ရှင်မာကု 9 FHB Father's Heart Bible™

9 ¹ကိုယ်တော်က သူတို့အား “အမှန်အကန်သင်တို့အားငါဆိုသည်ကား၊ ဤနေရာတွင် ရပ်နေသူအချို့တို့သည် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏နိုင်ငံတော် တန်ခိုးနှင့်တကွ ကြွလာသည်ကို မမြင်မီ သေခြင်းကို မမြည်းစမ်းရကြ။” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

²ခြောက်ရက်ကြာပြီးနောက် ယေရှုသည် ပေတရု၊ ယာကုပ်နှင့် ယောဟန်တို့ကို ခေါ်၍ မြင့်သောတောင်ပေါ်သို့ သီးခြားခေါ်ဆောင်သွားတော်မူ၏။ ထိုအခါ ကိုယ်တော်သည် သူတို့ရှေ့၌ ပုံသဏ္ဌာန်ပြောင်းလဲတော်မူ၏။ ³ကိုယ်တော်၏အဝတ်တော်သည် ပြောင်လက်တောက်ပလျက် ဖြူစင်လာ၏။ မြေကြီးပေါ်ရှိ မည်သူမျှ ထိုမျှဖြူအောင် လျှော်ဖွတ်နိုင်မည်မဟုတ်။ ⁴ထိုအခါ ဧလိယသည် မောရှေနှင့်အတူ သူတို့အား ထင်ရှားပေါ်လာ၍ ယေရှုနှင့် စကားပြောဆိုလျက်ရှိကြ၏။

⁵ပေတရုက ယေရှုအား “အရှင်ဘုရား၊ ဤနေရာတွင် အကျွန်ုပ်တို့ ရှိနေခြင်းသည် ကောင်းပါ၏။ တဲသုံးဆောင် ဆောက်ကြစို့။ တစ်ဆောင်ကို ကိုယ်တော်အတွက်၊ တစ်ဆောင်ကို မောရှေအတွက်၊ တစ်ဆောင်ကို ဧလိယအတွက် ဖြစ်ပါစေ။” ဟု လျှောက်၏။ ⁶သူတို့သည် အလွန်ကြောက်ရွံ့နေကြသောကြောင့် ပေတရုသည် အဘယ်သို့ လျှောက်ရမည်ကို မသိချေ။

⁷မိုးတိမ်တစ်ခု ပေါ်လာ၍ သူတို့ကို လွှမ်းမိုးလေ၏။ မိုးတိမ်ထဲမှ “ဤသူသည် ငါချစ်သော သားတော်ဖြစ်၏။ သူ၏စကားကို နားထောင်ကြလော့။” ဟု အသံတော် ထွက်ပေါ်လာ၏။

⁸ရုတ်တရက် ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ကြည့်လိုက်သောအခါ ယေရှုမှတစ်ပါး အခြားမည်သူကိုမျှ သူတို့နှင့်အတူ မတွေ့ရတော့ချေ။

⁹တောင်ပေါ်မှ ဆင်းကြွလာစဉ် ကိုယ်တော်သည် လူသားသည် သေခြင်းမှ ရှင်ပြန်ထမြောက်တော်မမူမီ မိမိတို့မြင်ခဲ့သည်ကို မည်သူ့အားမျှ မပြောကြရန် သူတို့အား မှာထားတော်မူ၏။ ¹⁰ထို့ကြောင့် သူတို့သည် ထိုအကြောင်းကို မိမိတို့ချည်း သိမ်းဆည်းထား၍ သေခြင်းမှ ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းဟူသည် အဘယ်အဓိပ္ပာယ်နည်းဟု အချင်းချင်း မေးမြန်းကြ၏။ ¹¹သူတို့က ကိုယ်တော်အား “ဧလိယသည် ဦးစွာ ကြွလာရမည်ဟု ကျမ်းတတ်ဆရာတို့က အဘယ်ကြောင့် ဆိုကြပါသနည်း။” ဟု မေးလျှောက်ကြ၏။

¹²ကိုယ်တော်က “ဧလိယသည် ဦးစွာ ကြွလာ၍ အလုံးစုံတို့ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်သည် မှန်ပေ၏။ သို့ဖြစ်လျှင် လူသားသည် များစွာ ဆင်းရဲဒုက္ခ ခံရ၍ မထီမဲ့မြင် ပြုခြင်းခံရမည်ဟု အဘယ်ကြောင့် ကျမ်းစာ၌ ရေးထားသနည်း။ ¹³သို့ရာတွင် သင်တို့အား ငါဆိုသည်ကား၊ ဧလိယသည် ကြွလာခဲ့ပြီ။ သူ့အကြောင်း ကျမ်းစာ၌ ရေးထားသည့်အတိုင်း သူတို့သည် မိမိတို့အလိုရှိသမျှ သူ့အား ပြုခဲ့ကြ၏။” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ^a a v13 ယေရှုသည် ဧလိယ၏ ဝိညာဉ်နှင့် တန်ခိုးဖြင့် ကြွလာခဲ့သော ဗတ္တိဇံဆရာ ယောဟန်ကို ရည်ညွှန်း၍ မိန့်တော်မူခြင်းဖြစ်၏။

ဖခင်တစ်ဦး၏ အားကိုးရာမဲ့သော ယုံကြည်ခြင်း

¹⁴အခြားတပည့်တော်တို့ထံသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ တပည့်တော်တို့ကို ဝိုင်းရံနေသော လူအုပ်ကြီးကိုလည်းကောင်း၊ သူတို့နှင့် အငြင်းပွားနေသော ကျမ်းတတ်ဆရာတို့ကိုလည်းကောင်း မြင်ကြ၏။ ¹⁵လူအုပ်ကြီး တစ်စုလုံးသည် ယေရှုကို မြင်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် အံ့အားသင့်ကြ၍ ကိုယ်တော်အား နှုတ်ဆက်ရန် ပြေးလာကြ၏။

¹⁶ကိုယ်တော်က သူတို့အား “သင်တို့သည် ကျမ်းတတ်ဆရာတို့နှင့် အဘယ်အကြောင်းကို အငြင်းပွားနေကြသနည်း။” ဟု မေးတော်မူ၏။

¹⁷လူအုပ်ထဲမှ လူတစ်ဦးက “ဆရာ၊ စကားမပြောနိုင်စေသော နတ်ဆိုးစွဲကပ်နေသည့် အကျွန်ုပ်၏သားကို ကိုယ်တော့်ထံသို့ ခေါ်ဆောင်ခဲ့ပါ၏။ ¹⁸ထိုနတ်သည် သူ့ကို ဖမ်းစားသည့်အခါတိုင်း မြေပေါ်သို့ လှဲချတတ်ပါ၏။ သူသည် ခံတွင်းမှ အမြှုပ်ထွက်လျက် သွားကြိတ်၍ ကိုယ်ခန္ဓာ တောင့်တင်းသွားတတ်ပါ၏။ ထိုနတ်ကို နှင်ထုတ်ပေးရန် ကိုယ်တော်၏တပည့်တို့အား အကျွန်ုပ် တောင်းပန်ခဲ့သော်လည်း သူတို့ မစွမ်းဆောင်နိုင်ကြပါ။” ဟု လျှောက်၏။

¹⁹ကိုယ်တော်က “ယုံကြည်ခြင်းကင်းမဲ့သော လူမျိုးဆက်တို့၊ သင်တို့နှင့်အတူ ငါသည် အဘယ်မျှကာလ နေရဦးမည်နည်း။ သင်တို့ကို အဘယ်မျှကာလ သည်းခံရဦးမည်နည်း။ ထိုသူငယ်ကို ငါ့ထံသို့ ခေါ်ခဲ့ကြလော့။” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

²⁰သူတို့သည် ထိုသူငယ်ကို ကိုယ်တော့်ထံသို့ ခေါ်ဆောင်ခဲ့ကြ၏။ ယေရှုကို မြင်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ထိုနတ်သည် သူငယ်ကို ဆွဲငင်တုန်တက်စေ၏။ သူငယ်သည် မြေပေါ်သို့ လဲကျ၍ လူးလွန့်လျက် ခံတွင်းမှ အမြှုပ်ထွက်လေ၏။

²¹ယေရှုက ထိုသူငယ်၏ဖခင်အား “ဤသို့ဖြစ်နေသည်မှာ အဘယ်မျှကာလ ကြာပြီနည်း။” ဟု မေးတော်မူ၏။ ဖခင်က “ကလေးဘဝမှ စ၍ ဖြစ်ပါသည်။” ဟု လျှောက်၏။

²²“ထိုနတ်သည် သူ့ကို ဖျက်ဆီးရန် မီးထဲသို့လည်းကောင်း၊ ရေထဲသို့လည်းကောင်း ကြိမ်ဖန်များစွာ ပစ်ချခဲ့ပါ၏။ သို့သော် ကိုယ်တော် တတ်နိုင်တော်မူလျှင် အကျွန်ုပ်တို့ကို သနားတော်မူ၍ ကူမတော်မူပါ။” ဟု လျှောက်၏။

²³ယေရှုက “‘တတ်နိုင်တော်မူလျှင်’ ဟူသလော။ ယုံကြည်သူအဖို့ အလုံးစုံတို့သည် ဖြစ်နိုင်၏။” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

²⁴ချက်ချင်းပင် ထိုသူငယ်၏ဖခင်က “အကျွန်ုပ် ယုံကြည်ပါ၏။ အကျွန်ုပ်၏ မယုံကြည်နိုင်မှုကို ကူမတော်မူပါ။” ဟု ကြွေးကြော်လျှောက်၏။

²⁵လူအုပ်ကြီး အတူ ပြေးဝင်လာသည်ကို မြင်တော်မူသောအခါ ယေရှုသည် ညစ်ညူးသောနတ်ကို ဆုံးမ၍ “အ၍ နားပင်းစေသောနတ်၊ သင့်ကို ငါအမိန့်ပေး၏။ ဤသူငယ်ထဲမှ ထွက်သွားလော့။ နောက်တစ်ဖန် မဝင်နှင့်တော့။” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

²⁶ထိုနတ်သည် ဟစ်အော်၍ သူငယ်ကို ပြင်းထန်စွာ ဆွဲငင်တုန်တက်စေပြီးလျှင် ထွက်သွားလေ၏။ သူငယ်သည် အလောင်းကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသောကြောင့် လူအများက “သူသေပြီ။” ဟု ဆိုကြ၏။ ²⁷သို့ရာတွင် ယေရှုသည် သူ၏လက်ကို ဆွဲကိုင်၍ ချီပင့်တော်မူသဖြင့် သူသည် မတ်တတ်ရပ်လေ၏။

²⁸ယေရှု အိမ်ထဲသို့ ဝင်တော်မူသောအခါ တပည့်တော်တို့က “အကျွန်ုပ်တို့သည် ထိုနတ်ကို အဘယ်ကြောင့် မနှင်ထုတ်နိုင်ကြပါသနည်း။” ဟု ကိုယ်တော်အား သီးခြားမေးလျှောက်ကြ၏။

²⁹ကိုယ်တော်က “ဤသို့သောနတ်မျိုးသည် ဆုတောင်းခြင်းဖြင့်သာလျှင် ထွက်သွားနိုင်၏။” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

လူသား အသေခံရမည်

³⁰သူတို့သည် ထိုအရပ်မှ ထွက်ခွာ၍ ဂါလိလဲပြည်ကို ဖြတ်သွားကြ၏။ မိမိတို့ရှိရာအရပ်ကို မည်သူမျှ သိစေရန် ယေရှု အလိုတော်မရှိ။

³¹အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကိုယ်တော်သည် တပည့်တော်တို့အား ဆုံးမသွန်သင်လျက် “လူသားသည် လူတို့၏လက်သို့ အပ်နှံခြင်းခံရ၏။ သူတို့သည် သူ့ကို သတ်ကြလိမ့်မည်။ သုံးရက်ကြာပြီးနောက် သူသည် ရှင်ပြန်ထမြောက်လိမ့်မည်။” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

³²သို့ရာတွင် တပည့်တော်တို့သည် ကိုယ်တော် မိန့်တော်မူသည့်အနက်ကို နားမလည်ကြဘဲ ကိုယ်တော်အား မေးလျှောက်ရန်လည်း ကြောက်ရွံ့ကြ၏။

အငယ်ဆုံးသောသူသည် အကြီးဆုံးဖြစ်လိမ့်မည်

³³သူတို့သည် ကပေရနောင်မြို့သို့ ရောက်ကြ၏။ အိမ်ထဲ၌ ကိုယ်တော်က “သင်တို့သည် လမ်းခရီး၌ အဘယ်အကြောင်းကို အငြင်းပွားခဲ့ကြသနည်း။” ဟု မေးတော်မူ၏။

³⁴သို့ရာတွင် သူတို့သည် လမ်းခရီး၌ မည်သူသည် အကြီးမြတ်ဆုံးနည်းဟု အငြင်းပွားခဲ့ကြသောကြောင့် ဆိတ်ဆိတ်နေကြ၏။

³⁵ကိုယ်တော်သည် ထိုင်တော်မူ၍ တပည့်တော်တစ်ဆယ့်နှစ်ပါးကို ခေါ်ပြီးလျှင် “မည်သူမဆို ရှေ့ဦးဆုံးသောသူ ဖြစ်လိုလျှင် လူအပေါင်းတို့တွင် နောက်ဆုံးသောသူနှင့် လူအပေါင်းတို့၏ အစေခံ ဖြစ်ရမည်။” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

³⁶ကိုယ်တော်သည် သူငယ်တစ်ဦးကို ခေါ်ယူ၍ သူတို့အလယ်တွင် ရပ်စေပြီးလျှင် ထိုသူငယ်ကို ရင်ခွင်၌ ပွေ့ချီ၍ သူတို့အား မိန့်တော်မူသည်ကား၊

³⁷“မည်သူမဆို ဤသို့သောသူငယ်တစ်ဦးကို ငါ၏နာမ၌ လက်ခံလျှင် ငါ့ကို လက်ခံ၏။ ငါ့ကို လက်ခံသောသူသည် ငါ့ကိုသာ လက်ခံသည်မဟုတ်၊ ငါ့ကို စေလွှတ်တော်မူသောအရှင်ကိုလည်း လက်ခံ၏။” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

ငါတို့ဘက်၌ ဖြစ်၏၊ ဆန့်ကျင်ဘက်မဟုတ်

³⁸ယောဟန်က ကိုယ်တော်အား “ဆရာ၊ လူတစ်ဦးသည် ကိုယ်တော်၏နာမကို အမှီပြု၍ နတ်ဆိုးများကို နှင်ထုတ်နေသည်ကို အကျွန်ုပ်တို့ မြင်သဖြင့် သူသည် အကျွန်ုပ်တို့နောက်သို့ မလိုက်သောကြောင့် သူ့ကို တားမြစ်ရန် ကြိုးစားခဲ့ပါသည်။” ဟု လျှောက်၏။

³⁹သို့ရာတွင် ယေရှုက “သူ့ကို မတားမြစ်ကြနှင့်။ ငါ၏နာမ၌ အံ့ဖွယ်တန်ခိုး ပြသောသူ မည်သူမျှ ချက်ချင်း ငါ့ကို မကောင်းသဖြင့် မပြောဆိုနိုင်။ ⁴⁰အကြောင်းမူကား၊ ငါတို့ကို ဆန့်ကျင်ဘက်မပြုသောသူသည် ငါတို့ဘက်၌ ရှိ၏။ ⁴¹အမှန်အကန်သင်တို့အားငါဆိုသည်ကား၊ သင်တို့သည် ခရစ်တော်နှင့်ဆိုင်သောကြောင့် သင်တို့အား ရေတစ်ခွက် သောက်ရန် ပေးသောသူသည် မိမိ၏အကျိုးကျေးဇူးကို အဘယ်အခါမျှ ဆုံးရှုံးလိမ့်မည်မဟုတ်။

သူငယ်တို့ကို လမ်းမလွဲစေနှင့်

⁴²ငါ့ကို ယုံကြည်သော ဤသူငယ်တစ်ဦးကို အပြစ်ပြုမိစေသောသူသည်၊ မိမိလည်ပင်း၌ ကြီးမားသော ကြိတ်ဆုံကျောက် ချိတ်ဆွဲ၍ ပင်လယ်ထဲသို့ ပစ်ချခြင်းခံရသော် သူ့အဖို့ သာ၍ကောင်း၏။ ⁴³သင်၏လက်သည် သင့်ကို အပြစ်ပြုမိစေလျှင် ဖြတ်ပစ်လော့။ လက်နှစ်ဖက်စုံနှင့် ငရဲသို့၊ မငြိမ်းနိုင်သောမီးထဲသို့ ဝင်ရသည်ထက် ကိုယ်အင်္ဂါ ချို့တဲ့လျက် အသက်ထဲသို့ ဝင်ရသော် သာ၍ကောင်း၏။ ^b b v43 အစောဆုံးသော စာမူများတွင် ဤနေရာ၌ အခန်းငယ် ၄၄ မပါရှိပေ။ နောက်ပိုင်း ကူးယူသောစာမူများက “ထိုအရပ်၌ သူတို့၏ လောက်ကောင်သည် မသေ၊ မီးသည်လည်း မငြိမ်း။” ဟူ၍ ထည့်သွင်းထားကြ၏။

⁴⁵သင်၏ခြေသည် သင့်ကို အပြစ်ပြုမိစေလျှင် ဖြတ်ပစ်လော့။ ခြေနှစ်ဖက်စုံနှင့် ငရဲထဲသို့ ပစ်ချခြင်းခံရသည်ထက် ခြေဆွံ့လျက် အသက်ထဲသို့ ဝင်ရသော် သာ၍ကောင်း၏။ ^c c v45 အစောဆုံးသော စာမူများတွင် ဤနေရာ၌ အခန်းငယ် ၄၆ မပါရှိပေ။ နောက်ပိုင်း ကူးယူသောစာမူများက “ထိုအရပ်၌ သူတို့၏ လောက်ကောင်သည် မသေ၊ မီးသည်လည်း မငြိမ်း။” ဟူ၍ ထည့်သွင်းထားကြ၏။

⁴⁷သင်၏မျက်စိသည် သင့်ကို အပြစ်ပြုမိစေလျှင် ထုတ်ပစ်လော့။ မျက်စိနှစ်ဖက်စုံနှင့် ငရဲထဲသို့ ပစ်ချခြင်းခံရသည်ထက် မျက်စိတစ်ဖက်တည်းနှင့် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏နိုင်ငံတော်ထဲသို့ ဝင်ရသော် သာ၍ကောင်း၏။ ⁴⁸ထိုအရပ်၌ ‘သူတို့၏ လောက်ကောင်သည် အဘယ်အခါမျှ မသေ၊ မီးသည်လည်း အဘယ်အခါမျှ မငြိမ်းရာ။’

⁴⁹အကြောင်းမူကား၊ လူတိုင်းသည် မီးဖြင့် ဆားခတ်ခြင်းခံရကြလိမ့်မည်။ ⁵⁰ဆားသည် ကောင်း၏။ သို့သော် ဆားသည် အငန်ကင်းပျောက်သွားလျှင် အဘယ်သို့ ပြန်၍ ငန်စေနိုင်မည်နည်း။ သင်တို့တွင် ဆားရှိစေကြလော့။ အချင်းချင်း ငြိမ်သက်ခြင်းရှိကြလော့။” ဟု မိန့်တော်မူ၏။