Markus 10 FHB Father's Heart Bible™

Pasal 10.

10 ¹Anjeunna angkat ti dinya ka wewengkon Yudea jeung ka peuntaseun Walungan Yordan. Jalma rea ngagimbung deui ka Anjeunna, sarta sakumaha biasana Anjeunna ngawulang deui ka maranehna.

²Aya sawatara urang Parisi anu datang rek ngadoja ka Anjeunna, pok nanya, “Naha ceuk hukum meunang lalaki megatkeun pamajikanana?”

³Waler Yesus, “Kumaha parentah Musa ka maraneh?”

⁴Tembal maranehna, “Musa ngawidian lalaki nyieun surat pepegatan tuluy nyerahkeun pamajikanana.”

⁵Waler Yesus ka maranehna, “Musa nyieun parentah kitu teh karana hate maraneh baredegong. ⁶Tapi ti mimiti dijadikeunana dunya, Rama urang ngadamel manusa lalaki jeung awewe. ⁷‘Ku sabab eta lalaki bakal ninggalkeun indung bapana, tuluy ngahiji jeung pamajikanana, ⁸nepi ka duanana jadi sadaging.’ Jadi maranehna lain deui duaan, tapi geus ngahiji jadi sadaging. ⁹Ku sabab kitu, naon anu geus dihijikeun ku Rama urang, ulah dipisahkeun ku manusa.”

¹⁰Sanggeus aya di jero imah, murid-murid naranya deui ka Anjeunna ngeunaan hal eta.

¹¹Waler Yesus ka maranehna, “Saha bae anu megatkeun pamajikanana tuluy kawin ka awewe sejen, eta migawe jinah ka pamajikanana, ¹²jeung lamun awewe megatkeun salakina tuluy kawin ka lalaki sejen, eta oge migawe jinah.”

Rama Nampi Barudak

¹³Jalma-jalma mararawa barudak ka Anjeunna supaya dicabak ku Anjeunna, tapi murid-murid nyarékan ka maranehna.

¹⁴Barang Yesus ningali kitu, Anjeunna bendu tuluy ngalahir, “Antep barudak teh daratang ka Kami; ulah dihalang-halang, sabab Karajaan Rama urang teh pikeun jalma-jalma anu saperti maranehna. ¹⁵Saenyana Kami ngabejaan ka maraneh, saha bae anu henteu narima Karajaan Rama urang cara barudak, moal bisa asup ka dinya.”

¹⁶Tuluy Anjeunna ngarangkul barudak teh, ngaberkahan bari numpangkeun panangan-Na ka maranehna.

Lalaki nu Loba Harta tapi Kakurangan Hiji Perkara

¹⁷Waktu Anjeunna rek neruskeun lalampahana-Na, aya hiji lalaki lumpat nyampeurkeun, tuluy sujud di payuneun Anjeunna bari mihatur, “Nun Guru nu sae, abdi kedah midamel naon supados tiasa ngawaris hirup langgeng?”

¹⁸Waler Yesus, “Ku naon Kami disebut sae? Taya saurang oge anu sae, kajaba ngan Rama urang nyalira. ¹⁹Maneh geus nyaho kana parentah-parentah: ‘ulah maehan, ulah jinah, ulah maling, ulah mere panyaksen palsu; ulah ngarugikeun batur; kudu ngajenan ka indung jeung bapa.’”

²⁰Walon lalaki eta, “Nun Guru, eta sadayana parantos dilakonan ku abdi ti ngongora.”

²¹Yesus ningali lalaki eta bari mikaasih. Saur-Na, “Aya hiji perkara anu kurang keneh ti maneh: jung, jual sakabeh pangaboga maneh, duitna bikeun ka nu mariskin—maneh bakal boga harta di sawarga—tuluy ka dieu, turutkeun Kami.”

²²Ngadenge eta pilahir, lalaki teh ngeluk beungeutna, tuluy indit bari sedih, sabab loba pisan pangabogana.

²³Yesus luak-lieuk tuluy ngalahir ka murid-murid-Na, “Hese pisan jalma beunghar mah asup ka Karajaan Rama urang!”

²⁴Murid-murid teh kacida heranna ngadenge pilahir-Na. Yesus ngalahir deui ka maranehna, “Anaking, hese pisan asup ka Karajaan Rama urang! ²⁵Leuwih babari onta asup kana liang jarum, batan jalma beunghar asup ka Karajaan Rama urang.”

²⁶Maranehna beuki kacida heranna, tuluy silih tanya, “Ari kitu mah saha atuh anu bisa salamet?”

²⁷Yesus mandeng ka maranehna tuluy ngalahir, “Pikeun manusa mah teu bisa, tapi pikeun Rama urang mah henteu, sabab keur Rama urang mah sagala rupa oge bisa.”

²⁸Petrus unjukan, “Nun Gusti, abdi sadaya parantos ngantunkeun sadayana, sarta ngiring ka Gusti.”

²⁹Waler Yesus, “Saenyana Kami ngabejaan ka maraneh, saha bae anu geus ninggalkeun imah, dulur lalaki, dulur awewe, indung, bapa, anak, atawa tanah lantaran Kami jeung lantaran Injil,

³⁰“tangtu bakal narima ganjaran saratus kalieun ayeuna, dina jaman kiwari—imah, dulur lalaki, dulur awewe, indung, anak, jeung tanah, dibarengan panganiayaan—sarta dina jaman anu bakal datang, hirup langgeng. ³¹Tapi loba anu ayeuna pangheulana bakal jadi pangpandeurina, sarta anu pangpandeurina jadi pangheulana.”

Yesus Ngawartoskeun Pupus-Na pikeun nu Katilu Kalina

³²Di satengahing lalampahan munggah ka Yerusalem, Yesus angkat ti payun. Murid-murid teh arolohok, ari nu nuturkeun di tukang mah sarieuneun. Yesus nyandak deui ka nu dua welas misah ti nu sejen, tuluy mimiti nyarioskeun ka maranehna naon anu bakal karandapan ku Anjeunna:

³³“Regepkeun, urang ayeuna keur munggah ka Yerusalem. Putra Manusa bakal diserenkeun ka para imam kapala jeung ahli-ahli Toret, anu bakal ngahukum pati ka Anjeunna, tuluy nyerenkeun Anjeunna ka bangsa-bangsa sejen. ³⁴Anjeunna bakal dipoyokan, diciduhan, dirangket, tuluy dipaehan; sanggeus tilu poe Anjeunna bakal hudang deui.”

Kaagungan ku Jalan Ngalalayanan

³⁵Yakobus jeung Yohanes, anak-anak Sebedeus, nyampeurkeun ka Anjeunna tuluy unjukan, “Nun Guru, abdi sadaya hoyong supados Gusti ngabulkeun naon bae anu dipundut ku abdi sadaya.”

³⁶Waler Yesus ka maranehna, “Maraneh hayang Kami migawe naon keur maraneh?”

³⁷Tembal maranehna, “Upami Gusti geus jumeneng dina kamulyaan, widian abdi sadaya calik gigireun Gusti, nu saurang di tengen, nu saurang di kenca.”

³⁸Waler Yesus ka maranehna, “Maraneh teu nyaho naon anu dipenta. Naha maraneh bisa nginum tina cawan anu diinum ku Kami, atawa dibaptis ku baptisan anu baris karandapan ku Kami?”

³⁹“Sanggup,” tembal maranehna. Waler Yesus ka maranehna, “Cawan anu diinum ku Kami memang bakal diinum ku maraneh, jeung baptisan anu karandapan ku Kami bakal karandapan ku maraneh, ⁴⁰tapi perkara calik di tengeneun atawa kenca Kami, lain Kami anu nangtukeun; eta mah geus disadiakeun pikeun saha-sahana.”

⁴¹Barang ngadenge kitu, murid nu sapuluh deui jadi arambek ka Yakobus jeung Yohanes.

⁴²Yesus nyaur maranehna sarerea tuluy ngalahir, “Maraneh nyaho yen jalma-jalma anu dianggap pamingpin bangsa-bangsa teh nguwasaan rahayatna, jeung para gegedenna ngagunakeun kakawasaan ka maranehna. ⁴³Tapi di maraneh mah ulah kitu. Sabalikna, saha bae anu hayang jadi gede di maraneh, kudu jadi palayan maraneh, ⁴⁴jeung saha bae anu hayang jadi pangheulana di maraneh, kudu jadi badega pikeun sarerea. ⁴⁵Sabab Putra Manusa oge sumping lain pikeun dilalayanan, tapi pikeun ngalalayanan, jeung pikeun masrahkeun nyawa-Na jadi tebusan pikeun jalma loba.”

Bartimeus Bisa Nenjo Deui

⁴⁶Tuluy daratang ka Yeriho. Waktu Yesus jeung murid-murid-Na kaluar ti dinya dibarengan ku jalma rea, aya hiji jalma lolong ngaranna Bartimeus bin Timeus, keur diuk ngemis di sisi jalan. ⁴⁷Barang nyahoeun yen anu ngalangkung teh Yesus urang Nasaret, manehna tuluy ngagorowok, “Nun Yesus, Putra Daud, mugi welas ka abdi!” ⁴⁸Loba anu nyarentak sina repeh, tapi manehna beuki tarik ngagorowokna, “Nun Putra Daud, mugi welas ka abdi!”

⁴⁹Yesus liren tuluy ngalahir, “Saur ka dieu.” Tuluy maranehna nyalukan ka nu lolong tea, “Sing wanter! Geura hudang—Anjeunna nyaur maneh.”

⁵⁰Manehna ngalungkeun jubahna, tuluy luncat hudang, terus nyampeurkeun ka Yesus.

⁵¹Waler Yesus ka manehna, “Maneh hayang Kami migawe naon keur maneh?” Walon nu lolong, “Rabuni, mugi abdi tiasa ningal deui.” ^a a v51 “Rabuni” teh cara nyarita anu pinuh rasa jeung pribadi pikeun nyebut Yesus — hartina “guru abdi,” diucapkeun kalawan pinuh kapercayaan.

⁵²Waler Yesus ka manehna, “Jung geura balik; iman maneh geus nyageurkeun maneh.” Harita keneh manehna bisa nenjo deui, tuluy nuturkeun Yesus di jalan.