መደብ ኣቦና ንሓዳር

ብዛዕባ ፍትሕ ኢየሱስ ናብ ፍጥረትን ናብቲ ኣቦና ዘጣመሮን ተመለሰ። ንቘልዑ ተቐበለ፥ ዘፍቀሮ ሃብታም ሰብኣይ ድማ እናጎሃየ ኸደ። ያእቆብን ዮሃንስን ዙፋን ለመኑ፥ ብዛዕባ ምግልጋልን በጃ ምዃንን ድማ ሰምዑ። ዕዉር በርጤሜዎስ ነቲ ህዝቢ ሓሊፉ ጨደረ፥ ብርሃን ዓይኑ ኸዓ ረኸበ።

ምዕራፍ 10።

ካብኡ ተሲኡ ናብ ሃገር ይሁዳን ስግር ዮርዳኖስን ከደ፤ ብዙሓት ሰባት ከዓ ደጊሞም ናብኡ ተኣከቡ፥ ከምቲ ልማዱ ድማ መሊሱ መሃሮም።

ገሊኦም ፈሪሳውያን ክፍትንዎ መፂኦም “ሰብኣይ ንሰበይቱ ክፈትሕ ተፈቒዱ ድዩ?” ኢሎም ጠየቕዎ።

ንሱ ድማ “ሙሴ እንታይ ኣዘዘኩም?” ኢሉ መለሰሎም።

ንሳቶም ከዓ “ሙሴ ሰብኣይ መፍትሒኣ ዝነግር ፅሑፍ ፅሒፉ ኽሰዳ ፈቒዱ” በልዎ።

ኢየሱስ ድማ ከምዙይ በሎም፦ “ልብኹም ስለ ዝተረረ፥ እዝ ትእዛዝ እዙይ ፀሓፈልኩም። ካብ መጀመርታ ፍጥረት ግና፥ ኣቦና ተባዕታይን ኣንስተይትን ገይሩ ፈጠሮም። ስለዙይ ሰብኣይ ንኣቦኡን ነዴኡን ሓዲጉ ምስ ሰበይቱ ይጠብቕ፥ እቶም ክልተ ድማ ሓደ ስጋ ይኾኑ።’ ስለዙይ ድሕሪ ደጊም ሓደ ስጋ እዮም እምበር፥ ክልተ ኣይኮኑን። ስለዙይ ነቲ ኣቦና ዘጣመሮ፥ ሰብ ኣይፍለዮ።”

ኣብ ገዛ ምስ ኣተዉ ኸዓ፥ ደቀ መዛሙርቱ ብዛዕባ እዙይ ደጊሞም ጠየቕዎ።

ንሱ ድማ “ዝኾነ ንሰበይቱ ፈቲሑ ኻልእ ዘእቱ፥ ኣብ ልዕሊኣ ይዝሙ፥ ንሳ ድማ ንሰብኣያ ፈቲሓ ኻልእ እንተ ተመርዐወት፥ ትዝሙ” በሎም።

ኣቦ ንቘልዑ ይቕበሎም

ኢዱ ምእንቲ ኽትንክፎም፥ ሰባት ንቘልዑ ናብኡ የምፅእዎም ነበሩ፤ ደቀ መዛሙርቱ ግና ገሰፅዎም።

ኢየሱስ እዙይ ምስ ረአየ ተቖጥዐ፥ ከምዙይ ድማ በሎም፦ “ቈልዑ ናባይ ይምፅኡ፤ ኣይትኸልክልዎም፤ መንግስቲ ኣቦና ናይ ከምዚኣቶም እያ እሞ። ብሓቂ እብለኩም ኣለኹ፥ መንግስቲ ኣቦና ኸም ቈልዓ ዘይተቐበለ ዝኾነ ሰብ፥ ከቶ ኣይኣትዋን እዩ።”

ኣቑፊዱ ድማ ኢዱ ኣብ ልዕሊኦም ኣንቢሩ ባረኾም።

እቲ ብዙሕ ዝነበሮ ግና ሓደ ነገር ዝጎደሎ ሰብኣይ

ንመንገዲ ክወፅእ እንተሎ ኸዓ፥ ሓደ ሰብ ጎይዩ መፂኡ ኣብ ቅድሚኡ ተንበርኪኹ፥ “ሰናይ መምህር፥ ናይ ዘለኣለም ህይወት ክወርስ እንታይ ክገብር ኣለኒ?” ኢሉ ጠየቖ።

ኢየሱስ ድማ “ስለምንታይ ሰናይ ትብለኒ? ብዘይ ኣቦና በይኑ፥ ሰናይ ዝኾነ ሓደኳ የለን። ነቲ ትእዛዛት ትፈልጦ ኢኻ፦ ‘ኣይትቕተል፥ ኣይትዘሙ፥ ኣይትስረቕ፥ ብሓሰት ኣይትመስክር፤ ኣይትዓምፅ፤ ንኣቦኻን ነዴኻን ኣኽብር።’ ”

ንሱ ድማ “መምህር፥ እዝ ኵሉ ኻብ ንእስነተይ ጀሚረ ሓልየዮ እየ” በሎ።

ኢየሱስ ጠሚቱ ኣፍቀሮ፤ “ሓደ ነገር ይጎድለካ ኣሎ፤ ኺድ፥ ዘለካ ዅሉ ሸይጥካ ንድኻታት ሃብ፥ ኣብ ሰማይ ድማ መዝገብ ክህልወካ እዩ፤ ሽዑ ነዓ ተኸተለኒ” በሎ።

በዝ ቃል እዙይ ገፁ ፀልመተ፥ ብዙሕ ጥሪት ነይርዎ እዩ እሞ፥ እናጐሃየ ኸደ።

ኢየሱስ ዘወር ኢሉ ጠሚቱ ንደቀ መዛሙርቱ “ሃብታማት ናብ መንግስቲ ኣቦና ክኣትዉ ኽንደይ ከቢድ እዩ!” በሎም።

ደቀ መዛሙርቱ በቲ ቃሉ ተገረሙ። ኢየሱስ ድማ ደጊሙ “ኣቱም ደቀይ፥ ናብ መንግስቲ ኣቦና ምእታው ክንደይ ከቢድ እዩ! ሃብታም ናብ መንግስቲ ኣቦና ኻብ ዝኣቱስ፥ ግመል ብዓይኒ መርፍእ ክትሓልፍ ይቐልል።”

ንሳቶም ኣዝዮም ተገረሙ፥ ንስንሳቶም ድማ “እንተ ኸምኡስ መን ክድሕን ይኽእል?” ኢሎም ተበሃሃሉ።

ኢየሱስ ጠሚትዎም ከዓ “ኣብ ሰብ እዙይ ዘይከኣል እዩ፥ ኣብ ኣቦና ግና ኣይኮነን፤ ኣብ ኣቦና ኵሉ ይከኣል እዩ እሞ” በሎም።

ጴጥሮስ ድማ “እንሆ፥ ንሕና ዅሉ ሓዲግና ተኸቲልናካ ኣለና” ክብሎ ጀመረ።

ኢየሱስ ድማ ከምዙይ በለ፦ “ብሓቂ እብለኩም ኣለኹ፥ ምእንታይን ምእንቲ ወንጌልን ኢሉ፥ ገዛ ወይ ኣሕዋት ወይ ኣሓት ወይ ኣደ ወይ ኣቦ ወይ ውሉድ ወይ ግራት ዝሓደገ፥

“ሕዚ በዝ ዘመን እዙይ ምስ መስጎጒ፥ ሚእቲ ዕፅፊ ኣባይትን ኣሕዋትን ኣሓትን ኣዴታትን ውሉድን ግራትን ዘይቕበል፥ ኣብቲ ዝመፅእ ዓለም ከዓ ናይ ዘለኣለም ህይወት ዘይረክብ የለን። ብዙሓት ቀዳሞት ግና ዳሕሮት ክኾኑ እዮም፥ ዳሕሮትውን ቀዳሞት።”

ኢየሱስ ብዛዕባ ሞቱ ንሳልሳይ ጊዜ ተነበየ

ናብ ኢየሩሳሌም ዝድይብ መንገዲ እንተለዉ፥ ኢየሱስ ቀዲሙ ይኸይድ ነበረ፤ ተገረሙ፥ እቶም ዝስዕቡ ዝነበሩ ድማ ፈርሑ። ነቶም ዓሰርተ ክልተ ኸዓ ደጊሙ ንበይኖም ወሲዱ፥ እቲ ዝበፅሖ ዘሎ ነገር ክነግሮም ጀመረ፦

“እንሆ፥ ናብ ኢየሩሳሌም ንድይብ ኣለና፤ ወዲ ሰብ ድማ ናብ ኢድ ሊቃነ ካህናትን መምህራን ሕግን ኣሕሊፉ ክውሃብ እዩ፤ ንሳቶም ከዓ ናብ ሞት ክፈርድዎ፥ ናብ ኣህዛብውን ኣሕሊፎም ክህብዎ እዮም። ከባጭዉሉ፥ ምራቕ ክተፍኡሉ፥ ክገርፍዎ፥ ክቐትልዎውን እዮም፤ ድሕሪ ሰለስተ መዓልቲ ድማ ክትንስእ እዩ።”

ዕቤት ብግልጋል

ያእቆብን ዮሃንስን ደቂ ዘብዴዎስ፥ ናብኡ መፂኦም “መምህር፥ እንተለመንናካ ዅሉ ክትገብረልና ንደሊ ኣለና” በልዎ።

ንሱ ድማ “እንታይ ክገብረልኩም ትደልዩ?” በሎም።

ንሳቶም ከዓ “ኣብ ክብርኻ፥ ሓደ ብየማንካ ሓደ ድማ ብፀጋምካ ኽንቕመጥ ፍቐደልና” በልዎ።

ኢየሱስ ድማ “እትልምንዎ ዘለኹም ኣይትፈልጡን ኢኹም። ነታ ኣነ ዝሰትያ ፅዋዕዶ ክትሰትዩ፥ በቲ ኣነ ዝጥመቐሉ ጥምቀትከ ክትጥመቑ ትኽእሉ ኢኹም?” በሎም።

ንሳቶም ድማ “ንኽእል ኢና” በልዎ። ኢየሱስ ከዓ ከምዙይ በሎም፦ “ነታ ኣነ ዝሰትያ ፅዋዕ ክትሰትይዋ ኢኹም፥ በቲ ኣነ ዝጥመቐሉ ጥምቀት ድማ ክትጥመቑ ኢኹም፤ ብየማነይ ወይ ብፀጋመይ ምቕማጥ ግና፥ ኣነ ዝህቦ ኣይኮነን፤ ነቶም እተዳለወሎም ደኣ እዩ።”

እቶም ዓሰርተ ነዙይ ምስ ሰምዑ፥ ብያእቆብን ዮሃንስን ተቘጥዑ።

ኢየሱስ ድማ ናብኡ ፀዊዑ ከምዙይ በሎም፦ “እቶም ገዛእቲ ኣህዛብ ዝብሃሉ ኸም ዝገዝእዎም፥ ዓበይቶም ድማ ኣብ ልዕሊኦም ስልጣን ከም ዝጭብጡ ትፈልጡ ኢኹም። ኣብ ማእኸልኩም ግና ከምኡ ኣይኮነን። ደኣ ኣብ ማእኸልኩም ዓብዪ ክኸውን ዝደሊ ኵሉ፥ ኣገልጋልኹም ይኹን፤ ኣብ ማእኸልኩም ቀዳማይ ክኸውን ዝደሊ ኵሉ ድማ፥ ናይ ኵሉ ባርያ ይኹን። ወዲ ሰብ እኳ ክግልገል ዘይኮነስ ክግልግል፥ ህይወቱ ድማ ቤዛ ንብዙሓት ክህብ መፀ እሞ።”

ባርጢሜዎስ ምርኣዩ ረኸበ

ናብ ኢያሪኮ መፁ። ኢየሱስን ደቀ መዛሙርቱን ምስ ብዙሕ ህዝቢ ኻብኣ ክወፁ እንተለዉ፥ እቲ ዕዉር ባርጢሜዎስ ወዲ ጢሜዎስ ኣብ ጥቓ መንገዲ ተቐሚጡ ይልምን ነበረ። ናይ ናዝሬት ኢየሱስ ምዃኑ ምስ ሰምዐ፥ “ኦ ኢየሱስ ወዲ ዳዊት፥ ራህርሀለይ!” እናበለ ክእውይ ጀመረ። ብዙሓት ስቕ ክብል ገሰፅዎ፥ ንሱ ግና “ወዲ ዳዊት፥ ራህርሀለይ!” እናበለ የመና ዓው ኢሉ ኣእወየ።

ኢየሱስ ድማ ደው ኢሉ “ፀውዕዎ” በለ። ነቲ ዕዉር ከዓ “ኣይዞኻ! ተንስእ፥ ይፅውዓካ ኣሎ” እናበሉ ፀውዕዎ።

ክዳኑ ደርቢዩ ኸዓ ዘሊሉ ተሲኡ ናብ ኢየሱስ መፀ።

ኢየሱስ ድማ “እንታይ ክገብረልካ ትደሊ?” በሎ። እቲ ዕዉር ከዓ “ረቡኒ፥ መሊሰ ክርኢ እደሊ” በሎ። ^a

ኢየሱስ ድማ “ኺድ፤ እምነትካ ኣሕውያትካ” በሎ። ብኡ ንብኡ ኸዓ ረአየ፥ በቲ መንገዲ ድማ ንኢየሱስ ተኸተሎ።