆናል

³³ወደ ቅፍርናሆምም መጡ። ወደ ቤትም ከገባ በኋላ፣ “በመንገድ ላይ ስለ ምን ትከራከሩ ነበር?” ብሎ ጠየቃቸው።

³⁴እነርሱ ግን ዝም አሉ፤ ምክንያቱም በመንገድ ላይ ከመካከላቸው ማን እንደሚበልጥ ተከራክረው ነበር።

³⁵እርሱም ተቀምጦ ዐሥራ ሁለቱን ጠርቶ፣ “ፊተኛ ሊሆን የሚወድድ ሁሉ የሁሉ ኋለኛና የሁሉ አገልጋይ ይሁን” አላቸው።

³⁶አንድ ሕፃንም ይዞ በመካከላቸው አቆመው፤ አቅፎም እንዲህ አላቸው፤

³⁷“ከእነዚህ ሕፃናት አንዱን በስሜ የሚቀበል ሁሉ እኔን ይቀበላል፤ እኔንም የሚቀበል የላከኝን እንጂ እኔን አይደለም የሚቀበለው።”

ለእኛ እንጂ በእኛ ላይ አይደለም

³⁸ዮሐንስም፣ “መምህር ሆይ፤ በስምህ አጋንንትን የሚያስወጣ አንድ ሰው አየን፤ እኛን ስለማይከተል ልንከለክለው ሞከርን” አለው።

³⁹ኢየሱስ ግን እንዲህ አለ፤ “አትከልክሉት፤ በስሜ ተአምር የሚያደርግ ማንም ቶሎ ስለ እኔ ክፉ ሊናገር አይችልምና። ⁴⁰በእኛ ላይ ያልሆነ ከእኛ ጋር ነውና። ⁴¹እውነት እላችኋለሁ፤ የክርስቶስ ስለ ሆናችሁ አንድ ጽዋ ውሃ የሚያጠጣችሁ ሁሉ ዋጋው ከቶ አይጠፋበትም።

ታናናሾቹን አታሳስቱ

⁴²በእኔ ከሚያምኑ ከእነዚህ ታናናሾች አንዱን የሚያሰናክል ሰው፣ ታላቅ የወፍጮ ድንጋይ በአንገቱ ታስሮ ወደ ባሕር ቢጣል ይሻለዋል። ⁴³እጅህ ብታሰናክልህ ቍረጣት፤ ሁለት እጅ ኖሮህ ወደ ገሃነም፣ ወደማይጠፋው እሳት ከመግባት ይልቅ፣ አካለ ጒዳተኛ ሆነህ ወደ ሕይወት መግባት ይሻላል። ^b b v43 የጥንቶቹ ቅጂዎች እዚህ ላይ ቍጥር 44 የላቸውም፤ የኋለኞቹ ቅጂዎች ግን፣ “ትላቸው በማይሞትበት እሳቱም በማይጠፋበት” ብለው ይጨምራሉ።

⁴⁵እግርህ ብታሰናክልህ ቍረጣት፤ ሁለት እግር ኖሮህ ወደ ገሃነም ከምትጣል፣ አንካሳ ሆነህ ወደ ሕይወት መግባት ይሻላል። ^c c v45 የጥንቶቹ ቅጂዎች እዚህ ላይ ቍጥር 46 የላቸውም፤ የኋለኞቹ ቅጂዎች ግን፣ “ትላቸው በማይሞትበት እሳቱም በማይጠፋበት” ብለው ይጨምራሉ።

⁴⁷ዐይንህ ብታሰናክልህ አውጣት፤ ሁለት ዐይን ኖሮህ ወደ ገሃነም ከምትጣል፣ ባንዲት ዐይን ወደ አባታችን መንግሥት መግባት ይሻላል፤ ⁴⁸በዚያም፣ ‘ትላቸው አይሞትም፤ እሳቱም አይጠፋም።’

⁴⁹ሁሉ በእሳት ይጣፈጣልና። ⁵⁰ጨው መልካም ነው፤ ነገር ግን ጨው ጣዕሙን ቢያጣ፣ እንደ ገና በምን ታጣፍጡታላችሁ? በመካከላችሁ ጨው ይኑራችሁ፤ እርስ በርሳችሁም በሰላም ኑሩ።”