ማርቆስ 10

ምዕራፍ 10።

10 ¹ከዚያም ተነሥቶ ወደ ይሁዳ አገርና ወደ ዮርዳኖስ ማዶ ሄደ፤ ሕዝቡም እንደ ገና ወደ እርሱ ተሰበሰቡ፤ እርሱም እንደ ልማዱ እንደ ገና አስተማራቸው።

²አንዳንድ ፈሪሳውያንም ሊፈትኑት መጥተው፣ “ሰው ሚስቱን መፍታት ተፈቅዶለታልን?” ብለው ጠየቁት።

³እርሱም መልሶ፣ “ሙሴ ምን አዘዛችሁ?” አላቸው።

⁴እነርሱም፣ “ሙሴ ሰው የፍች ደብዳቤ ጽፎ እንዲሰዳት ፈቅዷል” አሉ።

⁵ኢየሱስም፣ “ልባችሁ ስለ ደነደነ ይህን ትእዛዝ ጻፈላችሁ። ⁶ነገር ግን አባታችን ከፍጥረት መጀመሪያ ጀምሮ ወንድና ሴት አድርጎ ፈጠራቸው። ⁷‘ስለዚህ ሰው አባቱንና እናቱን ትቶ ከሚስቱ ጋራ ይጣመራል፤ ⁸ሁለቱም አንድ ሥጋ ይሆናሉ።’ ስለዚህ ከእንግዲህ አንድ ሥጋ ናቸው እንጂ ሁለት አይደሉም። ⁹እንግዲህ አባታችን ያጣመረውን ማንም አይለየው።”

¹⁰ወደ ቤቱ ከተመለሱ በኋላ፣ ደቀ መዛሙርቱ ስለዚህ ነገር እንደ ገና ጠየቁት።

¹¹እርሱም፣ “ሚስቱን ፈትቶ ሌላ የሚያገባ ሁሉ በእርሷ ላይ ያመነዝራል፤ ¹²እርሷም ባልዋን ፈትታ ሌላ ብታገባ ታመነዝራለች” አላቸው።

አብ ሕፃናትን ይቀበላል

¹³ሕዝቡም ሕፃናትን እንዲዳስሳቸው ወደ እርሱ ያመጡ ነበር፤ ደቀ መዛሙርቱ ግን ገሠጿቸው።

¹⁴ኢየሱስም ይህን አይቶ ተቈጣ፤ እንዲህም አለ፤ “ሕፃናት ወደ እኔ ይምጡ፤ አትከልክሏቸው፤ የአባታችን መንግሥት እንደ እነዚህ ላሉት ናትና። ¹⁵እውነት እላችኋለሁ፤ የአባታችንን መንግሥት እንደ ሕፃን የማይቀበል ሁሉ ከቶ አይገባባትም።”

¹⁶በክንዶቹም አቅፎ እጆቹን ጭኖባቸው ባረካቸው።

ብዙ ሀብት የነበረው ነገር ግን አንድ ነገር የጎደለው ሰው

¹⁷ወደ መንገድም ሲወጣ አንድ ሰው ወደ እርሱ ሮጦ መጥቶ በፊቱ ተንበርክኮ፣ “ቸር መምህር ሆይ፤ የዘላለምን ሕይወት እንድወርስ ምን ላድርግ?” ብሎ ጠየቀው።

¹⁸ኢየሱስም፣ “ለምን ቸር ትለኛለህ? ከአባታችን ብቻ በቀር ቸር ማንም የለም። ¹⁹ትእዛዛቱን ታውቃለህ፤ ‘አትግደል፣ አታመንዝር፣ አትስረቅ፣ በሐሰትም አትመስክር፤ አታታልል፤ አባትህንና እናትህን አክብር።’”

²⁰እርሱም፣ “መምህር ሆይ፤ ይህን ሁሉ ከልጅነቴ ጀምሬ ጠብቄአለሁ” አለው።

²¹ኢየሱስም ወደ እርሱ ተመልክቶ ወደደው። “አንድ ነገር ይጎድልሃል፤ ሂድና ያለህን ሁሉ ሽጠህ ለድኾች ስጥ፤ በሰማይም መዝገብ ይኖርሃል፤ ከዚያም መጥተህ ተከተለኝ” አለው።

²²በዚህም ቃል ፊቱ ጠቈረ፤ ብዙ ንብረት ስለ ነበረው እያዘነ ሄደ።

²³ኢየሱስም ዙሪያውን ተመልክቶ ደቀ መዛሙርቱን፣ “ባለ ጠጎች ወደ አባታችን መንግሥት መግባት እንዴት ይከብዳቸዋል!” አላቸው።

²⁴ደቀ መዛሙርቱም በቃሉ ተደነቁ። ኢየሱስም እንደ ገና፣ “ልጆች ሆይ፤ ወደ አባታችን መንግሥት መግባት እንዴት ይከብዳል! ²⁵ባለ ጠጋ ወደ አባታችን መንግሥት ከሚገባ ይልቅ ግመል በመርፌ ቀዳዳ ቢያልፍ ይቀላል።”

²⁶እነርሱም ይበልጥ ተገርመው እርስ በርሳቸው፣ “እንግዲያውስ ማን ሊድን ይችላል?” ተባባሉ።

²⁷ኢየሱስም ወደ እነርሱ ተመልክቶ፣ “ለሰው የማይቻል ነው፤ ለአባታችን ግን አይደለም፤ ለአባታችን ሁሉ ይቻላልና” አላቸው።

²⁸ጴጥሮስም፣ “እነሆ፤ እኛ ሁሉን ትተን ተከተልንህ” ማለት ጀመረ።

²⁹ኢየሱስም እንዲህ አለ፤ “እውነት እላችኋለሁ፤ ስለ እኔና ስለ ወንጌል ሲል ቤትን ወይም ወንድሞችን ወይም እኅቶችን ወይም እናትን ወይም አባትን ወይም ልጆችን ወይም እርሻን የተወ፣

³⁰“አሁን በዚህ ዘመን ከስደት ጋራ መቶ እጥፍ—ቤቶችን፣ ወንድሞችን፣ እኅቶችን፣ እናቶችን፣ ልጆችን፣ እርሻዎችን—በሚመጣውም ዓለም የዘላለምን ሕይወት የማይቀበል ማንም የለም። ³¹ነገር ግን ብዙ ፊተኞች ኋለኞች፣ ኋለኞችም ፊተኞች ይሆናሉ” አለ።

ኢየሱስ ስለ ሞቱ ለሦስተኛ ጊዜ አስቀድሞ ተናገረ

³²ወደ ኢየሩሳሌም በሚወጣው መንገድም ኢየሱስ ቀድሟቸው ይሄድ ነበር። እነርሱም ተደነቁ፤ የሚከተሉትም ፈሩ። እንደ ገናም ዐሥራ ሁለቱን ለብቻቸው ወስዶ ሊደርስበት ያለውን ይነግራቸው ጀመር፤

³³“እነሆ፤ ወደ ኢየሩሳሌም እንወጣለን፤ የሰው ልጅም ለካህናት አለቆችና ለጻፎች አልፎ ይሰጣል፤ እነርሱም ለሞት ይፈርዱበታል፤ ለአሕዛብም አሳልፈው ይሰጡታል። ³⁴ይዘብቱበታል፣ ይተፉበታል፣ ይገርፉታል፣ ይገድሉታልም፤ ከሦስት ቀንም በኋላ ይነሣል” አለ።

ታላቅነት በማገልገል

³⁵የዘብዴዎስ ልጆች ያዕቆብና ዮሐንስ ወደ እርሱ መጥተው፣ “መምህር ሆይ፤ የምንለምንህን ሁሉ እንድታደርግልን እንወዳለን” አሉት።

³⁶እርሱም፣ “ምን እንዳደርግላችሁ ትወዳላችሁ?” አላቸው።

³⁷እነርሱም፣ “በክብርህ ጊዜ አንዳችን በቀኝህ አንዳችን በግራህ እንድንቀመጥ ፍቀድልን” አሉት።

³⁸ኢየሱስም፣ “የምትለምኑትን አታውቁም። እኔ የምጠጣውን ጽዋ ልትጠጡ፣ እኔ የምጠመቀውንስ ጥምቀት ልትጠመቁ ትችላላችሁን?” አላቸው።

³⁹እነርሱም፣ “እንችላለን” አሉ። ኢየሱስም፣ “እኔ የምጠጣውን ጽዋ ትጠጣላችሁ፤ እኔ የምጠመቀውንም ጥምቀት ትጠመቃላችሁ፤ ⁴⁰ነገር ግን በቀኜ ወይም በግራዬ መቀመጥ ለተዘጋጀላቸው ነው እንጂ የምሰጠው የእኔ አይደለም” አላቸው።

⁴¹ዐሥሩም ይህን ሰምተው በያዕቆብና በዮሐንስ ተቈጡ።

⁴²ኢየሱስም ወደ እርሱ ጠርቷቸው፣ “የአሕዛብ ገዦች ተብለው የሚታሰቡት እንዲገዟቸው፣ ታላላቆቻቸውም በላያቸው ሥልጣን እንደሚያሳዩ ታውቃላችሁ። ⁴³በእናንተ ዘንድ ግን እንዲህ አይደለም፤ ይልቁንም ከእናንተ ታላቅ ሊሆን የሚወድ ሁሉ አገልጋያችሁ ይሁን፤ ⁴⁴ከእናንተም ፊተኛ ሊሆን የሚወድ ሁሉ የሁሉ ባሪያ ይሁን። ⁴⁵የሰው ልጅ እንኳ ሊያገለግልና ነፍሱን ለብዙዎች ቤዛ አድርጎ ሊሰጥ እንጂ ሊገለገል አልመጣምና” አለ።

በርጢሜዎስ ዐይኑ በራ

⁴⁶ወደ ኢያሪኮም መጡ። ኢየሱስና ደቀ መዛሙርቱ ከብዙ ሕዝብ ጋራ ከከተማዪቱ ሲወጡ፣ የጢሜዎስ ልጅ ዕውሩ በርጢሜዎስ በመንገድ ዳር ተቀምጦ ይለምን ነበር። ⁴⁷የናዝሬቱ ኢየሱስ መሆኑን ሰምቶ፣ “የዳዊት ልጅ ኢየሱስ ሆይ፤ ማረኝ!” እያለ ይጮኽ ጀመር። ⁴⁸ብዙዎችም ዝም እንዲል ገሠጹት፤ እርሱ ግን፣ “የዳዊት ልጅ ሆይ፤ ማረኝ!” እያለ ይበልጥ ጮኸ።

⁴⁹ኢየሱስም ቆሞ፣ “ጥሩት” አለ። ዕውሩንም ጠርተው፣ “አይዞህ፤ ተነሥ፤ ይጠራሃል” አሉት።

⁵⁰እርሱም ልብሱን ጥሎ ዘልሎ ተነሥቶ ወደ ኢየሱስ መጣ።

⁵¹ኢየሱስም፣ “ምን እንዳደርግልህ ትወዳለህ?” አለው። ዕውሩም፣ “ረቡኒ ሆይ፤ እንደ ገና ማየት እፈልጋለሁ” አለው። ^a a v51 “ረቡኒ” ኢየሱስን ለመጥራት የሚሆን ከልብ የመነጨ የግል አጠራር ነው — በጥልቅ እምነት የሚነገር “መምህሬ” ማለት ነው።

⁵²ኢየሱስም፣ “ሂድ፤ እምነትህ አድኖሃል” አለው። ወዲያውም ዐይኑ በራለት፤ በመንገዱም ኢየሱስን ተከተለ።